Adhyaya 188

Verse 1

सूत उवाच । ततस्तु पंचमे चाह्नि संजाते ते द्विजोत्तमाः । श्वेतधौतांबराः सर्वे सुस्नाताः शुचयः स्थिताः

စူတက ပြောသည်—ထို့နောက် ပဉ္စမနေ့ ရောက်လာသောအခါ ထို ဒွိဇိုတ္တမတို့သည် အဆင်သင့် ရပ်တည်ကြ၏။ အားလုံးက ရေချိုးသန့်စင်ပြီး အတွင်းအပြင် သန့်ရှင်းကာ ဖြူစင်သော အဝတ်ဖြူများကို လျှော်သန့်စင်၍ ဝတ်ဆင်ထားကြ၏။

Verse 2

चक्रुः सर्वाणि कर्माणि पुलस्त्येन प्रबोधिताः । सदोमध्ये गताश्चैव ऋत्विग्वरणपूर्वकाः

ပုလஸ္တျ၏ သင်ကြားမှုအရ သူတို့သည် သတ်မှတ်ထားသော ကర్మများအားလုံးကို ဆောင်ရွက်ကြ၏။ ထို့နောက် အရင်ဆုံး ရိတ்வစ် (ပူဇော်ရေး ယဇ္ဉပုရောဟိတ်) များကို ရွေးချယ်ပြီး ယဇ္ဉမဏ္ဍပ၏ အလယ်သို့ ဝင်ရောက်ကြ၏။

Verse 3

अध्वर्युणा समादिष्टान्प्रैषान्प्रोचुर्यथा क्रमम् । होमार्थं दीप्तवह्नौ च ऋत्विग्भिः सुसमाहितैः

အဓ္ဝရျု၏ အမိန့်အတိုင်း ပရೈဿ (ပူဇော်ရေး ခေါ်ဆိုချက်) များကို အစဉ်လိုက် ကြေညာကြ၏။ ထို့နောက် ဟောမအတွက် စိတ်တည်ငြိမ်သော ရိတ்வစ်တို့က တောက်လောင်နေသော မီးထဲသို့ အာဟုတိများကို ပူဇော်ကြ၏။

Verse 4

एतस्मिन्नेव काले तु ह्युद्गात्रा कर्म योजितम् । शंकुभिः क्रियते यच्च साम गीतिप्रसूचितम्

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဥဒ္ဂာတೃ (Udgātṛ) သည် ယဇ్ఞကర్మကို စတင်စီမံခဲ့သည်။ ၎င်းက စံကူ (śaṃku) အမှတ်တိုင်များဖြင့် ပြုလုပ်ပြီး စာမန် (Sāman) သီချင်းသံများက ညွှန်ပြသော ကర్మဖြစ်သည်။

Verse 5

सप्तावर्तं द्विजश्रेष्ठाः सदोमध्यगतेन च । यत्राऽगच्छंति ते सर्वे देवा यज्ञांशलालसाः

အို ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့၊ ယဇ్ఞမဏ္ဍပအလယ်၌ရှိသော ခုနစ်ကြိမ်လှည့်ပတ်သည့် ပူဇော်ပွဲ၌၊ နတ်တို့အားလုံးသည် ယဇ్ఞ၏ အပိုင်းအဝေကို လိုလားကာ ထိုနေရာသို့ လာရောက်ကြသည်။

Verse 6

सोमपानकृते चैव विशेषेण मुदान्विताः । प्रारब्धे सोमभक्ष्येऽथ गीते चोद्गातृनिर्मिते

ထို့ပြင် ဆိုမ (Soma) သောက်ရန်အတွက် သူတို့သည် အထူးဝမ်းမြောက်ခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်ကြသည်။ ဆိုမအပိုင်းကို စတင်ပြုလုပ်သည့်အခါနှင့် ဥဒ္ဂာတೃ၏ စာမန်သီချင်း စတင်မြည်သံထွက်လာသည့်အခါ၊ ပူဇော်ပွဲသည် မင်္ဂလာအင်အားကို ပြည့်စုံစွာ စုဝေးလေသည်။

Verse 7

आगता कन्यका चैका सामगीतिसमुत्सुका । शंकुकर्णनजं चित्रं वांछमाना विचक्षणा

ထို့နောက် မိန်းကလေးတစ်ဦး ရောက်လာ၍ စာမန်သီချင်းကို ကြားလိုစိတ်ပြင်းပြနေသည်။ ဉာဏ်ပညာရှိ၍ သေချာမြင်တတ်သော သူမသည် စံကူနှင့် ကර්ဏ (Karṇa) မှ ပေါ်ထွန်းလာသော အံ့ဩဖွယ်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို မြင်လိုလား하였다။

Verse 8

छन्दोगस्य सुता श्रेष्ठा देवशर्माभिधस्य च । औदुम्बरीति नाम्ना सा सामश्रवणलालसा

သူမသည် ဒေဝရှර්မန် (Devaśarman) ဟု အမည်ရသော ချန္ဒိုဂ (Chāndoga) ၏ အထူးမြတ်သမီးဖြစ်သည်။ သူမ၏ အမည်မှာ အော်ဒုမ္ဗရီ (Audumbarī) ဖြစ်ပြီး စာမန်သံကို ကြားလိုစိတ် ပြင်းပြနေသူဖြစ်သည်။

Verse 9

उद्गातारं च सदसि वचनं व्याजहार सा । यथायथा प्रवर्तंते शंकवः सामसूचिताः

အစည်းအဝေးအတွင်း၌ သူမသည် ဥဒ္ဂာတೃ (Udgātṛ) ထံသို့ သန့်ရှင်းသောစကားကို ပြောကြား၍၊ စာမန် (Sāman) သီချင်းများက ညွှန်ပြသကဲ့သို့ ရိုးရာပူဇော်ပွဲတွင် śaṃku တိုင်များကို အဆင့်ဆင့် လှုပ်ရှားစေသည့်အကြောင်း ရှင်းလင်း하였다။

Verse 10

दक्षिणाग्नौ द्रुतं गत्वा कुरु होमं यथोदितम् । येन त्वं मुच्यसे पापान्न चेद्व्यर्थो भविष्यति

တောင်ဘက်မီးသို့ အမြန်သွား၍ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ဟိုးမ (homa) ကို တိတိကျကျ ဆောင်ရွက်လော့။ ထိုကာရဏာကြောင့် သင်သည် အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်မည်၊ မဟုတ်လျှင် အားလုံး အလဟသ ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 11

तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा साभिप्रायं द्विजोत्तमाः । ततः स चिन्तयामास यावत्तद्व्याहृतं वचः

သူမ၏စကားကို ကြားပြီး အတွင်းသဘောကို သိမြင်သော ဒွိဇောတ္တမ (နှစ်ကြိမ်မွေး) သည် ခဏတစ်လောက် ရပ်တန့်ကာ၊ သူမပြောခဲ့သည့်စကားကို စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည်စဉ်းစားလေ၏။

Verse 12

ततः पप्रच्छ तां कन्या मुद्गाता विस्मयान्वितः । कुतस्त्वमसि चाऽयाता सुता कस्य वदस्व मे

ထို့နောက် အံ့ဩခြင်းဖြင့် ပြည့်နှက်သော မုဒ္ဂာတ (Mudgāta) သည် မိန်းကလေးကို မေးလေ၏—“သင် ဘယ်ကလာသနည်း။ သင်သည် မည်သူ၏ သမီးနည်း။ ငါ့ကို ပြောပါ။”

Verse 13

औदुम्बर्युवाच । पर्वतस्य सुता चास्मि विख्याता देवशर्मणः । जातिस्मरा महाभाग प्राप्ता गन्धर्वलोकतः

အော်ဒုမ္ဗရီ (Audumbarī) က ပြောသည်—“အို မဟာကံကောင်းရှင်၊ ငါသည် ပရဝတ (Parvata) ၏ သမီးဖြစ်ပြီး ဒေဝရှర్మာ (Devaśarmā) ဟူ၍ ထင်ရှား၏။ ငါသည် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူ (jātismara) ဖြစ်၍ ဂန္ဓဗ္ဗလောက (Gandharva-loka) မှ လာရောက်ခဲ့သည်။”

Verse 14

उद्गातोवाच । गन्धर्वस्य सुता कस्य केन शप्तासि पुत्रिके । कदा ते भविता मोक्षो मानुषत्वस्य कीर्त्तय

ဥဒ္ဂါတက ပြောသည်– «ဂန္ဓဗ္ဗတို့အနက် မည်သူ၏သမီးနည်း၊ ချစ်သမီးရေ။ မည်သူက သင့်ကို ကျိန်စာချခဲ့သနည်း။ လူဖြစ်နေသောအခြေအနေမှ မောက္ခကို မည်သည့်အခါ ရမည်နည်း—ပြောပြပါ»။

Verse 15

औदुम्बर्युवाच । नारदः पर्वतश्चैव गन्धर्वौ विदितौ जनैः । पर्वतस्य सुता चास्मि शप्ताहं नारदेन हि

အော်ဒုမ္ဗရီက ပြောသည်– «နာရဒနှင့် ပရဝတတို့သည် လူတို့သိကြသော ဂန္ဓဗ္ဗနှစ်ပါးဖြစ်သည်။ ငါသည် ပရဝတ၏သမီးဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် နာရဒက ငါ့ကို ကျိန်စာချခဲ့သည်»။

Verse 16

विपंचीं वादयन्स्वैरं दृष्टः स मुनिसत्तमः । अजानंत्या च तानानां विशेषं मूर्च्छनोद्भवम् । मया स हसितोऽतीव तानभंगतया गतः

«အမြတ်ဆုံး မုနိကို ဗိပံစီကို လွတ်လပ်စွာ တီးခတ်နေသည်ကို မြင်ရသည်။ မုရ္ဍ္ချနာမှ ပေါ်လာသော သံစဉ်တန်များ၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခွဲခြားချက်ကို မသိသဖြင့်၊ သံစဉ်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ထင်ကာ ငါသည် သူ့ကို အလွန်အကျွံ ရယ်မောလှောင်ပြောင်ခဲ့သည်»။

Verse 17

ततः स कुपितो मह्यं ददौ शापं द्विजोत्तमः । मिथ्यापहसितो यस्मादहं शापमतोऽर्हसि

«ထို့နောက် ထိုဒွိဇောတ္တမသည် ငါ့အပေါ် ဒေါသထွက်၍ ကျိန်စာပေးလေသည်– ‘မမှန်ကန်စွာ ငါ့ကို လှောင်ရယ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ထို့ကြောင့် သင်သည် ကျိန်စာကို ခံထိုက်သည်’ ဟု»။

Verse 18

मानुषाणामयं धर्मस्तस्मात्त्वं मानुषी भव । मया प्रसादितः सोऽथ पित्रा सार्धं मुनीश्वरः

«‘ဤသည်မှာ လူတို့၏ ဓမ္မဖြစ်သဖြင့် သင်သည် လူသားမ ဖြစ်လေ’ ဟု။ ထို့နောက် မုနိဣश्वरသည် ငါနှင့် ငါ့အဖေတို့ အတူတကွ ပန်ကြားတောင်းပန်သဖြင့် စိတ်ပြေသွားလေသည်»။

Verse 19

शापांतं कुरु मे नाथ बालिशाया विशेषतः । मानुषत्वं च मे भूयात्सुस्थाने सुकुले विभो

အရှင်ဘုရား၊ ကျွန်ုပ်၏ကျိန်စာကို အဆုံးသတ်ပေးပါ။ အထူးသဖြင့် ကျွန်ုပ်မိုက်မဲခဲ့သောကြောင့်ပါ။ အို အင်အားကြီးသောဘုရား၊ ကျွန်ုပ်သည် နေရာကောင်း၌၊ မျိုးရိုးမြင့်သောအိမ်ထောင်၌ လူဘဝပြန်ရပါစေ။

Verse 20

सुस्थाने चांतकालश्च ब्राह्मणस्य निवेशने । ततोऽहं तेन संप्रोक्ता चमत्कारपुरें शुभे

(ဘုရားက ချီးမြှင့်၍) ကျွန်ုပ်၏ နောက်ဆုံးအချိန်သည် နေရာကောင်း၌၊ ဗြာဟ္မဏ၏ အိမ်တော်အတွင်း ဖြစ်စေမည်ဟု ဖြစ်လာ၏။ ထို့နောက် သူက ကျွန်ုပ်ကို မင်္ဂလာမြို့ “စမတ်ကာရပူရ” သို့ ညွှန်ကြားတော်မူ၏။

Verse 21

देवशर्मा तु विप्रेंद्रः कुलीनः सर्वशास्त्रवित् । तस्य तु ब्राह्मणी नाम्ना सत्यभामेति विश्रुता

ဒေဝရှර්မာ ဟူသော ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တစ်ပါး ရှိ၏။ မျိုးရိုးမြင့်၍ သာသနာကျမ်းများအားလုံးကို သိကျွမ်းသူဖြစ်၏။ သူ၏ ဇနီး ဗြာဟ္မဏီသည် “သတ္တျဘားမာ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားလေ၏။

Verse 22

तस्या गर्भं समासाद्य मानुषत्वं समाचर । यदा पैतामहो यज्ञस्तस्मिन्क्षेत्रे भविष्यति

“သူမ၏ ဝမ်းထဲသို့ ဝင်၍ လူဘဝကို ခံယူလော့။ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ ‘ပိုင်တာမဟ’ ယဇ္ဉ်ကို ကျင်းပမည့်အခါ (ကံကြမ္မာအတိုင်း အဖြစ်အပျက် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်)” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 23

उद्गातुः समये तस्य शंकोश्चैव विपर्यये । तदा तु स त्वया वाच्यो ह्यस्थाने शंकुराहितः । सर्वदेवसभा मध्ये तदा मोक्षो भविष्यति

“ထို ဥဒ္ဂာတೃ (စామဝေဒ သီချင်းဆိုသူ) အတွက် သတ်မှတ်ထားသော အချိန်၌၊ ရှင်ကူက စည်းကမ်းနှင့် ဆန့်ကျင်သည့်အခါ၊ သင်က ‘ရှင်ကူ (တိုင်) ကို မသင့်ရာနေရာ၌ စိုက်ထားသည်’ ဟု ကြေညာရမည်။ အလုံးစုံသော ဒေဝတားတို့၏ စည်းဝေးရာအလယ်၌ ထိုအခါ မောက္ခ ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။”

Verse 24

इमां मे दैविकीं कांतां तनुं पश्य द्विजोत्तम । विमानं पश्य चायातं पित्रा संप्रेषितं मम

«အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ ငါ၏ ဒေဝသဘောရှိ၍ တောက်ပလင်းလက်သော ကိုယ်တန်ကို ကြည့်ရှုလော့။ ထို့ပြင် ငါ့အဖက ပို့လွှတ်သော ကောင်းကင်ဗိမာန်သည် ရောက်လာသည်ကိုလည်း ကြည့်ရှုလော့»။

Verse 25

उद्गातोवाच । तुष्टोऽहं ते विशालाक्षि यज्ञस्याऽविघ्नकारके । न वृथा दर्शनं मे स्याद्विशेषाद्देवसंभवे । वरं वरय मत्तस्त्वं तस्मादौदुम्बरीप्सितम्

ဥဒ္ဂာတೃက ပြောသည်– «အို မျက်လုံးကျယ်သူ၊ ယဇ္ဉ၏ အတားအဆီးများကို ဖယ်ရှားပေးသူ၊ ငါသည် သင်၌ ကျေနပ်ပျော်ရွှင်၏။ အထူးသဖြင့် သင်သည် ဒေဝဇာတဖြစ်သဖြင့် ငါ့၏ ပေါ်ထွန်းလာခြင်းသည် အလဟသ မဖြစ်သင့်။ ထို့ကြောင့် အို အောဒုမ္ဗရီ၊ သင်လိုချင်သော ဆုတောင်းပေးခြင်းကို ငါထံမှ တောင်းလော့»။

Verse 26

औदुम्बर्युवाच । यदि मे यच्छसि वरं सन्तुष्टो ब्राह्मणोत्तम । सर्वेषामेव देवानां पुरतश्च ददस्व तम्

အောဒုမ္ဗရီက ပြောသည်– «အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ သင် ကျေနပ်၍ ငါ့အား ဆုတောင်းပေးမည်ဆိုလျှင်၊ ဒေဝတားအားလုံး၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် ထိုဆုကို ငါ့အား ပေးသနားပါ»။

Verse 27

अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञं भूमौ समाचरेत् । तस्मिन्सदसि मध्यस्था मूर्तिः कार्या यथा मम

«ယနေ့မှစ၍ မြေပြင်ပေါ်၌ ယဇ္ဉကို ကျင်းပသူ မည်သူမဆို၊ ထို ယဇ္ဉခန်း (သဒသ) အတွင်း အလယ်ဗဟို၌ ငါ့ပုံသဏ္ဌာန်တူ ရုပ်ပုံတော်တစ်ပါးကို ပြုလုပ်၍ တင်ထားရမည်»။

Verse 28

ततो मत्पुरतश्चैव कार्यं शकुप्रचारणम् । स्वर्गस्थाया भवेत्तुष्टिर्मम तेन कृतेन च

«ထို့နောက် ငါ့ရှေ့မှောက်၌လည်း ‘သကုပြချာရဏ’ ကို ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထိုကိစ္စကြောင့် ကောင်းကင်၌ နေထိုင်သော ငါသည် ကျေနပ်တော်မူမည်»။

Verse 29

सूत उवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा उद्गाता तामथाब्रवीत् । अद्यप्रभृति यः कश्चिद्यज्ञमत्र करिष्यति

သုတက ပြော၏။ သူမ၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ဥဒ္ဂာတೃသည် သူမအား ပြန်လည်ဆို၏။ «ယနေ့မှစ၍ ဤနေရာ၌ ယဇ్ఞကို ပြုလုပ်မည့် မည်သူမဆို…»

Verse 30

सदोमध्ये तु तां स्थाप्य पूजयित्वा विलेपनैः । वस्त्रैराभरणैश्चैव गन्धपुष्पानुलेपनैः

«…ယဇ్ఞမဏ္ဍပ၏ အလယ်၌ သူမကို တင်ထား၍ လိမ်းဆေးများနှင့် ပူဇော်ကာ၊ အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကို ဆက်ကပ်၍၊ အနံ့သာနှင့် ပန်းများဖြင့်လည်း လိမ်းပူဇော်ရမည်။»

Verse 31

ततः शंकुप्रचारं तु करिष्यति तदग्रतः । एतद्वाक्यं मया प्रोक्तं सर्वदेवसमा गमे

«ထို့နောက် သင်၏ရှေ့မှောက်၌ပင် သင်္ကုပြချာရ (တိုင်ဖြင့် တိုင်းတာ/မှတ်သားသည့် အခမ်းအနား) ကို ပြုလုပ်မည်။ ဤစကားကို ငါသည် နတ်အားလုံး စုဝေးရာ အစည်းအဝေး၌ ပြောခဲ့သည်။»

Verse 32

नान्यथा भावि भद्रं ते त्वं संतोषं परं व्रज । त्वया विरहितं भद्रे सदःकर्म करिष्यति

«အခြားသို့ မဖြစ်နိုင်—သင့်အတွက် မင်္ဂလာရှိပါစေ။ အမြင့်ဆုံးသော ကျေနပ်ခြင်းသို့ သွားလော့။ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်မရှိသော်လည်း စဒಃ-ကမ္မ (အစည်းအဝေး၏ အခမ်းအနား) ကို သေချာစွာ ဆောင်ရွက်မည်။»

Verse 33

वृथा भावि च तत्सर्वं यथा भस्महुतं तथा । या नारी सदसो मध्ये फलैस्त्वां पूजयिष्यति

«မဟုတ်လျှင် ထိုအရာအားလုံးသည် အကျိုးမဲ့သွားမည်—ပြာထဲသို့ ဟုတ (ပူဇော်ခြင်း) လောင်းသကဲ့သို့။ သို့သော် အစည်းအဝေးအလယ်၌ ဖလများဖြင့် သင့်ကို ပူဇော်မည့် မိန်းမသည်…»

Verse 34

फलेफले कोटिगुणं तस्याः श्रेयो भविष्यति । सफलाश्च दिशः सर्वा भविष्यंति न संशयः

ပူဇော်သော အသီးအသီးတိုင်းအတွက် သူမ၏ ကုသိုလ်ကောင်းကျိုးနှင့် မင်္ဂလာသည် သန်းပေါင်းများစွာတိုးပွားမည်။ သူမအတွက် အရပ်အနှံ့တို့လည်း အကျိုးဖြစ်ထွန်းမည်—သံသယမရှိ။

Verse 35

वस्त्रमाभरणं या च पुष्पधूपादिकं तथा । तुभ्यं दास्यति तत्सर्वं तस्याः कोटिगुणं फलम्

အဝတ်အစားနှင့် အလှဆင်ပစ္စည်းများကိုလည်းကောင်း၊ ပန်း၊ နံ့သာ၊ မီးခိုးနှင့် အခြားပူဇော်ပစ္စည်းများကိုလည်းကောင်း သင့်ထံ ပေးလှူသော မိန်းမမည်သူမဆို—ပေးလှူသမျှ၏ အကျိုးသည် သူမအတွက် သန်းပေါင်းများစွာ ဖြစ်မည်။

Verse 36

परं तावत्प्रतीक्षस्व मा विमानं समारुह । देवि केनापि कार्येण तव पूजां समाचरे

ယခုတော့ ခဏစောင့်ပါ၊ ကောင်းကင်ယာဉ်ပေါ် မတက်ပါနှင့်။ အို ဒေဝီ၊ အကြောင်းတစ်စုံတစ်ရာဖြင့် သင်၏ ပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်စေပါ။

Verse 37

देवा ऊचुः । युक्तं त्वया द्विजश्रेष्ठ वचनं समुदाहृतम् । अस्माकमपि वाक्येन सत्यमेतद्भविष्यति

ဒေဝတারা ပြောကြသည်– “အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အထဲမှ အကောင်းဆုံး၊ သင်ပြောသောစကားသည် အလွန်သင့်တော်၏။ ကျွန်ုပ်တို့၏ ကြေညာချက်ဖြင့်လည်း ဤအရာသည် အမှန်တကယ် ဖြစ်လာမည်။”

Verse 38

सूत उवाच । उद्गात्रा सैतमुक्ता च तिष्ठतिष्ठेत्यथोदिता । देवी वरविमानेन गृहीता सांऽबरे स्थिता

စူတက ပြောသည်– “စామဝေဒ သီချင်းဆိုသူ ဥဒ္ဂာတೃက ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ‘နေပါ၊ နေပါ’ ဟု ခေါ်ဆိုရာတွင် ဒေဝီသည် အလွန်မြတ်သော ကောင်းကင်ယာဉ်ဖြင့် ခေါ်ယူခံရကာ မိုးကောင်းကင်၌ တည်နေ하였다။”

Verse 39

एतस्मिन्नेव काले तु देवशर्मसुताऽभवत् । देवी नगरमध्यस्थां सर्वा नार्यो द्विजोत्तमाः

ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ဒေဝရှർമ၏ သမီးသည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ဒေဝီသည် မြို့အလယ်၌ ရပ်တည်၍ မိန်းမတို့အားလုံးနှင့် မြတ်သော ဒွိဇတို့လည်း…

Verse 40

कुतूहलात्समायातास्तस्या दर्शनलालसाः । काचित्फलानि चादाय काचिद्वस्त्राणि भक्तितः । यथार्हं पूजिता ताभिः सर्वाभिश्च द्विजोत्तमाः

အံ့ဩမှုကြောင့် သူမ၏ ဒർശနကို မြင်လိုစိတ်ဖြင့် အားလုံး စုဝေးလာကြ၏။ တစ်ယောက်က သစ်သီးများ ယူလာ၍ တစ်ယောက်ကလည်း ဝတ်စုံများကို ဘက္တိဖြင့် ယူလာ၏။ ထိုသို့ သင့်တော်သလို သူမကို အားလုံးက ပူဇော်ကန်တော့ကြ၏၊ အို မြတ်သော ဒွိဇ။

Verse 41

श्रुत्वा स्वदुहितुः सोऽपि देवशर्मा समाययौ । सपत्नीकः प्रहृष्टात्मा विस्मयोत्फुल्ललोचनः

မိမိသမီးအကြောင်းကို ကြားသိသဖြင့် ဒေဝရှർമလည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏—ဇနီးနှင့်အတူ။ စိတ်နှလုံးပျော်ရွှင်၍ အံ့ဩမှုကြောင့် မျက်လုံးများ ပွင့်ကျယ်လျက်ရှိ၏။

Verse 42

सोऽपि यावत्प्रणामं च तस्याश्चक्रे द्विजो त्तमाः । सपत्नीकस्तदा प्रोक्त्वा निषिद्धस्तु तथा तया

ထိုမြတ်သော ဒွိဇသည် သူမအား ဦးချရန် လုပ်မည်အချိန်တွင် ဇနီးနှင့်အတူ ရပ်နေစဉ် သူမက စကားဆို၍ ထိုသို့ မပြုရန် တားမြစ်လေ၏။

Verse 43

ताततात नमस्कारं मा मे कुरु सहांबया । प्राप्ता स्वर्गगतिर्नाम मम नाशं प्रया स्यति

သူမက ဆို၏—“အဖေ၊ အဖေ၊ အမေနှင့်အတူတောင် မိမိအား ဦးမချပါနှင့်။ ကျွန်မသည် ကောင်းကင်သို့ သွားရာလမ်းကို ရရှိပြီးပြီ; ထိုသို့ပြုလျှင် ကျွန်မ၏ ရရှိမှုသည် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။”

Verse 44

तिष्ठात्रैव सपत्नीको यावदद्य दिनं विभो । त्वामादाय सपत्नीकं यास्यामि त्रिदिवालयम् । अनेनैव शरीरेण याचयित्वा सुरो त्तमान्

အို မဟာဂုဏ်ရှင်၊ ယနေ့နေ့ကုန်အထိ မိမိဇနီးနှင့်အတူ ဒီနေရာမှာပဲ နေတော်မူပါ။ ဇနီးနှင့်တကွ သင့်ကို ခေါ်ယူ၍ နတ်ဘုံသို့ သွားမည်၊ ဤကိုယ်ခန္ဓာတော်တည်းဖြင့် အမြတ်ဆုံးသော နတ်တို့ကို ဆုတောင်းပန်ကြားမည်။

Verse 45

ततस्तौ हर्षितौ तत्र पितरौ हि व्यवस्थितौ । प्रेक्षमाणौ सुतायास्तां पूजां जनविनिर्मिताम् । मन्यमानौ तदात्मानमधिकं सर्व देहिनाम्

ထို့နောက် မိဘနှစ်ပါးသည် အလွန်ဝမ်းမြောက်၍ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကြပြီး၊ လူထုက မိမိတို့သမီးအတွက် စီစဉ်ထားသော ပူဇော်ပွဲကို ကြည့်ရှုကြသည်။ သူမ၏အခြေအနေသည် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးထက် မြင့်မြတ်သည်ဟု ထင်မြင်ကြ၏။

Verse 46

तस्य ये स्वजनाः केचित्सर्वे तेऽपि द्विजोत्तमाः । शंसमाना सुतां तां तु तत्समीपं व्यवस्थिताः

ထို့အပြင် သူ၏ဆွေမျိုးများထဲမှ ရှိနေသူတို့အားလုံး—အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့လည်း—သူမအနီးတွင် ရပ်နေကာ ထိုသမီးကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 47

एतस्मिन्नंतरे प्राप्तो भृगुर्यत्र पितामहः । निष्क्रम्य सदसस्तस्मात्कृताञ्जलिरुवाच तम्

ထိုအချိန်တွင်ပင် ဘൃဂု ရှင်ရသီသည် ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) ရှိရာသို့ ရောက်လာ၏။ ထိုအစည်းအဝေးမှ ထွက်လာပြီး လက်အုပ်ချီကာ သူ့အား ရိုသေစွာ ပြောကြား၏။

Verse 48

उद्गात्रा देव चात्मीयो मार्गः श्रुतिविवर्जितः । विहितः कन्यकां धृत्वा सदोमध्ये सुरेश्वर

«အို ဘုရားရှင်၊ ဥဒ္ဂာတೃ ပူဇော်ဆရာတစ်ဦးက ဝေဒအာဏာမရှိသော ကိုယ်ပိုင်အလေ့အထတစ်ရပ်ကို တည်ထောင်ထားပါသည်။ အို နတ်တို့၏ အရှင်၊ အစည်းအဝေးအလယ်၌ မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ထားရှိခြင်းဖြစ်ပါသည်»။

Verse 49

देवत्वं जल्पितं तस्या नागर्याः सुरसंनिधौ । सोमपानं तथा कुर्मो वयं तत्र तया सह

နတ်တို့၏ရှေ့မှောက်၌ မြို့သူမက မိမိ၏ဒေဝတသဘောကို ကြေညာပြောဆို၏။ ထိုနေရာ၌ပင် ကျွန်ုပ်တို့သည် သူမနှင့်အတူ ဆိုမရည်ကို သောက်သုံးကြ၏။

Verse 51

सोऽब्रवीच्छापभ्रष्टेयं गन्धर्वी ब्राह्मणालये । अवतीर्णा विधेर्यज्ञे मुक्ति रस्याः प्रकीर्तिता

သူက ပြောသည်– “ဤဂန္ဓဗ္ဗီသည် ကျိန်စာကြောင့် အဆင့်အတန်းကျဆင်း၍ ဗြာဟ္မဏ၏အိမ်ထောင်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။ ဗြဟ္မာ (ဝိဓိ) ၏ ယဇ్ఞ၌ သူမ၏ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ကြေညာထား၏။”

Verse 52

नारदेन पुरा देव कोपेन च तथा मुदा । तस्या देव वरो दत्तो मया तुष्टेन सांप्रतम्

အို ဒေဝ၊ ရှေးကာလ၌ နာရဒ၏အကြားဖြစ်စဉ်ကြောင့် ဒေါသနှင့် ဝမ်းမြောက်မှုတို့အလယ်၌၊ ကျွန်ုပ်သည် စိတ်ကျေနပ်၍ ယခု သူမအား နတ်ဘုရားဆိုင်ရာ အပေးအယူ (ဗရ) ကို ပေးအပ်လိုက်၏။

Verse 53

शंकुप्रचारं नो बाह्यं तव संपत्स्यते क्वचित् । देवैः सर्वैः समानीता प्रतिष्ठां प्रपितामह

တိုင်းတာတိုင်ဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော နယ်နိမိတ်အပြင်သို့ သင်၏ လှုပ်ရှားသွားလာမှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်နိုင်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် နတ်အားလုံးက စုပေါင်း၍ သန့်ရှင်းသော တည်ထောင်ပူဇော်မှုကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ၊ အို ပရပိတာမဟာ။

Verse 54

एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः कैलासाच्च द्विजोत्तमाः । श्रुत्वा चौदुंबरीजातं माहात्म्यं धरणीतले

ထိုအချိန်တည်းတွင် ကိုင်လာသမှ နှစ်ကြိမ်မွေးအထက်မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့ ရောက်လာကြ၏။ မြေပြင်ပေါ်၌ ဥဒုမ္ဗရာ (သဖန်းပင်) မှ ပေါ်ပေါက်လာသော အံ့သြဖွယ် မဟာတန်ခိုးကို ကြားသိခဲ့ကြ၏။

Verse 55

यज्ञे पैतामहे चैव हाटकेश्वरसंभवे । क्षेत्रे पुण्यतमे तत्र पूजार्थं द्विजसत्तमाः

အို ဒွိဇသတ္တမတို့၊ အလွန်သန့်ရှင်းမြတ်သော က္ෂೇತ್ರ၌—ပိုင်တာမဟ ယဇ္ဈနှင့် ဟာဋကေရှွရ ပေါ်ထွန်းရာနေရာ၌—ပူဇာပြုရန် သူတို့လာကြ၏။

Verse 56

हृष्टा मातृगणा ये च अष्टषष्टिप्रमाणतः । पूज्यंते ये च गन्धर्वैः सिद्धैः साध्यैर्मरुद्गणैः

မိခင်ဒေဝီအစုအဝေးတို့သည် ဝမ်းမြောက်လှ၍—အရေအတွက် ခြောက်ဆယ့်ရှစ်—ဂန္ဓဗ္ဗ၊ သိဒ္ဓ၊ သာဓျ နှင့် မရုတ်အဖွဲ့တို့က ပူဇာခံရသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 57

पृथक्पृथग्विधै रूपैर्लोकविस्मयकारकैः । नृत्यंत्यश्च हसंत्यश्च गायंत्यश्च तथापराः

လောကတို့ကို အံ့သြစေသော ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံဖြင့်၊ တချို့က ကပြ၍ တချို့က ရယ်မော၍ အခြားသူတို့ကလည်း သီချင်းဆိုကြ၏။

Verse 58

तासां कोलाहलं श्रुत्वा ब्रह्मविष्णुपुरःसराः । विस्मयं परमं प्राप्ताः सर्वे देवाः सवासवाः

သူတို့၏ အလွန်ကြီးမားသော ဆူညံသံကို ကြားသော်၊ ဗြဟ္မာနှင့် ဗိဿနု ဦးဆောင်၍ အိန္ဒြာပါဝင်သော နတ်အားလုံးတို့သည် အလွန်အံ့သြခြင်းသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 59

किमेतदिति जल्पंतः प्रोत्थिता यज्ञमंडपात् । एतस्मिन्नंतरे प्राप्ताः सर्वास्ता यत्र पद्मजः

“ဒါဘာလဲ” ဟု ပြောဆိုလျက် ယဇ္ဈမဏ္ဍပမှ ထ၍ ထွက်လာကြ၏။ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် အားလုံးတို့သည် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) ရှိရာသို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 60

प्रणम्य शिरसा हृष्टास्ततः प्रोचुस्तु सादरम् । वयमेवं समायाताः श्रुत्वा ते यज्ञमुत्तमम्

သူတို့သည် ခေါင်းကိုချ၍ ဝမ်းမြောက်လျက်၊ ထို့နောက် လေးစားစွာ ပြောကြသည်– «သင်၏ အထူးမြတ်သော ယဇ္ဉကို ကြားသိ၍ ဤသို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်လာပါသည်»။

Verse 61

आमंत्रिताश्च देवेश वायुना जगदायुना । यज्ञभागा न चास्माकं विद्यंते यज्ञकर्मणि

ထို့ပြင်၊ အို နတ်တို့၏အရှင်၊ ကမ္ဘာ၏အသက်ရှူဖြစ်သော ဝါယုက ကျွန်ုပ်တို့ကို ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ပါသည်။ သို့ရာတွင် ယဇ္ဉကర్మ၌ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် ယဇ္ဉဝေစု မသတ်မှတ်ထားပါ။

Verse 62

एतान्येव दिनानीह नायातास्तेन पद्मज । औदुंबरीं वयं श्रुत्वा ह्यपूर्वां तेन संगताः

အို ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ)၊ ထိုအချိန်မှစ၍ ရက်အနည်းငယ်သာ ကုန်လွန်သေးသည်။ မကြုံဖူးသေးသော အံ့ဖွယ် အော်ဒုမ္ဗရီကို ကြားသိ၍ ထိုကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့ စုဝေးလာကြသည်။

Verse 63

सा दृष्ट्वा पूजिताऽस्माभिः प्रणिपातपुरःसरम् । पर्वतस्य सुता यस्माद्गन्धर्वस्य महात्मनः

«သူမကို မြင်သောအခါ ကျွန်ုပ်တို့သည် ပထမဦးစွာ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ခြင်းဖြင့် စတင်၍ သူမကို ပူဇော်ခဲ့ကြသည်။ အကြောင်းမှာ သူမသည် ပရဝတဟု အမည်ရသော မဟာတန်ခိုးရှိ ဂန္ဓဗ္ဗ၏ သမီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်»။

Verse 64

सर्वकामप्रदा स्त्रीणां सर्वदेवैः प्रतिष्ठिता । स्थानं दर्शय चास्माकं त्वं देव प्रपितामह

«သူမသည် မိန်းမတို့အတွက် ဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသူဖြစ်ပြီး နတ်အားလုံးက သန့်ရှင်းမြတ်နိုးစွာ တည်ထောင်ထားသည်။ အို သာသနာတော်မြတ်သော မဟာဘိုးဘွား (ဗြဟ္မာ)၊ ကျွန်ုပ်တို့အတွက် သင့်လျော်သော နေရာကို ပြသပါ»။

Verse 65

अष्टषष्टिप्रमाणश्च गणोऽस्माकं व्यवस्थितः । तच्छ्रुत्वा पद्मजो ज्ञात्वा संकीर्णं यतमंडपम् । व्याप्तं देवगणैः सर्वैस्त्रयस्त्रिंशत्प्रमाणकैः

«ငါတို့၏ အဖွဲ့အစည်းသည် ခြောက်ဆယ်ရှစ် အရေအတွက်ဖြင့် စီစဉ်ထား၏။ ထိုစကားကို ကြားသော် ကြာပန်းမွေး (ဗြဟ္မာ) သည် မဏ္ဍပခန်းမသည် လူသိပ်ကျပ်လာပြီး၊ သုံးဆယ်သုံး အမျိုးအစားသော ဒေဝဂဏတို့ဖြင့် အနှံ့ပြည့်နေသည်ဟု သိမြင်၏»။

Verse 66

ततो मध्यगमाहूय स तदा नगरोद्भवम् । श्रुताध्ययनसंपन्नं वृहस्पतिमिवापरम् । अब्रवीच्छ्लक्ष्णया वाचा त्यक्ता मौनं पितामहः

«ထို့နောက် အလယ်သို့ ခေါ်ယူ၍ နာဂရမျိုးမှ မွေးဖွားသူတစ်ဦးကို ရှေ့တော်သို့ ခေါ်လာ၏။ သူသည် သဒ္ဓာသင်ယူကြားနာမှု ပြည့်စုံ၍ အခြားတစ်ပါးသော ဗြဟ္စပတိကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ ပိတామဟ ဗြဟ္မာသည် မောနကို ချိုးဖောက်ကာ နူးညံ့သော အသံဖြင့် ပြောကြား၏»။

Verse 67

त्वं गत्वा मम वाक्येन विप्रान्नागरसंभवान् । प्रब्रूहि गोत्रमुख्यांश्च ह्यष्टषष्टिप्रमाणतः

«သင်သည် ငါ၏အမိန့်စကားကို ယူဆောင်၍ သွားကာ နာဂရမျိုးမှ မွေးဖွားသော ဗြာဟ္မဏတို့အား ပြောကြားလော့။ ထို့ပြင် ဂိုထရ၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်း ခြောက်ဆယ်ရှစ် အရေအတွက်အတိုင်း ကြေညာလော့»။

Verse 68

एते मातृगणाः प्राप्ता अष्टषष्टिप्रमाणकाः । एकैक गोत्रमुख्याश्च एकैकस्य प्रमाणतः

«ဤ မာတೃဂဏ (မိခင်ဒေဝီအဖွဲ့) တို့သည် ခြောက်ဆယ်ရှစ် အရေအတွက်ဖြင့် ရောက်ရှိလာကြ၏။ ထို့အတူ ဂိုထရတစ်ခုစီ၏ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်လည်း တစ်ဦးစီ အတိုင်းအတာဖြင့် ရှိနေ၏»။

Verse 69

स्वेस्वे भूमिविभागे च स्थानं यच्छतु सांप्रतम् । एतत्साहाय्यकं कार्यं भवद्भिर्मम नागराः । प्रसादं प्रचुरं कृत्वा येन तुष्टिं प्रयांति च

«ယခု သင်တို့၏ မြေခွဲဝေရာ အပိုင်းအခြားတိုင်းတွင် သင့်လျော်သော နေရာကို ချက်ချင်း ပေးအပ်စေ။ ဤကူညီထောက်ပံ့မှုကို ငါ၏ နာဂရာတို့ သင်တို့က ပြုလုပ်ရမည်—အလှူအတန်းနှင့် စီမံပြင်ဆင်မှုကို ပေါများစွာ ပြု၍ သူတို့ စိတ်ကျေနပ်မှု ရစေခြင်းအတွက်»။

Verse 70

ततः स सत्वरं गत्वा तान्समाहूय नागरान् । प्रोवाच विनयोपेतः प्रणिपत्य ततः परम्

ထို့နောက် သူသည် အလျင်အမြန် သွား၍ နာဂရများကို ခေါ်စုကာ၊ နှိမ့်ချမှုဖြင့် ပထမဦးစွာ ဦးချကန်တော့ပြီးနောက် စကားပြော하였다။

Verse 71

तच्छ्रुत्वा नागराः सर्वे संतोषं परमं गताः । एकैकस्य गणस्यैव ददुः स्थानं निजं तदा

ထိုစကားကို ကြားသိသဖြင့် နာဂရအားလုံး အလွန်တရာ ဝမ်းမြောက်ကြသည်။ ထို့နောက် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ချင်းစီအား မိမိတို့အတွက် သင့်လျော်သော နေရာကို ပေးအပ်하였다။

Verse 72

ततस्ताः मातरः सर्वाः प्रणिपत्य पितामहम् । तदनन्तरमेवाथ गायत्रीं भक्तिपूर्वकम्

ထို့နောက် ဒေဝီမိခင်များအားလုံးသည် ပိတာမဟာ (ဗြဟ္မာ) ထံ ဦးချကန်တော့ကြသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ဘက္တိဖြင့် ဂါယတ္ရီကို ချဉ်းကပ်ကာ ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 73

विप्रसंसूचिते स्थाने सर्वाश्चैव व्यवस्थिताः । पूजितास्तर्पिताश्चैव बलिभिर्विविधैरपि

ဗြာဟ္မဏက ညွှန်ပြသော နေရာ၌ သူတို့အားလုံး နေရာယူတည်ကြသည်။ ထိုသူတို့ကို သင့်တော်စွာ ပူဇော်ကာ အမျိုးမျိုးသော ဘလိ (ပူဇော်သကာ) များဖြင့်လည်း ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 74

ततो गायन्ति ता हृष्टा नृत्यंति च हसंति च । तर्पिता ब्राह्मणेन्द्रैश्च प्रोचुश्च तदनन्तरम्

ထို့နောက် သူတို့သည် ပျော်ရွှင်ဝမ်းမြောက်ကာ သီဆိုကြ၊ ကခုန်ကြ၊ ရယ်မောကြသည်။ ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်တို့က ကျေနပ်စေပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် စကားဆိုကြသည်။

Verse 75

न यास्यामो परं स्थानं स्थास्यामोत्रैव सर्वदा । ईदृशा यत्र विप्रेन्द्राः सर्वे भक्तिसमन्विताः

«အခြားနေရာသို့ မသွားတော့ဘူး၊ ဤနေရာ၌သာ အမြဲတမ်း နေမည်—ဤနေရာတွင် ဗြာဟ္မဏ အထွဋ်အမြတ်တို့ အားလုံး ဘက္တိဖြင့် ပြည့်ဝကြသည်»။

Verse 76

ईदृशं च महाक्षेत्रं हाटकेश्वरसंभवम् । एतस्मिन्नेव काले तु सावित्री तत्र संस्थिता

«ဤသည်မှာ ဟာဋကေရှ္ဝရ၏ အာနုဘော်နှင့် တည်ရှိမှုမှ ပေါ်ပေါက်လာသော မဟာသန့်ရှင်းကွင်း ဖြစ်၏။ ထိုအချိန်တည်းက စာဝိတြီလည်း ထိုနေရာ၌ တည်ရှိနေ하였다»။

Verse 77

प्रणिपत्य द्विजैः सर्वैर्गच्छमाना निवारिता । मा देवयजनं गच्छ सावित्रि पतिवल्लभे

«သူမ ထွက်ခွာမည်အခါ ဗြာဟ္မဏတို့ အားလုံး ဦးချပြီး တားဆီးကာ—‘အို စာဝိတြီ၊ ခင်ပွန်း၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ၊ ဒေဝယဇန (ပူဇော်ယဇ်) နေရာသို့ မသွားပါနှင့်’ ဟု ဆိုကြသည်»။

Verse 78

ब्रह्मणा परिणीतास्ति गायत्रीति वरांगना

«အလှအပနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝသော မိန်းမမြတ် ဂါယတြီကို ဘြဟ္မာက လက်ထပ်ယူပြီးပြီ»။

Verse 79

तच्छ्रुत्वा वचनं तेषां सावित्री भ्रांतलोचना । दुःखशोकसमोपेता बाष्पव्याकुललोचना

«သူတို့၏စကားကို ကြားသော် စာဝိတြီ၏ မျက်လုံးများ မူးဝေရှုပ်ထွေးလာပြီး၊ ဝမ်းနည်းခြင်းနှင့် ပူဆွေးခြင်းတို့က ဖုံးလွှမ်းကာ မျက်ရည်ကြောင့် မြင်ကွင်းတုန်လှုပ်သွားသည်»။

Verse 80

दृष्ट्वा ता नृत्यमानाश्च गायमानास्तथैव च । उत्कूर्दतीर्धरापृष्ठे संतोषं परमं गताः

သူတို့က ကခုန်ကာ သီချင်းဆိုနေသည်ကို မြင်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခုန်လှုပ်ကာ ပျော်ရွှင်သက်သာမှု အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 81

शशापाथ च सावित्री बाष्पगद्गदया गिरा । सपत्न्या मम यत्पूजां कृत्वा वै सुसमागताः

ထို့နောက် ဆာဝိထရီသည် မျက်ရည်ကြောင့် အသံတုန်ယင်ကာ ကျိန်စာတစ်ခု ထုတ်ဆို၏—“ငါ့ကို ငါ့အိမ်ထောင်ဖက်အခြားသူမနှင့်အတူ ပူဇော်ကာ သဘောတူညီစွာ စုဝေးလာကြသဖြင့်…”

Verse 82

न प्रणामः कृतोऽस्माकं मम दुःखेन दुःखिताः । तस्मान्नैवापरं स्थानं गमिष्यथ कथंचन

“သင်တို့သည် ငါတို့အား ဦးညွှတ်ပူဇော်ခြင်း မပြုခဲ့ကြ၊ ငါ့ဒုက္ခကိုလည်း အတူဝမ်းနည်းမခံစားကြ။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်နည်းဖြင့်မျှ အခြားနေရာသို့ မသွားနိုင်ကြတော့” ဟုဆို၏။

Verse 83

नागराणां च नो पूजा कदाचित्प्रभविष्यति । न प्रासादोऽथ युष्माकं कदाचित्संभविष्यति

“နာဂရတို့အတွင်း၌ ငါတို့၏ ပူဇော်မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်မဟုတ်။ သင်တို့၏ ဘုရားကျောင်း/ပရသာဒလည်း မည်သည့်အခါမျှ မဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်မဟုတ်” ဟုဆို၏။

Verse 84

शीतकाले तु शीतेन ह्युष्णकाले च रश्मिभिः । वर्षाकाले तु तोयेन क्लेशं यास्य थ भूरिशः

“ဆောင်းရာသီတွင် အအေးကြောင့် ဒုက္ခရောက်မည်၊ ပူရာသီတွင် နေရောင်ခြည်ကြောင့် ဒုက္ခရောက်မည်၊ မိုးရာသီတွင် ရေကြောင့် ဒုက္ခရောက်မည်—ထို့ကြောင့် အခက်အခဲများစွာကို ကြုံတွေ့ရမည်” ဟုဆို၏။

Verse 85

एवमुक्त्वा ततो देवी सा तत्रैव व्यवस्थिता । नागराणां वरस्त्रीभिः सर्वाभिः परिवारिता

ဤသို့ မိန့်ကြားပြီးနောက် ထိုဒေဝီသည် ထိုနေရာ၌ပင် တည်နေ၍ နာဂရတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာမြင့် မိန်းမများအားလုံးက ဝန်းရံလျက်ရှိ၏။

Verse 86

संबोध्यमाना सततं सुस्त्रीणां चेष्टितेन च । एतस्मिन्नेव काले तु भगवांस्तीक्ष्णदीधितिः

သီလရှိသော မိန်းမများ၏ အပြုအမူဖြင့် အစဉ်မပြတ် ခေါ်ဆိုလျက် စောင့်ရှောက်ခံနေရစဉ်၊ ထိုအချိန်တည်းမှာပင် ကောင်းကင်ဘုရား—တောက်ပသော ရောင်ခြည်ရှင် နေမင်း…

Verse 87

अस्तं गतो महाञ्छब्दः प्रस्थितो यज्ञमंडपे । याज्ञिकानां तु विप्राणां सुमहाञ्छास्त्रसंभवः

နေဝင်သဖြင့် ကြီးမားသော အသံသည် ငြိမ်သက်သွားကာ လှုပ်ရှားမှုတို့သည် ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ရွှေ့ပြောင်းသွား၏။ ယဇ္ဉကို ဆောင်ရွက်သော ဗြာဟ္မဏပုရောဟိတ်တို့အကြား၌ သာသနာကျမ်းမှ ပေါက်ဖွားသော အလွန်ကြီးမားသည့် ရွတ်ဆိုသံ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 188

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये मातृगणगमनसावित्रीदत्त मातृगणशापवर्णनंनामाष्टाशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သရီ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» တွင်၊ ဆဋ္ဌမ «နာဂရခဏ္ဍ» အတွင်းရှိ «ဟာဋကေရှ္ဝရ က္ෂೇತ್ರမဟာတ္မ្យ» တွင်၊ «မာတೃဂဏတို့၏ ထွက်ခွာခြင်းနှင့် စာဝိတ္ရီပေးသော မာတೃဂဏအပေါ် ကျိန်စာဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၈၈ သည် ပြီးဆုံး၏။