Adhyaya 182

Verse 1

सूत उवाच । एवं पत्नीं समासाद्य गायत्रीं चतुराननः । संप्रहृष्टमना भूत्वा प्रस्थितो यज्ञमण्डपम्

စူတက ပြော၏—ဤသို့ ဂါယတ္ရီကို ဇနီးအဖြစ် ရရှိပြီးနောက် မျက်နှာလေးပါးရှင် (ဗြဟ္မာ) သည် စိတ်နှလုံး ပျော်ရွှင်လန်းဆန်းကာ ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ထွက်ခွာလေ၏။

Verse 2

गायत्र्यपि समादाय मूर्ध्नि तामरणिं मुदा । प्रतस्थे संपरित्यज्य गोपभावं विगर्हितम्

ဂါယတ္ရီလည်း ပျော်ရွှင်စွာ ထို အရဏိကို ခေါင်းပေါ်တင်ယူ၍ ထွက်ခွာလေ၏—အပြစ်တင်ခံရသော နွားကျောင်းမိန်းမ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို စွန့်ပစ်ကာ။

Verse 3

वाद्यमानेषु वाद्येषु ब्रह्मघोषे दिवंगते । कलं प्रगायमानेषु गन्धर्वेषु समंततः

တူရိယာသံများ မြည်ဟည်းနေစဉ်၊ ဝေဒမန်တရားသံ (ဗြဟ္မဃောသ) သည် ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်သွားစဉ်၊ အရပ်ရပ်၌ ဂန္ဓဗ္ဗတို့က ချိုမြိန်သံလေးဖြင့် သီဆိုနေစဉ်—

Verse 4

सर्वदेवद्विजोपेतः संप्राप्तो यज्ञमण्डपे । गायत्र्या सहितो ब्रह्मा मानुषं भावमाश्रितः

နတ်တို့နှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ အားလုံးနှင့်အတူ လိုက်ပါလာကာ၊ ဂါယတ္ရီနှင့်တကွ ဗြဟ္မာသည် လူ့သဘောအမူအရာကို ခံယူလျက် ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ရောက်ရှိလေ၏။

Verse 5

एतस्मिन्नंतरे चक्रे केशनिर्वपणं विधेः । विश्वकर्मा नखानां च गायत्र्यास्तदनंतरम्

ထိုအချိန်အတွင်း၌ ဝိශ්ဝကರ್ಮာသည် ဗြဟ္မာ၏ ဆံပင်ရိတ်သိမ်းပွဲ (သန့်ရှင်းရေးအခမ်းအနား) ကို ဆောင်ရွက်၍၊ ထို့နောက်ချက်ချင်း ဂါယတြီ၏ လက်သည်းခြေသည်းများကို ဖြတ်တောက်ပေး하였다။

Verse 6

औदुम्बरं ततो दण्डं पुलस्त्योऽस्मै समाददे । एणशृंगान्वितं चर्म मन्त्रवद्विजसत्तमाः

ထို့နောက် ပုလஸ္တျသည် သူ့အား ဥဒုမ္ဗရသစ်သားဖြင့် ပြုလုပ်သော တောင်ဝှေးတစ်ချောင်းကို ပေးအပ်하였다။ ထို့ပြင် မန္တရများဖြင့် နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အမြတ်တို့က ချိုပါသော သမင်အရေကိုလည်း ပေးအပ်하였다။

Verse 7

पत्नीशालां गृहीत्वा च गायत्रीं मौनधारिणीम् । मेखलां निदधे चान्यां कट्यां मौंजीमयीं शुभाम्

ထို့နောက် သူသည် ပတ္နီရှာလာကိုလည်းကောင်း၊ မောနဝရတကို ထိန်းသိမ်းနေသော ဂါယတြီကိုလည်းကောင်း ယူဆောင်၍၊ မုဉ္ဇမြက်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော မင်္ဂလာခါးပတ်တစ်条ကို ခါးပေါ်တွင် ထပ်မံ ချည်နှောင်하였다။

Verse 8

ततश्चक्रे परं कर्म यदुक्तं यज्ञमंडपे । ऋत्विग्भिः सहितो वेधा वेदवाक्यसमादृतः

ထို့နောက် ယဇ္ဉမဏ္ဍပအတွင်း၌ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ အမြင့်မြတ်သော ကర్మကို ဆောင်ရွက်하였다။ စီမံခန့်ခွဲသူ ဗြဟ္မာသည် ရိတ்வိဂ်များနှင့်အတူ ဝေဒဝါကျများကို လေးစားကာ ပြုလုပ်하였다။

Verse 9

प्रवर्ग्ये जायमाने च तत्राश्चर्यमभून्महत् । जाल्मरूपधरः कश्चिद्दिग्वासा विकृताननः

ပရဝဂ္ဂျ ရိတုအခမ်းအနား ဆောင်ရွက်နေစဉ်၌ ထိုနေရာတွင် အံ့ဩဖွယ်ကြီးတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်하였다။ လူဆိုးသဏ္ဌာန်ကို ဆောင်ထားသူတစ်ဦး ပတ်ဝန်းကျင်သို့ အဝတ်မဝတ်ဘဲ၊ မျက်နှာပုံပျက်ကာ ပေါ်ထွက်လာ하였다။

Verse 10

कपालपाणिरायातो भोजनं दीयतामिति । निषेध्यमानोऽपि च तैः प्रविष्टो याज्ञिकं सदः । स कृत्वाऽटनमन्याय्यं तर्ज्यमानोऽपि तापसैः

ဦးခေါင်းခွံကို လက်တွင်ကိုင်ထားသူတစ်ဦး လာရောက်၍ «အစာပေးပါ» ဟုဆို၏။ သူတို့က တားဆီးသော်လည်း ယဇ္ဉာခန်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး၊ မသင့်လျော်စွာ လှည့်လည်သဖြင့် တပသီတို့ကလည်း ပြစ်တင်ဆုံးမကြ၏။

Verse 11

सदस्या ऊचुः । कस्मात्पापसमेतस्त्वं प्रविष्टो यज्ञमण्डपे । कपाली नग्नरूपो यो यज्ञकर्मविवर्जितः

အစည်းအဝေးဝင်များက ဆိုကြသည်– «အပြစ်နှင့်အတူ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ဝင်လာသနည်း။ ခေါင်းခွံကိုင်သူ၊ ကိုယ်တုံးလုံးဖြစ်၍ ယဇ္ဉကర్మမှ ကင်းလွတ်သူရေ!»

Verse 12

तस्माद्गच्छ द्रुतं मूढ यावद्ब्रह्मा न कुप्यति । तथाऽन्ये ब्राह्मणश्रेष्ठास्तथा देवाः सवासवाः

ထို့ကြောင့် မိုက်သူရေ၊ ဗြဟ္မာ မက怒မီမီ အမြန်ထွက်သွားလော့။ ထို့အတူ အခြားသော ဗြာဟ္မဏအထက်မြတ်တို့နှင့် အင်ဒြာနှင့်တကွ နတ်တို့လည်း မက怒မီမီ ထွက်သွားလော့။

Verse 13

जाल्म उवाच । ब्रह्मयज्ञमिमं श्रुत्वा दूरादत्र समागतः । बुभुक्षितो द्विजश्रेष्ठास्तत्किमर्थं विगर्हथ

ဂျာလ္မက ဆိုသည်– «ဤ ဘြဟ္မယဇ္ဉာကို ကြားသိ၍ အဝေးမှ ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့သည်။ ငါ ဆာလောင်နေ၏၊ ဒွိဇအထက်မြတ်တို့ရေ—ထိုကြောင့် အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို ရှုတ်ချသနည်း?»

Verse 14

दीनांधैः कृपणैः सवैर्स्तर्पितैः क्रतुरुच्यते । अन्यथाऽसौ विनाशाय यदुक्तं ब्राह्मणैर्वचः

ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ချို့တဲ့သူ အားလုံးကို တင်းတိမ်စေသော် ယဇ္ဉကို «ပြည့်စုံသည်» ဟု ခေါ်ကြ၏။ မဟုတ်လျှင် ယဇ္ဉသည် ပျက်စီးရာသို့ ဦးတည်တတ်သည်—ဤသည်မှာ ဗြာဟ္မဏတို့၏ မိန့်ခွန်းဖြစ်၏။

Verse 15

अन्नहीनो दहेद्राष्टं मन्त्रहीनस्तु ऋत्विजः । याज्ञिकं दक्षिणा हीनो नास्ति यज्ञसमो रिपुः

အစာမပါသော ယဇ္ဈာသည် နိုင်ငံကို မီးလောင်စေတတ်၏။ မန္တရမပါသော ရှင်ပုရောဟိတ်သည် အခမ်းအနားကို ပျက်စီးစေ၏။ ဒက္ခိဏာမပါသော ယဇ္ဈကာ—ချို့ယွင်းသော ယဇ္ဈာနှင့်တူသော ရန်သူ မရှိ။

Verse 16

ब्राह्मणा ऊचुः । यदि त्वं भोक्तुकामस्तु समायातो व्रज द्रुतम् । एतस्यां सत्रशालायां भुञ्जते यत्र तापसाः । दीनान्धाः कृपणाश्चैव ततः क्षुत्क्षामकंठिताः

ဗြာဟ္မဏတို့က ဆိုကြသည်– “စားလို၍ လာသူဖြစ်လျှင် မြန်မြန်သွားလော့။ ဤစတြရှာလာ၌ တာပသတို့ စားသောက်ကြ၏။ ထို့ပြင် ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ကျပ်တည်းသူတို့လည်း ဗိုက်ဆာ၍ လည်ချောင်းခြောက်ကပ်ကာ အားနည်းနေကြ၏။”

Verse 17

अथवा धनकामस्त्वं वस्त्रकामोऽथ तापस । व्रज वित्तपतिर्यत्र दानशालां समाश्रितः

သို့မဟုတ် တာပသရေ—ငွေကြေးကိုလိုလားသလား၊ အဝတ်အစားကိုလိုလားသလား။ ဒါနရှာလာ (လှူဒါန်းခန်းမ) တွင် ဥစ္စာ၏ အရှင် တည်ရှိရာသို့ သွားလော့။

Verse 18

अनिंद्योऽयं महामूर्ख यज्ञः पैतामहो यतः । अर्चितः सर्वतः पुण्यं तत्किं निन्दसि दुर्मते

ဤယဇ္ဈာကို မပြစ်တင်သင့်၊ အလွန်မိုက်သောသူရေ။ အဘိုးတော် (ဗြဟ္မာ) ၏ ရှေးဟောင်းအခမ်းအနားဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အရပ်ရပ်၌ ကုသိုလ်အဖြစ် ချီးမြှောက်ကြသော်လည်း၊ မကောင်းသောစိတ်ရှိသူရေ၊ အဘယ်ကြောင့် ကဲ့ရဲ့သနည်း။

Verse 19

सूत उवाच । एवमुक्तः कपालं स परिक्षिप्य धरातले । जगामादर्शनं सद्यो दीपवद्द्विजसत्तमाः

စူတက ဆိုသည်– ထိုသို့ ပြောကြားခံရသော် သူသည် ခေါင်းခွံခွက်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချပြီး ချက်ချင်း မျက်စိမှောက်ကွယ်သွား၏—မီးအိမ် မီးငြိမ်းသကဲ့သို့၊ ဒွိဇတို့အနက် အမြတ်ဆုံးတို့ရေ။

Verse 20

ऋत्विज ऊचुः । कथं यज्ञक्रिया कार्या कपाले सदसि स्थिते । परिक्षिपथ तस्मात्तु एवमूचुर्द्विजोत्तमाः

ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့က 'စည်းဝေးပွဲ၌ ဦးခေါင်းခွံရှိနေစဉ် ယဇ်ပူဇော်ခြင်းကို အဘယ်သို့ ပြုနိုင်မည်နည်း။ ထို့ကြောင့် ၎င်းကို လွှင့်ပစ်လော့' ဟု ဒွိဇတို့တွင် အမြတ်ဆုံးသောသူတို့က ဆိုကြ၏။

Verse 21

अथैको बहुधा प्रोक्तः सदस्यैश्च द्विजोत्तमैः । दण्डकाष्ठं समुद्यम्य प्रचिक्षेप बहिस्तथा

ထို့နောက် စည်းဝေးပွဲမှ ကြီးမြတ်သော ပုဏ္ဏားတို့၏ အထပ်ထပ် တိုက်တွန်းမှုကြောင့် လူတစ်ဦးသည် သစ်သားတုတ်ကို မကာ ၎င်းကို အပြင်သို့ လွှင့်ပစ်လိုက်လေသည်။

Verse 22

अथान्यत्तत्र संजातं कपालं तादृशं पुनः । तस्मिन्नपि तथा क्षिप्ते भूयोऽन्यत्समपद्यत

ထိုနေရာ၌ပင် မျိုးအစားတူသော အခြားဦးခေါင်းခွံတစ်ခု ထပ်မံပေါ်လာပြန်သည်။ ထိုအရာကို နည်းတူ လွှင့်ပစ်လိုက်သောအခါ၌လည်း နောက်ထပ်တစ်ခု ထပ်မံဖြစ်ပေါ်လာပြန်သည်။

Verse 23

एवं शतसहस्राणि ह्ययुतान्यर्बुदानि च । तत्र जातानि तैर्व्याप्तो यज्ञवाटः समंततः

ဤနည်းအားဖြင့် သိန်းပေါင်းများစွာ၊ သောင်းပေါင်းများစွာ၊ ကုဋေပေါင်းများစွာသော ဦးခေါင်းခွံတို့သည် ထိုနေရာ၌ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ယဇ်ပူဇော်ရာ ဝင်းတစ်ခုလုံးသည် ၎င်းတို့ဖြင့် နေရာအနှံ့ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

Verse 24

हाहाकारस्ततौ जज्ञे समस्ते यज्ञमण्डपे । दृष्ट्वा कपालसंघांस्तान्यज्ञ कर्मप्रदूषकान्

ယဇ်ပူဇော်ခြင်းအမှုကို ညစ်ညူးစေသော ထိုဦးခေါင်းခွံအစုအဝေးတို့ကို မြင်သောအခါ ယဇ်ပူဇော်ရာ မဏ္ဍပ်တစ်ခုလုံး၌ ကြီးစွာသော ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။

Verse 25

अथ संचिंतयामास ध्यानं कृत्वा पितामहः । हरारिष्टं समाज्ञाय तत्सर्वं हृष्टरूपधृक्

ထို့နောက် အဘိုးကြီးဘုရား (ဗြဟ္မာ) သည် စိတ်တွင် ဆင်ခြင်၍ သမာဓိဝင်ကာ၊ ဟရ (ရှီဝ) ထံမှ အန္တရာယ်ရောက်လာသည်ကို သိမြင်ပြီး အရာအားလုံးအပေါ် ဝမ်းမြောက်သော မျက်နှာထားကို ဆောင်တော်မူ၏။

Verse 26

कृतांजलिपुटो भूत्वा ततः प्रोवाच सादरम् । महेश्वरं समासाद्य यज्ञवाटसमाश्रितम्

ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ကို အဉ္ဇလိဖြင့် ချီတင်ကာ ရိုသေစွာ ပြောကြား၏။ ယဇ္ဉဝါဋ (ယဇ္ဉခန်းဝင်း) အတွင်း တည်ရှိနေသော မဟေရှဝရထံ ချဉ်းကပ်၍ စာနာသဒ္ဓါဖြင့် ဆို၏။

Verse 27

किमिदं युज्यते देव यज्ञेऽस्मिन्कर्मणः क्षतिः । तस्मात्संहर सर्वाणि कपालानि सुरेश्वर

«အို ဒေဝါ၊ ဤအရာသည် မည်သို့ သင့်လျော်မည်နည်း။ ဤယဇ္ဉတွင် ကర్మ၏ အကျိုးအပျက် ဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် အို သုရေရှဝရ၊ ဤကပာလပാത്ര (ခေါင်းခွံခွက်) အားလုံးကို ပြန်လည် သိမ်းဆည်းပါ» ဟု ဆို၏။

Verse 28

यज्ञकर्मविलोपोऽयं मा भूत्त्वयि समागते

«သင်ရောက်လာပြီးနောက် ဤယဇ္ဉကర్మ မပျက်စီး မနှောင့်ယှက်စေပါနှင့်» ဟု ဆို၏။

Verse 29

ततः प्रोवाच संक्रुद्धो भगवाञ्छशिशेखरः । तन्ममेष्टतमं पात्रं भोजनाय सदा स्थितम्

ထို့နောက် လမောက်တော်ဆောင်သော ဘုရားရှင် (ရှီဝ) သည် ဒေါသထွက်၍ မိန့်တော်မူ၏—«အဲဒါက ငါအလွန်ချစ်မြတ်နိုးသော ပാത്ര၊ ငါ့အစာစားရန် အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ထားသော ပစ္စည်းပင်»။

Verse 30

एते द्विजाधमाः कस्माद्विद्विषंतिपितामह । तथा न मां समुद्दिश्य जुहुवुर्जातवेदसि

«အို ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ)၊ အဘယ်ကြောင့် ဤအောက်တန်းဗြာဟ္မဏတို့သည် မုန်းတီးကြသနည်း။ သူတို့သည် ငါ့ကို မအပ်နှံဘဲ ဇာတဝေဒသ (အဂ္ဂိ) ထံသို့ ဟဝိကို ပူဇော်ကြ၏»။

Verse 31

यथान्यादेवता स्तद्वन्मन्त्रपूतं हविर्विधे । तस्माद्यदि विधे कार्या समाप्तिर्यज्ञकर्मणि

«အခြားဒေဝတာတို့ထံ ပူဇော်သကဲ့သို့ပင်၊ အို ဝိဓေ (ဗြဟ္မာ)၊ မန္တရဖြင့် သန့်စင်ထားသော ဟဝိကို သင့်တော်စွာ အပ်နှံပူဇော်ပါ။ ထို့ကြောင့် ယဇ్ఞကမ္မကို မှန်ကန်စွာ ပြီးစီးစေလိုလျှင်၊ အို စီမံသူ၊ အဆုံးသတ်ခြင်းကို ထုံးတမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်ရမည်»။

Verse 32

तत्कपालाश्रितं हव्यं कर्तव्यं सकलं त्विदम् । तथा च मां समु द्दिश्य विशषाज्जातवेदसि

«ဤဟဝိအားလုံးကို ထိုခေါင်းခွံပാത്രပေါ်တွင် တင်၍ ဆောင်ရွက်ရမည်။ ထို့အတူ ငါ့ကို ရည်ညွှန်းကာ ဇာတဝေဒသ (အဂ္ဂိ) ထံသို့ အထူးပူဇော်ခြင်းကို ပြုလုပ်ပါ»။

Verse 33

होतव्यं हविरेवात्र समाप्तिं यास्यति क्रतुः । नान्यथा सत्यमेवोक्तं तवाग्रे चतुरानन

«ဤနေရာတွင် ဟဝိတည်းသာ ပူဇော်ရမည်။ ထိုကြောင့် ယဇ్ఞသည် ပြီးစီးခြင်းသို့ ရောက်မည်—အခြားနည်းဖြင့် မရနိုင်။ အို စတုရာနန (မျက်နှာလေးပါး ဗြဟ္မာ)၊ ဤသည်ကို သင့်ရှေ့တွင် ငါ အမှန်တရားအဖြစ် ပြော၏»။

Verse 34

पितामह उवाच । रूपाणि तव देवेश पृथग्भूतान्यनेकशः । संख्यया परिहीनानि ध्येयानि सकलानि च

ပိတామဟ (ဗြဟ္မာ) မိန့်တော်မူသည်– «အို ဒေဝေရှ (ဒေဝတို့၏ အရှင်)၊ သင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်တို့သည် မျိုးစုံကွဲပြား၍ အနန္တအများ၊ ရေတွက်မကုန်။ ထိုအားလုံးကို ပြည့်စုံစွာ ဓ్యာနဖြင့် ဆင်ခြင်ရမည်»။

Verse 35

एतन्महाव्रतं रूपमाख्यातं ते त्रिलोचन । नैवं च मखकर्म स्यात्तत्रैव च न युज्यते

အို မျက်စိသုံးပါးရှင်၊ သင်ကြေညာထားသော «မဟာဝြတ» ပုံသဏ္ဍာန်ကို ငါကြားသိပြီ။ သို့ရာတွင် ယဇ္ဉာ၏ စည်းကမ်းအတိုင်း ဤသို့ မခကမ္မ (ယဇ္ဉာလုပ်ငန်း) မပြုနိုင်၊ ထိုအစီအစဉ်အတွင်း မသင့်တော်ပါ။

Verse 36

अद्यैतत्कर्म कर्तुं च श्रुतिबाह्यं कथंचन । तव वाक्यमपि त्र्यक्ष नान्यथा कर्तुमु त्सहे

ယနေ့ ဤကိစ္စကို ပြုလုပ်ခြင်းသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝေဒသဒ္ဒ (श्रुति) စည်းကမ်းအပြင်ဘက်သို့ ကျရောက်နိုင်သည်။ သို့သော် မျက်စိသုံးပါးရှင်၊ သင်၏ အမိန့်စကားမှ လွဲ၍ အခြားသို့ ငါမပြုရဲပါ။

Verse 37

मृन्मयेषु कपालेषु हविः श्राप्यं सुरेश्वर । अद्यप्रभृति यज्ञेषु पुरोडाशात्मिकं द्विजैः । तवोद्देशेन देवेश होतव्यं शतरुद्रि यम्

အို နတ်တို့၏ အရှင် (သုရေရှဝရ)၊ မြေထည် ကပာလ (ဦးခေါင်းပန်းကန်) များတွင် ဆက်ကပ်သော ဟဝိစ်သည် ယနေ့မှစ၍ သန့်စင်ကောင်းချီးခံထားသော အဟုတိဟု သတ်မှတ်ရမည်။ ထို့ကြောင့် ယဇ္ဉာများတွင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့သည် သင့်အား—အို ဒေဝေရှ—ပုရောဍာရှ အဖြစ်သော အဟုတိကိုလည်းကောင်း၊ «ရှတရုဒြိယ» ပူဇာမന്ത്ര/ပိဋကကိုလည်းကောင်း သင့်အမည်ဖြင့် ဥဒ္ဒေသ၍ ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 38

विशेषात्सर्वयज्ञेषु जप्यं चैव विशेषतः । कपालानां तु द्वारेण त्वया रूपं निजं कृतम्

အထူးသဖြင့် ယဇ္ဉာအားလုံးတွင် ဤ (ရုဒြမంత్ర/ပိဋက) ကို ပိုမိုအလေးထား၍ ရွတ်ဆိုရမည်။ အကြောင်းမှာ ကပာလ (ဦးခေါင်းပန်းကန်) များကို မာධ්ယမအဖြစ်ယူ၍ သင်သည် ကိုယ်ပိုင်ရုပ်သဏ္ဍာန်ကို ထင်ရှားစွာ ပြသထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 39

प्रकटं च सुरश्रेष्ठ कपाले श्वरसंज्ञितः । तस्मात्त्वं भविता रुद्र क्षेत्रेऽस्मिन्द्वादशोऽपरः

အို နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးရှင်၊ ဤနေရာတွင် သင်သည် «ကပာလေရှဝရ» ဟူသော အမည်ဖြင့် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာပြီ။ ထို့ကြောင့် အို ရုဒြာ၊ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ သင်သည် တစ်ဆယ့်နှစ်မြောက်၏ အခြားတစ်ပါး—ထပ်တိုးသော ပေါ်ထွန်းမှု—ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 40

अत्र यज्ञं समारभ्य यस्त्वां प्राक्पूजयिष्यति । अविघ्नेन मख स्तस्य समाप्तिं प्रव्रजिष्यति

ဤနေရာ၌ ယဇ္ဉကို စတင်ပြီး သင့်ကို အရင်ဆုံး ပူဇော်သူ၏ ယဇ္ဉကိစ္စသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်၍ ပြီးမြောက်သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 41

एवमुक्ते ततस्तेन कपालानि द्विजोत्तमाः । तानि सर्वाणि नष्टानि संख्यया रहितानि च

ထိုသို့ သူပြောပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ ကပါလာ (kapāla) များအားလုံးသည် လုံးဝပျောက်ကွယ်သွား၍ အရေအတွက်မတွက်နိုင်တော့하였다။

Verse 42

ततो हृष्टश्चतुर्वक्त्रः स्थापयामास तत्क्षणात् । लिगं माहेश्वरं तत्र कपालेश्वरसंज्ञितम्

ထို့နောက် ဝမ်းမြောက်သည့် စတုရ္ဝက္တရ (ဗြဟ္မာ) သည် ထိုခဏချင်းပင် ထိုနေရာ၌ မဟေရှ္ဝရ-လင်္ဂကို တည်ထောင်၍ “ကပါလေရှ္ဝရ” ဟု အမည်ပေး하였다။

Verse 43

अब्रवीच्च ततो वाक्यं यश्चैतत्पूजयिष्यति । मम कुण्डत्रये स्नात्वा स यास्यति परां गतिम्

ထို့နောက် သူက ဤစကားကို မိန့်တော်မူသည်— “ဤ (ကပါလေရှ္ဝရ) ကို ပူဇော်ပြီး ငါ၏ သန့်ရှင်းသော ကုဏ္ဍ သုံးခု၌ ရေချိုးသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်လိမ့်မည်။”

Verse 44

शुक्लपक्षे चतुर्दश्यां कार्तिके जागरं तु यः । करिष्यति पुनश्चास्य लिंगस्य सुसमाहितः । आजन्मप्रभवात्पापात्स विमुक्तिमवाप्स्यति

ကာရ္တိကလ၌ ရှုက္လပက္ခ စတုရ္ဒသီနေ့တွင် စိတ်တည်ငြိမ်စွာ ဂျာဂရ (ညလုံးနိုး) ကို ပြုလုပ်ပြီး၊ ထို့ပြင် ဤလင်္ဂအတွက် ထပ်မံ သဒ္ဓါဖြင့် အကျင့်ကို ဆောင်ရွက်သူသည် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ်များမှ လွတ်မြောက်ခြင်းကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 45

एवमुक्तेऽथ विधिना प्रहृष्टस्त्रिपुरांतकः । यज्ञमण्डपमासाद्य प्रस्थितो वेदिसंनिधौ

ဤသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ဗြဟ္မာ၏ ဓမ္မစည်းကမ်းအတိုင်း ဝမ်းမြောက်သည့် တြိပုရာန္တက (ရှီဝ) သည် ယဇ္ဉမဏ္ဍပသို့ ချဉ်းကပ်ကာ ဝေဒီအနီးသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 46

ब्राह्मणैश्च ततः कर्म प्रारब्धं यज्ञसम्भवम् । विस्मयोत्फुल्लनयनैर्नमस्कृत्य महेश्वरम्

ထို့နောက် ဗြာဟ္မဏတို့သည် ယဇ္ဉကိစ္စများကို စတင်ပြုလုပ်ကြ၏။ အံ့ဩ၍ မျက်လုံးပြူးကာ မဟေရှွရ (ရှီဝ) ထံ နမസ്കာရပြုကြ၏။

Verse 47

सूत उवाच । एवं च यज तस्तस्य चतुर्वक्त्रस्य तत्र च । ऋषीणां कोटिरायाता दक्षिणापथवासिनाम्

စူတက ပြော၏— ထိုနေရာ၌ မျက်နှာလေးပါးရှိသော ဗြဟ္မာသည် ယဇ္ဉပြုနေစဉ် ဒက္ခိဏာပထ (တောင်ပိုင်းဒေသ) တွင် နေထိုင်သော ရှင်ရသီတို့ တစ်ကုဋေက ထိုအရပ်သို့ ရောက်လာကြ၏။

Verse 49

कीदृक्क्षेत्रं च तत्पुण्यं हाटकेश्वरसंज्ञितम् । कीदृशास्ते च विप्रेन्द्रा ऋत्विजस्तत्र ये स्थिताः

ဟာဋကေရှွရဟု ခေါ်သော ထိုပုဏ္ဏကေတ္တရ (သန့်ရှင်းသော နယ်မြေ) သည် မည်သို့သော အရပ်နည်း။ ထိုနေရာ၌ နေထိုင်သော အထူးမြတ် ဗြာဟ္မဏများ၊ အဋ္ဝိဇ် (ယဇ္ဉပုရောဟိတ်) တို့သည် မည်သို့သောသူများနည်း။

Verse 50

अथ ते सुपरिश्रांता मध्यंदिनगते रवौ । रविवारेण संप्राप्ते नक्षत्रे चाश्विसंस्थिते

ထို့နောက် နေမင်းသည် မွန်းတည့်သို့ ရောက်သောအခါ သူတို့သည် အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကြ၏။ ထို့ပြင် တနင်္ဂနွေနေ့ ရောက်လာ၍ အရှွိနီ နက္ခတ် အာဏာတည်နေစဉ်၊

Verse 51

वैवस्वत्यां तिथौ चैव प्राप्ता घर्मपीडिताः । कंचिज्जलाशयं प्राप्य प्रविष्टाः सलिलं शुभम्

ထို့ပြင် ဝိုင်ဝသွတ္တီ တိထိနေ့၌လည်း နေရောင်အပူကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ရေကန်တစ်ကန်သို့ ရောက်ကာ မင်္ဂလာရေထဲသို့ ဝင်ရောက်ချိုးကာလေ၏။

Verse 52

शंकुकर्णा महाकर्णा वकनासास्तथापरे । महोदरा बृहद्दन्ता दीर्घोष्ठाः स्थूलमस्तकाः

အချို့မှာ ချွန်ထောင်သည့် နားများရှိ၍ အချို့မှာ နားကြီးမားလှ၏။ အချို့မှာ နှာခေါင်းကွေ့ကောက်၏။ ဝမ်းကြီး၊ သွားကြီး၊ နှုတ်ခမ်းရှည်၊ ခေါင်းထူကြီးတို့ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 53

चिपिटाक्षास्तथा चान्ये दीर्घग्रीवास्तथा परे । कृष्णांगाः स्फुटितैः पादैर्नखैर्दीर्घैः समुत्थितैः

အချို့မှာ မျက်လုံးနက်နက်ဝင်၍ အချို့မှာ လည်ပင်းရှည်၏။ ကိုယ်ခန္ဓာအရောင်မည်း၍ ခြေဖဝါးကွဲအက်ကာ လက်သည်းရှည်များ ထင်ရှားစွာ ထွက်ပေါ်နေ၏။

Verse 54

ततो यावद्विनिष्क्रांताः प्रपश्यन्ति परस्परम् । तावद्वैरूपस्यनिर्मुक्ताः संजाताः कामसन्निभाः

ထို့နောက် ထွက်လာကာ အချင်းချင်း ကြည့်မြင်သည့်ခဏတည်းကပင် အရုပ်ဆိုးပုံပျက်မှုမှ လွတ်ကင်း၍ ကာမဒေဝကဲ့သို့ လှပတင့်တယ်လာကြ၏။

Verse 55

ततो विस्मयमापन्ना मिथः प्रोचुः प्रहर्षिताः । रूपव्यत्ययमालोक्य ज्ञात्वा तीर्थं तदुत्तमम् । अत्र स्नानादिदं रूपमस्माभिः प्राप्तमुत्तमम्

ထို့နောက် အံ့ဩ၍ ဝမ်းမြောက်ကြကာ အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။ ရုပ်သွင်ပြောင်းလဲသွားသည်ကို မြင်၍ ထိုတီရ္ထသည် အထွတ်အမြတ်ဖြစ်ကြောင်း သိကာ—“ဤနေရာ၌ ရေချိုးခြင်းကြောင့် ဤအလွန်ကောင်းမြတ်သော ရုပ်သွင်ကို ကျွန်ုပ်တို့ ရရှိခဲ့သည်” ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 56

यस्मात्तस्मादिदं तीर्थं रूपतीर्थं भविष्यति । त्रैलोक्ये सकले ख्यातं सर्वपातकनाशनम्

ထို့ကြောင့် ဤသန့်ရှင်းသော တီရ္ထသည် «ရူပတီရ္ထ» ဟု ခေါ်ဝေါ်လိမ့်မည်။ သုံးလောကလုံးတွင် ကျော်ကြား၍ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 57

येऽत्र स्नानं करिष्यन्ति श्रद्धया परया युताः । सुरूपास्ते भविष्यंति सदा जन्मनि जन्मनि

ဤနေရာတွင် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ရေချိုးသူတို့သည် ရုပ်ရည်လှပလာမည်။ မွေးဖွားခြင်းတိုင်း မွေးဖွားခြင်းတိုင်း အမြဲတမ်း ထိုသို့ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 58

पितॄंश्च तर्पयिष्यन्ति य त्र श्रद्धासमन्विताः । जलेनापि गयाश्राद्धात्ते लप्स्यन्ते धिकं फलम्

ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ပြည့်ဝသူတို့သည် ဤသန့်ရှင်းရာ၌ ဘိုးဘွားပိတೃတို့အား တర్పဏ (ရေဖြင့်ပူဇော်ခြင်း) ပြုလျှင်၊ ဤနေရာ၏ ရေတစ်စက်သာဖြင့်ပင် ဂယာ၌ ပြုသော śrāddha ထက် ပိုမိုကြီးမြတ်သော အကျိုးကို ရလိမ့်မည်။

Verse 59

येऽत्र रत्नप्रदानं च प्रकरिष्यन्ति मानवाः । भविष्यंति न संदेहो राजानस्ते भवेभवे

ဤနေရာတွင် ရတနာများကို ဒါန (လှူဒါန်းခြင်း) ပြုသူတို့သည် သံသယမရှိဘဲ မွေးဖွားခြင်းတိုင်း မွေးဖွားခြင်းတိုင်း ဘုရင်များ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

Verse 60

स्थास्यामो वयमत्रैव सांप्रतं कृतनिश्चयाः । न यास्यामो वयं तीर्थं यद्यपि स्यात्सुशोभनम्

«ယခုမှစ၍ ငါတို့သည် ဤနေရာ၌ပင် နေမည်ဟု ခိုင်မာစွာ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ။ အလွန်လှပသော်လည်း အခြားတီရ္ထသို့ ငါတို့ မသွားတော့» ဟု ဆိုကြ၏။

Verse 61

एवमुक्त्वाऽथ व्यभजंस्तत्सर्वं मुनयश्च ते । यज्ञोपवीतमात्राणि स्वानि तीर्थानि चक्रिरे

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ထိုမုနိတို့သည် အရာအားလုံးကို ခွဲဝေကြ၍၊ ယဇ္ဉောပဝီတ (သန့်ရှင်းသောကြိုး) ကိုသာ အားထားကာ မိမိတို့၏ တီဿရ္ထ (ရေချိုးပူဇော်ရာ) များကို တည်ထောင်ကြ၏။

Verse 62

सूत उवाच । अद्यापि च द्विजश्रेष्ठास्तत्र तीर्थे जगद्गुरुः । प्रथमं स्पृशते तोयं नित्यं स्याद्दयितं शुभम्

စူတက ဆို၏— “ယနေ့တိုင်အောင်လည်း၊ အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ထိုတီဿရ္ထ၌ လောကဂုရု (Jagadguru) သည် ရေကို ပထမဦးစွာ ထိတွေ့တော်မူ၏။ ထိုရေသည် အမြဲချစ်မြတ်နိုးဖွယ်၊ မင်္ဂလာရှိ၏။”

Verse 63

निष्कामस्तु पुनर्मर्त्यो यः स्नानं तत्र श्रद्धया । कुरुते स परं श्रेयः प्राप्नुयात्सिद्धिलक्षणम्

သို့သော် အလိုဆန္ဒကင်းသော လူသားတစ်ဦးသည် ယုံကြည်ခြင်းဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရေချိုးပူဇော်လျှင် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးကို ရရှိကာ စိဒ္ဓိလက္ခဏာ (ဝိညာဉ်ရေးအောင်မြင်မှု၏ အမှတ်အသား) သို့ ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 64

एवं ते मुनयः सर्वे विभज्य तन्महत्सरः । सायंतनं च तत्रैव कृत्वा कर्म सुविस्तरम्

ဤသို့ မုနိတို့အားလုံးသည် ထိုမဟာကန်ကို ခွဲဝေပြီးနောက်၊ ထိုနေရာ၌ပင် ညနေခင်းကర్మ (သန္ဓ్యာကర్మ) ကို အပြည့်အစုံ အသေးစိတ် ဆောင်ရွက်ကြ၏။

Verse 65

ततो निशामुखे प्राप्ता यत्र देवः पितामहः । दीक्षितस्त्वथ मौनी च यज्ञमण्डपसंश्रितः

ထို့နောက် ညဦးရောက်လာသော်၊ ဘုရား ပိတာမဟ (ဗြဟ္မာ) ကို ယဇ္ဉအတွက် ဒိက္ခိတ (အဘိသေက/သီလဝင်) ပြုထားရာနေရာသို့ ရောက်ကြ၏။ ထိုအခါ မောန (တိတ်ဆိတ်ခြင်း) ကို ထိန်းကာ ယဇ္ဉမဏ္ဍပအတွင်း၌ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 66

तं प्रणम्य ततः सर्वे गता यत्रर्त्विजः स्थिताः । उपविष्टाः परिश्रान्ता दिवा यज्ञियकर्मणा

ထိုသူကို ဦးချပြီးနောက် အားလုံးသည် ယဇ္ဍပွဲကို ဆောင်ရွက်နေသော ရှင်ပုရောဟိတ်များ ရှိရာသို့ သွားကြသည်။ ပုရောဟိတ်တို့သည် နေ့တစ်နေ့လုံး ယဇ္ဍကိစ္စများကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ထိုင်နေကြ၏။

Verse 67

इन्द्रादिकैः सुरैर्भक्त्या मृद्यमानाङ्घ्रयः स्थिताः । अभिवाद्याथ तान्सर्वानुपविष्टास्ततो ग्रतः

အိန္ဒြာတို့ အပါအဝင် နတ်တို့သည် သဒ္ဓါဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်ကာ ခြေတော်ကို နှိပ်နယ်ပေးနေကြ၏။ ထို့နောက် အားလုံးကို ရိုသေစွာ အဘိဝါဒပြုပြီး နောက်တစ်ဖန် ထိုင်ချလိုက်ကြသည်။

Verse 68

चक्रुश्चाथ कथाश्चित्रा यज्ञकर्मसमुद्भवाः । सोमपानस्य संबन्धो व्यत्ययं च समुद्भवम्

ထို့နောက် ယဇ္ဍလုပ်ထုံးလုပ်နည်းများမှ ပေါ်ပေါက်လာသော စကားဝိုင်းမျိုးစုံကို စတင်ပြောဆိုကြ၏။ ဆိုမရည်သောက်ခြင်း၏ သင့်လျော်သော ဆက်နွယ်မှုနှင့် ထိုမှ ဆန့်ကျင်သွားနိုင်သော လွဲချော်မှုများကိုလည်း ဆွေးနွေးကြ၏။

Verse 69

उद्गातुः प्रभवं चैव तथाध्वर्योः परस्परम् । प्रोचुस्ते तत्त्वमाश्रित्य तथान्ये दूषयन्ति तत्

သူတို့သည် ဥဒ္ဂာတೃ၏ တာဝန်အခန်းကဏ္ဍ၏ မှန်ကန်သော အခြေခံကိုလည်းကောင်း၊ အဓ္ဝရျုနှင့် အခြားသူတို့၏ အပြန်အလှန် ဆက်စပ်မှုကိုလည်းကောင်း ပြောဆိုကြ၏။ မိမိတို့ ယူဆသည့် သစ္စာတရားကို အခြေခံ၍ ဆိုကြသော်လည်း အခြားအချို့က ထိုအမြင်ကို ဝေဖန်ကြ၏။

Verse 70

अन्ये मीमांसकास्तत्र कोपसंरक्तलोचनाः । हन्युस्तेषां मतं वादमाश्रिता वाग्विचक्षणाः

ထိုနေရာ၌ အခြား မီမာံသကာတို့သည် ဒေါသကြောင့် မျက်လုံးနီရဲလျက် ရှိကြ၏။ စကားပြောအတတ်ပညာ ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်သဖြင့် အငြင်းပွားမှုကို အားထားကာ ပြိုင်ဘက်တို့၏ အမြင်ကို ချေမှုန်းလိုကြ၏။

Verse 71

परिशिष्टविदश्चान्ये मध्यस्था द्विजसत्तमाः । प्रोचुर्वादं परित्यज्य साभिप्रायं यथोदितम्

ပါရိသိဋ္ဌများကို သိကျွမ်းပြီး မျှတသော အလယ်တန်းအဖြစ် ရပ်တည်သော ဗြာဟ္မဏအထူးမြတ်တို့သည် အငြင်းပွားစကားကို ပယ်ဖျက်ကာ ရည်ရွယ်သဘောကို သင့်တော်သကဲ့သို့ ရှင်းလင်းဟောကြား하였다။

Verse 72

महावीरपुरोडाशचयनप्रमुखांस्तथा । विवादांश्चक्रिरे चान्ये स्वंस्वं पक्षं समाश्रिताः

အခြားသူတို့သည် မိမိမိမိ၏ဘက်ကိုသာ ကပ်လျက် နောက်ထပ်အငြင်းပွားမှုများကို ထူထောင်ကြ၏—မဟာဝီရ ပူဇာအနုဋ္ဌာန်၊ ပုရောဍာသ၊ ယဇ္ဉပလ္လင်တင်စီခြင်း (ချယန) စသည့် အဓိကကိစ္စများအကြောင်းဖြစ်သည်။

Verse 73

एवं सा रजनी तेषामतिक्रान्ता द्विजन्मनाम्

ဤသို့ဖြင့် ထိုနှစ်ကြိမ်မွေးသူတို့သည် ထိုကိစ္စများတွင် စိတ်နှစ်မြုပ်လျက် ညတစ်ညလုံး ကုန်လွန်သွား하였다။

Verse 182

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये रूपतीर्थोत्पत्तिपूर्वकप्रथमयज्ञदिवसवृत्तान्तवर्णनंनाम द्व्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် «သီရိ စကန္ဒ မဟာပုရာဏ» အတွင်း၊ «ဧကာရှီတိသာဟသရီ သံဟိတာ» တွင်၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ္ဝရ သန့်ရှင်းရာဒေသ၏ မာဟာတ္မျာ၌၊ «ရူပတီရ္ထ ပေါ်ပေါက်ခြင်းကို ရှေ့ပြု၍ ယဇ္ဉ၏ ပထမနေ့ အဖြစ်အပျက်ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း၊ အခန်း ၁၈၂ သည် ပြီးဆုံး၏။

Verse 488

श्रुत्वा पैतामहं यज्ञं कौतुकेन समन्विताः । कीदृशो भविता यज्ञो दीक्षितो यत्र पद्मजः

ပိုင်တာမဟ ယဇ္ဉကို ကြားသိကြသောအခါ သူတို့သည် အံ့ဩစိတ်နှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ—«ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) ကိုယ်တိုင် ဒိက္ခိတဖြစ်၍ ဆောင်ရွက်ရာ ယဇ္ဉသည် မည်သို့ ဖြစ်မည်နည်း» ဟု ဆိုကြ၏။