Adhyaya 17

Verse 2

। ऋषय ऊचुः । चमत्कारपुरोत्पत्तिः श्रुता त्वत्तो महामते । तत्क्षेत्रस्य प्रमाणं यत्तदस्माकं प्रकीर्तय । यानि तत्र च पुण्यानि तीर्थान्यायतनानि च । सहितानि प्रभावेण तानि सर्वाणि कीर्तय

ရိရှီတို့က ဆိုကြ၏— «အို မဟာမတိ၊ ချမတ်ကာရပုရ၏ ပေါ်ပေါက်လာပုံကို သင်ထံမှ ကျွန်ုပ်တို့ ကြားနာခဲ့ပြီးပြီ။ ယခု ထိုသန့်ရှင်းသော က္ෂેત્ર၏ အကျယ်အဝန်းကို ကျွန်ုပ်တို့အား ကြေညာပါ။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌ ရှိသော ပုဏ္ဏတီရ္ထများနှင့် ဘုရားကျောင်းသဘော အာယတနများအားလုံးကို၊ ၎င်းတို့၏ သာသနာတန်ခိုးနှင့်အတူ တစ်ပါးလုံး ဖော်ပြပါ»။

Verse 3

सूत उवाच । पञ्चक्रोशप्रमाणेन क्षेत्रं ब्राह्मणसत्तमाः । आयामव्यासतश्चैव चमत्कारपुरोत्तमम्

စူတက ပြော၏ — «အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ခမတ်ကာရပုရ မြတ်သော သန့်ရှင်းဒေသသည် ခရိုးဆ ငါးအတိုင်းအတာရှိ၍ အလျားအနံ နှစ်ဖက်လုံးတူ၏»။

Verse 4

प्राच्यां तस्य गयाशीर्षं पश्चिमेन हरेः पदम् । दक्षिणोत्तरयोश्चैव गोकर्णेश्वरसंज्ञितौ

၎င်း၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဂယာရှီရ္ṣ ရှိ၏၊ အနောက်ဘက်တွင် ဟရိ၏ ခြေရာတော် ရှိ၏။ ထို့ပြင် တောင်ဘက်နှင့် မြောက်ဘက်တို့တွင် ဂိုကဏ္ဏေရှ္ဝရ ဟု ခေါ်သော နေရာများ ရှိ၏။

Verse 5

हाटकेश्वर संज्ञं तु पूर्वमासीद्द्विजोत्तमाः । तत्क्षेत्रं प्रथितं लोके सर्वपातकनाशनम्

အို ဒွိဇအမြတ်တို့၊ ယခင်က ၎င်းကို ဟာဋကေရှ္ဝရ ဟု ခေါ်ခဲ့၏။ ထိုသန့်ရှင်းဒေသသည် လောက၌ အပြစ်ပေါင်းစုံကို ဖျက်ဆီးပေးသော အဖြစ်ဖြင့် ကျော်ကြား၏။

Verse 6

यतः प्रभृति विप्रेभ्यो दत्तं तेन महात्मना । चमत्कारेण तत्स्थानं नाम्ना ख्यातिं ततो गतम्

ထိုအချိန်မှစ၍ မဟာအတ္တမသောသူက ဗြာဟ္မဏတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့်၊ ထိုနေရာသည် အံ့ဖွယ်ဖြစ်ရပ်ကြောင့် ထိုနာမတော်ဖြင့်ပင် ကျော်ကြားလာ၏။

Verse 7

ब्राह्मणा ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं तस्य पूर्वे गयाशिरः । माहात्म्यं तस्य नो ब्रूहि सूतपुत्र सविस्तरम्

ဗြာဟ္မဏတို့က ပြောကြ၏ — «သင်ပြောခဲ့သကဲ့သို့ ထိုဒေသ၏ အရှေ့ဘက်တွင် ဂယာရှီရ္ṣ ရှိသည်ဟု ဆို၏။ အို စူတ၏သား၊ ထိုသန့်ရှင်းရာ၏ မဟာတန်ခိုးကို ကျွန်ုပ်တို့အား အသေးစိတ် ပြောပြပါ»။

Verse 8

सूत उवाच । आसीद्विदूरथोनाम हैहयाधिपतिः पुरा । यो वै दानपतिर्दक्षः शत्रुपक्षक्षयावहः

သုတက ဆိုသည်—ရှေးက ဟိုဟယ မင်းအုပ်ချုပ်သူ ဗိဒူရသ အမည်ရှိ၍၊ ဒါန၏ အရှင်ကဲ့သို့ လှူဒါန်းရာတွင် ကျွမ်းကျင်ကာ ရန်သူတပ်ဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးနိုင်သူ ဖြစ်၏။

Verse 9

स कदाचिन्मृगान्हंतुं नृपः सेनावृतो ययौ । नानावृक्षलताकीर्णं वनं श्वापदसंकुलम्

တစ်ခါတစ်ရံ ထိုမင်းသည် စစ်တပ်ဝန်းရံလျက် မုဆိုးထွက်၍ သစ်ပင်မျိုးစုံ၊ လျားပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ထူထပ်ကာ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ပြည့်နှက်သော တောအုပ်သို့ ဝင်ရောက်သွား၏။

Verse 10

स जघान मृगांस्तत्र शरैराशीविषोपमैः । महिषांश्चवराहांश्च तरक्षूञ्च्छम्बरान्रुरून्

ထိုနေရာ၌ မင်းသည် အဆိပ်မြွေကဲ့သို့ ပြင်းထန်သော မြားများဖြင့် တောတိရစ္ဆာန်များကို ချေမှုန်း၏—မုဆိုးသမင်၊ တောကျွဲ၊ တောဝက်၊ ဟိုင်ယီနာ၊ သမ္ဘာရသမင်နှင့် အန်တီလိုပ်တို့ကိုပါ။

Verse 11

सिंहान्व्याघ्रान्गजान्मत्ताञ्च्छतशोऽथ सहस्रशः । अथ तेन मृगो विद्धः शरेणाऽनतपर्वणा

ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် မတ်တပ်ရပ်မူးယစ်နေသော ဆင်များကို ရာချီ၊ ထောင်ချီတိုင်အောင် ရင်ဆိုင်ခဲ့၏။ ထို့နောက် ထိုသမင်သည် အဆစ်မကွေးသော မြားတစ်စင်းဖြင့် ထိုးဖောက်ခံရ၏။

Verse 12

न पपात धरापृष्ठे सशरो दुद्रुवे द्रुतम् । ततः स कौतुकाविष्टस्तस्य पृष्ठे हयोत्तमम् । प्रेरयामास वेगेन मनोमारुतवेगधृक्

မြားထိုးခံရသော်လည်း ထိုသမင်သည် မြေပြင်ပေါ် မလဲကျဘဲ လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှား၏။ ထို့နောက် မင်းသည် စူးစမ်းလိုစိတ်ဝင်ရောက်ကာ အကောင်းဆုံးမြင်းကို နောက်လိုက်စေ၍ လေကဲ့သို့၊ စိတ်ကဲ့သို့ အရှိန်ဖြင့် မောင်းနှင်လိုက်၏။

Verse 13

ततः सैन्यं समुत्सज्य मृगं लिप्सुर्महीपतिः । अन्यद्वनांतरं प्राप्तो रौद्रं चित्तभयावहम्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် သမင်ကို ဖမ်းယူလိုသော စိတ်ဖြင့် စစ်တပ်ကို နောက်တွင်ထားခဲ့ကာ စိတ်ကို ကြောက်ရွံ့စေသော ကြမ်းတမ်း၍ ကြောက်မက်ဖွယ် သစ်တောအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွား하였다။

Verse 14

कण्टकीबदरीप्रायं शाल्मलीवनसंकुलम् । तथान्यैः कण्टकाकीर्णै रूक्षै र्वृक्षैः समन्वितम्

ထိုဒေသသည် ဆူးထူသော ဇီးပင်ပေါက်များနှင့် ရှာလ္မလီပင်တောအုပ်များဖြင့် ထူထပ်ကာ၊ အခြား ကြမ်းတမ်း၍ ဆူးပြည့်သစ်ပင်များလည်း အနှံ့အပြား ရောနှောနေ하였다။

Verse 15

तत्र रूक्षाऽखिला भूमिर्निर्जला तमसा वृता । चीरिकोलूकगृधाढ्या शीर्षच्छायाविवर्जिता

ထိုနေရာ၌ မြေပြင်တစ်လျှောက်လုံး ခြောက်သွေ့၍ ရေမရှိ၊ မှောင်မိုက်ခြင်းဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ငှက်သံချိုမြိန်များ၊ ဇီးကွက်များနှင့် လင်းတများ ပြည့်နှက်ကာ အပေါ်မှ အရိပ်အာဝါသ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်하였다။

Verse 16

ग्रीष्मे मध्यगते सूर्ये मृगाकृष्टः स पार्थिवः । दूराध्वानं जगामाऽथ प्रासपाणिर्वराश्वगः

နွေရာသီတွင် နေမင်းက ကောင်းကင်အလယ်၌ ရောက်နေချိန်၊ သမင်ကြောင့် ဆွဲဆောင်ခံရသော မင်းကြီးသည် လှံကို ကိုင်လျက် အလွန်ကောင်းသော မြင်းပေါ်စီးကာ အဝေးခရီးကို သွားခဲ့သည်။

Verse 17

तेन तस्यानुगा भृत्याः सर्वे सुश्रांतवाहनाः । क्षुत्पिपासाकुलाः श्रांताः स्थाने स्थाने समाश्रिताः

ထိုလိုက်လံလိုက်စားမှုကြောင့် မင်းကြီး၏ လိုက်ပါသူ အမှုထမ်းအားလုံးသည် စီးနင်းယာဉ်များ အလွန်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းတို့ဖြင့် ဒုက္ခရောက်၍ မောပန်းသဖြင့် လမ်းတလျှောက် နေရာနေရာတွင် ခိုလှုံနားနေ하였다။

Verse 18

सिंहव्याघ्रैस्तथा चान्यैः पतिता नष्टचेतनाः । भक्ष्यंते चेतयन्तोऽपि तथाऽन्ये चलनाक्षमाः

အချို့သည် သတိလစ်ကျသွား၍ ခြင်္သေ့၊ ကျားနှင့် အခြားတိရစ္ဆာန်ရိုင်းများက ကိုက်စားကြ၏။ အချို့သည် သတိရှိနေသော်လည်း လှုပ်ရှားမနိုင်သဖြင့် ထိုနည်းတူ စားခံရကြ၏။

Verse 19

ततः सोऽपि महीपालः क्षुत्पिपासासमाकुलः । दृष्ट्वा तद्व्यसनं प्राप्तमात्मनः सेवकैः समम्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် ဆာလောင်ခြင်းနှင့် ရေငတ်ခြင်းကြောင့် ပူပန်လျက်၊ မိမိနှင့်အတူ မိမိ၏အမှုထမ်းများအပေါ် ကျရောက်လာသော အပျက်အဆီးကို မြင်တွေ့၏။

Verse 20

कांतारस्यांतमन्विच्छन्प्रेरयामास तं हयम् । जात्यं सर्वगुणोपेतं कशाघातैः प्रताडयन्

တောကန္တာရ၏ အဆုံးကို ရှာဖွေလျက်၊ မင်းကြီးသည် အရည်အသွေးစုံလင်သော မျိုးကောင်းမြင်းကို ကန့်ကွက်ဖြင့် ရိုက်နှက်ကာ ရှေ့သို့ မောင်းနှင်၏။

Verse 21

ततः स नृपतिस्तेन वायुवेगेन वाजिना । नीतो दूरं दुर्गमार्गं सर्वजंतुविवर्जितम्

ထို့နောက် မင်းကြီးသည် လေကဲ့သို့ မြန်သော မြင်း၏ အရှိန်ဖြင့် အလွန်ဝေးသို့ ခက်ခဲသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် သတ္တဝါမရှိသည့် နေရာသို့ ခေါ်ဆောင်ခံရ၏။

Verse 22

एवं तस्य नरेन्द्रस्य कांदिशीकेऽनवस्थिते । सोऽश्वोऽपतद्धरापृष्ठे सोऽप्यधस्तात्तुरंगमात्

ဤသို့ မင်းကြီးသည် မတည်ငြိမ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကို မသိမသာ ဖြစ်နေစဉ်၊ မြင်းသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး မင်းကြီးလည်း မြင်းပေါ်မှ အောက်သို့ ကျသွား၏။