Adhyaya 165

Verse 1

सूत उवाच । ततःप्रभृतिपुण्ये च सरस्वत्यास्तटेशुभे । बाह्यानां नागराणां च स्थानं जातं महत्तरम्

စူတက မိန့်ကြား၏။ ထိုအချိန်မှစ၍ ပုဏ္ဏသုခဖြစ်သော ဆရஸဝတီမြစ်၏ သာယာသည့် ကမ်းပါးပေါ်တွင်၊ ပြင်ပ နာဂရတို့၏ နေရာအရပ်သည် အလွန်ကြီးမား ထင်ရှားလာ၏။

Verse 2

पुत्रपौत्रप्रवृद्धानां दौहित्राणां द्विजोत्तमाः । चमत्कारपुरस्याग्रे यज्ज्ञातं विद्यया धनैः

အို ဒွိဇိုတ္တမတို့၊ သူတို့၏ သား၊ မြေးများ တိုးပွားလာသကဲ့သို့ သမီး၏ သားများလည်း များပြားလာကြ၏။ ထိုနေရာ၌—စမတ်ကာရပူရ မြို့ရှေ့တွင်—ရရှိထားသမျှသည် ပညာနှင့် ဥစ္စာကြောင့် ထင်ရှားလာ၏။

Verse 3

कस्यचित्त्वथ कालस्य विश्वामित्रेण धीमता । शप्ता सरस्वती कोपात्कृता रुधिरवाहिनी

ထို့နောက် အချိန်တစ်ခါ၌ ပညာရှိ ဗိශ්ဝာမိတ္တရ် သောကြောင့် အမျက်ထွက်ကာ သရஸဝတီကို ကျိန်စာချ၍ သူမကို သွေးစီးမြစ်အဖြစ် ဖြစ်စေ하였다။

Verse 4

ततः संसेव्यते हृष्टै राक्षसैः सा दिवानिशम् । गीतनृत्यपरैश्चान्यैर्भूतैः प्रेतैः पिशाचकैः

ထို့နောက် ထိုနေရာကို ရွှင်လန်းသော ရာက္ခသများက နေ့ညမပြတ် လာရောက်နေထိုင်ကြပြီး၊ သီချင်းနှင့် အကကို နှစ်သက်သော အခြား သတ္တဝါများ—ဘူတ၊ ပရေတ၊ ပိသာချ—တို့လည်း လာရောက်ကြ하였다။

Verse 5

ततस्ते नागरा बाह्यास्तां त्यक्त्वा दूरतः स्थिताः । कांदिशीकास्ततो याता भक्ष्यमाणास्तु राक्षसैः । नर्मदायास्तटे पुण्ये मार्कण्डाश्रमसंनिधौ

ထို့နောက် အပြင်ဘက် နာဂရများသည် ထိုနေရာကို စွန့်ခွာကာ အဝေးတွင် နေကြ하였다။ ထို့မှ ကာṃဒီစီသို့ သွားရာတွင် ရာက္ခသများ၏ အစာဖြစ်ကာ ခံစားရင်း၊ နောက်ဆုံး သန့်ရှင်းသော နර්မဒါမြစ်ကမ်း၊ မာရ္ကဏ္ဍေယ အာရှရမ်အနီးသို့ ရောက်ကြ하였다။

Verse 6

ऋषय ऊचुः । कस्मात्सरस्वती शप्ता विश्वामित्रेण धीमता । महानद्या कोऽपराधस्तया तस्य विनिर्मितः

ရိရှီများက မေးကြသည်—ပညာရှိ ဗိශ්ဝာမိတ္တရ်က သရஸဝတီကို အဘယ်ကြောင့် ကျိန်စာချသနည်း။ ထိုမြစ်ကြီးသည် သူ့အပေါ် မည်သို့သော အပြစ်ကို ကျူးလွန်ခဲ့သနည်း။

Verse 7

सूत उवाच । आसीत्पुरा महद्वैरं विश्वामित्रवसिष्ठयोः । ब्राह्मण्यस्य कृते विप्राः प्राणान्तकरणं महत् । स सर्वैर्ब्राह्मणैः प्रोक्तो विश्वामित्रो महामुनिः

စူတက ပြောသည်—ရှေးကာလ၌ ဗိශ්ဝာမိတ္တရ်နှင့် ဝသိဋ္ဌတို့အကြား ကြီးမားသော ရန်ငြိုးတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်ခဲ့သည်။ ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်းအတွက်၊ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သူသည် အသက်အန္တရာယ်တိုင်အောင် ပြင်းထန်သော တပသ်ကို ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး၊ မဟာမုနိ ဗိශ්ဝာမိတ္တရ်ကို ဗြာဟ္မဏအားလုံးက ထိုသို့ဟု အသိအမှတ်ပြုခဲ့ကြသည်။

Verse 8

क्षत्रियोऽपि पुरस्कृत्य देवदेवं पितामहम् । न चैकेन वसिष्ठेन तेनैतद्वैरमाहितम्

က்ஷတ္ရိယဖြစ်သော်လည်း သူသည် «ဒေဝဒေဝ» ဖြစ်သော ပိတာမဟ ဘြဟ္မာကို မိမိရှေ့တင်ကာ အမြင့်ဆုံးအဖြစ်ထား၏။ ဤရန်ငြိုးသည် ဝသိဋ္ဌတစ်ဦးတည်းကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အခြားအကြောင်းရင်းများလည်း ရှိ၏။

Verse 9

ऋषय ऊचुः । क्षत्रियोऽपि कथं विप्रो विश्वा मित्रो महामते । वसिष्ठेन कथं नोक्तो यः प्रोक्तो ब्रह्मणा स्वयम्

ရိရှီတို့က ပြောကြသည်– အကြံဉာဏ်ကြီးမြတ်သူရေ၊ က္ෂတ္ရိယဖြစ်သော်လည်း ဝိශ්ဝာမိတ္တရသည် ဘယ်လိုနည်းဖြင့် ဗြာဟ္မဏ ဖြစ်လာသနည်း။ ဘြဟ္မာတော်မူတော်တိုင် ကြေညာထားသော်လည်း ဝသိဋ္ဌက အဘယ်ကြောင့် မအသိအမှတ်မပြုသနည်း။

Verse 10

एतन्नः सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं स्थितम्

ဤအရာအားလုံးကို အပြည့်အစုံ ပြောပြပါ။ ကျွန်ုပ်တို့တွင် အလွန်ကြီးမားသော စူးစမ်းလိုစိတ် ပေါ်ထွန်းလာပါပြီ။

Verse 11

सूत उवाच । आसीत्पुरा ऋचीकाख्यो भृगुपुत्रो महामुनिः । व्रताध्ययनसंपन्नः सुतपस्वी महायशाः

စူတက ပြောသည်– ရှေးကာလတုန်းက ဘൃဂု၏သား မဟာမုနိ «ဋ္ဍစီက» ဟူသော ရှင်ရှိခဲ့၏။ သူသည် ဝရတနှင့် သာသနာရေးသင်ယူမှုတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ တပဿာကြီးမား၍ ဂုဏ်သတင်းကျော်ကြားသူ ဖြစ်၏။

Verse 12

तीर्थयात्राप्रसंगेन स कदाचिन्मुनीश्वरः । स्थानं भोजकटं नाम प्राप्तो गाधिमहीपतेः । यत्र सा कौशिकीनाम नदी त्रैलोक्यविश्रुता

တီရ္ထယာထရာ (သန့်ရှင်းသော ရေကူးကန်များသို့ ဘုရားဖူးခရီး) အကြောင်းဖြင့် တစ်ခါတစ်ရံ မုနိအရှင်ကြီးသည် ဂာဓိမဟီပတိ၏ နယ်မြေရှိ «ဘောဇကဋ» ဟူသော အရပ်သို့ ရောက်လာ၏။ ထိုနေရာတွင် သုံးလောကလုံး၌ ကျော်ကြားသော «ကောသိကီ» မြစ် စီးဆင်းနေ၏။

Verse 13

तस्यां स्नात्वा द्विजश्रेष्ठो यावत्तिष्ठति तीरगः । समाधिस्थो जपं कुर्वन्संतर्प्य पितृदेवताः

ထိုမြစ်၌ ရေချိုးပြီးနောက် ဒွိဇအထွဋ်အမြတ်သည် ရေကူးကူးရာ၌ နေထိုင်လျက်၊ သမာဓိ၌ တည်ကာ ဂျပ်ပ (japa) ကို ပြု၍ ပိတೃများနှင့် ဒေဝတာတို့အား တရ্পဏဖြင့် စိတ်ကျေနပ်စေ하였다။

Verse 14

तावत्तत्र समायाता राजकन्या सुशोभना । सर्वलक्षणसम्पूर्णा सर्वैरेव गुणैर्युता

ထိုအခိုက်တန့်တွင် အလှတရားထင်ရှားသော မင်းသမီးတော်တစ်ပါးသည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၍၊ မင်္ဂလာလက္ခဏာအပြည့်အစုံနှင့် ဂုဏ်သတ္တိအားလုံးဖြင့် ပြည့်စုံနေ하였다။

Verse 15

स तां संवीक्षते यावत्सर्वावयवशोभनाम् । तावत्कामशरैर्व्याप्तः कर्तव्यं नाभ्यविंदत

သူမ၏ ကိုယ်အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းတိုင်း လှပတောက်ပနေသည်ကို ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ ချက်ချင်း ကာမဒေဝ၏ မြားများက ထိုးနှက်သကဲ့သို့ ဖြစ်၍၊ မိမိပြုသင့်သည်ကို မသိမသာ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 16

ततः पप्रच्छ लोकान्स लब्ध्वा कृच्छ्रेण चेतनाम् । कस्येयं कन्यका साध्वी किमर्थमिह चागता

ထို့နောက် စိတ်သတိကို ခက်ခဲစွာ ပြန်လည်ရရှိပြီး၊ သူသည် လူအများကို မေးမြန်း하였다—“ဤသီလရှင်ကဲ့သို့ သန့်ရှင်းသော ကညာသည် မည်သူ၏ သမီးနည်း၊ အဘယ်ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဤနေရာသို့ လာသနည်း” ဟု။

Verse 17

क्व यास्यति वरारोहा सर्वं मे कथ्यतां जनाः

“ထိုမြင့်မြတ်သော ကညာသည် ဘယ်သို့ သွားမည်နည်း။ လူအများတို့၊ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြကြပါ” ဟု ဆို하였다။

Verse 18

जना ऊचुः । एषा गाधिसुतानाम ख्याता त्रैलोक्यसुन्दरी । अन्तःपुरात्समायाता गौरीपूजनलालसा

လူတို့က ပြောကြသည်— «ဤသူမသည် ဂာဓိ၏ သမီးဟု သုံးလောက၏ အလှတရားအဖြစ် ကျော်ကြား၏။ အတွင်းနန်းတော်မှ ထွက်လာကာ ဂေါရီမယ်တော်ကို ပူဇော်လိုစိတ် ပြင်းပြ၏»။

Verse 19

वांछमाना सुभर्त्तारं सर्वैः समुदितंगुणैः । प्रासादोऽयं स्थितो योऽत्र नदीतीरे बृहत्तरः

«သူမသည် အရည်အချင်းကောင်းမြတ် အားလုံးနှင့် ပြည့်စုံသော သင့်တော်သည့် ခင်ပွန်းကို ဆန္ဒပြု၍ ဤနေရာသို့ လာ၏။ ထို့ပြင် ဤမြစ်ကမ်းနားတွင် ကြီးမားသော နန်းတော်တစ်ဆောင်လည်း တည်ရှိ၏»။

Verse 20

उमा संतिष्ठते चात्र सर्वैः संपूजिता सुरैः । एतां च स्नापयित्वेयं पूजयित्वा यथा क्रमम्

ဤနေရာတွင် ဥမာဒေဝီ တည်ရှိတော်မူ၍ နတ်တို့အားလုံးက လေးစားပူဇော်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ ရုပ်တော်ကို ရေချိုးပေးပြီး၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာအတိုင်း အစဉ်လိုက် ပူဇော်ရမည်။

Verse 21

नैवेद्यं विविधं दत्त्वा करिष्यति ततः परम् । वीणाविनोदमात्रं च श्रुतिमार्गसुखावहम्

နာဣဝေဒျ (naivedya) အမျိုးမျိုးကို ဆက်ကပ်ပြီးနောက်၊ သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ဝီဏာတီးခတ်ခြင်းကို ဆက်လက်ပြုမည်—သန့်ရှင်းသော သံဓာတ်၏ လမ်းကြောင်းကို ချိုမြိန်စေသော အပန်းဖြေမှုသာ ဖြစ်၏။

Verse 22

ततो यास्यति हर्म्यं स्वं मन्दीभूते च भास्करे । ऋचीकस्तु तदाकर्ण्य लोकानां वचनं च यत्

ထို့နောက် နေမင်းအလင်း မျော့သွားသော (ညနေခင်း) အခါတွင် သူမသည် မိမိ၏ မဟာအိမ်တော်သို့ သွားမည်။ သို့သော် ရ္ဋစီက (Ṛcīka) သည် လူတို့၏ စကားကို ကြားပြီး ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားလေ၏။

Verse 23

ययौ गाधिगृहं शीघ्रं कामबाणप्रपीडितः । तं दृष्ट्वा सहसा प्राप्तमृचीकं भृगु सत्तमम् । संमुखः प्रययौ तूर्णं गाधिः पार्थिवसत्तमः

ကာမ၏မြားဒဏ်ကြောင့် ထိခိုက်လျက် သူသည် ဂာဓိမင်း၏အိမ်သို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်하였다။ ဘೃဂုဝంశ၏ အမြတ်ဆုံး ရှင်ဋ္ဌိက (Ṛcīka) သည် ရုတ်တရက် ရောက်လာသည်ကို မြင်သော် ဂာဓိမင်းသည် မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ မျက်နှာချင်းဆိုင် ကြိုဆိုရန် အလျင်အမြန် ထွက်သွား하였다။

Verse 24

गृह्योक्तेन विधानेन कृत्वा चैवार्हणं ततः । कृतांजलिपुटो भूत्वा वाक्यमेतदुवाच ह

အိမ်တွင်းဓလေ့အတိုင်း ကြိုဆိုပူဇော်ကာ ဂုဏ်ပြုအခမ်းအနားကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် လက်နှစ်ဖက်ကို အညဉ်းပုံစံဖြင့် ချိတ်ဆက်ကာ ရိုသေစွာ ထိုစကားကို ပြော하였다။

Verse 25

निःस्पृहस्यापि ते विप्र किमागमनकारणम् । तत्सर्वं मे समाचक्ष्व येन यच्छामि तेऽखिलम्

အို ဗြာဟ္မဏ၊ သင်သည် ဆန္ဒကင်းသူဖြစ်သော်လည်း လာရောက်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းသည် အဘယ်နည်း။ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ၊ သို့မှသာ သင်လိုသမျှကို အပြည့်အဝ ပေးအပ်နိုင်မည်။

Verse 26

ऋचीक उवाच । तव कन्याऽस्ति विप्रेंद्र वरार्हा वरवर्णिनी । ब्राह्मोक्तेन विवाहेन तां मे देहि महीपते

ရိချီက (Ṛcīka) က ပြောသည်။ အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ သင့်တွင် သမီးတစ်ဦးရှိသည်၊ အမြင့်မြတ်သော ခင်ပွန်းနှင့် ထိုက်တန်၍ အရောင်အဆင်းလည်း လှပမြတ်နိုးဖွယ် ဖြစ်၏။ အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ ဗြာဟ္မ (Brāhma) မင်္ဂလာပွဲအတိုင်း ငါ့အား သူမကို လက်ထပ်ပေးပါ။

Verse 27

एतदर्थमहं प्राप्तो गृहे तव स्मरार्दितः । सा मया वीक्षिता राजन्गौरीपूजार्थमागता

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါသည် ကာမဒေဝ၏ဒဏ်ကြောင့် နာကျင်လျက် သင့်အိမ်သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။ အို မင်းကြီး၊ ဂေါရီကို ပူဇော်ရန် လာသောအခါ သူမကို ငါမြင်ခဲ့သည်။

Verse 28

सूत उवाच । तच्छ्रुत्वा भयसंत्रस्तो गाधिः पार्थिवसत्तमः । असवर्णं च तं मत्वा दरिद्रं वृद्धमेवच । अदाने शापभीतस्तु ततो व्याजमुवाच सः

သုတက ပြောသည်။ ထိုစကားကို ကြားသော် မင်းဂါဓိသည် မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးဖြစ်၍ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွား၏။ ထိုသူကို အဆင့်မတူ၊ ဆင်းရဲ၍ အိုမင်းသူဟု ထင်မြင်သော်လည်း၊ မပေးလျှင် ကျိန်စာကို ကြောက်သဖြင့် လှည့်ကွက်ဖြင့် စကားဆိုလေ၏။

Verse 29

अस्माकं कन्यकादाने शुल्कमस्ति द्विजोत्तम । तच्चेद्यच्छसि कन्यां तां तुभ्यं दास्याम्यसंशयम्

အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ သမီးကို ပေးအပ်ရာတွင် မင်္ဂလာကြေးရှိသည်။ ထိုကြေးကို သင်ပေးနိုင်လျှင် သမီးကို သင့်အား မသံသယဘဲ ပေးမည်။

Verse 30

ऋचीक उवाच । ब्रूहि पार्थिवशार्दूल कन्याशुल्कं मम द्रुतम् । येन यच्छामि ते सर्वं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

ဩစီက ပြောသည်။ အို မင်းတို့အထဲ ကျားကဲ့သို့သော မင်းကြီး၊ သင်၏သမီးအတွက် မင်္ဂလာကြေးကို အမြန်ပြောပါ။ အလွန်ရှားပါးခက်ခဲသော်လည်း သင့်အား အားလုံးကို ပေးအပ်နိုင်အောင် ဖြစ်စေမည်။

Verse 31

गाधिरुवाच । एकतः श्यामकर्णानामश्वानां वातरंहसाम् । शतानि सप्त विप्रेंद्र श्वेतानां चैव सर्वतः

ဂါဓိ ပြောသည်။ တစ်ဖက်၌ လေကဲ့သို့ မြန်သော မြင်း ခုနှစ်ရာရှိရမည်၊ နားအမည်းဖြစ်ရမည်။ အို ဗြာဟ္မဏအထွတ်အမြတ်၊ အခြားအရာအားလုံးတွင်တော့ အဖြူစင်စင် ဖြစ်ရမည်။

Verse 32

य आनीय प्रदद्यान्मे तस्मै कन्यां ददाम्यहम्

ထိုမြင်းတို့ကို ယူဆောင်လာ၍ ကျွန်ုပ်အား ပေးအပ်သူအား သမီးကို ကျွန်ုပ် ပေးမည်။

Verse 33

सूत उवाच । स तथेति प्रतिज्ञाय ऋचीको मुनिसत्तमः । कान्यकुब्जं समासाद्य गंगातीरे विवेश ह

သုတက ပြော၏— «ဒီအတိုင်း ဖြစ်ပါစေ» ဟု ကတိပြုပြီး မုနိအထွတ်အမြတ် ရ္ဋစီက သည် ထွက်ခွာသွား၏။ ကာန်ယကုပ္ဇသို့ ရောက်လျှင် ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းသို့ ဝင်ရောက်၏။

Verse 34

अश्वो वोढेति यत्सूक्तं चतुःषष्टिसमुद्भवम् । छंदऋषिदेवतायुक्तं जपं चक्रे ततः परम्

ထို့နောက် «အශ්ဝို ဝෝဍ္ဍာ…» ဟု စတင်သော မန္တရဟိမ်းကို ဂျပ်ပ (japa) ပြု၏။ ၎င်းသည် ခြောက်ဆယ်လေးစုမှ ပေါ်ထွန်းလာပြီး၊ ချန်ဒ၊ ရ္ဋရှိ၊ ဒေဝတာတို့ ပြည့်စုံစွာ ပါဝင်၏။

Verse 35

विनियोगं वाजिकृतं गाधिना यत्प्रकीर्तितम् । ततस्ते वाजिनस्तस्मान्निष्क्रांताः सलिलाद्द्विजाः

ဂါဓိက ကြေညာထားသော မြင်းဖန်ဆင်းရေး ဝိနိယောဂ (viniyoga) အတိုင်း၊ အို ဒွိဇ၊ ထိုရေထဲမှ မြင်းတို့သည် ထွက်ပေါ်လာကြ၏။

Verse 36

सर्वश्वेताः सुवेगाश्च श्यामैकश्रवणास्तथा । शतानि सप्तसंख्यानि तावत्संख्यै र्नरैयुताः

၎င်းတို့သည် အားလုံး ဖြူစင်၍ အလွန်လျင်မြန်ကာ နားတစ်ဖက်သာ မည်းရောင်ရှိ၏။ အရေအတွက် ခုနစ်ရာ ဖြစ်ပြီး၊ လူတို့လည်း အရေအတွက်တူညီစွာ လိုက်ပါလာကြ၏။

Verse 37

ततः प्रभृति विख्यातमश्वतीर्थं धरातले । गंगातीरे शुभे पुण्ये कान्यकुब्जसमीपगम् । यस्मिन्स्नाने कृते मर्त्यो वाजिमेधफलं लभेत्

ထိုအချိန်မှစ၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် အශ්ဝတီර්ထ (Aśvatīrtha) ဟူသော တီရ္ထသည် ကျော်ကြားလာ၏—ကာန်ယကုပ္ဇအနီး ဂင်္ဂါမြစ်၏ မင်္ဂလာသန့်ရှင်းသော ကမ်းပေါ်၌ ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသူ မည်သူမဆို အශ්ဝမေဓ ယဇ్ఞ၏ အကျိုးကို ရရှိမည်။

Verse 165

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽश्वतीर्थोत्पत्तिवर्णनंनाम पंचषष्ट्यधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် မြတ်စွာသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ ဂါထာ ၈၁,၀၀၀ ပါဝင်သည့် စုစည်းမှုအတွင်း၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှွရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യ၌၊ «အရှ္ဝတီရ္ထ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၆၅ ပြီးဆုံး၏။