Adhyaya 146

Verse 1

ऋषय ऊचुः । आदित्यानां च सर्वेषां वसुरुद्रादिकाश्विनाम् । प्रत्येकशः समाचक्ष्व नामानि त्वं महामते

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ «အမြင်ကျယ်သော မဟာမတိရေ၊ အာဒိတျများ၊ ဝသုများ၊ ရုဒြများနှင့် အရှွင်တို့၏ အမည်များကို တစ်ပါးချင်းစီ ပြောပြပါ»။

Verse 2

सूत उवाच । वृषध्वजश्च शर्वश्च मृगव्याधस्तृतीयकः । अजैकपादहिर्बुध्न्यः पिनाकी षष्ठ एव हि

စူတက ဆိုသည်။ «ဝೃષဓွဇ၊ ရှರ್ವ၊ မೃဂဗျာဓ (တတိယ)၊ အဇೈကပာဒ၊ အဟိရ္ဗုဓ္နျ၊ နှင့် ပိနာကီ—ဤတို့သည် ပထမ ခြောက်ပါး ဖြစ်၏»။

Verse 3

दहनश्चेश्वरश्चैव कपाली नवमस्तथा । वृषाकपिस्तु दशमो रुद्रस्त्र्यंबक एव च

«ဒဟန နှင့် ဣရှွရ; ကပာလီ သည် ကိုးမြောက်; ဝೃષာကပိ သည် တစ်ဆယ်မြောက်; ထို့ပြင် ရုဒြ နှင့် တြျမ်ဗက လည်း ရှိသည်»။

Verse 4

धुरो ध्रुवश्च सोमश्च मखश्चैवानिलोऽनलः । प्रत्यूषश्च प्रभासश्च वसवोऽष्टौ प्रकीर्तिताः

«ဓုရ၊ ဓြုဝ၊ သောမ၊ မခ၊ အနိလ၊ အနလ၊ ပရတျူෂ၊ နှင့် ပရဘာသ—ဤရှစ်ပါးကို ဝသုများဟု ကြေညာထားသည်»။

Verse 5

वरुणश्च तथा सूर्यो भानुः ख्यातश्च तापनः । इंद्रश्चैवार्यमा चैव धाता चैव भगस्तथा

«ဝရုဏ; ထို့အတူ စူရျ၊ ဘာနု၊ နှင့် နာမည်ကျော် တာပန; ဣန္ဒြ; အာရျမန်; ဓာတೃ; ထို့ပြင် ဘဂ လည်း ဖြစ်သည်»။

Verse 6

गभस्तिर्धर्मराजश्च स्वर्णरेता दिवाकरः । मित्रश्च वासुदेवश्च द्वादशैते च भास्कराः

«ဂဘသ္တိ၊ ဓမ္မရာဇ၊ သွဏ္ဏရေတာ၊ ဒိဝာကရ၊ မိတ္တရ၊ နှင့် ဝါသုဒေဝ—ဤတို့သည် နေဘုရား (ဘ္ဟာသ္ကရ) ဒွါဒသပါး ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 7

नासत्यश्चैव दस्रश्च ख्यातावेतौ तथाश्विनौ । देववैद्यौ महाभागौ त्वाष्ट्रीगर्भसमुद्भवौ

«နာသတ္ယ နှင့် ဒသ္ရ—ဤနှစ်ပါးသည် အရှ္ဝိန်နော် ဟု ကျော်ကြားကြ၏။ နတ်ဘုရားဆေးပညာရှင်များ၊ ကံကောင်းမြတ်စွာ၊ တွာෂ္ဋရီ၏ ဗိုက်အိမ်မှ မွေးဖွားလာသူများ ဖြစ်ကြသည်»။

Verse 8

त्रयस्त्रिंशत्समाख्याता एते ये सुरनायकाः । क्षेत्रेऽत्रैवास्थिता नित्यं दानवानां वधाय च

«ဤတို့သည် သုံးဆယ့်သုံးပါးသော နတ်ဘုရားများ ဟု ခေါ်ကြသော နတ်ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်ကြသည်။ ဤသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ အမြဲတမ်း တည်ရှိ၍ ဒာနဝများကို သုတ်သင်ရန်လည်း ဖြစ်သည်»။

Verse 9

यस्तान्संपूजयेद्भक्त्या पुरुषः संयतेंद्रियः । यथोक्तदिवसे प्राप्ते नापमृत्युः प्रजायते

«အင်္ဂါရပ်များကို ထိန်းချုပ်ထားသော လူတစ်ဦးက သူတို့ကို ဘက္တိဖြင့် ပူဇော်ပါက—ဆိုထားသော နေ့ရက် ရောက်လာသော်—အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးမှု မဖြစ်ပေါ်ပါ»။

Verse 10

अष्टम्यां च चतुर्दश्यां रुद्राः पूज्या विचक्षणैः । तस्मिन्क्षेत्रे विशेषेण वांछद्भिः परमं पदम्

«အဋ္ဌမီနှင့် စတုર્દသီ တိထိများတွင် ပညာရှိတို့က ရုဒြများကို ပူဇော်သင့်သည်။ အထူးသဖြင့် ထိုသန့်ရှင်းသော က్షेत्र၌—အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို လိုလားသူတို့အတွက် ဖြစ်သည်»။

Verse 11

दशम्यां वसवः पूज्यास्तथाष्टम्यां विशेषतः । स्वर्गं समीहमानैश्च विलासैर्विविधैस्तथा

လဆန်း/လဆုတ် ဒသမီနေ့တွင် ဝါစု (Vasus) များကို ပူဇော်ရမည်၊ အထူးသဖြင့် အဋ္ဌမီနေ့တွင်လည်း ပို၍ပူဇော်သင့်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံကို မျှော်လင့်သူတို့သည် ပူဇော်ပစ္စည်းမျိုးစုံနှင့် ပွဲတော်ဆန်သော အကျင့်အထုံးများဖြင့် ဆောင်ရွက်ကြရ၏။

Verse 12

सप्तम्यामथ षष्ठ्यां च पूजनीया दिवाकराः । ये वांछन्ति नराः सत्त्वं परिपंथिविवर्जितम्

သတ္တမီနေ့နှင့် ဆဋ္ဌမီနေ့တို့တွင်လည်း နေမင်းတော်များ (Divākara) ကို ပူဇော်ရမည်။ သတ္တိခွန်အားတည်ကြည်မှုနှင့် ရန်သူဆန်သော အတားအဆီးကင်းသော ဘဝကို လိုလားသူတို့အတွက် ဖြစ်၏။

Verse 13

देववैद्यौ तथा पूज्यौ द्वादश्यां व्याधिसंक्षयम् । ये वांछन्ति सदा मर्त्या नीरुजा सम्भवंति ते

ထို့အတူ ဒွာဒသီနေ့တွင် နတ်ဘုရားဆေးဝါးဆရာနှစ်ပါးကို ပူဇော်ရမည်၊ ရောဂါပျောက်ကင်းစေရန်အတွက် ဖြစ်၏။ ဤအရာကို အမြဲတမ်း လိုလားသူ မရဏာများသည် ရောဂါကင်းစင်လာကြ၏။

Verse 146

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्येऽमरेश्वरकुण्डमाहात्म्यवर्णनं नाम षट्चत्वारिंशदधिकशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိ စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌၊ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာတွင်၊ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ ဟာဋကေရှ್ವರ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ്യအတွင်းရှိ «အမရေရှ్వర ကုဏ္ဍ၏ မဟိမကို ဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်းသည် အခန်း ၁၄၆ အဖြစ် နိဂုံးချုပ်၏။