Adhyaya 140
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 140

Adhyaya 140

ဤအဓ್ಯಾಯတွင် မေး–ဖြေ ပုံစံဖြင့် ဆက်လက်ဖော်ပြသည်။ ရှင်တော်များက ယမ (ဓမ္မရာဇ) နှင့် ဆက်နွယ်သော လူ့အဝတားသားအကြောင်း မေးမြန်းရာတွင် စူတက ထိုသားသည် ပाण्डု၏ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားသော ယုဓိဋ္ဌိရ ဖြစ်ပြီး က္ෂတ္တရိယတို့အနက် အထွတ်အထိပ်ဟု ချီးကျူးကြောင်း ဖြေကြားသည်။ ထို့နောက် ယုဓိဋ္ဌိရ၏ ဓမ္မတရားနှင့် ကိုက်ညီသော မင်းရိုးရာယဇ္ဉပွဲများ—ဒက္ခိဏာ အပြည့်အစုံဖြင့် ပြုလုပ်သော ရာဇသုယ နှင့် အပြီးအစီး ပြီးမြောက်သော အရှ္ဝမေဓ ၅ ကြိမ်—ကို ထင်ရှားစွာ ဖော်ပြကာ ဓမ္မမင်းအဖြစ် နမူနာတင်ပြသည်။ နောက်ပိုင်းတွင် အကဲဖြတ်သဘောတရားတစ်ရပ်ကို ထုတ်ဖော်သည်။ သားများစွာကို လိုလားနိုင်သော်လည်း ဖခင်အတွက် ဂယာသို့ သွားရောက်ခြင်း၊ အရှ္ဝမေဓ ပြုလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြာရောင် နွားထီး (နီလ-ဝೃષ) ကို လွှတ်ပေးခြင်းတို့ကို ပြုနိုင်သော သားတစ်ယောက်တည်းရှိလျှင်ပင် တာဝန်ပြည့်စုံပြီဟု ခံစားရကြောင်း ဆိုသည်။ စူတက ဤအကြောင်းအရာကို ဓမ္မတိုးပွားစေသော (dharma-vṛddhi-kara) သင်ခန်းစာအဖြစ် ပညာရှိတို့အတွက် ချုပ်ဆိုကာ မင်းရိုးရာနမူနာနှင့် ဘုရားဖူးသွားရာမှ ရရှိသော ကုသိုလ်တန်ဖိုးကို ပေါင်းစည်းပြသည်။

Shlokas

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदेतद्भवता प्रोक्तं पुत्रो मानुषविग्रहः । भविष्यति यमस्यात्र कः संभूतः स सूतज

ရိရှီတို့က ပြောကြားသည်—“သင်က ပြောထားသကဲ့သို့ ဤနေရာ၌ ယမမင်း၏ သားတော်သည် လူ့ရုပ်ခန္ဓာဖြင့် ဖြစ်လာမည်ဟု ဆိုသည်။ အို စူတ၏သား၊ ထိုသူသည် မည်သူနည်း၊ ယမမင်း၏ သားအဖြစ် မွေးဖွားလာသူကား မည်သူနည်း?”

Verse 2

सूत उवाच । तस्य पुत्रः समुत्पन्नः पांडोः क्षेत्रे महीतले । युधिष्ठिर इति ख्यातः सर्वक्षत्रियपुंगवः

သုတက ပြော၏—သူ၏သားသည် ပဏ္ဍု၏ မျိုးရိုးကွင်း၌ မြေပြင်ပေါ်တွင် မွေးဖွားလာ၍ ယုဓိဋ္ဌိရ ဟူ၍ ကျော်ကြားသွားကာ က္ෂတ္တရိယတို့အနက် အမြတ်ဆုံး ဖြစ်၏။

Verse 3

राजसूयो मखो येन इष्टः सम्पूर्णदक्षिणः । सर्वान्भूमिपतीन्वीर्यात्संविधाय करप्रदान्

သူက ရာဇသူယ မခယဇ္ဈကို ဒက္ခိဏာအလုံးစုံ ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် သူ၏ဗီရိယဖြင့် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရင်များအားလုံးကို စည်းကမ်းတကျ စီမံကာ အခွန်အတိုး ပေးဆောင်စေခဲ့၏။

Verse 4

अश्वमेधाः कृताः पंच तथा सम्पूर्णदक्षिणाः । भ्रामयित्वा हयं भूमौ पश्चात्प्राप स सद्गतिम्

အရှွမေဓ ယဇ္ဈ ငါးကြိမ်ကိုလည်း ဒက္ခိဏာအလုံးစုံ ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ခဲ့၏။ ယဇ္ဈမြင်းကို မြေကြီးတစ်လျှောက် လှည့်လည်စေပြီးနောက် သူသည် သဒ္ဂတိ—မြင့်မြတ်သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။

Verse 5

एष्टव्या बहवः पुत्रा यद्येकोपि गयां व्रजेत् । यजेत वाऽश्वमेधेन नीलं वा वृषमुत्सृजेत्

သားများစွာကို ဆန္ဒပြုသင့်၏—သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်တည်းပင် ဂယာသို့ သွားရောက်နိုင်လျှင်ကောင်း၊ သို့မဟုတ် အရှွမေဓယဇ္ဈကို ဆောင်ရွက်နိုင်လျှင်ကောင်း၊ သို့မဟုတ် အပြာရောင် နွားထီးကို သာသနာတော်အတွက် လွှတ်ပေးနိုင်လျှင်ကောင်း။

Verse 6

यदनेन वृतं मत्तः पुत्रित्वं सुमहात्मना । हयमेधान्महायज्ञान्कर्ता स्यादस्य वै सुतः

ဤမဟာအတ္မာသည် ငါထံမှ သားဖြစ်ခြင်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သောကြောင့်၊ သူ၏သားသည် အရှွမေဓများနှင့် အခြား မဟာယဇ္ဈများကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်လာမည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 7

मन्येत कृतकृत्यत्वं येन पुत्रेण धर्मपः । अन्यैः पुत्रशतैः किं वा वंशानुद्धारकारकैः

ဤသို့သော သားတော်တစ်ဦးကြောင့် ဓမ္မ၏အရှင်သည် မိမိ၏လုပ်စရာအားလုံး ပြီးစီးပြီဟု ထင်မြင်မည်; ထို့ကြောင့် မျိုးဆက်ကို ကယ်တင်ထိန်းသိမ်းနိုင်သော်လည်း အခြားသားတော်ရာချီတို့ကို ဘာလိုအပ်မည်နည်း။

Verse 8

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं धर्मराजसुतोद्भवम् । आख्यानं ब्राह्मणश्रेष्ठा धर्मवृद्धिकरं परम्

စူတက ပြော၏— “ဓမ္မရာဇ၏ သားတော် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းနှင့် ပတ်သက်သမျှကို သင်တို့အားလုံးထံ ငါပြောကြားပြီးပြီ။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်တို့၊ ဤအထွတ်အမြတ် အခန်းကဏ္ဍသည် ဓမ္မတိုးပွားစေသော အကြောင်းတရား ဖြစ်၏။”

Verse 140

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धर्मराजपुत्राख्यानवर्णनंनाम चत्वारिंशदुत्तर शततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒမဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမစာအုပ် နာဂရခဏ္ဍ၌၊ သရီဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರမဟာတ္မ్యంలో “ဓမ္မရာဇ၏ သားတော်အကြောင်း ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း” ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၄၀ ပြီးဆုံး၏။