Adhyaya 138
Nagara KhandaTirtha MahatmyaAdhyaya 138

Adhyaya 138

ရိရှီတို့သည် မဏ္ဍဗျ ရိရှီ၏ ကျိန်စာကို သက်သာစေရန် ဓမ္မရာဇ (ယမ) ပြုလုပ်ခဲ့သော တပဿနှင့် သမဓိကျင့်စဉ်များကို စူတအား မေးမြန်းကြသည်။ စူတက ဓမ္မရာဇသည် ကျိန်စာကြောင့် စိတ်ပူပန်၍ သန့်ရှင်းသော ကွင်းပြင်တစ်ခုတွင် တပဿပြုကာ ကပာဒိန် (ရှီဝ) အတွက် မန္တပ/ဗိမာန်တော်သဘောရှိသော နေရာတည်ဆောက်ပြီး ပန်း၊ အမွှေးတိုင်၊ လိမ်းဆေးတို့ဖြင့် ပူဇော်ကြောင်း ပြောသည်။ မဟာဒေဝသည် နှစ်သက်၍ အလိုတော်ပြည့်စုံစေမည့် ဝရပေးသည်။ ဓမ္မရာဇက မိမိဓမ္မကို တိတိကျကျ လိုက်နာခဲ့သော်လည်း ရှုဒြ မိခင်ဝမ်း၌ မွေးဖွားရမည့် ကျိန်စာကို ခံရပြီး ဒုက္ခနှင့် ဆွေမျိုးပျက်စီးမှု (jñāti-nāśa) ကို ကြောက်ရွံ့ကြောင်း တင်ပြသည်။ ရှီဝက ရိရှီ၏ စကားကို မပြန်လှန်နိုင်ကြောင်း၊ ထို့ကြောင့် ရှုဒြအဖြစ် မွေးဖွားမည်ဖြစ်သော်လည်း သားသမီးမရှိမည်၊ ဆွေမျိုးပျက်စီးမှုကို မြင်ရသော်လည်း အခြားသူများက သူ၏ တားမြစ်ချက်ကို မနာခံကြသဖြင့် ဝမ်းနည်းမှုက မလွန်ကဲမည်ဟု မိန့်သည်။ ထို့နောက် သင်ခန်းစာဆန်သော ဘဝကို ခန့်မှန်းပြောကြားသည်—နှစ်တစ်ရာတိုင်တိုင် ဓမ္မကို မျက်နှာမူ၍ ဆွေမျိုးတို့၏ အကျိုးအတွက် အကြံဉာဏ်များစွာ ပေးမည်၊ သူတို့မှာ ယုံကြည်မှုနည်းပြီး အကျင့်ပျက်နေသော်လည်း မလျော့မနည်း သင်ကြားမည်။ နှစ်တစ်ရာ ပြည့်သည့်အခါ “ဗြဟ္မာတံခါး” (brahma-dvāra) မှတဆင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ကာ မောက္ခကို ရရှိမည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဤကိစ္စသည် ဗျာသ (ပါရာရှရယ) ၏ စီမံမှုဖြင့် ဒါစီဝမ်း၌ မွေးဖွားသော ဝိဒုရအဖြစ် ဓမ္မရာဇ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြင့် ပြည့်စုံကြောင်း၊ ဤဇာတ်ကြောင်းကို နားထောင်ခြင်းသည် အပြစ်ပျောက်စေသော အကျိုးရှိကြောင်း ဆိုသည်။

Shlokas

Verse 1

ऋषय ऊचुः । किं कृतं धर्मराजेन तपोध्यानादिकं च यत् । मांडव्यशापनाशाय तदस्माकं प्रकीर्तय

ရိရှိတို့က ဆိုကြ၏— «မဏ္ဍဗျ၏ ကျိန်စာကို ပယ်ဖျက်ရန် ဓမ္မရာဇသည် တပဿ၊ ဓျာနနှင့် အခြားသော သာသနာကျင့်စဉ်များကို မည်သို့ ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။ ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ»။

Verse 2

सूत उवाच । मांडव्य शापमासाद्य धर्मराजः सुदुःखितः । तपस्तेपे द्विजश्रेष्ठास्तस्मिन्क्षेत्रे व्यवस्थितः

စူတက ဆို၏— «မဏ္ဍဗျ၏ ကျိန်စာကို ခံရပြီးနောက် ဓမ္မရာဇသည် အလွန်ဝမ်းနည်းပူဆွေး၏။ အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်တို့၊ ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರ၌ တည်နေကာ တပဿကို ဆောင်ရွက်လေ၏»။

Verse 3

प्रासादं देवदेवस्य संविधाय कपर्दिनः । अव्यग्रं पूजयामास पुष्पधूपानुलेपनैः

နတ်တို့၏နတ် ကပာဒိန် (ရှီဝ) အတွက် ဘုရားကျောင်းကို စီမံတည်ဆောက်ပြီးနောက်၊ စိတ်မလွဲမသွေဘဲ ပန်း၊ နံ့သာမီးခိုး၊ လိမ်းနံ့သာတို့ဖြင့် ပူဇော်ခဲ့သည်။

Verse 4

ततः कालेन महता तुष्टस्तस्य महेश्वरः । प्रोवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्व यदीप्सितम्

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် မဟေရှွရသည် သူ့အပေါ် ကျေနပ်တော်မူ၍ “ငါသည် ဆုတောင်းပေးသူဖြစ်၏၊ သင်လိုလားသမျှကို တောင်းလော့” ဟု မိန့်တော်မူသည်။

Verse 5

धर्मराज उवाच । अहं देव पुरा शप्तो मांडव्येन महात्मना । स्वधर्मे वर्तमानोऽपि सर्वदोषविवर्जितः

ဓမ္မရာဇက ပြောသည်—“အရှင်ဘုရား၊ ရှေးကာလ၌ မဟာအတ္တမာ မာဏ္ဍဗျက ကျွန်ုပ်ကို ကျိန်စာတင်ခဲ့သည်။ ကျွန်ုပ်သည် မိမိဓမ္မ၌ တည်နေသော်လည်း အပြစ်အနာအဆာကင်းစင်ပါသည်။”

Verse 6

कुपितेन च तेनोक्तं शूद्रयोनौ भविष्यसि

ထိုသူသည် ဒေါသထွက်၍ “သင်သည် ရှုဒ္ဒရ မျိုးရိုး၌ မွေးဖွားရလိမ့်မည်” ဟု ကျွန်ုပ်အား ပြောခဲ့သည်။

Verse 7

तत्रापि च महद्दुःखं ज्ञातिनाशसमुद्रवम् । मच्छापजनितं सद्यो जातिजं समवाप्स्यसि

“အဲဒီဘဝ၌ပင် ဆွေမျိုးပျက်စီးခြင်းမှ ပေါ်လာသော မဟာဒုက္ခကို သင်ကြုံရလိမ့်မည်။ ငါ့ကျိန်စာကြောင့် ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသော မွေးရာပါဒုက္ခကိုလည်း သင်ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 8

तस्मात्त्राहि सुरश्रेष्ठ तस्या योनेः सकाशतः । कथं चैतद्विधो भूत्वा तस्यां जन्म करोम्यहम्

ထို့ကြောင့် နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးသော အရှင်၊ ထိုမိခင်ဝမ်းမှ ကျွန်ုပ်ကို ကာကွယ်တော်မူပါ။ ဤသို့သော အခြေအနေရှိသော ကျွန်ုပ်သည် ထိုအခြေအနေ၌ မည်သို့ မွေးဖွားနိုင်ပါမည်နည်း။

Verse 9

तत्रापि च महदुःखं ज्ञातिनाशसमुद्भवम् । एतदर्थे सुरश्रेष्ठ मया चाराधितो भवान्

ထိုမွေးဖွားခြင်း၌ပင် ဆွေမျိုးပျက်စီးခြင်းမှ ပေါ်လာသော ဒုက္ခကြီး ရှိလိမ့်မည်။ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် နတ်တို့အထက်မြတ်ဆုံးသော အရှင်ကို ကျွန်ုပ်က ပူဇော်ကန်တော့ခဲ့ပါသည်။

Verse 10

श्रीभगवानुवाच । न तस्य सन्मुनेर्वाक्यं शक्यते कर्तुमन्यथा । तस्माच्छूद्रोऽपि भूत्वा त्वं न संतानमवाप्स्यसि

ဘုရားရှင် မိန့်တော်မူသည်။ “သန့်ရှင်းမြတ်သော မုနိ၏ စကားကို အခြားသို့ မပြောင်းလဲနိုင်။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ရှူဒြ ဖြစ်သော်လည်း မျိုးဆက်ကို မရနိုင်လိမ့်မည်။”

Verse 11

ज्ञातिक्षयं प्रदृष्ट्वापि नैव दुःखमवाप्स्यसि । यतो निषिध्यमानापि न करिष्यंति ते वचः

ဆွေမျိုးပျက်စီးခြင်းကို မြင်ရသော်လည်း သင်သည် ဒုက္ခမခံစားရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမှာ သတိပေးထားသော်လည်း သူတို့သည် သင့်စကားကို မနာခံကြလိမ့်မည်။

Verse 12

एतस्मात्कारणाच्चित्ते न ते दुःखं भविष्यति । ज्ञातिजं धर्मराजैतत्सत्यमेव मयोदितम्

ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် သင့်စိတ်၌ ဒုက္ခ မပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။ အို ဓမ္မရာဇာ၊ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ် မိန့်ကြားသော အမှန်တရားဖြစ်သည်—သင့်ဒုက္ခသည် ဆွေမျိုးနှင့် ဆက်နွယ်နေသည်။

Verse 13

स्थित्वा वर्षशतं प्राज्ञ त्वं शूद्रो धर्मवत्सलः । उपदेशान्बहून्दत्त्वा ज्ञातिभ्यो हितकाम्यया । अपि श्रद्धा विहीनेषु पापात्मसु सदैव हि

အို ပညာရှိရေ၊ သင်သည် ရာနှစ်တိုင်တိုင် ရှုဒ္ဒရအဖြစ် နေထိုင်သော်လည်း ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသူ ဖြစ်လိမ့်မည်။ မိမိဆွေမျိုးတို့၏ ကောင်းကျိုးအတွက် အကြံဉာဏ်များစွာ ပေးမည်၊ သူတို့သည် အမြဲအပြစ်ရှိ၍ ယုံကြည်ခြင်းမရှိသော်လည်း။

Verse 14

ततो वर्षशते पूर्णे ब्रह्मद्वारेण केवलम् । आत्मानं सम्यगुत्सृज्य मोक्षमेव प्रयास्यसि

ထို့နောက် ရာနှစ် ပြည့်စုံသော်၊ ဘြဟ္မာတံခါးတစ်ခုတည်းမှတဆင့်သာ ကိုယ်ခန္ဓာကို မှန်ကန်စွာ စွန့်လွှတ်၍ မောက္ခသို့ပင် ရောက်လိမ့်မည်။

Verse 15

एवमुक्त्वा स भगवान्गतश्चादर्शनं ततः । धर्मराजोऽपि तं शापं भेजे मांडव्यसंभवम्

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် သခင်ဘုရားသည် မျက်စိမှောက်မှ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့ပြင် ဓမ္မရာဇာလည်း မာဏ္ဍဗျမှ ပေါ်ပေါက်လာသော ထိုကျိန်စာကို ခံယူရ၏။

Verse 16

तदा विदुररूपेण ह्यवतीर्य धरातले । मांडव्यस्य वचः सत्यं स चकार महामतिः

ထိုအခါ ဗိဒုရအဖြစ်ဖြင့် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာကာ၊ မဟာဉာဏ်ရှိသူသည် မာဏ္ဍဗျ၏ စကားကို အမှန်တကယ် ဖြစ်စေခဲ့၏။

Verse 17

जातो भगवता साक्षाद्व्यासेनामिततेजसा । पाराशर्येण विप्रेण दासीगर्भसमुद्भवः

သူသည် တောက်ပမှု မန့်မီသော တန်ခိုးရှိသည့် သာသနာတော်ဝင် ဗျာသမုနိ—ပါရာရှရ၏ သား၊ ဗြာဟ္မဏ—မှ တိုက်ရိုက် ဖြစ်ပေါ်ကာ၊ အစေခံမ၏ ဝမ်းမှ မွေးဖွားလာ၏။

Verse 18

एतद्वः सर्वमाख्यातं धर्मराजसमुद्भवम् । आख्यानं यदहं पृष्टः सर्वपातकनाशनम्

ဤသို့ ဓမ္မရာဇာ၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အကြောင်းအရာအားလုံးကို သင်တို့အား ငါပြောပြီးပြီ။ ငါ့ကို မေးမြန်းခဲ့သော ဤပုံပြင်သည် အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်သိမ်းပေးသည်။

Verse 138

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहरस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये धर्मराजेश्वरोत्पत्तिवर्णनंनामाष्टात्रिंशदुत्तरशततमोअध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သီရိစကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌ အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် ဂါထာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း၊ ဆဋ္ဌ နာဂရခဏ္ဍ၏ ဟာဋကေရှွရ က္ෂೇತ್ರ မာဟာတ္မ்ய၌ «ဓမ္မရာဇေရှွရ၏ မူလဖြစ်ပေါ်ခြင်း ဖော်ပြချက်» ဟူသော အမည်ရှိ အခန်း ၁၃၈ သည် အဆုံးသတ်၏။