Adhyaya 135

Verse 1

सूत उवाच । तथान्यापि च तत्रास्ति दीर्घिकाख्या सुशोभना । सरसी लोकविख्याता सर्वपातकनाशनी

သုတက ပြောသည်။ ထိုနေရာ၌လည်း «ဒီဃိကာ» ဟုခေါ်သော အလွန်လှပသည့် ရေကန်တစ်ကန် ရှိ၏။ လောကတစ်ဝှမ်းကျော်ကြားပြီး အပြစ်အကုန်ဖျက်သည့် သန့်ရှင်းသော ကန်တော် ဖြစ်၏။

Verse 2

यस्यां स्नातो नरः सम्यग्भास्करस्योदयं प्रति । ज्येष्ठशुक्लचतुर्दश्यां मुच्यते सर्वपातकैः

ထိုကန်၌ လူတစ်ဦးက နေထွက်ဘက်ကိုမျက်နှာမူ၍ သေချာစွာ ရေချိုးကာ၊ ဂျေဋ္ဌလ၏ သုက္လပက္ခ စတုဒသီနေ့တွင် ပြုလျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 3

आसीत्पूर्वं द्विजो वीरशर्मनामातिविश्रुतः । वेदविद्याव्रतस्नातो वर्धमाने पुरोत्तमे

ရှေးကာလ၌ «ဝီရရှာမန်» ဟုအမည်ရသော ထင်ရှားကျော်ကြားသည့် ဒွိဇတစ်ဦး ရှိခဲ့၏။ သူသည် ဝေဒပညာနှင့် ဝရတအကျင့်တို့၌ ပြည့်စုံကာ၊ အကောင်းဆုံးမြို့ ဝဓ္ဓမာန၌ နေထိုင်၏။

Verse 4

तस्य कन्या समुत्पन्ना कदाचिल्लक्षणाच्च्युता । अतिदीर्घा प्रमाणेन जनहास्यविवर्द्धिनी

သူ့ထံ၌ သမီးတစ်ဦး မွေးဖွားလာသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ မင်္ဂလာလက္ခဏာများမှ ချို့ယွင်းသွား၏။ ကိုယ်အလျားအလွန်ရှည်လျားသဖြင့် လူတို့၏ ရယ်မောကဲ့ရဲ့ခြင်းကို ဖြစ်စေ၏။

Verse 5

ततः सा यौवनं प्राप्ता तद्रूपापि कुमारिका । न कश्चिद्वरयामास शास्त्रवाक्यमनुस्मरन्

ထို့နောက် နာရီကာသည် ယောဝနအရွယ်သို့ ရောက်လာ၏။ ထိုသို့သော ရုပ်သွင်ရှိသော်လည်း၊ ရှာစတြာ၏ အမိန့်တော်ကို မှတ်မိလျက် မည်သူမျှ မင်္ဂလာတောင်းမလာကြ။

Verse 6

अतिसंक्षिप्तकेशा या अतिदीर्घातिवामना । उद्वाहयति यः कन्यां पुरुषः काममोहितः

ဆံပင်အလွန်တိုသော မိန်းကလေး၊ သို့မဟုတ် အလွန်မြင့်လွန်း သို့မဟုတ် အလွန်ပုလွန်းသော မိန်းကလေးကို ကာမမောဟဖြင့် မိန်းမယူသော ယောကျ်ားသည်

Verse 7

षण्मासाभ्यंतरे मृत्युं स प्राप्नोति नरो ध्रुवम् । एतस्मात्कारणात्सर्वे तां त्यजंति कुमारिकाम्

ခြောက်လအတွင်း ထိုယောကျ်ားသည် မုချ သေဆုံးခြင်းကို ရောက်လိမ့်မည်။ ထိုကြောင့် လူအားလုံးက ထိုကညာကို စွန့်ပစ်ကြသည်။

Verse 8

पुरुषा अतिदीर्घत्वयुक्तां वीक्ष्य समंततः । ततो वैराग्यमापन्ना तपस्तेपेऽतिदारुणम्

အရပ်ရပ်၌ ယောကျ်ားတို့သည် အလွန်ရှည်လျားသော အသက်တမ်းရှိကြသည်ကို မြင်၍ နាងသည် ဝီရာဂျ္ယ (ကမ္မလောကမှ မကပ်မငြိ) ဖြစ်လာကာ ထို့နောက် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော တပသ်ကို ကျင့်ခဲ့သည်။

Verse 9

चांद्रायणानि कृच्छ्राणि तया चीर्णान्यनेकशः । पाराकाणि यथोक्तानि तथा सांतपनानि च

နាងသည် စန္ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) နှင့် ကೃચ્છရ (Kṛcchra) ပရాయశ္စိတ္တများကို အကြိမ်ကြိမ် ကျင့်ခဲ့ပြီး၊ ညွှန်ကြားထားသကဲ့သို့ ပါရာက (Pārāka) နှင့် သာံတပန (Sāṃtapana) အပြစ်ဖြေကာယကံများကိုလည်း ပြုလုပ်하였다။

Verse 10

व्रतं यद्विद्यते किंचिन्नियमः संयमस्तथा । अन्यच्चापि शुभं कृत्यं तत्सर्वं च तया कृतम्

ရှိသမျှ ဝရတ (vrata) များ၊ နိယမ (niyama) များနှင့် သံယမ (saṃyama) များ—ထို့ပြင် အခြားသော မင်္ဂလာကောင်းသော ကုသိုလ်ကံများအားလုံးကို နាងက အကုန်လုံး ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

Verse 11

एवं तस्या व्रतस्थाया जरा सम्यगुपस्थिता । तथापि तेजसो वृद्धिर्ववृधे तपसा कृता

ဤသို့ သစ္စာဝတ်ပြုခြင်း၌ တည်ကြည်နေစဉ် အိုမင်းခြင်းသည် သင့်လျော်စွာ ရောက်လာသော်လည်း တပဿာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် သူမ၏ တေဇောရောင်ခြည်သည် ပိုမိုတိုးပွားလာ၏။

Verse 12

सा च नित्यं महेन्द्रस्य सभां यात्यतिकौतुकात् । देवर्षीणां मतं श्रोतुं देवतानां विशेषतः

ထို့ပြင် စူးစမ်းလိုစိတ်ကြီးမားသဖြင့် သူမသည် နေ့စဉ် မဟေန္ဒြ၏ အစည်းအဝေးသို့ သွားကာ အထူးသဖြင့် ဒေဝရ္ဩီများနှင့် ဒေဝတားတို့၏ အမြင်နှင့် အကြံဉာဏ်ကို နားထောင်လို၏။

Verse 13

यदा सा स्वासनं त्यक्त्वा प्रयाति स्वगृहोन्मुखी । तदैवाभ्युक्षणं चक्रुस्तत्र शक्रस्य किंकराः

သူမသည် မိမိ၏ အာသနကို စွန့်၍ အိမ်သို့ မျက်နှာမူကာ ထွက်ခွာသည့်အခါတိုင်း ထိုခဏတည်းမှာပင် ထိုနေရာရှိ သက္ကရ၏ အမှုထမ်းများက အဘျုက္ခဏ (ရေဖြန်းသန့်စင်ပွဲ) ကို ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 14

तथान्यदिवसे दृष्टं क्रियमाणं तया हि तत् । अभ्युक्षणं स्वकीये च आसने द्विजसत्तमाः

ထို့နောက် အခြားတစ်နေ့တွင် သူမသည် ထိုအဘျုက္ခဏ (ရေဖြန်းသန့်စင်ပွဲ) ကို မိမိ၏ အာသနပေါ်တွင်ပင် ပြုလုပ်နေသည်ကို တကယ်မြင်ရ၏—အို ဒွိဇသတ္တမ၊ နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံး။

Verse 15

ततः कोपपरीतांगी दीर्घिका सा कुमारिका । त्रिशाखां भृकुटीं कृत्वा ततः प्राह पुरंदरम्

ထို့နောက် အသက်ရှည်သော ကုမာရီသည် ဒေါသဖြင့် ကိုယ်အင်္ဂါတစ်လျှောက် ဖုံးလွှမ်းကာ မျက်ခုံးကို သုံးထပ်အရေးကြောင်းဖြစ်အောင် ချုပ်ကာ ပုရန္ဒရ (အိန္ဒြ) ထံသို့ ပြောဆို၏။

Verse 16

किं दोषं वीक्ष्य मे शक्र प्रोक्षितं चासनं त्वया । परद्वा रकृतं दोषं किं मयैतत्कृतं क्वचित्

အို သက္ကရ (အိန္ဒြာ) မင်းမြတ်၊ ငါ၌ အပြစ်အနာအဆာ မည်သို့မြင်၍ ငါ၏ အာသနကို သင် ရေသန့်ဖြင့် ပက်သန့်စင်သနည်း။ ဤအပြစ်သည် တံခါးဝ၌ အခြားသူက ပြုသော အနာအဆာလော၊ သို့မဟုတ် ငါက ဤနေရာ၌ တစ်ခါတစ်ရံ မည်သို့မဆို ပြုခဲ့သလော။

Verse 17

तस्मान्मे पातकं ब्रूहि नो चेच्छापं सुदारुणम् । त्वयि दास्याम्यसंदिग्धं सत्ये नात्मानमालभे

ထို့ကြောင့် ငါ၏ အပြစ်ကို ပြောပြပါ; မဟုတ်လျှင် သင်ပေါ်သို့ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော ကျိန်စာကို ငါချမည်။ အမှန်တရားအတိုင်း မသံသယဘဲ ငါပြုမည်၊ ငါသည် မိမိကို မတားဆီးနိုင်။

Verse 18

इन्द्र उवाच । न ते दीर्घेऽस्तिदोषोत्र कश्चिदेकं विना शुभे । तेनाथ क्रियते चैतदासनस्याभिषेचनम्

အိန္ဒြာက ပြောသည်– “အို မင်္ဂလာရှိသူ၊ အို ဒီဃာ၊ ဤနေရာ၌ သင်၌ အပြစ်မရှိ၊ တစ်ခုတည်းကိုသာ ချန်လှပ်၍။ ထို့ကြောင့်ပင် ဤအာသန၏ အဘိသေက (သန့်စင်ပူဇော်) ကို ပြုလုပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။”

Verse 19

त्वं कुमार्यपि संप्राप्ता ऋतुकालं विगर्हिता । तेन दोषं त्वमापन्ना नान्यदस्तीह कारणम्

“သင်သည် မင်္ဂလာမဆောင်သေးသော ကုမာရီဖြစ်သော်လည်း ရာသီကာလ (မစင်) သို့ ရောက်လာပြီး စောင့်ရှောက်စီမံမထားဘဲ လျစ်လျူရှုခံရသည်။ ထိုကြောင့် သင်သည် အပြစ်တစ်ရပ်ကို ခံယူရသည်။ ဤနေရာ၌ အခြားအကြောင်းမရှိ။”

Verse 20

तस्मादद्यापि त्वां कश्चिदुद्वाहयति तापसः । त्वं तं वरय भर्त्तारं येन गच्छसि मेध्यताम्

“ထို့ကြောင့် ယနေ့တိုင်တိုင်ပင် သင်ကို တာပသ (တပဿီ) တစ်ဦးဦးက လက်ထပ်နိုင်သေးသည်။ သင်သည် ထိုသူကို ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်ပါ; ထိုသူကြောင့် သင်သည် သန့်ရှင်းမှုနှင့် ကုသိုလ်ပူဇော်ရန် သင့်လျော်မှုကို ရရှိမည်။”

Verse 21

ततश्च लज्जया युक्ता सा तदा दीर्घकन्यका । गत्वा भूमितले तूर्णं वर्धमाने पुरोत्तमे

ထို့နောက် အရှက်အကြောက်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဒီဃ္ဂကညာသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် မြေပြင်သို့ ဆင်း၍ အထူးမြတ်သော ဝဍ္ဍမာန မြို့၌ သွားလေ၏။

Verse 22

ततः फूत्कर्तुमारब्धा चत्वरेषु त्रिकेषु च । उच्छ्रित्य दक्षिणं पाणिं भ्रममाणा इतस्ततः

ထို့နောက် သူမသည် လမ်းမကြီးအဝိုင်းများနှင့် လမ်းသုံးခွဆုံများတွင် အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုလေ၏။ လက်ယာလက်ကို မြှောက်ကာ ဒီဘက်ဟိုဘက် လှည့်လည်သွားလာလေ၏။

Verse 23

यदि कश्चिद्द्विजो जात्या करोति मम सांप्रतम् । पाणिग्राहं तपोऽर्द्धस्य श्रेयो यच्छामि तस्य च

“အကယ်၍ မွေးရာဇာတိအားဖြင့် ဒွိဇတစ်ဦးဦးက ယခု ငါ၏လက်ကို မင်္ဂလာပွဲအဖြစ် လက်ခံယူပါက၊ ငါ၏ တပဿာ၏ တစ်ဝက်မှ ရရှိသော ကုသိုလ်နှင့် အကျိုးကျေးဇူးကို ထိုသူအား ပေးအပ်မည်” ဟုဆို၏။

Verse 24

एवं तां प्रविजल्पन्तीं श्रुत्वा लोका दिवानिशम् । उन्मत्तामिति मन्वाना हास्यं चक्रुः परस्परम्

သူမက ညနေ့မရွေး ထိုသို့ပြောဆိုနေသည်ကို ကြားသော် လူတို့သည် “သူမ အရူးပဲ” ဟုထင်ကာ အချင်းချင်း ရယ်မောလေ၏။

Verse 25

ततः कतिपयाहस्य प्रकुर्वंती च दीर्घिका । कुष्ठव्याधिगृहीतेन ब्राह्मणेन परिश्रुता

အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဒီဃ္ဂိကာသည် ထိုအပြုအမူကို ဆက်လက်ပြုလုပ်နေစဉ်၊ ကုဋ္ဌရောဂါ (အနာရောဂါ) ခံစားနေရသော ဘြာဟ္မဏတစ်ဦးထံသို့ သူမ၏သတင်း ပျံ့နှံ့သွားလေ၏။

Verse 26

ततः प्रोवाच मन्दं स समाहूय सुदुःखिताम्

ထို့နောက် သူသည် အလွန်ဝမ်းနည်းနေသော မိန်းမကို ခေါ်ယူကာ နူးညံ့စွာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 27

अहं त्वामुद्वहाम्यद्य कृत्वा पाणिग्रहं तव । यदि मद्वचनं सर्वं सर्वदैवानुतिष्ठसि

«ယနေ့ပင် သင့်လက်ကို ကိုင်ယူသော ပဏိဂ္ရဟဏ (လက်ဆွဲမင်္ဂလာ) ဖြင့် သင့်ကို လက်ထပ်မည်။ သင်သည် ငါ၏ညွှန်ကြားချက်အားလုံးကို အမြဲလိုက်နာမည်ဆိုလျှင်» ဟု ဆို၏။

Verse 28

कुमारिकोवाच । करिष्यामि न संदेहस्तव वाक्यं द्विजाधिप । कुरु पाणिग्रहं मेऽद्य विधिदृष्टेन कर्मणा

ကညာက ပြောသည်– «သံသယမရှိဘဲ သင်၏စကားကို လိုက်နာမည်၊ အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏ။ ယနေ့ပင် ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း လက်ဆွဲမင်္ဂလာ (ပဏိဂ္ရဟဏ) ကို ကျွန်မအတွက် ဆောင်ရွက်ပါ» ဟု။

Verse 29

सूत उवाच । ततस्तस्याः कुमार्याः स पाणिं जग्राह दक्षिणम् । गृह्योक्तेन विधानेन देवाग्निगुरुसंनिधौ

စူတက ပြောသည်– ထို့နောက် သူသည် ကညာ၏ ညာလက်ကို ကိုင်ယူလေ၏။ ဂೃಹ்யကာရိယ (ဂೃಹ்யရိတု) တွင် သင်ကြားထားသည့် နည်းလမ်းအတိုင်း၊ ဒေဝတားများ၊ သန့်ရှင်းသော မီး (အဂ္နိ) နှင့် ဆရာ၏ ရှေ့မှောက်၌ ဆောင်ရွက်လေ၏။

Verse 30

अथ सा प्राह भूयोऽपि विवाहकृतमंगला । आदेशं देहि मे नाथ यं करोमि तवाधुना

ထို့နောက် မင်္ဂလာပွဲ၏ မင်္ဂလာအာနိသင်ဖြင့် ပြည့်ဝလာသော နာရီ၌ နាងက ထပ်မံပြောသည်– «အရှင်၊ ကျွန်မအား အမိန့်ပေးပါ။ ယခု သင့်အတွက် ဘာကို ဆောင်ရွက်ရမည်နည်း» ဟု။

Verse 31

पतिरुवाच । अष्टषष्टिषु तीर्थेषु स्नातुमिच्छामि सुन्दरि । साहाय्येन त्वदीयेन यदि शक्नोषि तत्कुरु

ခင်ပွန်းက မိန့်တော်မူသည်– «လှပသောမိန်းမရေ၊ ငါသည် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ ၆၈ ခု၌ ရေချိုးလို၏။ သင်တတ်နိုင်လျှင် သင်၏အကူအညီဖြင့် ငါ့ကို ကူညီပါ»။

Verse 32

बाढमित्येव सा प्रोच्य ततस्तूर्णं पतिव्रता । तत्प्रमाणं दृढं कृत्वा रम्यं वंशकुटीरकम्

သူမက «ကောင်းပြီ» ဟုဆိုကာ သစ္စာရှိသော ဇနီးသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလုပ်ဆောင်하였다။ အတိုင်းအတာမှန်ကန်အောင် ခိုင်မာစွာ ပြုလုပ်ပြီး ဝါးဖြင့် လှပသော တဲငယ်တစ်လုံးကို ဆောက်လုပ်하였다။

Verse 33

मृदु तूलसमायुक्तं ततः प्राह निजं पतिम् । कृतांजलिपुटा भूत्वा प्रहृष्टेनान्तरात्मना

ထို့နောက် နူးညံ့သော ချည်ပတ်တင်ကာ ပြင်ဆင်ပြီး၊ လက်အုပ်ချီ၍ ရိုသေစွာ မိမိခင်ပွန်းအား ပြောကြား하였다။ အတွင်းစိတ်မှာ ဝမ်းမြောက်လန်းဆန်းနေ하였다။

Verse 34

एतत्तव कृते रम्यं कृतं वंशकुटीरकम् । मम नाथारुहाशु त्वं येन कृत्वाथ मूर्धनि । नयामि सर्वतीर्थेषु क्षेत्रेषु सुशुभेषु च

«အရှင်မေတ္တာရေ၊ သင့်အတွက် ငါသည် လှပသော ဝါးတဲငယ်ကို ပြုလုပ်ပြီးပြီ။ အမြန်တက်ပါ; ငါသည် ဤတဲကို ငါ့ခေါင်းပေါ်တင်၍ သင့်ကို တီရ္ထအပေါင်းနှင့် တောက်ပသော က္ရှೇತ್ರများသို့ပါ ပို့ဆောင်မည်»။

Verse 35

ततः कुष्ठी प्रहृष्टात्मा शनैरुत्थाय भूतलात् । तया चोद्धृतदेहः सन्सुप्तो वंशकुटीरके

ထို့နောက် ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူသည် စိတ်ပျော်ရွှင်လျက် မြေပြင်မှ တဖြည်းဖြည်း ထလာ하였다။ သူမက ကိုယ်ခန္ဓာကို မြှောက်တင်ပေးသဖြင့် ဝါးတဲငယ်အတွင်း၌ လဲလျောင်းအိပ်စက်နေ하였다။

Verse 36

ततस्तं मस्तके कृत्वा सर्वतीर्थे यथासुखम् । सर्वक्षेत्रेषु बभ्राम स्नापयन्ती निजं पतिम्

ထို့နောက် သူမသည် မိမိခင်ပွန်းကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ သက်သာစွာ တီရ္ထများနှင့် သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರများအားလုံးကို လှည့်လည်ကာ တစ်နေရာစီတွင် မိမိခင်ပွန်းကို ရေချိုးပေးလေ၏။

Verse 37

यथा यथा स चक्रेऽथ स्नानं तीर्थेषु कुष्ठभाक् । तथातथास्य गात्रेषु तेजो वृद्धिं प्रगच्छति

ထိုကူဋ္ဌရောဂါခံစားနေရသောသူသည် တီရ္ထသန့်ရှင်းရာများတွင် ထပ်ခါထပ်ခါ ရေချိုးသလောက်၊ သူ၏ ကိုယ်အင်္ဂါများတွင် တောက်ပမှုနှင့် အားမာန်သည် တဖြည်းဖြည်း တိုးပွားလာလေ၏။

Verse 38

ततः क्रमेण सा साध्वी भ्रममाणा महीतले । हाटकेश्वरजे क्षेत्रे संप्राप्ता रजनी मुखे

ထို့နောက် အစဉ်လိုက်အတိုင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လှည့်လည်နေသော သီလဝတီ သာဓွီမသည် ညဦးအစမှာပင် ဟာဋကေရှ္ဝရ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။

Verse 39

क्लान्ता वैक्लव्यमापन्ना भाराक्रान्ता पतिव्रता । निद्रान्धा निश्वसन्ती च प्रस्खलन्ती पदेपदे

သူမသည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ အားနည်းခြင်းက လွှမ်းမိုးလာကာ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် ဖိစီးခံရသော ပတိဝြတားမသည် အိပ်ငိုက်မူးဝေ၍ အသက်ရှူပြင်းကာ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် လဲလျားချော်လဲလေ၏။

Verse 40

अथ तत्र प्रदेशे तु माण्डव्यो मुनिपुंगवः । शूलारोपितगात्रस्तु संतिष्ठति सुदुःखितः

ထိုဒေသ၌ပင် ရှိနေသူမှာ မုနိတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် မာဏ္ဍဝျ မုနိပုင်္ဂဝ ဖြစ်၍၊ ကိုယ်ခန္ဓာကို တိုင်ပေါ်တွင် ထိုးတင်ထားသဖြင့် အလွန်အမင်း ဒုက္ခဝေဒနာဖြင့် ထိုနေရာ၌ ရပ်တည်နေ၏။

Verse 41

अथ सा तं समासाद्य शूलं रात्रौ पतिव्रता । निजगात्रेण भारार्त्ता गच्छमाना महासती

ထို့နောက် မဟာသတီ၊ ပတိဗြတားမိန်းမသည် ညအချိန်၌ ကိုယ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ အလေးချိန်ကြောင့် ပင်ပန်းနာကျင်လျက် သွားလာကာ ထိုတိုင်ကို ရောက်ရှိလာ하였다။

Verse 42

तया संचालितः सोऽथ मांडव्यो मुनिपुंगवः । परां पीडां समासाद्य ततः प्राह सुदुःखितः

သူမ၏ ထိခိုက်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တပသီတို့အနက် အထွဋ်အမြတ် မုနိ မာဏ္ဍဗျသည် ပိုမိုကြီးမားသော ဝေဒနာကို ခံစားရပြီး အလွန်ဒုက္ခရောက်လျက် စကားထွက်ဆို하였다။

Verse 43

केनेदं पाप्मना शल्यं ममांतः परिचालितम् । येनाहं दुःखयुक्तोऽपि भूयो दुःखास्पदीकृतः

ဘယ်လို အပြစ်ကြီးသူက ငါ့အတွင်းရှိ ဒုက္ခပေးသော ‘မြှား/သံချွန်’ ကို လှုပ်ရှားစေသနည်း—ငါသည် နာကျင်နေပြီးသားဖြစ်သော်လည်း ထပ်မံ၍ ဒုက္ခ၏ အိမ်ရာဖြစ်စေခံရသလော။

Verse 44

दीर्घिकोवाच । न मया त्वं महाभाग निद्रोपहतया दृशा । दृष्टस्तेन परिस्पृष्टो ह्यस्पृश्यः पापकृत्तमः

ဒီဃိကာက ပြောသည်—“အို မဟာဘဂါ၊ ငါသည် အိပ်ငိုက်မှုကြောင့် မျက်စိမမြင်နိုင်သဖြင့် သင်ကို မမြင်ခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် အပြစ်အကြီးဆုံး၊ မထိမတတ်သူက သင့်ကို ထိမိသွားပါပြီ။”

Verse 45

न त्वया सदृशश्चान्यः पापात्मास्ति धरातले । शिरस्युद्भूतशूलोऽपि यो मृत्युं नाधिगच्छति

“ဤမြေပြင်ပေါ်တွင် သင်ကဲ့သို့ အပြစ်သားမရှိတော့ပါ—ခေါင်းပေါ်မှ တိုင်ထွက်နေသော်လည်း သေခြင်းကို မရောက်သေးသူပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 46

अहं पतिव्रता मूढ वहामि शिरसा धृतम् । तीर्थयात्राकृते कांतं विकलांगं सुवल्लभम्

ကျွန်မသည် ပတိဗြတာ မယားတစ်ယောက်—မိုက်မဲသော်လည်း—ဘုရားသန့်ရှင်းသော တီရ္ထများသို့ ယာတရာပြုရန်အတွက် ကိုယ်အင်္ဂါမပြည့်စုံသော ချစ်ခင်ရသော ခင်ပွန်းကို ခေါင်းပေါ်တင်၍ သယ်ဆောင်လာပါသည်။

Verse 47

कस्मात्तस्यास्तिरस्कारं मम यच्छसि निष्ठुरम् । अज्ञातां मूढबुद्धिः सन्विशेषान्मानुषोद्भवाम्

အဘယ်ကြောင့် သင်သည် မသနားမညှာစွာ ကျွန်မအပေါ် အထင်သေးအပြစ်တင်သနည်း။ ကျွန်မကို မသိသေးဘဲ၊ သင်သည် မိုက်မဲသောစိတ်ဖြင့် လူ့အကျင့်အကြံ့အတတ်၏ ခွဲခြားချက်များကို မမြင်မသိပါ။

Verse 48

माण्डव्य उवाच । अहं यादृक्त्वया प्रोक्तस्तादृगेव न संशयः । पापात्मा मूढबुद्धिश्च अस्पृश्यः सर्वदेहिनाम्

မाण्डဝျယက ပြောသည်—“သင်က ကျွန်ုပ်ကို ဖော်ပြသကဲ့သို့ပင် ကျွန်ုပ်သည် ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်၊ သံသယမရှိ။ ကျွန်ုပ်သည် ပ罪စိတ်ရှိသူ၊ အမြင်မမှန်သောဉာဏ်ရှိသူ၊ ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးအတွက် မထိမခံ (အပူရှျ) ဖြစ်၏။”

Verse 49

यदि प्रातस्तवायं च भर्त्ता जीवति निष्ठुरे । येन मे जनिता पीडा प्राणांतकरणी दृढा

မနက်အထိ သင်၏ ခင်ပွန်းသည် အသက်ရှင်နေသေးလျှင်၊ အကြမ်းတမ်းသူရေ—ကျွန်ုပ်အား သေဆုံးခြင်းသို့တိုင် ရောက်စေမည့် ခိုင်မာသော နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေခဲ့သူ ထိုသူကြောင့်—

Verse 50

तस्मादेष तवाभीष्टः स्पृष्टः सूर्यस्य रश्मिभिः । मया शप्तः परित्यागं जीवितस्य करिष्यति

ထို့ကြောင့် သင်အလိုအလျောက်ချစ်မြတ်နိုးသော ထိုသူသည် နေ၏ ရောင်ခြည်ထိမိသည့်အခါ၊ ကျွန်ုပ်၏ ကျိန်စာကြောင့် အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရလိမ့်မည်။

Verse 51

दीर्घिकोवाच । यद्येवं मरणं पत्युः प्रभाते संभविष्यति । मदीयस्य ततः प्रातर्नोद्गमिष्यति भास्करः

ဒီဃိကာက ပြောသည်— «ဤသို့ မနက်အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ကျွန်မ၏ ခင်ပွန်း သေဆုံးရမည်ဆိုလျှင်၊ ကျွန်မကြောင့် မနက်ခင်း၌ နေမင်း မထွက်စေမည်»။

Verse 52

एवमुक्त्वा ततः साथ निषसाद धरातले । भूमौ तद्भर्तृसंयुक्तं मुक्त्वा वंशकुटीरकम्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် သူမသည် မြေပေါ်၌ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ခင်ပွန်းနှင့်အတူရှိသော ဝါးတဲငယ်ကို ချန်ထားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင်ပင် နေခဲ့သည်။

Verse 53

अथ तां प्राह कुष्ठी स पिपासा संप्रवर्तते । तस्मात्तोयं समानेहि पानार्थमतिशीतलम्

ထို့နောက် ကုဋ္ဌရောဂါရှိသူက သူမအား ပြောသည်— «ငါ့မှာ ရေငတ်လာပြီ။ ထို့ကြောင့် သောက်ရန် အလွန်အေးသော ရေကို ယူလာပါ»။

Verse 54

तथैव सा समाकर्ण्य भर्तुरादेशमुत्सुका । इतस्ततश्च बभ्राम जलार्थं न प्रपश्यति । न च निर्याति दूरं सा त्यक्त्वारण्ये तथाविधम्

ခင်ပွန်း၏ အမိန့်ကို ကြားသော် သူမသည် စိတ်အားထက်သန်စွာ ရေရှာရန် ဒီဘက်ဟိုဘက် လှည့်လည်သွားလာသော်လည်း မတွေ့နိုင်ခဲ့။ ထိုသို့သော အခြေအနေဖြင့် တောထဲတွင် သူ့ကို စွန့်ထား၍ အဝေးမသွားခဲ့။

Verse 55

भर्तारं श्वापदोत्थं च भयं हृदि वितन्वती । उपविश्य ततो भूमौ स्पृष्ट्वा पादौ पतेस्तदा । प्रोवाच दीर्घिका वाक्यं तारवाक्येन दुःखिता

ခင်ပွန်းအတွက်လည်းကောင်း တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များအတွက်လည်းကောင်း ကြောက်ရွံ့မှုကို နှလုံးထဲတွင် ပွားစေကာ သူမသည် မြေပေါ်၌ ထိုင်လေသည်။ ထို့နောက် ခင်ပွန်း၏ ခြေတော်ကို ထိကာ၊ ကြမ်းတမ်းသော စကားကြောင့် ဝမ်းနည်းနေသော ဒီဃိကာက စကားဆို하였다။

Verse 56

पतिव्रता त्वमाचीर्णं यदि सम्यङ्मया स्फुटम् । तेन सत्येन भूपृष्ठान्निर्गच्छतु जलं शुभम्

«ကျွန်မသည် သစ္စာရှိသော ဇနီး၏ ဝတ်ပြုသစ္စာကို မှန်ကန်စွာ ထင်ရှားစွာ ကျင့်ဆောင်ခဲ့ပါက၊ ထိုသစ္စာ၏ အာနုဘော်ကြောင့် မြေမျက်နှာပြင်မှ မင်္ဂလာရေ ပေါက်ထွက်ပါစေ»။

Verse 57

एवमुक्त्वा जघानाथ पादाघातेन मेदिनीम् । कान्तभक्तिं पुरस्कृत्य तस्य जीवितवांछया

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက် နတ်မသည် ချစ်သောခင်ပွန်းအပေါ် ဘက္တိကို အရှေ့တန်းတင်ကာ သူ၏အသက်ရှင်ရေးကို ဆန္ဒပြု၍ မြေပြင်ကို ခြေထောက်ဖြင့် တစ်ချက်ထိုးနှက်하였다။

Verse 58

एतस्मिन्नन्तरे तोयं पादाघातादनन्ततरम् । निष्क्रांतं निर्मलं स्वादु माण्डव्यस्य च पश्यतः

ထိုအခါ ခြေထောက်ထိုးနှက်မှုကြောင့် ရေသည် အလွန်များစွာ ချက်ချင်းပေါက်ထွက်လာ၍ သန့်ရှင်းကြည်လင်ကာ ချိုမြိန်လှသည်၊ မာဏ္ဍဗျသည်လည်း မြင်တွေ့နေ၏။

Verse 59

ततस्तं स्नापयामास तस्मिंस्तोये श्रमातुरम् । अपाययत्ततः पश्चात्स्वयं स्नात्वा पपौ जलम्

ထို့နောက် နားလည်ပင်ပန်းနေသူကို ထိုရေထဲ၌ ရေချိုးပေးပြီး၊ နောက်တစ်ဖန် သောက်စေ하였다။ ထို့နောက် မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ရေချိုးကာ ထိုရေကို သောက်하였다။

Verse 60

एतस्मिन्नंतरे सूर्यः पतिव्रतकृताद्भयात् । नाभ्युदेति समुत्पन्नस्ततः कालात्ययो महान्

ထိုအချိန်တွင် ပတိဝြတာ၏ သစ္စာအာနုဘော်ကြောင့် ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နေမင်းသည် မထွက်ပေါ်လာခဲ့။ ထို့ကြောင့် အချိန်စီးဆင်းမှု၌ ကြီးမားသော ချိုးဖောက်မှု ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 61

अथ रात्रिं समालोक्य दीर्घां ये कामुका जनाः । ते सर्वे तुष्टिमापन्नास्तथा च कुल स्त्रियः

ညသည်ရှည်လျားနေသည်ကိုမြင်သော် ကာမပျော်ရွှင်မှုကိုလိုလားသူတို့အားလုံး ပျော်ရွှင်ကျေနပ်ကြ၍ အိမ်ထောင်မိန်းမတို့လည်း ထိုနည်းတူပင်။

Verse 62

कौशिका राक्षसाश्चापि चोरा जाराश्च ये नराः । ते सर्वे प्रोचुः संहृष्टाः समालिंग्य परस्परम्

ကောသိကာတို့နှင့် ရာක්ෂသတို့ပါ၊ ခိုးသူများနှင့် မယားခိုးချစ်သူများဖြစ်သော ယောက်ျားတို့အားလုံး ပျော်ရွှင်စွာ အချင်းချင်းဖက်လှုပ်ကာ ဟစ်အော်ကြသည်။

Verse 63

अद्यास्माकं विधिस्तुष्टो भगवान्मन्मथस्तथा । येन दीर्घा कृता रात्रिर्नाशं नीतश्च भास्करः

သူတို့ကဆိုကြသည်– “ယနေ့ ငါတို့၏ကံကြမ္မာက အဆင်ပြေ၏၊ ဘုရားမန်မထ္ထလည်း ကျေနပ်တော်မူ၏။ သူကြောင့် ညကိုရှည်လျားစေပြီး နေမင်းကို ပျောက်ကွယ်စေခဲ့သည်။”

Verse 64

ये पुनर्ब्राह्मणाः शांता यज्ञकर्मसमुद्यताः । ते सर्वे दुःखमापन्नाः सूर्योदयविनाकृताः

သို့သော် စိတ်ငြိမ်သက်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ယဇ္ဉကర్మကို ဆောင်ရွက်ရန် အားထုတ်နေကြသော်လည်း နေထွက်မရှိသဖြင့် အားလုံး ဝမ်းနည်းဒုက္ခရောက်ကြသည်။

Verse 65

न कश्चिद्यजनं चक्रे याजनं न च सद्द्विजः । न श्राद्धं न च संकल्पं न स्वाध्यायं कथंचन

ယဇ္ဉကို မည်သူမျှ မပြုလုပ်ကြ၊ သင့်တော်သော ဒွိဇတို့လည်း ယာဇနကర్మ မဆောင်ရွက်ကြ။ ရှရဒ္ဓ မရှိ၊ သင်္ကల్ప မရှိ၊ စွာဓျာယလည်း မည်သို့မျှ မရှိ။

Verse 66

न स्नानं न च दानं च लोकयात्रां विशेषतः । व्यवहारं न कृत्यं च किंचिद्धर्मसमुद्भवम्

ရေချိုးခြင်းမရှိ၊ လှူဒါန်းခြင်းမရှိ၊ အထူးသဖြင့် လူထုဘဝ၏ ပုံမှန်လမ်းစဉ်လည်း မရှိ; အပြန်အလှန်ဆက်ဆံမှုမရှိ၊ တာဝန်ကိစ္စမရှိ—ဓမ္မမှ ပေါ်ထွန်းသမျှကို မည်သို့မျှ မဆောင်ရွက်ခဲ့။

Verse 67

एतस्मिन्नन्तरे देवाः सर्वे शक्रपुरोगमाः । परं दौःस्थ्यं समापन्ना यज्ञभागविवर्जिताः

ထိုအချိန်အတွင်း သက္ကရာ (Śakra) ကို ဦးဆောင်သည့် နတ်အားလုံးသည် ယဇ်ပူဇော်မှု၏ အပိုင်းအခွဲများမှ ကင်းလွတ်သွားသဖြင့် အလွန်ကြီးမားသော ဒုက္ခအခက်အခဲသို့ ကျရောက်ကြသည်။

Verse 68

ततो भास्करमासाद्य ऊचुर्दुःखसमन्विताः । कस्मान्नोद्गमनं देव प्रकरोषि दिवाकर

ထို့နောက် သူတို့သည် ဘာස්ကရာ (နေမင်း) ထံ ချဉ်းကပ်၍ ဒုက္ခဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ ပြောကြသည်—“အို ဘုရားသခင်၊ အို နေ့ကို ဖန်ဆင်းသူ ဒိဝါကရ၊ အဘယ်ကြောင့် သင်၏ ထွက်ပေါ်ခြင်းကို မဖြစ်စေသနည်း?”

Verse 69

एतत्त्वया विना सर्वं जगद्व्याकुलतां गतम्

“သင်မရှိလျှင် ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် ရှုပ်ထွေးပူပန်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားပြီ။”

Verse 70

तस्माल्लोकहितार्थाय त्वमुद्गच्छ यथापुरा । अग्निष्टोमादिका यज्ञा वर्तंते येन भूतले

“ထို့ကြောင့် လောက၏ အကျိုးချမ်းသာအတွက် ယခင်ကကဲ့သို့ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်ပါလော့—မြေပြင်ပေါ်တွင် အဂ္နိဋ္ဌောမ စသည့် ယဇ်ပူဇော်မှုများ ဆက်လက် ကျင်းပနိုင်စေရန်။”

Verse 71

सूर्य उवाच पतिव्रतासमादेशात्त्यक्तश्चाभ्युदयो मया । तस्माद्गत्वा सुराः सर्वे तां वदंतु कृते मम

နေမင်းက မိန့်တော်မူသည်– «ပတိဝြတား (ခင်ပွန်းသစ္စာတည်) မိန်းမ၏ အမိန့်အတိုင်း ငါ၏ ထွက်ပေါ်ခြင်းကို ငါစွန့်လွှတ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားတို့အားလုံး သွား၍ ငါ့အစား သူမအား ပြောကြားကြလော့»။

Verse 72

येन तद्वाक्यमासाद्य प्रवर्त्तामि यथासुखम् । अन्यथा मां शपेत्क्रुद्धा नूनं सा हि पतिव्रता

«သူမ၏ စကားကို ရရှိမှသာ ငါသည် အေးချမ်းစွာ လမ်းကြောင်းကို ပြန်လည်ဆက်နိုင်မည်။ မဟုတ်လျှင် ဒေါသထွက်၍ ငါ့ကို သေချာပေါက် ကျိန်စာတင်မည်—အကြောင်းမူ သူမသည် ပတိဝြတား အမှန်တကယ် ဖြစ်သောကြောင့်»။

Verse 73

एवं सा तपसा युक्ता प्रोत्कृष्टं हि सुरोत्तमाः । पतिव्रतात्वमाधत्ते तथान्यदपरं महत्

«ဤသို့ တပဿ (အကျင့်တရားတင်းကျပ်) ဖြင့် ပြည့်စုံသော သူမသည် အလွန်မြင့်မြတ်၏၊ အို နတ်တို့အထွဋ်အမြတ်။ သူမ၌ ပတိဝြတားဖြစ်ခြင်းသာမက အခြား မဟာဂုဏ်တော်များလည်း ရှိ၏»။

Verse 74

कस्तस्या वचनं शक्तः कर्तुमेवमतोऽन्यथा । एतस्मात्कारणाद्भीतो नोद्गच्छामि कथंचन

«သူမ၏ စကားအတိုင်း မလုပ်ဘဲ အခြားနည်းဖြင့် လုပ်နိုင်သူ ဘယ်သူရှိမည်နည်း။ ထိုအကြောင်းကြောင့် ငါသည် ကြောက်ရွံ့၍ မည်သို့မျှ မထွက်ပေါ်နိုင်»။

Verse 76

ततस्ते विबुधाः सर्वे गत्वा तत्क्षेत्रमुत्तमम् । प्रोचुस्तां दीर्घिकां वाक्यैर्मृदुभिः पुरतः स्थिताः

ထို့နောက် နတ်ဘုရားတို့အားလုံးသည် ထိုအထူးမြတ်သော သန့်ရှင်းရာကွင်းသို့ သွားရောက်ကြပြီး၊ သူမ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဒီးဃိကာ (Dīrghikā) ကို နူးညံ့သော စကားများဖြင့် ပြောကြားကြသည်။

Verse 77

त्वया पतिव्रते सूर्यो यन्निषिद्धो न तत्कृतम् । शुभं यतो हताः सर्वा भूतले शोभनाः क्रियाः

အို ပတိဝြတ သစ္စာရှိသော ဇနီးရေ၊ သင်က နေမင်းကို တားမြစ်ခဲ့သဖြင့် ထိုအရာ မဖြစ်ပေါ်တော့ (နေမထွက်တော့) ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မြေပြင်ပေါ်ရှိ မင်္ဂလာကောင်းသော လှပသည့် ကရိယာများ အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။

Verse 78

तस्मादुद्गच्छतु प्राज्ञे त्वद्वाक्यात्तीक्ष्णदीधितिः । यज्ञक्रिया विशेषेण येन वर्तंति भूतले

ထို့ကြောင့် အို ဉာဏ်ပညာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင်၏စကားကြောင့် တောက်ပသော ရောင်ခြည်ပြင်းထန်သည့် နေမင်း ထွက်ပါစေ။ ထို့မှသာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ယဇ္ဉကရိယာများ အထူးသဖြင့် ဆက်လက်ကျင့်သုံးနိုင်မည်။

Verse 79

न तत्क्रतुसहस्रेण यजंतः प्राप्नुयुः फलम् । पतिव्रतात्वमापन्ना यत्स्त्री विंदति केवलम्

မိန်းမတစ်ဦးက ပတိဝြတဓမ္မ (ခင်ပွန်းအပေါ် သစ္စာတည်မြဲမှု) ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းဖြင့်သာ ရရှိသော အကျိုးကို ယဇ္ဉကရတု တစ်ထောင် ပြုလုပ်သော်လည်း ယောက်ျားတို့ မရနိုင်ကြ။

Verse 80

शप्तश्चानेन दुष्टेन मांडव्येन सुपाप्मना । कार्यं विनापि निर्दिष्टस्तद्ब्रूयां भास्करं कथम्

ကျွန်ုပ်သည် အပြစ်ကြီးသော မာဏ္ဍဗျ အယုတ်မာသူ၏ ကျိန်စာကို ခံရသည်။ အကြောင်းမရှိဘဲပင် ကန့်သတ်ချုပ်နှောင်ခံရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ထို့ကြောင့် ဘာစ్కရ (နေမင်း) အကြောင်းကို မည်သို့ ပြော၍ လိုက်နာနိုင်မည်နည်း။

Verse 81

उदयार्थं न मे यज्ञैः कार्यं किंचिन्न चापरैः । श्राद्धदानादिकैः कृत्यैः संजातैर्दर्यितं विना

ကျွန်ုပ်၏ ထွက်ပေါ်ခြင်း (ဥဒယ) အတွက် ယဇ္ဉများ သို့မဟုတ် အခြားကရိယာများကို လုံးဝ မလိုအပ်ပါ။ လောက၌ ပြုလုပ်သော ရှရဒ္ဓ၊ ဒါန စသည့် အမှုများကြောင့် အတင်းအကျပ် မဖြစ်ဘဲ ကျွန်ုပ်၏ လမ်းကြောင်းသည် ဆက်လက် လည်ပတ်နေသည်။

Verse 82

सूत उवाच । ततस्ते विबुधाः सर्वे समालोक्य परस्परम् । चिरकालं सुदुःखार्तास्तामूचुर्विनयान्विताः

သုတက ပြော၏။ ထို့နောက် ထိုဒေဝတားတို့သည် အချင်းချင်းကြည့်ရှုကာ အလွန်ရှည်လျားစွာ ဝမ်းနည်းဒုက္ခခံရပြီးနောက်၊ နှိမ့်ချစွာဖြင့် သူမအား ပြောကြားလေ၏။

Verse 83

उद्गच्छतु रविर्भद्रे तवायं दयितः पतिः । प्रयातु निधनं सद्यो भूयादेष मुनीश्वरः

«အို မင်္ဂလာရှိသော မိန်းမရေ၊ နေမင်း ထွက်ပါစေ။ ဤသူသည် သင်၏ ချစ်ခင်သော ခင်ပွန်းဖြစ်၏။ ဤမဟာမုနိသည် ချက်ချင်း သေဆုံးပါစေ—ထို့နောက် ပြန်လည် ဖြစ်ထွန်းလာလိမ့်မည်» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 84

पुनर्जीवापयिष्यामो वयमेनमपि द्रुतम् । मृत्युमार्गमनुप्राप्तं त्वत्कृते पतिवत्सले

«ခင်ပွန်းကို သစ္စာရှိသော မိန်းမရေ၊ သင့်ကြောင့်ပင် သေမင်းလမ်းသို့ ရောက်သွားသူကိုတောင် ကျွန်ုပ်တို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် အသက်သွင်းပေးမည်» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 85

पञ्चविंशतिवर्षीयं कामदेवमिवापरम् । त्वं द्रक्ष्यसि सुदीप्तांगं सर्वलक्षणलक्षितम्

«သင်သည် သူ့ကို အသက် ၂၅ နှစ်အရွယ် ယောကျ်ားလေးကဲ့သို့—ကာမဒေဝတစ်ပါးကဲ့သို့—ကိုယ်ခန္ဓာတောက်ပ၍ မင်္ဂလာလက္ခဏာ အစုံအလင်ပါသောသူအဖြစ် မြင်ရလိမ့်မည်» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 86

भूत्वा पंचदशाब्दीया पद्मपत्रायतेक्षणा । मर्त्यलोके सुखं सम्यक्त्वेच्छया साधयिष्यसि

«ထို့ပြင် သင်သည် အသက် ၁၅ နှစ်အရွယ်၊ ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးရှိသူ ဖြစ်လာပြီး၊ လူ့လောက၌ သင့်ဆန္ဒအတိုင်း ပျော်ရွှင်ခြင်းကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ရလိမ့်မည်» ဟုဆိုကြ၏။

Verse 87

एषोऽपि मुनिशार्दूलो विपाप्मा सांप्रतं शुभे । शूलवेधेन निर्मुक्तः सुखभागी भवत्क्लम

ဤမုနိတို့၏ကျားကြီးသည်လည်း ယခု မင်္ဂလာရှိသူရေ၊ အပြစ်ကင်းစင်သွားပြီ။ လှံထိုးဒဏ်မှ လွတ်မြောက်၍ သုခကို ခံစားမည်၊ သင်၏ပင်ပန်းမှုလည်း ပျောက်ကင်းမည်။

Verse 88

सूत उवाच । बाढमित्येव च प्रोक्ते तया स द्विजसत्तमाः । उद्गतो भगवान्सूर्यस्तत्क्षणादेव वेगतः

စူတက ပြောသည်။ သူမက “အဲဒီလိုပဲ” ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇတို့အထွတ်အမြတ်ရေ၊ ဘဂဝန်နေမင်းသည် ထိုခဏတည်းက လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

Verse 89

ततः सूर्यांशुसंस्पृष्टः स मृतश्च सुकुष्ठभाक् । विबुधानां करैः स्पृष्टः पुनरेव समुत्थितः

ထို့နောက် နေမင်း၏ ရောင်ခြည်တို့ ထိတွေ့သဖြင့်၊ သေဆုံးပြီး ကုဋ္ဌရောဂါ ခံစားနေသူသည်ပင်၊ ဒေဝတাদের လက်တို့ ထိတွေ့ကာ ပြန်လည် ထမြောက်လာ၏။

Verse 90

पंचविंशतिवर्षीयः कामदेव इवापरः । संस्मरन्पूर्विकां जातिं सर्वा हर्ष समन्वितः

သူသည် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ်အရွယ် ယောကျ်ားငယ် ဖြစ်လာ၍ ကာမဒေဝ တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အတိတ်ဘဝကို မှတ်မိကာ အလုံးစုံ ဝမ်းမြောက်ပီတိ ပြည့်ဝနေ၏။

Verse 91

दीर्घिकापि परिस्पृष्टा स्वयं देवेन शंभुना । संजाता यौवनोपेता दिव्यलक्षणलक्षिता

ထို့ပြင် ဒီဃိကာလည်း ရှံဘု (ရှီဝ) ဘုရားတော် ကိုယ်တိုင်က ပတ်လည်ထိတွေ့ပေးသဖြင့်၊ ယောဝနပြည့်ဝကာ နတ်ဘုရားဆန်သော မင်္ဂလာလက္ခဏာများဖြင့် ထင်ရှားလာ၏။

Verse 92

पद्मपत्रेक्षणा रम्या चन्द्रबिम्बसमानना । मध्ये क्षामा सुगौरांगी पीनोन्नतपयोधरा

ကြာပန်းရွက်ကဲ့သို့ မျက်လုံးလှ၍ လပြည့်ဝိုင်းကဲ့သို့ မျက်နှာတင့်တယ်; ခါးသေးသွယ် ကိုယ်အင်္ဂါဖြူဝင်း၍ ရင်သားပြည့်ဝ မြင့်တင်—တောက်ပသော ယုဝတီအဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 93

ततस्तं मुनिशार्दूलं शूलाग्रादवतार्य च । प्रोचुश्च विबुधश्रेष्ठाः सादरं हर्षसंयुताः

ထို့နောက် ဝိဘုဓအမြတ်တော်များသည် ဝမ်းမြောက်လျက် ဂုဏ်ပြုသဒ္ဓါဖြင့် မုနိတို့အတွင်း ကျားသဖွယ်ထက်မြက်သူကို သုံးချွန်လှံထိပ်မှ ဆင်းချစေပြီး မိန့်ကြားလေ၏။

Verse 94

एतत्सत्यं कृतं वाक्यं मुने तव यथोदितम् । मृतोऽपि ब्राह्मणः कुष्ठी संस्पृष्टो रविरश्मिभिः

«အို မုနိရေ၊ သင်ပြောခဲ့သည့် စကားသည် သင်မိန့်သကဲ့သို့ အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပြီ။ ကုဋ္ဌရောဂါရှိသော ဗြာဟ္မဏသည် သေပြီးသော်လည်း နေရောင်ခြည် ထိတွေ့လျှင်…»

Verse 95

पुनरुत्थापितोऽस्माभिः कृतश्च तरुणः पुनः । अनया भार्यया सार्धं तस्मात्त्वं स्वाश्रमं व्रज

«သူကို ကျွန်ုပ်တို့က ပြန်လည်ထမြောက်စေပြီး ထပ်မံ ယုဝတီယုဝကအဖြစ် ပြုလုပ်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဤဇနီးနှင့်အတူ သင်၏ အာရှရမ်သို့ သွားလော့။»

Verse 96

नास्माकं दर्शनं व्यर्थं कथंचिदपि जायते । तस्मात्प्रार्थय यच्चित्ते तव नित्यं समाश्रितम्

«ကျွန်ုပ်တို့၏ ပေါ်ထွန်းခြင်းသည် မည်သို့မျှ အကျိုးမဲ့ မဖြစ်တတ်။ ထို့ကြောင့် သင်၏နှလုံး၌ အမြဲတမ်း ထိန်းသိမ်းထားသော ဆန္ဒကို တောင်းလော့။»