Adhyaya 134

Verse 1

ऋषय ऊचुः । यदा दक्षेण क्रुद्धेन पुरा शप्तो हिमद्युतिः । तत्सर्वं भवता प्रोक्तं सोमनाथकथानकम्

ရသီတို့က ဆိုကြသည်။ «ရှေးက ဒက္ခသည် ဒေါသထွက်၍ တောက်ပသော ဆိုမကို ကျိန်စာချခဲ့သည့်အကြောင်း—ထိုအားလုံးကို သင်က ဆိုမနာသ၏ ပုံပြင်အဖြစ် ပြောပြီးသားဖြစ်သည်»။

Verse 2

सांप्रतं वद कामस्य यथा कुष्ठोऽभवत्पुरा । येन दोषेण शापश्च केन तस्य नियोजितः

ယခု ကာမအကြောင်းကို ပြောပါ။ ရှေးကာလတွင် သူသည် ကုဋ္ဌ (အရေပြားရောဂါ) ကို မည်သို့ ခံစားရသနည်း—မည်သည့် အပြစ်ကြောင့်၊ ထိုကျိန်စာကို မည်သူက ချမှတ်ခဲ့သနည်း။

Verse 3

शिलाखंडा च या देवी तथा सौभाग्यकूपिका । यथा तत्र समुत्पन्ना तथाऽस्माकं प्रकीर्तय

ထို့ပြင် ရှီလာခဏ္ဍာ ဒေဝီနှင့် သောဘဂျ္ယ-ကူပိကာ ဟုခေါ်သော ရေတွင်းသည် ထိုနေရာ၌ မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း—ထိုအတိုင်းပင် ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောကြားပါ။

Verse 4

सूत उवाच । पुरासीद्ब्राह्मणो नाम हारीत इति विश्रुतः । स तपस्तत्र संतेपे वानप्रस्थाश्रमे वसन्

စူတက ပြောသည်။ ရှေးကာလတွင် ဟာရီတ ဟု နာမည်ကျော်သော ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဝါနပရಸ್ಥ အာရှရမ၌ နေထိုင်ကာ ထိုနေရာတွင် တပသ (အာစီတ) ကို ကျင့်သုံး하였다။

Verse 5

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी रूपौदार्यसमन्विता । त्रैलोक्यसुन्दरी साक्षाल्लक्ष्मीरिव मधुद्विषः

သူ၏ ဇနီးသည် သီလသမာဓိပြည့်ဝသော သာဓွီတစ်ဦးဖြစ်၍ အလှအပနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်စုံသော စေတနာကောင်းမြတ်မှုတို့ ပါဝင်သည်။ သုံးလောက၌ပင် အလွန်လှပ၍ မဓုကို သတ်သော ဝိෂ္ဏု၏ ဘေး၌ရှိသော လက္ခမီကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 6

ख्याता पूणकलानाम सर्वैः समुदितागुणैः । तां दृष्ट्वा पद्मजोऽप्याशु कामस्य वशगोऽभवत्

သူမသည် ပုဏ္ဏကလာ ဟု နာမည်ကျော်ကြား၍ ကောင်းမြတ်သော ဂုဏ်ရည်အားလုံး ပြည့်စုံသူ ဖြစ်၏။ သူမကို မြင်သော် ပဒ္မဇ (ဗြဟ္မာ) ပင်လျှင် ချက်ချင်း ကာမ၏ အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 7

कदाचिदपि स प्राप्तस्तस्मिन्क्षेत्रे मनोभवः । सह रत्या तथा प्रीत्या कामेश्वरदिदृक्षया

တစ်ခါတစ်ရံ မနောဘဝ (ကာမ) သည် ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရတီနှင့် ပရိတီတို့ကို အဖော်ပြုကာ ကာမေရှ్వరကို မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် ရောက်လာလေ၏။

Verse 8

एतस्मिन्नंतरे सापि स्नानार्थं तत्र चागता । कृत्वा वस्त्रपरित्यागं विवेश जलाशयम्

ထိုအချိန်အတွင်း သူမလည်း ရေချိုးရန် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာ၏။ အဝတ်အစားကို ချွတ်ထားပြီး ရေကန်ထဲသို့ ဝင်လေ၏။

Verse 9

अथ तां कामदेवोपि समालोक्य शुभाननाम् । आत्मीयैरपि निर्विद्धो हृदये पुष्पसायकैः

ထို့နောက် ကာမဒေဝလည်း သူမ၏ မျက်နှာလှပသန့်ရှင်းမှုကို မြင်သော် မိမိ၏ ပန်းမြားများကြောင့်ပင် နှလုံးသား၌ ထိုးနှက်ခံရလေ၏။

Verse 10

ततो रतिं परित्यक्त्वा प्रीतिं च शरपीडितः । विजनं कंचिदासाद्य प्रसुप्तः स तरोरधः

ထို့နောက် မြားဒဏ်ကြောင့် နာကျင်နေသော သူသည် ရတီကိုလည်း ပစ်ထား၍ ပရိတီကိုလည်း စွန့်ကာ လူမရှိသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်ပြီး သစ်ပင်အောက်၌ အိပ်ပျော်လေ၏။

Verse 11

गात्रैः पुलकितैः सर्वैर्निःश्वासान्निःश्वसन्मुहुः । अग्निवर्णान्सुदीर्घांश्च बाष्प पूर्णविलोचनः

ခြေလက်အင်္ဂါအပေါင်းတို့သည် ကြက်သီးမွေးညင်းထလျက် သူသည် အကြိမ်ကြိမ် သက်ပြင်းချလေ၏။ မျက်လုံးတို့သည် မျက်ရည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မီးကဲ့သို့ ပူပြင်းသော ထွက်သက်ဝင်သက်တို့ကို ရှည်လျားစွာ ရှူရှိုက်လေ၏။

Verse 12

तिष्ठन्स दर्शने तस्या एकदृष्ट्या व्यलोकयत् । योगीव सुसमाधिस्थो ध्यायंस्तद्ब्रह्म संस्थितम्

သူမ၏ မြင်ကွင်းအတွင်း၌ ရပ်လျက် သူသည် မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေ၏။ စိတ်ထဲ၌ တည်ရှိသော ဗြဟ္မာကြီးကို အာရုံပြုလျက် နက်ရှိုင်းသော သမာဓိဝင်စားနေသည့် ယောဂီတစ်ပါးကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

Verse 13

सापि कामं समालोक्य सानुरागं पुरः स्थितम् । जृंभाभंगकृतास्यं च वेपमानशरीरकम्

သူမသည်လည်း ကာမနတ်သား တပ်မက်မှုဖြင့် မိမိရှေ့၌ ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သမ်းဝေနေသကဲ့သို့ ပွင့်ဟနေသော ပါးစပ်နှင့် တုန်ယင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်တို့ကို သတိပြုမိလေ၏။

Verse 14

सापि तद्बाणनिर्भिन्ना साभिलाषा बभूव ह । कामं प्रति विशेषेण तस्य रूपेण मोहिता

သူမသည်လည်း ထိုမြှားများ စူးဝင်ခံရသဖြင့် တပ်မက်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့သည် - အထူးသဖြင့် ကာမနတ်သားအပေါ်တွင် ဖြစ်ပြီး - သူ၏ ရူပကာကြောင့် တွေဝေမိန်းမောသွားခဲ့သည်။

Verse 15

अथ तस्माज्जलात्कृच्छ्राद्विनिष्क्रम्य शुचिस्मिता । तीरोपांतं समासाद्य स्थिता तद्दृष्टिगोचरे

ထို့နောက် သူမသည် ထိုရေထဲမှ ခက်ခဲစွာ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ညင်သာစွာ ပြုံးလျက် ကမ်းပါးသို့ ရောက်ရှိကာ သူ၏ မြင်ကွင်းအတွင်း၌ ရပ်လိုက်လေသည်။

Verse 16

ततः कामः समुत्थाय शनैस्तदंतिकं ययौ । कृतांजलिपुटो भूत्वा ततः प्रोवाच सादरम्

ထို့နောက် ကာမသည် ထ၍ တဖြည်းဖြည်း သူမအနီးသို့ ချဉ်းကပ်သွား၏။ လက်နှစ်ဖက်ကို အညလီဖြင့် ပူးကပ်ကာ ရိုသေစွာ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 17

का त्वमत्र विशालाक्षि प्राप्ता स्नातुं जलाशये । मम नाशाय चार्वंगि तस्माच्छृणु वचो मम

«အို မျက်လုံးကျယ်သော မိန်းမရေ၊ ဤရေကန်၌ ရေချိုးရန် ဒီမှာ ရောက်လာသူ သင်သည် မည်သူနည်း။ အို ကိုယ်အင်္ဂါလှပသော မိန်းမရေ—သင်ကြောင့် ငါ့အပျက်အစီး ဖြစ်လာသဖြင့်၊ ထို့ကြောင့် ငါ့စကားကို နားထောင်ပါ»။

Verse 18

अहं पुष्पशरो लोके प्रसिद्धश्चारुहासिनि । विडंबनां मया नीता देवा अपि निजैः शरैः

«အို အပြုံးလှသော မိန်းမရေ၊ ငါသည် လောက၌ ‘ပန်းမြားပစ်သူ’ ဟု ကျော်ကြားသော ကာမ ဖြစ်၏။ ငါ့မြားတို့ကြောင့် တန်ခိုးကြီးသော နတ်တို့ပင် အရှက်ရမှုနှင့် မိုက်မဲမှုသို့ ဆွဲခေါ်ခံရ၏»။

Verse 19

मद्बाणेनाहतो रुद्रः स्वशरीरे नितंबिनीम् । अर्द्धेन धारयामास त्यक्त्वा लज्जां सुदूरतः

«ငါ့မြားထိမှန်၍ ရုဒြ (ရှီဝ) သည် မိမိကိုယ်ပေါ်တွင် တင်ပါးလှသော သူမကို ထမ်းဆောင်ကာ၊ တစ်ဝက်အဖြစ် ထားရှိလျက်၊ အရှက်ကို အဝေးသို့ ပစ်ချလိုက်၏»။

Verse 20

ब्रह्मा मच्छरनिर्भिन्नः स्वसुतां चकमे ततः । जनयामास तान्विप्रान्वालखिल्यांस्तथाविधान्

«ငါ့မြားက ထိုးဖောက်သဖြင့် ဘြဟ္မာသည် ထို့နောက် မိမိသမီးကိုပင် လိုလားတပ်မက်လေ၏။ ထို့နောက် ဝါလခိလျာတို့ကဲ့သို့သော ဗြာဟ္မဏ ရှင်ရသီတို့ကို မွေးဖွားစေခဲ့၏»။

Verse 21

अहिल्यां चकमे शक्रो गौतमस्य प्रियां सतीम् । मद्बाणैः पीडितोऽतीव स्वर्गादेत्य धरातलम्

သက္ကရာ (အိန္ဒြာ) သည် ဂေါတမ၏ သီလရှင် မယား အဟလျာကို လိုလားတပ်မက်하였다။ ငါ၏ မြားတို့ကြောင့် အလွန်နာကျင်ထိခိုက်၍ ကောင်းကင်မှ မြေပြင်သို့ ဆင်းလာ၏။

Verse 22

एवं देवा अपि क्षुण्णा मच्छरैर्ये महत्तराः । किं पुनर्मानवाः सुभ्रूः कृमिप्रायाः सुचंचलाः

ဤသို့ပင် အမြင့်မြတ်သော နတ်တို့တောင် ငါ၏ မြားတို့ကြောင့် ချေမှုန်းခံရ၏။ အို လှပသော မျက်ခုံးရှင်၊ လူသားတို့ကတော့ ပိုးကောင်ကဲ့သို့ သေးငယ်၍ စိတ်မတည်ငြိမ်လွန်းသဖြင့် မည်မျှပို၍ ဖြစ်မည်နည်း။

Verse 23

आकीटांतं जगत्सर्वमाब्रह्मांतं तथैव च । विडंबनां परां प्राप्तं मच्छरैश्चारुहासिनि

ကမ္ဘာလောကတစ်လျှောက်လုံးသည် ပိုးမွှားအဆင့်မှ စ၍ ဗြဟ္မာအထိပင် ငါ၏ မြားတို့ကြောင့် အလွန်အမင်း အရှက်ကွဲရသော အပြောင်အပျက်သို့ ကျရောက်၏၊ အို ချိုမြိန်စွာ ရယ်မောသူမ။

Verse 24

अहं पुनस्त्वया भीरु नीतोऽवस्थामिमां शुभे

သို့ရာတွင် ငါမူကား အို ကြောက်ရွံ့တတ်သူမ၊ အို မင်္ဂလာရှိသူမ၊ သင်ကြောင့်ပင် ဤအခြေအနေသို့ ရောက်လာရ၏။

Verse 25

तस्माद्देहि महाभागे ममाद्य रतदक्षिणाम् । यावन्न यांति संत्यज्य मम प्राणाः कलेवरात्

ထို့ကြောင့် အို ကံကောင်းမြတ်သူမ၊ ယနေ့ ငါ့အား ချစ်ခြင်းရမက်၏ “ဒက္ခိဏာ” ကို ပေးပါလော့။ ငါ၏ အသက်ရှုသက်တို့သည် ကိုယ်ခန္ဓာကို စွန့်ခွာမသွားမီ။

Verse 26

सूत उवाच । सापि तद्वचनं श्रुत्वा पतिव्रतपरायणा । हन्यमाना विशेषेण तद्बाणैर्हृदये भृशम्

သုတက ပြောသည်။ သူ၏စကားကို ကြားသော်လည်း လင်အပေါ် သစ္စာဝတ် (ပတိဝြတ) ကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းသော မိန်းမသည် ထိုမြားတို့ကြောင့် အထူးသဖြင့် နှလုံးသား၌ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်နာကျင်ခဲ့သည်။

Verse 27

अनभिज्ञा च सा साध्वी कामधर्मस्य केवलम् । तापसैः सह संवृद्धा नान्यं जानाति किंचन

ထိုသဒ္ဓါရှိသော သာဓွီမိန်းမသည် ကာမ၏ လမ်းစဉ် (ကာမဓမ္မ) ကို လုံးဝ မသိကျွမ်းခဲ့ပေ။ တာပသများနှင့်အတူ ကြီးပြင်းလာသဖြင့် အခြားအရာကို မသိခဲ့ချေ။

Verse 28

वक्तुं तद्विषये यच्च प्रोच्यते कामपीडितैः । अधोमुखाऽलिखद्भूमिमंगुष्ठेन स्थिता चिरम्

ကာမကြောင့် နာကျင်သူတို့က ထိုအကြောင်းကို ပြောသမျှကို ကြားသော်လည်း၊ မျက်နှာကို အောက်သို့ချ၍ အချိန်ကြာကြာ ရပ်နေကာ လက်မဖြင့် မြေပြင်ကို ခြစ်ရေးနေ하였다။

Verse 29

एतस्मिन्नन्तरे भानुः प्राप्तश्चास्तं गिरिं प्रति । विहारसमये प्राप्त आहिताग्निर्निवेशने

ထိုအချိန်တွင် နေမင်းသည် နေဝင်တောင်သို့ ရောက်လေ၏။ ညနေအနားယူချိန်တွင် သန့်ရှင်းသော မီးပူဇော်ကို ထိန်းသိမ်းသူ အာဟိတာဂ္နီသည် မိမိအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာ하였다။

Verse 30

हारीतोऽपि चिरं वीक्ष्य तन्मार्गं चाकृताशनः । ततः स चिंतयामास कस्मात्सा चात्र नागता

ဟာရီတလည်း ထိုလမ်းကို အချိန်ကြာကြာ စောင့်ကြည့်နေပြီး အစာမစားသေးဘဲ၊ ထို့နောက် စဉ်းစားလေ၏—“ဘာကြောင့် သူမ ဒီကို မလာသေးတာလဲ” ဟု။

Verse 31

स्नात्वा तीर्थवरे तस्मिन्दृष्ट्वा तां चन्द्रकूपिकाम् । कामेश्वरं च देवेशं कामदं सुखदं नृणाम्

ထိုမြတ်သော တီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီးနောက် စန္ဒြကူပိကာကို မြင်လျက်၊ လူတို့အလိုဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေး၍ ပျော်ရွှင်မှုကို ပေးသနားသော ဒေဝတို့၏ အရှင် ကာမေရှွရကို တွေ့မြင်하였다။

Verse 32

ततः शिष्यसमायुक्तो वीक्षमाण इतस्ततः । तं देशं समनुप्राप्तो यत्र तौ द्वावपि स्थितौ

ထို့နောက် တပည့်များနှင့်အတူ လှည့်လည်ကြည့်ရှုကာ ဒီဘက်ဟိုဘက် မျက်နှာမူ၍၊ ထိုနှစ်ဦး တစ်နေရာတည်း၌ ရပ်နေသော အရပ်သို့ ရောက်လာ하였다။

Verse 33

आलपन्बहुधा कामो हन्यमानो निजैः शरैः । सापि चैव विशेषेण व्रीडयाऽधोमुखी स्थिता

ကာမသည် မိမိ၏မြားများကြောင့် ထိခိုက်နေရသော်လည်း အမျိုးမျိုး ပြောဆိုလျက်ရှိ၏။ ထိုမိန်းမလည်း အထူးသဖြင့် ရှက်ကြောက်မှုကြောင့် မျက်နှာချ၍ ရပ်နေ하였다။

Verse 34

स गुल्मांतरितः सर्वं तच्छ्रुत्वा कामजल्पितम् । तस्याश्च तद्गतं भावं ततः कोपादुवाच सः

သူသည် တောပင်အုပ်အတွင်း ပုန်းကွယ်၍ ကာမ၏ စကားအားလုံးကို ကြားနာ하였다။ ထို့ပြင် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေသည် ထိုအရာ၌ တည်နေသည်ကို သိမြင်ပြီးနောက် ဒေါသဖြင့် ပြောဆို하였다။

Verse 35

यस्मात्पाप त्वया पत्नी ममैवं शरपीडिता । अनभिज्ञा तथा साध्वी पतिधर्मपरायणा । कुष्ठव्याधिसमायुक्तस्तस्माद्विप्रियदर्शनः

“အပြစ်သားရေ၊ သင်၏ကြောင့် ငါ၏ဇနီးသည် ဤသို့ မြားဒဏ်ခံရသည်။ သူမသည် မသိမမြင်သော သန့်ရှင်းသည့် သာဓုမိန်းမ၊ ခင်ပွန်းဓမ္မကို အလွန်လိုက်နာသူ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သင်သည် ကုဋ္ဌရောဂါ ခံရမည်၊ မြင်ရမကောင်းသော ရုပ်သဏ္ဌာန် ဖြစ်လာမည်” ဟု ဆို하였다။

Verse 36

त्वं भविष्यसि पापात्मन्मुक्तो दारैः स्वकैरपि । साऽपि चैव विशेषेण व्रीडयाऽधोमुखी स्थिता

«သင်သည် ပုပ်သိုးသောစိတ်ရှိသူ၊ ကိုယ်ပိုင်မယားများမှပင် ကွာခွာရလိမ့်မည်»။ ထိုမိန်းမလည်း အရှက်ကြီးစွာကြောင့် မျက်နှာချ၍ ရပ်နေ하였다။

Verse 37

एषापि च शिलाप्राया भविष्यति विचेतना । त्वां दृष्ट्वा या सरागाऽभून्निजधर्मबहिष्कृता

«ထိုမိန်းမလည်း ကျောက်တုံးနီးပါးကဲ့သို့ သတိမဲ့လာလိမ့်မည်»—သင့်ကိုမြင်၍ ရာဂဖြစ်ကာ ကိုယ်ပိုင်ဓမ္မမှ လွဲချော်သွားခဲ့သောကြောင့်။

Verse 38

ततः प्रसादयामास तं कामः प्रणिपत्य च । न ज्ञातेयं मया विप्र तव भार्येति सुन्दरी

ထို့နောက် ကာမဒေဝသည် ဦးချ၍ သူ့ကို သက်သာစေလိုကာ ပြောသည်– «အို ဗြာဟ္မဏ၊ ဤလှပသောမိန်းမသည် သင်၏မယားဟု ကျွန်ုပ် မသိခဲ့ပါ»။

Verse 39

तेन प्रोक्ता विरुद्धानि वाक्यानि विविधानि च । एतस्या नास्ति दोषोऽत्र मद्बाणैः पीडिता भृशम्

«ကျွန်ုပ်က မညီမညာနှင့် မသင့်လျော်သော စကားများစွာ ပြောခဲ့ပါသည်။ ဤကိစ္စတွင် သူမ၌ အပြစ်မရှိပါ—ကျွန်ုပ်၏မြားများကြောင့် အလွန်ပင် နာကျင်ခံစားရပါသည်»။

Verse 40

सानुरागा परं जाता नोक्तं किंचिद्वचो मुने । तस्मान्नार्हसि शापं त्वं दातुमस्याः कथंचन

«သူမသည် အလွန်ချစ်မောသော်လည်း မုနိရေ၊ စကားတစ်လုံးမျှ မပြောခဲ့ပါ။ ထို့ကြောင့် မည်သို့မျှ သူမအား ကျိန်စာ မပေးသင့်ပါ»။

Verse 41

ममास्त्येषो ऽपराधोऽत्र तस्मान्मे निग्रहं कुरु । भूयोऽपि ब्राह्मणश्रेष्ठ अस्याः शापसमुद्भवम्

ဤနေရာ၌ အပြစ်သည် ကျွန်ုပ်၏အပြစ်ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ကျွန်ုပ်ကို ထိန်းချုပ်၍ အပြစ်ပေးပါ။ အို ဗြာဟ္မဏအမြတ်၊ ကျိန်စာမှ ပေါ်လာသော အကျိုးဆက်ကို ကျွန်ုပ်ပေါ်သို့သာ ကျရောက်စေပါ။

Verse 42

अपि रुद्रादयो देवा मद्बाणेभ्यो द्विजोत्तम । सोढुं शक्ता न ते यस्मात्तत्कथं स्यादियं शिला

အို ဒွိဇအမြတ်၊ ရုဒြာကို ဦးဆောင်သော နတ်တို့တောင် ကျွန်ုပ်၏မြှားများကို မခံနိုင်ကြသေးလျှင်၊ ဤမိန်းမသည် ဘယ်လိုလုပ်၍ သာမန်ကျောက်တုံးဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 43

तथात्र त्रिविधं पापं प्रवदंति मनीषिणः । मानसं वाचिकं चैव कर्मजं च तृतीयकम् । तदस्माकं द्विधा जातमेकं चास्या मुनीश्वर

ထို့ပြင် ပညာရှိတို့က အပြစ်သည် သုံးမျိုးရှိသည်ဟု ဆိုကြ၏—စိတ်အပြစ်၊ နှုတ်အပြစ်၊ နှင့် ကိုယ်ကာယလုပ်ရပ်အပြစ်ဟူ၍ တတိယ။ အို မုနိအရှင်၊ ထိုသုံးမျိုးထဲမှ ကျွန်ုပ်၌ နှစ်မျိုးက ဖြစ်ပေါ်ပြီး၊ သူမ၌ တစ်မျိုးသာ ဖြစ်ပေါ်၏။

Verse 44

भार्यायास्ते सुरूपायास्तस्मात्संपूर्णनिग्रहम् । करिष्यसि न ते भीतिः काचिदस्ति परत्रजा

ထို့ကြောင့် သင်၏ ရုပ်ရည်လှပသော ဇနီးအပေါ်၌ ကျိန်စာ၏ အင်အားကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ပေးရမည်။ မကြောက်ပါနှင့်—ဤအကြောင်းကြောင့် နောက်ဘဝ၌ သင့်အတွက် အန္တရာယ်မရှိပါ။

Verse 45

मनस्तापाद्व्रजेत्पापं मानसं वाचिकं च यत् । तस्य प्रसादनेनैव यस्योपरि विजल्पितम्

စိတ်နှင့် နှုတ်မှ ဖြစ်သော အပြစ်သည် စိတ်နာကျင်၍ နောင်တရခြင်းကြောင့် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့ပြင် မမှန်ကန်စွာ ပြောဆိုခဲ့သောသူကို သက်သာစေခြင်းဖြင့်ပင် ထိုအပြစ်သည် ဖယ်ရှားခံရ၏။

Verse 46

प्रायश्चित्तैर्यथोक्तैश्च कर्मजं पातकं व्रजेत् । धर्मशास्त्रैः परिप्रोक्तं यतः सर्वैर्महामुने

သို့သော် ကမ္မမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်သည် သတ်မှတ်ထားသော ပရాయశ္စိတ္တ အပြစ်ဖြေကာရဏာများဖြင့် ဖယ်ရှားနိုင်သည်ဟု ဓမ္မရှာစတြာ အားလုံးတွင် ပြည့်စုံစွာ သင်ကြားထားသည်၊ မဟာမုနိရေ။

Verse 47

हारीत उवाच । अन्यत्र विषये तस्याः पातकं कामदेवते । एतस्य तव धर्मस्य प्राधान्यं मनसः स्मृतम्

ဟာရီတက ပြောသည်– «အခြားအချက်တစ်ရပ်အရ၊ အို ကာမဒေဝ၊ သူမဘက်တွင် အပြစ်အနာအဆာ ရှိ၏။ သို့သော် သင်ပြောထားသော ဤဓမ္မ၌ စိတ်၏ အဓိကတန်ခိုးကို အဆုံးအဖြတ်အဖြစ် မှတ်သားထားကြသည်»။

Verse 48

तस्मादेवंविधा चेयं सदा स्थास्यति चाधम । किं पुनः कुरु यत्कृत्यं नाहं वक्ष्यामि किंचन

ထို့ကြောင့် အို အနိမ့်ကျသူ၊ သူမသည် ထိုသို့သော အခြေအနေ၌ အစဉ်တည်နေလိမ့်မည်။ ထပ်မံ ဘာလုပ်စရာရှိသနည်း။ လုပ်သင့်သမျှကို လုပ်လော့; ငါ မည်သည့်စကားမျှ ထပ်မပြောတော့။

Verse 49

प्रथमं मनसा सर्वं चिंत्यते तदनंतरम् । ततः प्रजल्पते वाचा क्रियते कर्मणा ततः

ပထမဦးစွာ အရာအားလုံးကို စိတ်ဖြင့် စဉ်းစားတတ်၏; ထို့နောက် အသံဖြင့် ပြောဆိုတတ်၏; ထို့နောက်မှသာ လုပ်ရပ်ဖြင့် ဆောင်ရွက်တတ်၏။

Verse 50

प्रमाणं हि मनस्तस्मात्सर्वकृत्येषु सर्वदा । एतस्मात्कारणात्पूर्णो मयाऽस्या निग्रहः कृतः

ထို့ကြောင့် အလုပ်ကိစ္စအားလုံး၌ အစဉ်တစိုက် စိတ်သည် အဆုံးအဖြတ်ပေးသော စံနှုန်းဖြစ်၏။ ဤအကြောင်းကြောင့်ပင် ငါသည် သူမအပေါ် အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်ကာ တားဆီးထားသည်။

Verse 51

सूत उवाच । एवमुक्त्वा मुनिश्रेष्ठो हारीतः स्वाश्रमं ययौ । सापि पूर्णकला जाता शिलारूपा च तत्क्षणात्

သုတက ပြော၏ — «ဤသို့ဆိုပြီးနောက် မုနိအထူးမြတ် ဟာရီတသည် မိမိ၏ အာရှရမ်သို့ ပြန်သွား၏။ ထိုအခဏ၌ပင် သူမလည်း အင်္ဂါအပြည့်စုံ ဖြစ်လာကာ ကျောက်ရုပ်သို့ ပြောင်းလဲသွား၏»။

Verse 52

कामदेवोऽपि कुष्ठेन ग्रस्तो रौद्रेण च द्विजाः । शीर्णनासांघ्रिपाणिश्च नेत्राणामप्रियोऽभवत्

«ကာမဒေဝလည်း အို ဒွိဇတို့၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ကုဋ္ဌရောဂါဖြင့် ဖမ်းဆီးခံရ၏။ သူ၏ နှာခေါင်း၊ ခြေထောက်နှင့် လက်တို့ ပုပ်ပျက်၍ မြင်ရမကောင်း ဖြစ်လာ၏»။

Verse 53

अथ कामे निरुत्साहे संजाते द्विजसत्तमाः । व्याधिग्रस्ते जगत्यस्मिन्सृष्टिरोधो व्यजायत

«ထို့နောက် အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ကာမ (အလိုဆန္ဒ) အားနည်း၍ မတက်ကြွလာသော်လည်း၊ ဤလောကသည် ရောဂါဖြင့် ထိခိုက်သဖြင့် ဖန်ဆင်းမှု ရပ်တန့်ခြင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏»။

Verse 54

केवलं क्षीयते लोको नैव वृद्धिं प्रगच्छति । स्वेदजा येऽपि जीवाः स्युस्तेपि याताः परिक्षयम्

«လောကသည် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းသွားပြီး မည်သို့မျှ မတိုးတက်နိုင်ခဲ့။ ချွေးမှ ပေါက်ဖွားသော သတ္တဝါတို့ပင်လည်း အဆုံးစွန် ပျက်စီးသို့ ရောက်ကြ၏»။

Verse 55

एतस्मिन्नंतरे देवाः सर्वे चिंतासमाकुलाः । किमिदं क्षीयते लोको जलस्थैः स्थलजैः सह

«ထိုအချိန်တွင် ဒေဝတားအားလုံး စိတ်ပူပန်ခြင်း (စိန္တာ) ဖြင့် လှုပ်ရှားကာ— ‘ရေတွင်းသတ္တဝါများနှင့် မြေပြင်သတ္တဝါများပါ အတူတကွ၊ လောကသည် အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ လျော့နည်းပျက်စီးနေသနည်း’ ဟု စဉ်းစားကြ၏»။

Verse 56

न दृश्यते क्वचिद्बालः कोऽपि कश्चित्कथंचन । न च गर्भवती नारी कच्चित्क्षेमं स्मरस्य च

ဘယ်နေရာမှာမှ ကလေးတစ်ယောက်တောင် မမြင်ရ—မည်သူမျှ မရှိသကဲ့သို့ပင်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် မိန်းမလည်း မရှိ။ စ္မရ (ကာမဒေဝ) အားလုံး အဆင်ပြေပါသလား။

Verse 57

ततस्तं व्याधिना ग्रस्तं ज्ञात्वात्र क्षेत्रसंश्रयम् । आजग्मुस्त्वरिताः सर्वे व्याकुलेनांतरात्मना

ထို့နောက် သူသည် ရောဂါကပ်ရောက်၍ ဤသန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ၌ ခိုလှုံနေကြောင်း သိသဖြင့်၊ အားလုံးသည် အတွင်းစိတ်ပူပန်ဝေဒနာဖြင့် အလျင်အမြန် သွားရောက်ကြသည်။

Verse 58

कामेश्वरपुरस्थं च तं दृष्ट्वा कुसुमायुधम् । अत्यंतविकृताकारं चिंतयानं महेश्वरम्

ကာမေရှွရပူရ၌ ရှိနေသော ကုသုမာယုဓ (ကာမ) ကို မြင်ကြပြီး၊ အလွန်ပုံသဏ္ဌာန်ပျက်ယွင်းကာ စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် တွေးတောနေသော မဟေရှွရကိုလည်း တွေ့မြင်ကြသည်။

Verse 59

ततः प्रोचुः सुदुःखार्ताः किमिदं कुसुमायुध । निरुत्साहः समुत्पन्नः कुष्ठव्याधिसमाकुलः

ထို့နောက် အလွန်ဝမ်းနည်းနာကျင်ကြသူတို့က—“ဤအရာက ဘာလဲ၊ ကုသုမာယုဓရေ။ အားမာန်ကျဆင်းလာပြီး ကုဋ္ဌရောဂါ (လက်ပရိုစီ) ကြောင့် အလွန်ပင် ခံစားနေရသည်” ဟု ပြောကြသည်။

Verse 60

ततश्चाधोमुखो जातो लज्जया परया वृतः । प्रोवाच शापजं सर्वं हारीतस्य विचेष्टितम्

ထို့နောက် သူသည် မျက်နှာချ၍ အလွန်အမင်း အရှက်ကွယ်လွှမ်းမိုးနေပြီး၊ ဟာရီတနှင့် ဆက်နွယ်သော မသင့်လျော်သည့် အပြုအမူကြောင့် ကျိန်စာမှ ဖြစ်ပေါ်လာသမျှကို ဖွင့်ဟပြောကြား하였다။

Verse 61

तत्तस्याराधनात्सर्वं संक्षयं यात्यसंशयम्

ထိုသန့်ရှင်းသောအရုပ်/အရှိန်ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုလျှင် အရာအားလုံး ပျက်ကွယ်သွားမည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 62

तस्मादेतां शिलारूपां त्वमाराधय चित्तज । येन कुष्ठः क्षयं याति ततस्तेजोऽभिवर्धते

ထို့ကြောင့် အို စိတ္တဇ (ကာမ)၊ ကျောက်ရုပ်ကို ခံယူထားသော ဤသန့်ရှင်းသူကို စိတ်နှလုံးဖြင့် ပူဇော်အာရాధနာပြုလော့။ ထိုကြောင့် ကုဋ္ဌရောဂါ ပျောက်ကင်းမည်၊ ထို့နောက် သင်၏ တေဇော (အလင်းရောင်) ပြန်လည် တိုးပွားမည်။

Verse 63

जगति स्यान्महासृष्टिर्देवकृत्यं कृतं भवेत् । न तेऽस्ति कायजं पापं यतो मुक्त्वा प्रवाचिकम्

ထို့နောက် လောက၌ မဟာပေါက်ဖွားမှု ဖြစ်ပေါ်မည်၊ ဒေဝတို့၏ တာဝန်လည်း ပြီးမြောက်မည်။ သင်၌ ကိုယ်ကာယမှ ပေါက်သော အပြစ်မရှိ၊ အကြောင်းမှာ စကား၏ အပြစ်ကို စွန့်လွှတ်၍ ဝန်ခံပြောကြားပြီးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 64

अत्र कुण्डे त्वदीयेऽन्यो यः स्नात्वा श्रद्धयान्वितः । एनां पापविनिर्मुक्तां शिलां वै मानवः स्पृशेत्

သင်၏ ဤကுண္ဍ၌ အခြားသူမည်သူမဆို ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရေချိုးပြီးနောက်၊ အပြစ်ကင်းစင်၍ သန့်ရှင်းသော ဤကျောက်ကို ထိတွေ့လျှင်—

Verse 65

कुष्ठव्याधिसमोपेतः कायोत्थेनापि कर्मणा । सोऽपि व्याधिविनिर्मुक्तो भविष्यति गतज्वरः

—ကိုယ်ကာယမှ ဖြစ်သော ကံကြောင့် ကုဋ္ဌရောဂါ ခံစားနေရသော်လည်း၊ ထိုသူလည်း ရောဂါကင်းစင်လာမည်၊ ဖျားနာမှုလည်း ပျောက်ကွယ်သွားမည်။

Verse 66

एतत्सौभाग्यकूपं च लोके ख्यातं जलाशयम् । भविष्यति न संदेहः सर्वरोगक्षयावहम्

ဤရေကန်သည် လောကတွင် «သုဘဂျကူပ» ဟူ၍ ထင်ရှားကျော်ကြားမည်၊ သံသယမရှိဘဲ ရောဂါအားလုံးကို ပျောက်ကင်းစေမည်။

Verse 67

दद्रूणि दुर्विभूतानि तथान्याश्च विचर्चिकाः । अत्र स्नातस्य यास्यंति दृष्ट्वैतां सद्य एव हि

အရေပြားပိုးဝိုင်း (ringworm) နှင့် မပျောက်လွယ်သော အဖုအပိန်များ၊ အခြားအရေပြားရောဂါများပါ ဤနေရာတွင် ရေချိုးသူထံမှ ထွက်ခွာသွားမည်—ဤတီရ္ထကို မြင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင်။

Verse 68

एवमुक्त्वाथ ते देवाः प्रजग्मुस्त्रिदशालयम् । कामदेवोऽपि तत्रस्थस्तस्याः पूजामथ व्यधात्

ထိုသို့ မိန့်ဆိုပြီးနောက် ထိုဒေဝတားတို့သည် သုံးဆယ်သုံးဒေဝတို့၏ နေရာသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ကာမဒေဝလည်း ထိုနေရာ၌ ရှိနေ၍ ထို့နောက် သူမအား ပူဇော်ကန်တော့하였다။

Verse 69

ततश्च समतिक्रांते मासमात्रे द्विजोत्तमाः । तादृग्रूपः स संजातो यादृगासीत्पुरा स्मरः

ထို့နောက် တစ်လသာ ကျော်လွန်သွားသောအခါ၊ အို နှစ်ကြိမ်မွေးမြတ်သူတို့အနက် အကောင်းဆုံးတို့၊ သူသည် ယခင်က စ္မရ (ကာမ) ရှိခဲ့သကဲ့သို့ ထိုတူညီသော ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ရရှိလာ하였다။

Verse 70

ततश्चायतनं तस्याः कृत्वा श्रद्धासमन्वितः । जगाम वांछितं देशं सृष्ट्यर्थं यत्नमास्थितः

ထို့နောက် ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် သူမအတွက် ဘုရားကျောင်းတစ်ခု တည်ဆောက်ကာ၊ ဖန်ဆင်းခြင်းအတွက် ကြိုးပမ်းအားထုတ်လျက် မိမိလိုလားသော နေရာသို့ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 71

सापि नम्रमुखी तादृक्तेन शप्ता तथैव च । संजाता खण्डकाकारा तेन खण्डशिला स्मृता

သူမလည်း မျက်နှာငုံ့၍ အရှက်နှင့်တကွ ထိုနည်းတူပင် သူ၏ကျိန်စာကို ခံရပြီး အပိုင်းအစကဲ့သို့သော ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်လာသဖြင့် «ခဏ္ဍသီလာ» (ကျိုးပဲ့သောကျောက်) ဟု မှတ်ယူကြသည်။

Verse 72

यस्तां पूजयते भक्त्या त्रयोदश्यां तथैव च । नापवादो भवेत्तस्य परदारसमुद्भवः

သူမကို ယုံကြည်သဒ္ဓာဖြင့် ပူဇော်သူသည် အထူးသဖြင့် တရယောဒသီ (လဆန်း/လဆုတ် ၁၃ ရက်) တွင် ပူဇော်လျှင် အခြားသူ၏ဇနီးနှင့် ဆက်နွယ်မှုကြောင့် ဖြစ်လာသော အပြစ်တင်စကား၊ အမုန်းတရား မကြုံရ။

Verse 73

कामिन्याश्च विशेषेण प्राहैतच्छंकरात्मजः । कार्तिकेयो द्विजश्रेष्ठाः सत्यमेतन्मयोदितम्

ဤအကြောင်းကို အထူးသဖြင့် ဆန္ဒနှင့် တောင့်တမှုရှိသော မိန်းမတို့အတွက် ရှင်ကာရ၏သား ကာတ္တိကေယက ကြေညာခဲ့သည်။ အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ငါပြောသောစကားသည် အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။

Verse 74

तथा कामेश्वरं देवं कामदेवप्रतिष्ठितम् । त्रयोदश्यां समाराध्य सर्वान्कामानवाप्नुयात्

ထို့အတူ ကာမဒေဝက တည်ထောင်ပူဇော်ထားသော ဘုရား ကာမေရှဝရကို တရယောဒသီနေ့တွင် သင့်တော်စွာ အာရాధနာပြုလျှင် လိုအင်ဆန္ဒ အားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 75

रतिप्रीतिसमायुक्तः स्थितस्तत्र स्मरस्तथा । मूर्तो ब्राह्मणशार्दूलाः श्रेष्ठं प्रासादमाश्रितः

ထိုနေရာ၌လည်း စ္မရ (ကာမဒေဝ) သည် ရတိနှင့် ပရိတိတို့နှင့် ပေါင်းစည်းလျက် တည်ရှိနေပြီး၊ ရုပ်ထင်ရှားစွာဖြင့် ထိုအထူးမြတ်သော ဘုရားကျောင်းမဟာပရាសာဒ၌ နေထိုင်하였다၊ အို ဗြာဟ္မဏကျားတို့။

Verse 76

विरूपो दुर्भगो यो वा त्रयोदश्यां समाहितः । यस्तं कुंकुमजैः पुष्पैः संपूजयति मानवः

ရုပ်ပုံမလှသူဖြစ်စေ ကံမကောင်းသူဖြစ်စေ—တရယောဒသီနေ့၌ စိတ်တည်ငြိမ်စွာနေပြီး လူတစ်ယောက်က ကုင်ကူမာနံ့သင်းသော ပန်းများဖြင့် ထိုဘုရားကို ပြည့်စုံစွာ ပူဇော်လျှင်။

Verse 77

स सौभाग्यसमायुक्तो रूपवांश्च प्रजायते । या नारी पतिना त्यक्ता सपत्नीजनसंवृता

သူသည် ကံကောင်းခြင်းနှင့် အလှအပတို့ဖြင့် ပြည့်စုံကာ မွေးဖွားလာ၏။ ထို့ပြင် ခင်ပွန်းက စွန့်ပစ်ထားသော မိန်းမတစ်ဦးသည် မယားအခြားများကြားတွင် ဝိုင်းရံခံရလျက်—

Verse 78

तं देवं सुकलत्राढ्यं तथैव परिपूजयेत् । त्रयोदश्यां द्विजश्रेष्ठाः केसरैः कुंकुमोद्भवैः

အို ဒွိဇအထူးမြတ်တို့၊ ထိုဘုရားကိုလည်း ထိုနည်းတူ ပူဇော်ရမည်—မင်္ဂလာမယားတော်နှင့် ပြည့်စုံသော ဘုရားကို—တရယောဒသီနေ့၌ ကေသရ (ဇာဖရန်) နှင့် ကုင်ကူမာမှ ဖြစ်သော အနံ့မွှေးမှုန့်များကို ဆက်ကပ်၍။

Verse 79

सा सौभाग्यवती विप्रा जायते च प्रजावती । धनधान्यसमृद्धा च दुःखशोकविवर्जिता । दोषैः सर्वैर्विनिर्मुक्ता शंसिता धरणीतले

ထိုဗြာဟ္မဏမိန်းမသည် အိမ်ထောင်ရေးကံကောင်းခြင်းနှင့် ကလေးရတနာတို့ဖြင့် ပြည့်စုံလာ၏။ ငွေကြေးနှင့် စပါးသီးနှံ ပေါများ၍ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်းကင်းလွတ်ကာ၊ အပြစ်အနာအဆာအားလုံးမှ လွတ်မြောက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ချီးမွမ်းခံရ၏။

Verse 134

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे श्रीहाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये खंडशिलासौभाग्यकूपिकोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुस्त्रिंशदुत्तरशततमोध्यायः

ဤသို့ဖြင့် သန့်ရှင်းသော စကန္ဒ မဟာပုရာဏ၌—အရှစ်ဆယ့်တစ်ထောင် သ్లోကာပါဝင်သော သံဟိတာအတွင်း—ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၌၊ သီရိဟာဋကေရှ္ဝရ က్షೇತ್ರ မာဟာတ္မ்யတွင် «ခဏ္ဍသီလာနှင့် သောဘဂျကူပိကာ၏ ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ချီးမွမ်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော အခန်း၊ အခန်းအမှတ် ၁၃၄ ပြီးဆုံး၏။