Adhyaya 106

Verse 1

ऋषय ऊचुः । भूपृष्ठे पांसुभिस्तस्मिन्प्रेतैस्तैः परिपूरिते । यानि तीर्थानि लुप्तानि लिङ्गानि च वदस्व नः

ရိရှီတို့က ဆိုကြသည်။ «မြေမျက်နှာပြင်၌ ဖုန်မှုန့်များပြည့်နှက်၍ ပရေတဝိညာဉ်တို့ကလည်း အနှံ့အပြားကျပ်တည်းနေသော်၊ ပျောက်ကွယ်သွားသော တီရ္ထများနှင့် လိင်္ဂများကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြောပြပါ»

Verse 2

सूत उवाच । असंख्यातानि तीर्थानि तथा लिंगानि च द्विजाः । लोपं गतानि वक्ष्यामि प्राधान्येन प्रबोधत

စူတက ဆိုသည်။ «အို ဒွိဇာတို့၊ တီရ္ထများနှင့် လိင်္ဂများသည် ရေတွက်မကုန်နိုင်အောင် များလှသည်။ မျက်ကွယ်သို့ ကျရောက်သွားသော အရာတို့ကို—အထူးသဖြင့် အရေးအကြီးဆုံးတို့ကို—ငါဖော်ပြမည်၊ သေချာစွာ နားထောင်ကြလော့»

Verse 3

तत्र लोपं गतं तीर्थं चक्रतीर्थमिति स्मृतम् । यत्र चक्रं पुरा न्यस्तं विष्णुना प्रभविष्णुना

ထိုအရာတို့အနက် မျက်ကွယ်သို့ ကျရောက်သွားသော တီရ္ထတစ်ခုကို “စက္ကရ-တီရ္ထ” ဟု မှတ်ယူကြသည်။ အတိတ်ကာလ၌ အင်အားကြီးသော ဗိဿဏုက မိမိ၏ စက္ကရ (ဒစ္က) ကို ထိုနေရာ၌ ချထားခဲ့သော အရပ်ဖြစ်သည်

Verse 4

मातृतीर्थं तथैवान्यत्सर्वकामप्रदं नृणाम् । यत्र ता मातरो दिव्याः कार्तिकेयप्रतिष्ठिताः

နောက်တစ်ခုမှာ လူတို့အလိုဆန္ဒအားလုံးကို ပေးစွမ်းသော “မာတೃ-တီရ္ထ” ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာ၌ ကာရ္တိကေယက တန်ခိုးရှင် မိခင်ဒေဝီများကို တည်ထောင်ပူဇော်ထားသည်

Verse 5

मुचुकुन्दस्य राजर्षेस्तथान्यल्लिंग मुत्तमम् । तत्र लोपं गतं विप्राः सगरस्य तु भूपतेः

ထို့ပြင် ရာဇရိရှီ မုချုကွန်ဒ၏ အထူးမြတ်သော လိင်္ဂနှင့် ဘုရင် စဂရ၏ လိင်္ဂတို့လည်း ရှိသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် အို ဗိပရတို့၊ ထိုလိင်္ဂတို့သည် မျက်ကွယ်သို့ ကျရောက်သွားကြသည်

Verse 6

इक्ष्वाकोर्वसुषेणस्य ककुत्स्थस्य महात्मनः । ऐलस्य चन्द्रदेवस्य काशिराजस्य सन्मतेः

ထိုနည်းတူပင် အိက္ခ္ဝာကု၏ သန့်ရှင်းသောအခြေခံရာ၊ ဝသုသೇဏ၏၊ မဟာအတ္တမ ကကုတ္သ္ထ၏၊ အိုင်လ၏၊ စန္ဒြဒေဝ၏၊ နှင့် ပညာရှိ ကာသီဘုရင်၏ (သန့်မြတ်ရာများ) လည်း ထိုနေရာ၌ ဖုံးကွယ်သွား하였다။

Verse 7

अग्निवेशस्य रैभ्यस्य च्यवनस्य भृगोस्तथा । आश्रमो याज्ञवल्क्यस्य तत्र लोपं समाययौ

ထိုနည်းတူပင် အဂ္နိဝေသ၏၊ ရဲဘျ၏၊ ချျဝန၏၊ နှင့် ဘೃဂု၏ သန့်မြတ်ရာများ၊ ထို့ပြင် ယာဇ္ဉဝလ္က്യ၏ အာရှရမ်လည်း—ထိုနေရာ၌ အားလုံး မျက်စိမှ ပျောက်ကွယ်သွား하였다။

Verse 8

हारीतस्य महर्षेश्च हर्यश्वस्य महात्मनः । कुत्सस्य च वसिष्ठस्य नारदस्य त्रितस्य च

ဤနေရာ၌ မဟာရိသိ ဟာရီတ၏ လိင်္ဂ၊ မဟာအတ္တမ ဟရျရှွ၏ လိင်္ဂ၊ ထို့ပြင် ကုတ္ဆ၊ ဝသိဋ္ဌ၊ နာရဒ၊ နှင့် တြိတတို့၏ လိင်္ဂများလည်း ရှိသည်။

Verse 9

तथैव ऋषिपत्नीनां तत्र लिंगानि भूरिशः । कात्यायन्याश्च शांडिल्या मैत्रेय्याश्च तथा पुरा

ထိုနည်းတူပင် ထိုနေရာ၌ ရိသိတို့၏ ဇနီးများအတွက် လိင်္ဂများ များစွာ ရှိသည်—ကာတျာယနီ၏၊ ရှာဏ္ဍိလျာ၏၊ ထို့ပြင် ရှေးက မૈတြေယီ၏ လိင်္ဂလည်း ရှိခဲ့သည်။

Verse 10

अन्यासां मुनिपत्नीनां यासां संख्या न विद्यते । तत्राश्चर्यमभूदन्यत्पूर्यमाणे महीतले

ထို့ပြင် အရေအတွက် မတွက်နိုင်သော အခြား မုနိတို့၏ ဇနီးများအတွက်လည်း—မြေပြင်ကို ဖြည့်တင်းနေစဉ် ထိုနေရာ၌ အံ့ဩဖွယ် အခြားတစ်ရပ် ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 11

दृष्ट्वा पांसुमयीं वृष्टिं मुक्तां प्रेतैः समंततः । मातृवर्गेण तेनाथ प्रमुक्तः प्रचुरोऽनिलः

ပရేతတို့က အရပ်ရပ်မှ ဖုန်မိုးကို လွှတ်ချသဖြင့် မြင်သောအခါ မာတೃဂဏ (မိခင်ဒေဝီများ) သည် လေပြင်းကြီးကို ထုတ်လွှတ်하였다။

Verse 13

तेन पांसुकृता वृष्टिः समंतान्मथिता बहिः । तस्या भूमेः पतत्येव न किंचित्तत्र पूर्यते

ထိုလေကြောင့် ဖုန်ဖြင့်ဖြစ်သော မိုးသည် အရပ်ရပ်မှ လှုပ်ခတ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ထုတ်ခံရ၏။ ထိုမြေပေါ်သို့ ဆက်လက်ကျနေသော်လည်း အဲဒီနေရာ၌ မည်သည့်အရာမျှ မပြည့်မစုံနိုင်။

Verse 14

ततस्ते व्यंतराः खिन्ना निराशास्तस्य पूरणे । भूतास्तस्य पुरो गत्वा चुक्रुशुः कुशभूपतेः

ထို့နောက် ဗျန္တရတို့သည် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်၍ ထိုအရာကို ဖြည့်စွက်နိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်ချက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထိုဘူတတို့သည် ကုရှဘုရင်ရှေ့သို့ သွားကာ အော်ဟစ်တိုင်ကြား하였다။

Verse 16

स त्वं तासां विघातार्थमुपायं भूप चिंतय । येन तां पांसुभिर्भूमिं पूरयामः समंततः

“ထို့ကြောင့် အို ဘုရင်ကြီး၊ ထိုမိခင်ဒေဝီတို့ကို တားဆီးနိုင်ရန် နည်းလမ်းတစ်ရပ်ကို စဉ်းစားပါ။ အရပ်ရပ်မှ ဖုန်ဖြင့် ထိုမြေကို ကျွန်ုပ်တို့ ဖြည့်နိုင်စေရန်ပင်” ဟု ဆို၏။

Verse 17

तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ततः कुशमहीपतिः । रुद्रमाराधयामास तत्क्षेत्रं प्राप्य सद्द्विजाः

သူတို့၏စကားကို ကြားပြီးနောက် ကုရှမဟီပတိသည် ထိုသန့်ရှင်းသော က్షೇತ್ರသို့ ရောက်ကာ ရုဒြ (Rudra) ကို ပူဇော်အာရాధနာ ပြုလေ၏—အို မြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့။

Verse 19

अस्माभिर्विहिता तत्र पांसुवृष्टिर्महीपते । नीयते शतधाऽन्यत्र मातृमुक्तेन वायुना

အို မဟာဘုရင်၊ ထိုနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့က ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဖုန်မိုးသည် မာတೃများက လွှတ်ပေးသော လေကြောင့် အခြားအရပ်များသို့ ရာနှစ်မျိုးသော ဦးတည်ရာများသို့ ပျံ့နှံ့သယ်ဆောင်သွား၏။

Verse 20

मया प्रेतगणादेव निर्दिष्टास्तस्य पूरणे । मातृसंरक्ष्यमाणं तच्छक्यं चैतन्न पूरितुम्

အမှန်တကယ်ပင်၊ ထိုအရာကို ဖြည့်စွက်ရန်အတွက် ပရေတအုပ်စုကို ကျွန်ုပ်ကိုယ်တိုင် ခန့်အပ်ခဲ့၏။ သို့ရာတွင် ထိုနေရာကို မာတೃများက ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ထားသဖြင့် မဖြည့်နိုင်ပါ။

Verse 21

तत्र राक्षसजैर्मंत्रैः संति लिंगानि च प्रभो । प्रतिष्ठितानि तत्स्पर्शाद्दर्शनात्स्याज्जनक्षयः

အို အရှင်၊ ထိုနေရာ၌ ရာක්ෂသမန်တရားများဖြင့် တည်ထောင်ထားသော လိင်္ဂများ ရှိ၏။ ထိုတို့ကို ထိမိခြင်းသာမက မြင်ရုံဖြင့်ပင် လူအများ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှု ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။

Verse 22

अचलत्वात्तथा देव लिंगानां शास्त्रसद्भयात् । अन्यदुत्पाटनाद्यं च नैव कुर्मः कथंचन

ထို့ပြင် အို ဒေဝ၊ ထိုလိင်္ဂများသည် မရွှေ့မပြောင်းနိုင်သဖြင့်လည်းကောင်း၊ လိင်္ဂအကြောင်း သာස්တရများကို သာသနာတရားအရ ကြောက်ရွံ့လေးစားသဖြင့်လည်းကောင်း၊ အမြစ်ဖြုတ်ခြင်း စသည့် အခြားနည်းလမ်းများကို မည်သို့မျှ မဆောင်ရွက်ပါ။

Verse 23

तस्माल्लिंगकृतो नाशो ब्राह्मणानां तपस्विनाम् । यथा न स्यात्सुरश्रेष्ठ तथा नीतिर्विधीयताम्

ထို့ကြောင့် အို ဒေဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထိုလိင်္ဂများကြောင့် ဖြစ်လာမည့် ပျက်စီးမှုသည် ဘြာဟ္မဏတပသ္ဝီများအပေါ် မကျရောက်စေရန် သင့်လျော်သော နည်းလမ်းကို ချမှတ်ပေးပါစေ။

Verse 24

ततश्च भगवान्रुद्रस्ताः समाहूय मातरः । प्रोवाच त्यज्यतां स्थानं भवत्यो यत्र संस्थिताः

ထို့နောက် ဘုရားရုဒ္ဒရသည် မာတရ်တို့ကို ခေါ်ယူ၍ မိန့်တော်မူသည်— «သင်တို့တည်နေရာကို စွန့်ခွာကြလော့»။

Verse 25

तत्र पांसुभिरव्यग्राः करिष्यंति दिवानिशम् । प्रेताः कुशसमादेशाद्वृष्टिं लोकहिताय च

ထိုနေရာ၌ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ ဝိညာဉ်တို့သည် နေ့ညမပြတ် ဖုန်မှုန့်ဖြင့် အလုပ်လုပ်ကြလိမ့်မည်။ ကုရှမြက်ဖြင့် ပေးထားသော အမိန့်အတိုင်းလည်း လောကအကျိုးအတွက် မိုးရွာစေကြလိမ့်မည်။

Verse 26

मातर ऊचुः । त्यक्ष्यामश्च तवादेशात्तत्स्थानं वृषभध्वज । परं दर्शय चास्माकं किंचिदन्यत्तथाविधम्

မာတရ်တို့က ပြောကြသည်— «သင်၏ အမိန့်အတိုင်း ထိုနေရာကို စွန့်ခွာပါမည်၊ အို နွားအလံတော်ရှင်။ သို့သော် အလားတူသဘောရှိသော အခြားနေရာတစ်ခုကို ကျွန်ုပ်တို့အား ပြသပါ»။

Verse 27

क्षेत्रेऽत्रैव निवत्स्यामो येन स्कन्दकृते वयम् । तेन संस्थापिताश्चात्र प्रोक्ताः स्थेयं सदा ततः

«စကန္ဒ၏ အမှုတော်နှင့် ဆက်နွယ်သဖြင့် ဤပူဇော်သန့်ရှင်းသော နယ်မြေထဲ၌ပင် ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ပါမည်။ သူက ဤနေရာ၌ ကျွန်ုပ်တို့ကို တည်ထောင်ထားပြီး အမြဲတမ်း ဤတွင် နေရမည်ဟု မိန့်ထားခဲ့သည်»။

Verse 28

ततः प्रोवाच भगवांस्तस्मात्स्थानान्महत्तरम् । स्थानं दास्यामि सर्वासां पृथक्त्वेन शुभावहम्

ထို့နောက် ဘုရားသခင်မြတ်သည် မိန့်တော်မူသည်— «ထိုနေရာထက် ပိုမိုမြင့်မြတ်သော နေရာကို သင်တို့အားလုံးအတွက် သီးသန့်သီးခြား ပေးမည်၊ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် မင်္ဂလာကို ဆောင်ကြဉ်းစေမည့် အိမ်ရာဖြစ်လိမ့်မည်»။

Verse 29

अष्टषष्टिस्तु क्षेत्राणां मदीयानां समंततः । संस्थितास्ति महाभागा येषु मत्संस्थितिः सदा

အမှန်တကယ်ပင် ငါ့၏ သန့်ရှင်းသော က္ෂೇತ್ರ ၆၈ ခုသည် အရပ်ရပ်ပတ်လည်တွင် ပျံ့နှံ့တည်ရှိ၏—အဘုန်းရှိသူတို့ရေ—ထိုက္ෂೇತ್ರတို့၌ ငါ၏ သာသနာတည်ရှိမှုသည် အစဉ်မပြတ် ရှိနေ၏။

Verse 30

अष्टषष्टिविभागेन भूत्वा सर्वाः पृथक्पृथक् । तेषु तिष्ठथ मद्वाक्यात्पूजामग्र्यामवाप्स्यथ

၆၈ အပိုင်းအဖြစ် ခွဲဝေကာ သင်တို့အားလုံးသည် တစ်ဦးချင်းစီ သီးခြားသီးခြား ဖြစ်ကြ၏။ ငါ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ထိုက္ෂೇತ್ರတို့၌ တည်နေကြလော့၊ ထို့နောက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ပူဇော်မှုကို ရရှိကြလိမ့်မည်။

Verse 31

तस्य देवस्य तच्छ्रुत्वा वाक्यं ता मातरस्तदा । प्रहृष्टास्तत्परित्यज्य स्थानं स्कन्दविनिर्मितम्

ထိုဘုရား၏ စကားတော်ကို ကြားသော် မာတရ်ဒေဝီတို့သည် ထိုခဏ၌ အလွန်ပျော်ရွှင်ကြ၏။ ထို့နောက် စကန္ဒက ဖန်ဆင်းထားသော ထိုနေရာကို စွန့်ခွာကာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 32

अष्टषष्टिविभागेन भूत्वा रूपैः पृथग्विधैः । अष्टषष्टिषु क्षेत्रेषु तस्य ताः संस्थिताः सदा

၆၆ အပိုင်းအဖြစ် ခွဲကာ ပုံသဏ္ဍာန်မျိုးစုံ သီးခြားသီးခြားကို ခံယူပြီး ထိုမာတရ်တို့သည် ထိုဘုရား၏ ၆၆ က္ෂೇತ್ರတို့၌ အစဉ်တည်ရှိနေကြ၏။

Verse 33

ततस्ताभिर्विनिर्मुक्तं तत्सर्वं भूमिमण्डलम् । पांसुभिः पूरितं प्रेतैर्दिवारात्रमतंद्रितैः

ထို့နောက် သူတို့ စွန့်ခွာထားသော မြေပြင်အဝန်းအဝိုင်းတစ်ခုလုံးသည် အနားမယူနိုင်သော ပရေတဝိညာဉ်များက နေ့ည မပျင်းမနား လုပ်ဆောင်ကာ ဖုန်မှုန့်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

Verse 34

एवं तस्य वरं दत्त्वा भगवान्वृषवाहनः । जगामादर्शनं पश्चात्सार्धं सवर्गैणैर्द्विजाः

ဤသို့ သူ့အား အလိုတော်ပြည့်စုံသော ကောင်းချီးကို ပေးတော်မူပြီးနောက်၊ နွားစီးတော်မူသော ဘုရားရှင်သည် နတ်တော်အစုအဝေးတို့နှင့်အတူ မျက်စိမြင်ရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော်မူ၏၊ အို ဒွိဇတို့။

Verse 35

कुतोऽपि ब्राह्मणैः सर्वेस्तापसैश्च प्रशंसितः । लब्धाशी प्रययौ तस्मादयोध्यानगरीं प्रति

ဘရာဟ္မဏတို့နှင့် တာပသတို့က အရပ်ရပ်မှ ချီးမွမ်းကြပြီး၊ အစာအာဟာရကို ရရှိသဖြင့် ထိုနေရာမှ အယောဓျာမြို့သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 106

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये लुप्ततीर्थमाहात्म्यकथनंनाम षडुत्तरशततमोऽध्यायः

ဤသို့ဖြင့် စ္ကန္ဒ မဟာပုရာဏ၊ «ဧကာသီတိ-သာဟသ္ရီ သံဟိတာ» အတွင်းရှိ ဆဋ္ဌမ နာဂရခဏ္ဍ၏ ဟာဋကေရှ್ವರ က္ရှೇತ್ರ-မာဟာတ္မ്യ၌ «လျှို့ဝှက် တီရ္ထ၏ မဟာတ္မ്യကို ရှင်းလင်းဖော်ပြခြင်း» ဟူသော ခေါင်းစဉ်ဖြင့် အခန်း ၁၀၆ ပြီးဆုံး၏။

Verse 198

ततस्तस्य गतस्तुष्टिं वर्षांते भगवान्हरः । प्रोवाच प्रार्थयाभीष्टं यत्ते मनसि वांछितम्

ထို့နောက် မိုးရာသီအဆုံးတွင် ဘုရားရှင် ဟရ (ဟရာ) သည် သူ့အပေါ် စိတ်တော်ပျော်ရွှင်၍ မိန့်တော်မူသည်—“သင်လိုလားသမျှ၊ စိတ်ထဲက ဆန္ဒရှိသမျှ ကောင်းချီးကို တောင်းလော့။”