Adhyaya 8

Verse 1

। लोमश उवाच । तस्करोऽपि पुरा ब्रह्मन्सर्वधर्मबाहिष्कृतः । ब्रह्मघ्नोऽसौ सुरापश्च सुवर्णस्य च तस्करः

လောမရှာက ပြော၏— “အို ဗြာဟ္မဏ၊ ရှေးကာလ၌ ဓမ္မအားလုံးမှ ပယ်ချခံရသော သူခိုးတစ်ယောက်ရှိ၏။ သူသည် ဗြာဟ္မဏသတ်သူ၊ အရက်သောက်သူ၊ ရွှေခိုးသူလည်း ဖြစ်၏။”

Verse 2

लंपटोहि महापाप उत्तमस्त्रीषु सर्वदा । द्यूतकारी सदा मंदः कितवैः सह संगतः

သူသည် ကာမလွန်ကဲ၍ အပြစ်ကြီးသူဖြစ်ကာ အမြဲတမ်း အခြားသူတို့၏ မြတ်သော မိန်းမများကို လိုက်လံလိုလား၏။ အမြဲတမ်း လောင်းကစားလုပ်သူ၊ ဉာဏ်မထက်သူဖြစ်ပြီး လိမ်လည်သူတို့နှင့် ပေါင်းသင်းနေ၏။

Verse 3

एकदा क्रीडता तेन हारितं द्यूतमद्भुतम् । कितवैर्मर्द्यमानो हि तदा नोवाच किञ्चन

တစ်ခါတုန်းက သူကစားနေစဉ် အံ့ဖွယ် အန်စာတုံးကစားပွဲတွင် အလွန်အမင်းရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ လောင်းကစားသမားများက ရိုက်နှက်နှိပ်စက်သော်လည်း ထိုအချိန်၌ သူသည် မည်သို့မျှ မပြောခဲ့။

Verse 4

पीडितोऽप्यभवत्तूष्णीं तैरुक्तः पापकृत्तमः । द्यूते त्वया च तद्द्रव्यं हारितं किं प्रयच्छसि

နှိပ်စက်ခံရသော်လည်း သူသည် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုလူများက အပြစ်အကြီးဆုံးသူအား—“လောင်းကစားမှာ မင်းက အဲဒီပစ္စည်းကို ရှုံးပြီးပြီ၊ ဒါဆို မင်း ဘာပေးမလဲ” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 5

नो वा तत्कथ्यतां शीघ्रं याथातथ्येन दुर्मते । यद्धारितं प्रयच्छामि रात्रावित्यब्रवीच्च सः

“မဟုတ်ရင် မြန်မြန်နဲ့ အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း၊ မိုက်မဲသူ!” ဟုဆိုကြသည်။ သူက “ငါရှုံးသွားတာကို ညအချိန်မှာ ပြန်ပေးမယ်” ဟု ပြန်ဖြေ하였다။

Verse 6

तैर्मुक्तस्तेन वाक्येन गतास्ते कितवादयः । तदा निशीथसमये गतोऽसौ शिवमंदिरम्

ထိုစကားကြောင့် သူတို့က သူ့ကို လွှတ်လိုက်ပြီး လောင်းကစားသမားတို့နှင့် အခြားသူများလည်း ထွက်ခွာသွားကြသည်။ ထို့နောက် ညအလယ်အချိန်တွင် သူသည် သီဝဘုရား၏ ဘုရားကျောင်းသို့ သွား하였다။

Verse 7

शिरोधिरुह्य शम्भोश्च घण्टामादातुमुद्यतः । तावत्कैलासशिखरे शंभुः प्रोवाच किंकरान्

သူသည် သမ္ဘု၏ လိင်္ဂခေါင်းပေါ်သို့ တက်ကာ ခေါင်းလောင်းကို ယူရန် ကြံစည်နေစဉ်၊ ထိုခဏတည်းမှာပင် ကైలాసတောင်ထိပ်၌ သမ္ဘုသည် မိမိ၏ အစေခံများအား မိန့်တော်မူ하였다။

Verse 8

अनेन यत्कृतं चाद्य सर्वेषामधिकं भुवि । सर्वेषामेव भक्तानां वरिष्ठोऽयं च मत्प्रियः

ယနေ့ ဤသူ ပြုလုပ်ခဲ့သမျှသည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ အခြားသူအားလုံးထက် လွန်ကဲမြင့်မား၏။ အမှန်တကယ်ပင် ဘက္တားအားလုံးအနက် ဤသူသည် အကောင်းဆုံးဖြစ်၍ ငါ့အတွက် ချစ်မြတ်နိုးသူဖြစ်၏။

Verse 9

इति प्रोक्त्वान यामास वीरभद्रादिभिर्गणैः । ते सर्वे त्वरिता जग्मुः कैलासाच्छिववल्लभात्

ဤသို့ မိန့်ဆိုပြီးနောက် သီဝသည် ဝီရဘဒ္ဒရ ဦးဆောင်သော ဂဏများကို စေလွှတ်၏။ ထိုသူတို့အားလုံးသည် သီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာ နေရာ ကိုင်လာသမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 10

सर्वैर्डमरुनादेन नादितं भुवनत्रयम् । तान्दृष्ट्वा सहसोत्तीर्य तस्करोसौ दुरात्मवान् । लिंगस्य मस्तकात्सद्यः पलायनपरोऽभवत्

သူတို့၏ ဒမရုသံကြောင့် လောကသုံးပါးလုံး တုန်ဟုန်မြည်ဟည်း၏။ ထိုသူတို့ကို မြင်သည်နှင့် အကျင့်ဆိုးသော သူခိုးသည် လင်္ဂ၏ ခေါင်းမှ ချက်ချင်း ခုန်ဆင်းကာ ထွက်ပြေးရန်သာ အာရုံစိုက်သွား၏။

Verse 11

पलायमानं तं दृष्ट्वा वीरभद्रः समाह्वयत्

သူ ထွက်ပြေးနေသည်ကို မြင်၍ ဝီရဘဒ္ဒရက သူ့ကို ခေါ်ဟစ်လိုက်၏။

Verse 12

कस्माद्विभेपि रे मन्द देवदेवो महेस्वरः । प्रसन्नस्तव जातोद्य उदारचरितो ह्यसौ

“အဘယ်ကြောင့် ကြောက်နေသနည်း၊ မိုက်မဲသူရေ? ဒေဝဒေဝ မဟေဿဝရသည် ယနေ့ သင့်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ အကြောင်းမူကား ထိုအရှင်သည် အကျင့်အကြံ မြတ်နိုးသည့် အရှင်ဖြစ်၏။”

Verse 13

इत्युक्त्वा तं विमाने च कृत्वा कैलासमाययौ । पार्षदो हि कृतस्तेन तस्करो हि महात्मना

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ သူ့ကို ဒေဝယာဉ် (vimāna) ပေါ်တင်ကာ ကိုင်လာသ (Kailāsa) သို့ ပြန်တော်မူ၏။ ထိုသူခိုးကို မဟာသတ္တဝါဖြစ်သော သီဝ (Śiva) သခင်က ပာရ္ရှဒ (pārṣada) အဖြစ် အနီးကပ်အမှုထမ်းအဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူ၏။

Verse 14

तस्माद्भाव्या शिवे भक्तिः सर्वेषामपि देहिनाम् । पशवोऽपि हि पूज्याः स्युः किं पुनर्मानवाभुवि

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ရှိသတ္တဝါအားလုံးသည် သီဝ (Śiva) ထံသို့ ဘက္တိကို မွေးမြူသင့်၏။ သီဝနှင့် ဆက်နွယ်ခြင်းကြောင့် တိရစ္ဆာန်တောင် ပူဇော်ထိုက်လာနိုင်လျှင်၊ မြေပြင်ပေါ်ရှိ လူသားတို့မှာ မည်မျှပို၍ ထိုက်တန်မည်နည်း။

Verse 15

ये तार्किकास्तर्कपरास्तथ मीमांसकाश्च ये । अन्योन्यवादिनश्चान्ये चान्ये वात्मवितर्ककाः

တর্কကိုသာ အားထား၍ အငြင်းပွားခြင်း၌ မျှော်လင့်နေသော တာရ္ကိက (logicians) များနှင့် မီမာံသာက (Mīmāṃsaka) များ၊ ထို့ပြင် အချင်းချင်း အငြင်းအခုံပြုသူများနှင့် မိမိအတ္တကို စိတ်ကူးဆင်ခြင်၍ အငြင်းတင်သူများလည်း—

Verse 16

एकवाक्यं न कुर्वंति शिवार्चनबहिष्कृताः । तर्को हि क्रियते यैश्च तेसर्वे किं शिवं विना

သီဝပူဇော်ခြင်းကို ဖယ်ရှားထားသူတို့သည် တစ်သံတည်းသော သဘောတူညီချက်သို့ မရောက်နိုင်ကြ။ အငြင်းပွားခြင်းသာ ပြုလုပ်သူတို့အားလုံးသည် သီဝမရှိလျှင် ဘာဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

Verse 17

तथा किं बहुनोक्तेन सर्वेऽपि स्थिरजंगमाः । प्राणिनोऽपि हि जायंते केवलं लिंगधारिणः

ထို့ပြင် အများကြီး ပြောရန် အဘယ်လိုအပ်သနည်း။ မရွေ့မလျားသောအရာများနှင့် ရွေ့လျားသောအရာများ အပါအဝင် သတ္တဝါအားလုံးသည် မွေးဖွားလာသည်မှာ လင်္ဂ (liṅga) ကို ဆောင်ထားသူများအဖြစ်သာ ဖြစ်၏—အမျိုးအစားနှင့် ဖန်ဆင်းသဘော၏ အမှတ်အသားဖြစ်သည်။

Verse 18

पिण्डीयुक्तं यता लिंगं स्थापितं च यथाऽभवत् । तथा नरा लिंगयुक्ताः पिण्डीभूतास्तता स्त्रियः

ပိဏ္ဍီ (ပီဋ္ဌိကာ) နှင့်အတူ လိင်္ဂကို တည်ထောင်ထားသကဲ့သို့ပင်၊ ယောက်ျားတို့သည် လိင်္ဂနှင့်ပြည့်စုံ၍ မိန်းမတို့သည် ပိဏ္ဍီ—အထောက်အကူအခြေခံ—နှင့်ပြည့်စုံကြသည်။

Verse 19

शिवशक्तियुतं सर्वं जगदेतच्चराचरम् । तं शिवं मौढ्यतस्त्यक्त्वा मूढाश्चान्यं भजंति ये

လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် ဤလောကတစ်ခုလုံးသည် သီဝနှင့် သက္တိတို့နှင့်အတူ ပြည့်နှံ့နေသည်။ မောဟကြောင့် ထိုသီဝကို စွန့်ပြီး အခြားတစ်ပါးကို ကိုးကွယ်သူတို့သည် အမှန်တကယ် မိုက်မဲသူများဖြစ်သည်။

Verse 20

धर्ममात्यंतिकं तुच्छं नश्वरं क्षणभंगुरम् । यो विष्णुः स शिवो ज्ञेयो यः शिवो विष्णुरेव सः

အမည်သာ ‘အတျန္တိက’ ဟုခေါ်သော လောကီဓမ္မသည် သေးငယ်၍ ပျက်စီးလွယ်ကာ ခဏတာပင် တည်မြဲသည်။ ဗိဿနုသည် သီဝဖြစ်ကြောင်း သိလော့၊ သီဝသည်လည်း ဗိဿနုပင် ဖြစ်၏။

Verse 21

पीठिका विष्णुरूपं स्याल्लिंगरूपी महेश्वरः । तस्माल्लिंगार्चनं श्रेष्ठं सर्वेषामपि वै द्विजाः

ပီဋ္ဌိကာသည် ဗိဿနု၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်၍၊ မဟေဿဝရသည် လိင်္ဂ၏ ရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လိင်္ဂပူဇာသည် အားလုံးအတွက် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏—အို ဒွိဇတို့။

Verse 22

ब्रह्मा मणिमयं लिंगं पूजयत्यनिशं शुभम् । इन्द्रो रत्नमयं लिंगं चन्द्रो मुक्तामयं तथा

ဗြဟ္မာသည် မဏိဖြင့်ပြုလုပ်ထားသော မင်္ဂလာလိင်္ဂကို အမြဲမပြတ် ပူဇော်သည်။ အိန္ဒြာသည် ရတနာဖြင့်ပြုလုပ်သော လိင်္ဂကို ပူဇော်၍၊ စန္ဒြာသည်လည်း မုတ္တာ (ပုလဲ) ဖြင့်ပြုလုပ်သော လိင်္ဂကို ထိုနည်းတူ ပူဇော်သည်။

Verse 23

भानुस्ताम्रमयं लिंगं पूजयत्यनिशं शुभम् । रौक्मं लिंगं कुबेरश्च पाशी चारक्तमेव च

ဘานุ (နေမင်း) သည် မင်္ဂလာရှိသော ကြေးလင်္ဂကို အစဉ်မပြတ် ပူဇော်ကန်တော့၏။ ကုဗေရသည် ရွှေလင်္ဂကို ပူဇော်၏၊ ပာရှီ (ဝရုဏ) သည်လည်း အနီရောင်လင်္ဂကို ပူဇော်၏။

Verse 24

यमो नीलमयं लिंगं राजतं नैरृतस्तथा । काश्मीरं पवनो लिंगमर्चयत्यनिशं विभोः

ယမသည် အပြာရောင်လင်္ဂကို ပူဇော်၏။ နိုင်ရృతသည်လည်း ငွေလင်္ဂကို ပူဇော်၏။ ပဝန (လေ) သည် သခင်၏ ကာရှ္မီရ (ဇာဖရန်ရောင်) လင်္ဂကို အစဉ်မပြတ် အာရ္ချနာပြု၏။

Verse 25

एवं ते लिंगिताः सर्वे लोकपालाः सवासवाः । तथा सर्वेऽपि पाताले गंधर्वाः किंनरैः सह

ဤသို့ပင် လောကပာလများအားလုံးသည် ဝါစုများနှင့်အတူ လင်္ဂပူဇာ၌ သဒ္ဓါဖြင့် မှတ်သားခံရကြ၏။ ထို့အတူ ပာတාලတွင်လည်း ဂန္ဓဗ္ဗများသည် ကိန္နရများနှင့်အတူ ထိုသို့ပင် သဒ္ဓါတရားရှိကြ၏။

Verse 26

दैत्यानां वैष्णवाः केचित्प्रह्लादप्रमुखा द्विजाः । तथाहि राक्षसानां च विभीषणपुरोगमाः

ဒೈတျများအနက် အချို့သည် ဝိષ્ણုကို အလွန်သဒ္ဓါရှိသော ဝိုင်ෂ္ဏဝများဖြစ်ကြ၏—ထိုတို့တွင် ပရဟ္လာဒသည် အဓိကဖြစ်၏၊ အို ဒွိဇာ။ ထို့အတူ ရာက္ခသများအနက်လည်း ဝိဘီရှဏ ဦးဆောင်သော ဘက္တများ ရှိကြ၏။

Verse 27

बलिश्च नमुचिश्चैव हिरण्यकशिपुस्तथा । वृषपर्वा वृषश्चैव संह्रादो बाण एव च

ဗလိနှင့် နမုချိ၊ ထို့ပြင် ဟိရဏ္ယကသိပုလည်းကောင်း။ ဝೃષပರ್ವာ နှင့် ဝೃષ လည်းကောင်း။ သံဟ္ရာဒ နှင့် ဘာဏ လည်းကောင်း—ဤတို့သည် ဤနေရာ၌ ဖော်ပြသော ထင်ရှားကျော်ကြားသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 28

एते चान्ये च बहवः शिष्याः शुक्रस्य धीमतः । एवं शिवार्चनरताः सर्वे ते दैत्यदानवाः

ဤသူတို့နှင့် အခြားများစွာတို့သည် ပညာရှိ သုက္ကရာ၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဒိုင်တျနှင့် ဒာနဝ အားလုံးတို့သည် ရှိဝဘုရားကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ကိုးကွယ်ရာ၌ စိတ်အားထက်သန်ကြ၏။

Verse 29

राक्षसा एव ते सर्वे शिवपूजान्विताः सदा । हेतिः प्रहेतिः संयातिर्विघसः प्रघसस्तथा

အမှန်တကယ်ပင် သူတို့အားလုံးသည် ရာක්ෂသများ ဖြစ်၍ ရှိဝဘုရားပူဇော်မှုနှင့် အမြဲတမ်း ပြည့်စုံနေကြသည်—ဟေတိ၊ ပရဟေတိ၊ သံယာတိ၊ ဝိဃသ၊ ထို့အတူ ပရဃသ။

Verse 30

विद्युज्जिह्वस्तीक्ष्णदंष्ट्रो धूम्राक्षो भीमविक्रमः । माली चैव सुमाली च माल्यवानतिभीषमः

ဝိဒျုဇ္ဇိဟ္ဝ၊ တီက္ရှဏဒံෂ္ဍရ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားရှိသော ဓူမ္ရာက္္ෂ; ထို့ပြင် မာလီ၊ စုမာလီ၊ မာလျဝါန်တို့သည် အလွန်ပင် ကြောက်လန့်ဖွယ် ဖြစ်ကြ၏။

Verse 31

विद्युत्कैशस्तडिज्जिह्वो रावणश्च महाबलः । कुंभकर्णो दुराधर्षो वेगदर्शी प्रतापवान्

ဝိဒျုတ်ကൈရှ၊ တဍိဇ္ဇိဟ္ဝ၊ အင်အားကြီးမားသော ရာဝဏ; ထို့ပြင် မအနိုင်ယူလွယ်သော ကုಂಭကර්ဏ; တန်ခိုးတောက်ပ၍ သတ္တိရှိသော ဝေဂဒರ್ಶီ။

Verse 32

एते हि राक्षसाः श्रेष्ठा शिवार्चनरताः सदा । लिंगमभ्यर्च्य च सदा सिद्धिं प्राप्ताः पुरा तु ते

ဤသူတို့သည် ရာක්ෂသတို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးများ ဖြစ်၍ ရှိဝဘုရားကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရာ၌ မွေ့လျော်ကြသည်။ လင်္ဂကို အစဉ်မပြတ် အဘိဓာန်ပူဇော်သဖြင့် ရှေးကာလ၌ စိဒ္ဓိ (အောင်မြင်မှု) ကို ရရှိခဲ့ကြ၏။

Verse 33

रावणेन तपस्तप्तं सर्वेषामपि दुःखहम् । तपोधिपो महादेवस्तुतोष च तदा भृशम्

ရာဝဏ၏ တပဿာကျင့်မှုသည် အားလုံးအတွက် ဒုက္ခဖြစ်စေ၏။ သို့ရာတွင် တပဿာအာဏာ၏ အရှင် မဟာဒေဝသည် ထိုအခါ အလွန်ပင် နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 34

वरान्प्रायच्छत तदा सर्वेषामपि दुर्लभान् । ज्ञानं विज्ञानसहितं लब्धं तेन सदाशिवात्

ထိုအခါ (မဟာဒေဝ) သတ္တဝါအားလုံးအတွက်ပင် ရခက်ခဲသော အလှူတော်များကို ပေးတော်မူ၏။ ရာဝဏသည် စဒါရှီဝထံမှ ဉာဏ်နှင့် အတွေ့အကြုံဖြင့်သိမြင်သော ဗိဇ္ဇာတို့ကို တစ်ပြိုင်နက် ရရှိ하였다။

Verse 35

अजेयत्वं च संग्रामे द्वैगुण्यं शिरसामपि । पंचवक्त्रो महा देवो दशवक्त्रोऽथ रावणः

ထို့ပြင် စစ်ပွဲ၌ မအနိုင်ယူနိုင်သော အင်အားနှင့် ခေါင်းအရေအတွက်ကိုပင် နှစ်ဆတိုးခြင်းကို ရရှိ하였다။ မဟာဒေဝသည် မျက်နှာငါးပါးရှိသကဲ့သို့၊ ထိုနောက် ရာဝဏသည် မျက်နှာဆယ်ပါး ဖြစ်လာ၏။

Verse 36

देवानृषीन्पितॄंश्चैव निर्जित्य तपसा विभुः । महेशस्य प्रसादाच्च सर्वेषामधिकोऽभवत्

တပဿာ၏ အင်အားဖြင့် ထိုအင်အားကြီးသူသည် ဒေဝများ၊ ရှိများနှင့် ပိတೃများကိုပင် အနိုင်ယူခဲ့၏။ မဟေရှ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူသည် အားလုံးထက် မြင့်မားလာ၏။

Verse 37

राजा त्रिकूटाधिपतिर्महेशेन कृतो महान् । सर्वेषां राक्षसानां च परमासनमास्तितः

ထိုဘုရင်သည် တြိကူဋ၏ အရှင်ဖြစ်၍ မဟေရှက အလွန်ကြီးမြတ်အောင် ပြုတော်မူ၏။ ထို့နောက် ရက္ခသများအားလုံးအနက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ထီးနန်းကို ထိုင်နေရ၏။

Verse 38

तपस्विनां परीक्षायै यदृषीणां विहिंसनम् । कृतं तेन तदा विप्रा रावणेन तपस्विना

အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ထိုအခါ ရာဝဏ တပသ္ဝီသည် သန့်ရှင်းသော တပသ္ဝင်တို့၏ တပသ္ကို စမ်းသပ်ရန်ဟူ၍ ရှိသမျှ ရှိသီတို့ကို ထိခိုက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

Verse 39

अजेयो हि महाञ्जातो रावणो लोकरावणः । सृष्ट्यंतरं कृतं येन प्रसादाच्छंकरस्य च

အမှန်တကယ် ရာဝဏ—“လောကတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ်”—သည် အင်အားကြီး၍ မအနိုင်ယူနိုင်သူအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ရှင်ကရ၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် လောက၏ တည်မြဲသည့် စည်းကမ်းကိုတောင် ပြောင်းလဲစေခဲ့၏။

Verse 40

लोकपाला जितास्तेन प्रतापेन तपस्विना । ब्रह्मापि विजितो येन तपसा परमेण हि

ထိုတပသ္ဝီ၏ တေဇောနှင့် အာနုဘော်ကြောင့် လောကပာလတို့ကို အနိုင်ယူခဲ့၏။ အမှန်တကယ် သူ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး တပသ္ကြောင့် ဘြဟ္မာတောင် အလွန်အမင်း လက်လျှော့ရ၏။

Verse 41

अमृतांशुकरो भूत्वा जितो येन शशी द्विजाः । दाहकत्वाज्जितो वह्निरीशः कैलासतोलनात्

အို ဒွိဇတို့၊ အမృతကဲ့သို့ ရောင်ခြည်ပေးသူဖြစ်သော လကိုတောင် သူက ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့၏။ မီး၏ လောင်ကျွမ်းနိုင်စွမ်းကိုလည်း အနိုင်ယူခဲ့၏။ ထို့ပြင် ကိုင်လာသကို မြှောက်တင်ခြင်းဖြင့် အရှင်ကိုတောင် စိန်ခေါ်ခဲ့၏။

Verse 42

ऐश्वर्येण जितश्चेन्द्रो विष्णुः सर्वगतस्तथा । लिंगार्चनप्रसादेन त्रैलोक्यं च वशीकृतम्

အာဏာအရှိန်ကြောင့် အိန္ဒြာကို အနိုင်ယူခဲ့သကဲ့သို့ အလုံးစုံသို့ ပြန့်နှံ့သော ဗိဿနုကိုလည်း ထိန်းချုပ်ခဲ့၏။ လိင်္ဂကို ပူဇော်ခြင်းမှ ရသော ကျေးဇူးတော်ကြောင့် သုံးလောကကိုပါ လက်အောက်ခံစေခဲ့၏။

Verse 43

तदा सर्वे सुरगणा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । मेरुपृष्ठं समासाद्य सुमंत्रं चक्रिरे तदा

ထိုအခါ ဘြဟ္မာနှင့် ဗိဿဏုတို့ ဦးဆောင်သော နတ်အဖွဲ့အစည်းအားလုံးသည် မေရုတောင်၏ ထိပ်ပိုင်းသို့ ရောက်ရှိကာ ထိုနေရာတွင် မန္တရသဒ္ဓါပွဲတော်ကို မင်္ဂလာရှိစွာ ကျင်းပကြ၏။

Verse 44

पीडिताः स्मो रावणेन तपसा दुष्करेण वै । गोकर्णाख्ये गिरौ देवाः श्रूयतां परमाद्भुतम्

«ရావဏ၏ အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့သည် နှိပ်စက်ခံနေရ၏။ အို နတ်တို့၊ ဂိုကဏ္ဏဟု ခေါ်သော တောင်ပေါ်၌ ဖြစ်ပွားသည့် အလွန်အံ့ဩဖွယ်ကို နားထောင်ကြပါ»။

Verse 45

साक्षाल्लिंगार्चनं येन कृतमस्ति महात्मना । ज्ञानज्ञेयं ज्ञानगम्यं यद्यत्परममद्भुतम् । तत्कृतं रावणेनैव सर्वेषां दुरतिक्रमम्

ထိုမဟာသတ္တဝါသည် လင်္ဂကို တိုက်ရိုက် ပူဇော်အာရాధနာ ပြုခဲ့၏။ ဉာဏ်ဟူသမျှ၊ သိရမည့်အရာဟူသမျှ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ရောက်နိုင်သမျှ—အလွန်အံ့ဩဖွယ် အရာအားလုံးကို ရாவဏတစ်ဦးတည်းကသာ ပြုစွမ်းခဲ့၍ အခြားသူအားလုံး မလွန်ကျူးနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

Verse 46

वैराग्यं परमास्थाय औदार्यं च ततोऽधिकम् । तेनैव ममता त्यक्ता रावणेन महात्मना

အမြင့်ဆုံးသော ဝိရာဂျ (ကာမကိလေသာကင်းခြင်း) ကို အခြေခံကာ၊ ထို့ထက်ပင် လွန်ကဲသော ဥဒာရတရားကိုလည်း ထူထောင်၍ မဟာသတ္တဝါ ရாவဏသည် မမတ (ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်) ကို စွန့်လွှတ်ခဲ့၏။

Verse 47

संवत्सरसहस्राच्च स्वशिरो हि महाभुजः । कृत्त्वा करेण लिंगस्य पूजनार्थं समर्पयत्

နှစ်တစ်ထောင် ကုန်လွန်ပြီးနောက် လက်တန်ခိုးကြီးသူသည် မိမိ၏ ခေါင်းကို မိမိလက်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ကာ လင်္ဂပူဇော်ရန် အနုမြတ်အလှူအဖြစ် ဆက်ကပ်လှူဒါန်းခဲ့၏။

Verse 48

रावणस्य कबंधं च तदग्रे च समीपतः । योगधारणया युक्तं परमेण समाधिना

ထိုနေရာ၌ ရှေ့ဘက်အနီးတွင် ရာဝဏ၏ ခေါင်းမဲ့ကိုယ်တိုင် ရှိနေ၍ ယောဂဓာရဏာဖြင့် စိတ်ကိုတည်ကြည်စေကာ အမြင့်ဆုံး သမာဓိ၌ စိမ့်ဝင်နေ하였다။

Verse 49

लिंगे लयं समाधाय कयापि कलया स्थितम् । अन्यच्छिरोविवृश्च्यैवं तेनापि शिवपूजनम् । कृतं नैवान्यमुनिना तथा चैवापरेणहि

လိင်္ဂ၌ စိတ်ကို လျောဝင်စေ၍ အံ့သြဖွယ် အင်အားတစ်ရပ်ဖြင့် ထိုနေရာ၌ တည်နေ하였다။ ထို့နောက် ထိုနည်းတူ ခေါင်းတစ်လုံးကို ထပ်ဖြတ်ကာ သီဝ၏ ပူဇော်မှုကို ထပ်မံပြုခဲ့သည်—အခြား မုနိတစ်ပါးမှ မပြုဖူးသကဲ့သို့ မည်သူမျှလည်း မပြုဖူးသော အမှုဖြစ်သည်။

Verse 50

एवं शिरांस्येव बहूनि तेन समर्पितान्येव शिवार्चनार्थे । भूत्वा कबंधो हि पुनः पुनश्च शिवोऽसौ वरदो बभूव

ဤသို့ဖြင့် သီဝအား ပူဇော်ရန်အတွက် ခေါင်းများစွာကို သူက ဆက်ကပ်လှူဒါန်း하였다။ ထို့ကြောင့် ခေါင်းမဲ့ဖြစ်ရခြင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခံရသော်လည်း ထိုသီဝသည် သူ့အား ကောင်းချီးပေးသော အရှင်ဖြစ်လာ하였다။

Verse 51

मया विनासुरस्तत्र पिंडीभूतेन वै पुरा । वरान्वरय पौलस्त्य यथेष्टं तान्ददाम्यहम्

အတိတ်ကာလ၌ ထိုနေရာတွင် ငါသည် အနှစ်ချုပ်သဏ္ဌာန်ဖြင့် ပေါ်ထွန်းနေစဉ် အဆုရတစ်ပါးမျှ ငါ့ရှေ့၌ မတည်နိုင်ခဲ့။ ပေါလස්တျယာ၊ သင်လိုသမျှ ကောင်းချီးများကို ရွေးချယ်လော့; သင်အလိုတော်အတိုင်း ငါပေးမည်။

Verse 52

रावणेन तदा चोक्तः शिवः परममंगलः । यदि प्रसन्नो भगवन्देयो मे वर उत्तमः

ထိုအခါ ရာဝဏသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်္ဂလာရှင် သီဝအား လျှောက်တင်하였다—“အရှင်ဘုရား၊ သင်နှစ်သက်ပါက ကျွန်ုပ်အား အထွတ်အထိပ် ကောင်းချီးကို ပေးသနားပါ။”

Verse 53

न कामयेऽन्यं च वरमाश्रये त्वत्पदांबुजम् । यथा तथा प्रदातव्यं यद्यस्ति च कृपा मयि

အခြားသော အပေးအလှူကို မလိုလားပါ။ သင်၏ ကြာပန်းတော်ခြေတော်၌ ကျွန်ုပ် ခိုလှုံပါ၏။ သင်တော်မူသလို သင့်တော်ရာအတိုင်း ပေးတော်မူပါ၊ ကျွန်ုပ်အပေါ် ကရုဏာရှိလျှင်။

Verse 54

तदा सदाशिवेनोक्तो रावणो लोकरावणः । मत्प्रसादाच्च सर्वं त्वं प्राप्स्यसे मनसेप्सितम्

ထိုအခါ စဒါရှီဝက လောကတို့၏ ကြောက်ရွံ့စရာ ရာဝဏအား မိန့်တော်မူသည်— “ငါ၏ အနုဂ्रहကြောင့် သင်၏ စိတ်က လိုလားသမျှ အားလုံးကို ရရှိလိမ့်မည်။”

Verse 55

एवं प्राप्तं शिवात्सर्वं रावणेन सुरेश्वराः । तस्मात्सर्वैर्भवद्भिश्च तपसा परमेण हि

ဤသို့ဖြင့်၊ ဟေ့ နတ်မင်းတို့၊ ရာဝဏသည် ရှိဝထံမှ အရာအားလုံးကို ရရှိခဲ့၏။ ထို့ကြောင့် သင်တို့အားလုံးလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပသ (အကျင့်တရား) ကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ရမည်။

Verse 56

विजेतव्यो रावणोयमिति मे मनसि स्थितम् । ्च्युतस्य वचः श्रुत्वा ब्रह्माद्या देवतागणाः

“ဤရာဝဏကို အနိုင်ယူရမည်” ဟူ၍ ငါ၏ စိတ်၌ တည်မြဲလာ၏။ စျုတ၏ စကားကို ကြားသော် ဘြဟ္မာနှင့် နတ်တော်အစုအဝေးတို့သည် စုဝေး၍ တိုင်ပင်ကြ၏။

Verse 57

चिंतामापेदिरे सर्वे चिरं ते विषयान्विताः । ब्रह्मापि चेंद्रियग्रस्तः सुता रमितुमुद्यतः

အာရုံအရာဝတ္ထုတို့နှင့် ကြာရှည်စွာ ချည်နှောင်ခံရသော သူတို့အားလုံးသည် အကြာကြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုထဲသို့ ကျရောက်ကြ၏။ အာရုံတို့က ဖိစီးထားသော ဘြဟ္မာပင် မိမိသမီးနှင့် ချစ်ကစားလိုစိတ် ထက်သန်လာ၏။

Verse 58

इंद्रो हि जारभावाच्च चंद्रो हि गुरुतल्पगः । यमः कदर्यभावाच्च चंचलत्वात्सदागतिः

အိန္ဒြာသည် မျက်နှာချိုသာ၍ လှည့်စားလိုသောစိတ်ကြောင့်၊ လသည် ဆရာ၏အိပ်ရာကို ချိုးဖောက်သူကဲ့သို့၊ ယမသည် ကပ်စီးနည်းကြောင့်—မတည်မြဲသောစိတ်ကြောင့် အမြဲကျဆုံးလွယ်ကူကြသည်။

Verse 59

पावकः सर्वभक्षित्वात्तथान्ये देवतागणाः । अशक्ता रावणं जेतुं तपसा च विजृंभितम्

ပာဝက (မီး) သည် အရာအားလုံးကို စားသုံးသဖြင့်၊ အခြားသော ဒေဝတားအဖွဲ့များလည်း ထိုနည်းတူ၊ တပဿာကြောင့် အင်အားကြီးထွားလာသော ရာဝဏကို မအနိုင်ယူနိုင်ကြ။

Verse 60

शैलादो हि महातेजा गणश्रेष्ठः पुरातनः । बुद्धि मान्नीतिनिपुणो महाबलपराक्रमी

ရှိုင်လာဒသည် တောက်ပသော တေဇာကြီးရှိ၍ ရှေးဟောင်းကာလမှ စ၍ ဂဏအဖွဲ့တို့တွင် အထွဋ်အမြတ်ဖြစ်သည်။ ဉာဏ်ပညာရှိ၍ နীতিရေးရာကျွမ်းကျင်ကာ အင်အားနှင့် သတ္တိဗလ အလွန်ကြီးမားသည်။

Verse 61

शिवप्रियो रुद्ररूपी महात्मा ह्युवाच सर्वानथ चेंद्रमुख्यान् । कस्माद्यूयं संभ्रमादागताश्च एतत्सर्वं कथ्यतां विस्तरेण

ရှီဝ၏ချစ်မြတ်နိုးခံရ၍ ရုဒြာ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်သော မဟာအတ္တမသည် ထိုအခါ အိန္ဒြာတို့ကို အထူးသဖြင့် အားလုံးကို မေးမြန်း၍ ဆိုသည်—“အဘယ်ကြောင့် သင်တို့သည် အလွန်အမင်း စိုးရိမ်လှုပ်ရှားကာ အလျင်အမြန် လာကြသနည်း။ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် ပြောကြလော့။”

Verse 62

नंदिना च तदा सर्वे पृष्टाः प्रोचुस्त्वरान्विताः

ထိုအခါ နန္ဒီက မေးမြန်းသဖြင့် အားလုံးသည် အရေးတကြီးစိတ်ဖြင့် တပြိုင်နက်တည်း ပြန်လည်ဖြေကြားကြသည်။

Verse 63

देवा ऊचुः । रावणेन वयं सर्वे निर्जिता मुनिभिः सह । प्रसादयितुमायाताः शिवं लोकेश्वरेश्वरम्

နတ်တို့က ဆိုကြသည်– «ရావဏာကြောင့် ငါတို့အားလုံးသည် ရှင်တော်များနှင့်အတူ အနိုင်ယူခံရပြီ။ လောကသုံးပါး၏ အရှင်တို့၏ အရှင် ဖြစ်တော်မူသော သီဝရှင်၏ ကရုဏာတော်ကို တောင်းခံရန် ငါတို့လာကြသည်»။

Verse 64

प्रहस्य भगवान्नंदी ब्रह्माणं वै ह्युवाच ह । क्व यूयं क्व शिवः शंभुस्तपसा परमेण हि । द्रष्टव्यो हृदि मध्यस्थः सोऽद्य द्रष्टुं न पार्यते

အပြုံးဖြင့် ကောင်းမြတ်သော နန္ဒီက ဗြဟ္မာအား ပြောသည်– «သင်တို့က ဘာလဲ၊ သီဝ–ရှမ္ဘုက ဘာလဲ! အမြင့်ဆုံး တပသဖြင့်သာ မြင်ရသူ၊ နှလုံးအလယ်၌ တည်နေသူကို ယနေ့ သင်တို့ မမြင်နိုင်ကြသေး»။

Verse 65

यावद्भावा ह्यनेकाश्च इंद्रियार्थास्तथैव च । यावच्च ममताभावस्तावदीशो हि दुर्लभः

စိတ်သည် အမျိုးမျိုးသို့ လှည့်လည်နေသရွေ့၊ အင်္ဒြိယအာရုံတို့ မပျောက်သရွေ့၊ «ငါ့ဟာ» ဟူသော မမတားစိတ် မငြိမ်းသရွေ့—အရှင်တော်ကို ရောက်ရှိရန် အမှန်တကယ် ခက်ခဲသည်။

Verse 66

जितेंद्रियाणां शांतानां तन्निष्ठानां महात्मनाम् । सुलभो लिंगरूपी स्याद्भवतां हि सुदुर्लभः

အင်္ဒြိယတို့ကို အနိုင်ယူပြီး ငြိမ်းချမ်းကာ ထိုတတ္တဝါ၌ တည်ကြည်သော မဟာတ္မာတို့အတွက် လင်္ဂရূপဖြင့် ထင်ရှားသော အရှင်တော်သည် လွယ်ကူစွာ ရောက်နိုင်၏။ သို့သော် သင်တို့အတွက်တော့ အလွန်ခက်ခဲလှ၏။

Verse 67

तदा ब्रह्मादयो देवा ऋषयश्च विपश्चितः । प्रणम्य नंदिनं प्राहुः कस्मात्त्वं वानराननः । तत्सर्वं कथयान्यं च रावणस्य तपोबलम्

ထိုအခါ ဗြဟ္မာနှင့် အခြားနတ်တို့၊ ပညာရှိ ရှင်တော်များသည် နန္ဒင်ကို ဦးချကန်တော့၍ ဆိုကြသည်– «အဘယ်ကြောင့် သင်သည် မျောက်မျက်နှာကို ဆောင်ထားသနည်း။ ထိုအကြောင်းအရာအားလုံးကို ပြောပြပါ၊ ထို့ပြင် ရாவဏာ၏ တပသအင်အားကိုလည်း ရှင်းပြပါ»။

Verse 68

नंदीश्वर उवाच । कुबेरोऽधिकृतस्तेन शंकरेण महात्मना । धनानामादिपत्ये च तं द्रष्टुं रावणोऽत्र वै

နန္ဒီဣශ්ဝရက ပြော၏။ «မဟာအတ္တမရှိသော ရှင်ကရာ (သင်္ကရ) သည် ကုဗေရကို ဓနဥစ္စာတို့၏ အධိပတိအဖြစ် ခန့်အပ်တော်မူ၏။ ထိုကြောင့် ဤနေရာ၌ ရာဝဏသည် သူ့ကို တွေ့မြင်ရန် လာရောက်၏»။

Verse 69

आगच्छत्त्वरया युक्तः समारुह्य स्ववाहनम् । मां दृष्ट्वा चाब्रवीत्क्रुद्धः कुबेरो ह्यत्र आगतः

အလျင်အမြန် သူသည် မိမိ၏ ယာဉ်ပေါ်တက်စီးကာ လာရောက်၏။ ငါ့ကို မြင်လျှင် ဒေါသဖြင့် ပြောသည်— «ကုဗေရက ဒီမှာ ရောက်လာပြီ!»

Verse 70

त्वया दृष्टोऽथ वात्रासौ कथ्यतामविलंबितम् । किं कार्यं धनदेनाद्य इति पृष्टो मया हि सः

«ဒီမှာ သူ့ကို မြင်သလား မမြင်သလား။ နှောင့်နှေးမနေဘဲ ချက်ချင်း ပြောပါ» ဟု သူက ဆို၏။ ထိုသို့ ပြောသောအခါ ငါက မေး၏— «ယနေ့ ဓနဒ (ကုဗေရ) နှင့် သင့်မှာ ဘာကိစ္စရှိသနည်း»။

Verse 71

तदोवाच महातेजा रावणो लोकरावणः । मय्यश्रद्धान्वितो भूत्वा विषयात्मा सुदुर्मदः

ထို့နောက် မဟာတေဇရှိသော ရာဝဏ—လောကတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေသူ—သည် ငါ့အပေါ် ယုံကြည်မှုကင်းမဲ့လာကာ၊ အာရုံခံစားမှုကိုသာ လိုက်စား၍ အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားစွာ ပြောဆို၏။

Verse 72

शिक्षापयितुमारब्धो मैवं कार्यमिति प्रभो । यथाहं च श्रिया युक्त आढ्योऽहं बलवानहम् । तथा त्वं भव रे मूढ मा मूढत्वमुपार्जय

ငါ့ကို “သင်ခန်းစာပေး” လိုက်သကဲ့သို့ စတင်ကာ သူက ပြော၏— «အရှင်၊ ဒီလို မလုပ်ပါနှင့်။ ငါသည် သီရိလက္ခဏာနှင့် ပြည့်စုံ၍ ချမ်းသာကြွယ်ဝ၊ အင်အားကြီးသကဲ့သို့၊ သင်လည်း အဲဒီလို ဖြစ်သင့်သည်၊ မိုက်မဲသူရေ။ မိုက်မဲမှုကို ထပ်မံ မစုဆောင်းပါနှင့်»။

Verse 73

अहं मूढः कृतस्तेन कुबेरेण महात्मना । मया निराकृतो रोषात्तपस्तेपे स गुह्यकः

အဲဒီ မဟာသတ္တဝါ ကုဗေရက ငါ့ကို မိုက်မဲသူလို ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ငါက ဒေါသဖြင့် ပယ်ချသဖြင့် ဂုဟျကတို့၏ အရှင်သည် တပဿာ ကျင့်ခဲ့သည်။

Verse 74

कुबेरः स हि नंदिन्किमागतस्तव मंदिरम् । दीयतां च कुबेरोद्य नात्र कार्या विचारणा

နန္ဒင်၊ အဘယ်ကြောင့် ကုဗေရက သင်၏ နန်းတော်သို့ လာရသနည်း။ ယနေ့ပင် ကုဗေရကို ပေးအပ်လော့—ဤနေရာ၌ စဉ်းစားရန် မလို။

Verse 75

रावणस्य वचः श्रुत्वा ह्यवोचं त्वरितोऽप्यहम् । लिंगकोसि महाभाग त्वमहं च तथाविधः

ရာဝဏ၏ စကားကို ကြားသော် ငါသည် အလျင်အမြန် ပြန်ဆို၏—“အို မဟာဘဂ္ဂ၊ သင်သည် လင်္ဂက ဖြစ်၏၊ ငါလည်း ထိုသဘောတူတူပင် ဖြစ်သည်။”

Verse 76

उभयोः समनां ज्ञात्वा वृथा जल्पसि दुर्मते । यथोक्तः स त्ववादीन्मां वदनार्थे बलोद्धतः

ငါတို့နှစ်ဦး တန်းတူကြောင်း သိလျက်နဲ့ မိုက်မဲသောစိတ်ရှိသူ၊ အလကား စကားများနေသည်။ ထိုသို့ ပြောခံရသော် အားမာန်တက်ကာ အငြင်းပွားလိုသက်သက်ဖြင့် သူက ငါ့ကို ပြောလာသည်။

Verse 77

यथा भवद्भिः पृष्टोऽहं वदनार्थे महात्मभिः । पुरावृत्तं मया प्रोक्तं शिवार्चनविधेः फलम् । शिवेन दत्तं सालूप्यं न गृहीतं मया तदा

မဟာသတ္တဝါတို့က ငါ့ကို ပြောစေသကဲ့သို့ ငါသည် ရှေးဟောင်းအကြောင်းတစ်ရပ်—သီဝကို မှန်ကန်စွာ ပူဇော်ခြင်း၏ အကျိုးကို ပြောပြခဲ့သည်။ သီဝက ငါ့အား စာလူပျ (သခင်၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်နှင့် နီးကပ်ခြင်း) ကို ပေးသော်လည်း ထိုအခါ ငါ မခံယူခဲ့။

Verse 78

याचितं च मया शंभोर्वदनं वानरस्य च । शिवेन कृपया दत्तं मम कारुण्यशालिना

ကျွန်ုပ်သည် သမ္ဘု (Śambhu) ထံ၌ မျောက်မျက်နှာတစ်ခုကို တောင်းခံခဲ့၏။ ကရုဏာတော်ကြောင့် မေတ္တာပြည့်ဝသော ရှီဝ (Śiva) သည် ထိုအရာကို ကျွန်ုပ်အား ပေးတော်မူ၏။

Verse 79

निराभिमानिनो ये च निर्दभा निष्परिग्रहाः । शंभोः प्रियास्ते विज्ञेया ह्यन्ये शिववबहिष्कृताः

မာနကင်း၍ လှည့်စားမှုကင်းပြီး ပိုင်ဆိုင်လိုစိတ်မရှိသူတို့ကို သမ္ဘု၏ ချစ်ခင်သူများဟု သိမှတ်ရမည်။ အခြားသူတို့မူ ရှီဝ၏ အနုဂ्रहမှ ပယ်ချခံရကြ၏။

Verse 80

तथावदन्मया सार्द्धं रावणस्तपसो बलात् । मया च याचितान्येव दश वक्त्राणि धीमता

ကျွန်ုပ်သည် ထိုသို့ ပြောနေစဉ်၊ တပသ်ယာ၏ အင်အားကြောင့် ရာဝဏ (Rāvaṇa) ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထိုပညာရှိသည် ကျွန်ုပ်ထံမှ မျက်နှာဆယ်ခုကို တောင်းခံလေ၏။

Verse 81

उपहासकरं वाक्यं पौलस्त्यस्य तदा सुराः । मया तदा हि शप्तोऽसौ रावणो लोकरावणः

အို နတ်တို့၊ ထိုအခါ ပေါ်လတ်စျ (ရာဝဏ) ၏ လှောင်ပြောင်သော စကားကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ထိုအချိန်တွင်ပင် သူ့ကို ကျိန်စာတင်ခဲ့၏—လောကကို နှိပ်စက်သော ရာဝဏ။

Verse 82

ईदृशान्येव वक्त्राणि येषां वै संभवंति हि । तैः समेतो यदा कोऽपि नरवर्यो महातपाः । मां पुरस्कृत्य सहसा हनिष्यति न संशयः

«ဤသို့သော မျက်နှာများကို ပိုင်ဆိုင်လာသူ မည်သူမဆို၊ တစ်နေ့တွင် မဟာတပသ်ရှိသော အထွတ်အထိပ် လူမြတ်တစ်ဦးက ကျွန်ုပ်ကို ရှေ့တန်းတင်၍ သူ့ကို ရုတ်တရက် သတ်မည်၊ သံသယမရှိ»။

Verse 83

एवं शप्तो मया ब्रह्मन्रावणो लोकरावणः । अर्चितं केवलं लिंगं विना तेन महात्मना

ဤသို့ဖြင့် အို ဗြာဟ္မဏ၊ လောကတို့ကိုနှိပ်စက်သော ရာဝဏကို ငါက ကျိန်စာချခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် မဟာသူတော်က ပီဋ္ဌိကာ (အာသန/အခြေခံ) မပါဘဲ လင်္ဂကိုသာ တစ်သက်တည်း ပူဇော်ခဲ့၏။

Verse 84

पीठिकारूपसंस्थेन विना तेन सुरोत्तमाः । विष्णुना हि महाभागास्तस्मात्सर्वं विधास्यति

အို နတ်တို့အထက်မြတ်သူတို့၊ ထိုပူဇော်မှုသည် ပီဋ္ဌိကာပုံစံဖြင့် တည်ထောင်ခြင်းမရှိဘဲ ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့်၊ ကံကောင်းသူတို့ရေ၊ ဗိဿ္ဏုသည် အရာအားလုံးကို သင့်တော်အောင် စီမံတော်မူလိမ့်မည်။

Verse 85

देवदेवो महादेवो विष्णुरूपी महेश्वरः । सर्वे यूयं प्रार्थयंतु विष्णुं सर्वगुहाशयम्

နတ်တို့၏နတ် မဟာဒေဝသည် ဗိဿ္ဏုရုပ်ဖြင့် ထင်ရှားသော မဟေရှ္ဝရဖြစ်၏။ သင်တို့အားလုံးသည် စိတ်၏လျှို့ဝှက်အတွင်း၌ နေထိုင်တော်မူသော ဗိဿ္ဏုကို ဆုတောင်းပတ္ထနာပြုကြလော့။

Verse 86

अहं हि सर्वदेवानां पुरोवर्ती भवाम्यतः । ते सर्वे नंदिनो वाक्यं श्रुत्वा मुदितमानसाः । वैकुंठमागता गीर्भिर्विष्णुं स्तोतुं प्रचक्रिरे

“ထို့ကြောင့် ငါသည် နတ်အားလုံး၏ရှေ့မှ သွားမည်” ဟုဆို၏။ နန္ဒိန်၏စကားကို ကြားသော် နတ်အားလုံး စိတ်ရွှင်လန်း၍ ဝိုင်ကుంఠသို့ ရောက်ကာ သန့်ရှင်းသော မန္တရဝါကျများဖြင့် ဗိဿ္ဏုကို ချီးမွမ်းသီဆိုကြ၏။

Verse 87

देवा ऊचुः । नमो भगवते तुभ्यं देवदेव जगत्पते । त्वदाधारमिदं सर्वं जगदेतच्चराचरम्

နတ်တို့က ဆိုကြသည်– “အို ဘဂဝန်၊ နတ်တို့၏နတ်၊ ကမ္ဘာလောက၏အရှင်၊ သင့်အား နမസ്കာရပါ၏။ လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာ အပါအဝင် ဤလောကအားလုံးသည် သင့်ကို အခြေခံအထောက်အပံ့အဖြစ် မှီတည်နေပါသည်။”

Verse 88

एतल्लिंगं त्वया विष्णो धृतं वै पिण्डिरूपिणा । महाविष्णुस्वरूपेण घातितौ मधुकैटभौ

အို ဗိဿနုဘုရား၊ ဤ လင်္ဂသည် သင်က အနှစ်ချုပ်သော ကိုယ်ထည်ပုံစံဖြင့် အမှန်တကယ် ထမ်းဆောင်ထား၏။ မဟာဗိဿနု၏ သရုပ်ဖြင့် မဓုနှင့် ကೈဋဘကို သင် သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

Verse 89

तथा कमठरूपेण धृतो वै मंदराचलः । वराहरूपमास्थाय हिरण्याक्षो हतस्त्वया

ထို့အတူ ကမဋ္ဌ (လိပ်) သရုပ်ဖြင့် မန္ဒရာတောင်ကို သင် ထမ်းဆောင်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဝရာဟ (ဝက်တော) သရုပ်ကို ခံယူ၍ ဟိရဏ္ယာက္ษကို သင် သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။

Verse 90

हिरण्यकशिपुर्दैत्यो हतो नृहरिरूपिणा । त्वया चैव बलिर्बद्धो दैत्यो वामनरूपिणा

ဒေဝတား ဟိရဏ္ယကသိပုကို သင်က နృဟရိ (လူ-ခြင်္သေ့) သရုပ်ဖြင့် သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ထို့ပြင် ဒೈတျ ဘလိကို သင်က ဝာမန (အပု) သရုပ်ဖြင့် ချည်နှောင်ခဲ့၏။

Verse 91

भृगूणामन्वये भूत्वा कृतवीर्यात्मजो हतः । इतोप्यस्मान्महाविष्णो तथैव परिपालय

ဘೃဂု မျိုးရိုး၌ မွေးဖွား၍ ကൃതဝီర్య၏ သား (ကာရ္တဝီర్యာర్జုန) ကို သင် သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ ယခုလည်း အို မဟာဗိဿနု၊ ထိုနည်းတူပင် ကျွန်ုပ်တို့ကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပါ။

Verse 92

रावमस्य भयादस्मात्त्रातुं भूयोर्हसि त्वरम्

ဤ ရာဝဏ၏ ကြောက်ရွံ့မှုမှ ကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်တင်ရန် သင်သည် ထပ်မံ၍ လျင်မြန်စွာ ကြွလာသင့်၏။

Verse 93

एवं संप्रार्थितो देवैर्भगवान्भूतभावनः । उवाच च सुरान्सर्वान्वासुदेवो जगन्मयः

ဤသို့ ဒေဝတော်တို့က လေးမြတ်စွာ တောင်းပန်ကြသဖြင့် သတ္တဝါအားလုံးကို ပြုစုစောင့်ရှောက်သော ဘဂဝန်—လောကတစ်လုံးလုံးကို ပြည့်နှံ့သော ဝါစုဒေဝ—သည် ဒေဝတော်အပေါင်းတို့အား မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 94

हे देवाः श्रूयतां वाक्यं प्रस्तावसदृशं महत् । शैलादिं च पुरस्कृत्य सर्वे यूयं त्वरान्विताः । अवतारान्प्रकुर्वन्तु वानरीं तनुमाश्रिताः

“အို ဒေဝတော်တို့၊ အခါအလျော်နှင့် ကိုက်ညီသော ကြီးမြတ်သည့် အမိန့်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ ရှိုင်လာနှင့် အခြားသူတို့ကို ခေါင်းဆောင်အဖြစ် ထား၍ သင်တို့အားလုံး အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားကာ ဝါနရမျိုး၏ ကိုယ်ခန္ဓာကို ခံယူ၍ အဝတာရများကို ပေါ်ထွန်းစေကြလော့။”

Verse 95

अहं हि मानुषो भूत्वा ह्यज्ञानेन समावृतः । संभविष्याम्ययोध्यायं गृहे दशरथस्य च । ब्रह्मविद्यासहायोस्मि भवतां कार्यसिद्धये

“ငါသည် လူသားအဖြစ် ဖြစ်လာ၍ (လီလာတော်အရ) အဝိဇ္ဇာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း အယောဓျာမြို့၌ ဒဿရထ၏ အိမ်တော်တွင် မွေးဖွားမည်။ ဗြဟ္မဝိဒ္ယာကို အကူအညီအဖြစ် ရယူကာ သင်တို့၏ ကိစ္စအောင်မြင်စေမည်။”

Verse 96

जनकस्य गृहे साक्षाद्ब्रह्मविद्या जनिष्यति । भक्तो हि रावणः साक्षाच्छिवध्यानपरायणः

“ဇနက၏ အိမ်တော်၌ ဗြဟ္မဝိဒ္ယာသည် ကိုယ်တိုင် ထင်ရှားစွာ မွေးဖွားမည်။ အကြောင်းမူကား ရာဝဏသည် အမှန်တကယ် ဘက္တဖြစ်၍ ရှိဝကို ဓျာနပြုခြင်း၌ အမြဲတမ်း အားထားသူ ဖြစ်၏။”

Verse 97

तपसा महता युक्तो ब्रह्मविद्यां यदेच्छति । तदा सुसाध्यो भवति पुरुषो धर्मनिर्जितः

တပသ်ကြီးမားစွာ ပြုလုပ်နိုင်သူတစ်ဦးက ဗြဟ္မန်၏ ဗဟုသုတ (ဗြဟ္မဝိဒ္ယာ) ကို လိုလားတောင့်တလျှင် ထိုသူသည် အမှန်တကယ် ရရှိနိုင်စွမ်းရှိသူ ဖြစ်လာပြီး ဓမ္မအားဖြင့် ထိန်းညှိကာ လမ်းညွှန်ခံရသူ ဖြစ်၏။

Verse 98

एवं संभाष्य भगवान्विष्णुः परममङ्गलः । वाली चेन्द्रांशसंभूतः सुग्रीवों शुमतः सुतः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက် အလွန်မင်္ဂလာရှိသော ဘုရားဗိဿနုသည် စီမံခန့်ခွဲတော်မူ၍ ဝါလီသည် လ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မွေးဖွားလာပြီး၊ စုဂရీవသည် သုမတ၏ သားဖြစ်လာ၏။

Verse 99

तथा ब्रह्मांशसंभूतो जाम्बवान्नृक्षकुञ्जरः । शिलादतनयो नंदी शिवस्यानुचरः प्रियः

ထိုနည်းတူပင် ဗြဟ္မာ၏ အစိတ်အပိုင်းမှ မွေးဖွားလာသော ဂျာမ္ဘဝန်သည် ဝက်ဝံတို့အနက် အင်အားကြီးမားသော အရှင်ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ရှီလာဒတ၏ သား နန္ဒီသည် ရှီဝ၏ ချစ်မြတ်နိုးသော အနုချာ (အဖော်အပါး) အဖြစ် ပေါ်ထွန်းလာ၏။

Verse 100

यो वै चैकादशो रुद्रो हनूमान्स महाकपिः । अवतीर्णः सहायार्थं विष्णोरमिततेजसः

မဟာမျောက် ဟနုမာန်သည် အမှန်တကယ် ရုဒ္ဒရ တစ်ဆယ့်တစ်ပါးအနက် တစ်ပါးဖြစ်၏။ အတိုင်းမသိ တေဇောရှိသော ဗိဿနုကို ကူညီရန်အတွက် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။

Verse 101

मैंदादयोऽथ कपयस्ते सर्वे सुरसत्तमाः । एवं सर्वे सुरगणा अवतेरुर्यथा तथम्

ထိုနည်းတူ မိုင်န္ဒာတို့နှင့် အခြားမျောက်များအားလုံးသည် နတ်တို့အနက် အမြတ်ဆုံးများဖြစ်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် နတ်အစုအဝေးအားလုံးသည် မိမိတို့အတွက် သတ်မှတ်ထားသည့်ပုံစံအတိုင်း ဆင်းသက်လာကြ၏။

Verse 102

तथैव विष्णुरुत्पन्नः कौशल्यानंदवर्द्धनः । विश्वस्य रमणाच्चैव राम इत्युच्यते बुधैः

ထိုနည်းတူပင် ဗိဿနုသည် ကောသလျာ၏ ပျော်ရွှင်မှုကို တိုးပွားစေသူအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။ ကမ္ဘာလောကတစ်ခုလုံးကို ရမဏ (နှစ်သက်ပျော်ရွှင်) စေသဖြင့် ပညာရှိတို့က သူ့ကို “ရာမ” ဟု ခေါ်ကြ၏။

Verse 103

शेषोपि भक्त्या विष्णोश्च तपसाऽवातरद्भुवि

သေရှာလည်း ဗိဿဏုဘုရားအား သဒ္ဓါဖြင့်နှင့် တပဿာဖြင့် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။

Verse 104

दोर्दण्डावपि विष्णोश्च अवतीर्णौ प्रतापिनौ । शत्रुघ्नभरताख्यौ च विख्यातौ भुवनत्रये

ထို့ပြင် ဗိဿဏု၏ အင်အားကြီးသော လက်တံနှစ်ဖက်လည်း ဆင်းသက်လာ၍၊ လောကသုံးပါးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဘရတနှင့် သတ္တရုဃ္န ဟူ၍ ဖြစ်လာ၏။

Verse 105

मिथिलाधिपतेः कन्या या उक्ता ब्रह्मवादिभिः । सा ब्रह्मविद्यावतरत्सुराणां कार्य्यसिद्धये । सीता जाता लांगलस्य इयं भूमिविकर्षणात्

မိထိလာအရှင်၏ သမီးတော်ကို ဗြဟ္မဝါဒီတို့က ကြေညာသကဲ့သို့၊ နတ်တို့၏ ရည်မှန်းချက် ပြည့်စုံစေရန် ဗြဟ္မဗိဒ္ယာ၏ အဝတာရအဖြစ် ဆင်းသက်လာ၏။ မြေကို ထွန်ယက်ရာတွင် ထွန်တံမှ ပေါ်ထွန်းလာသဖြင့် စီတာဟူ၍ မွေးဖွားခဲ့၏။

Verse 106

तस्मात्सीतेति विख्याता विद्या सान्वीक्षिकी तदा । मिथिलायां समुत्पन्ना मैथितीत्यभिधीयते

ထို့ကြောင့် စူးစမ်းမေးမြန်းခြင်းအခြေပြု ဗိဒ္ယာ (အာန်ဝီက္ခိကီ) သည် “စီတာ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာ၏။ မိထိလာတွင် ပေါ်ထွန်းသဖြင့် “မိုင်သီတီ” ဟူ၍လည်း ခေါ်ကြ၏။

Verse 107

जनकस्य कुले जाता विश्रुता जनकात्मजा । ख्याता वेदवती पूर्वं ब्रह्मविद्याघनाशिनी

ဘုရင် ဇနက၏ မျိုးရိုးတွင် မွေးဖွားလာသော ဇနကသမီးတော်သည် ထင်ရှားကျော်ကြား၏။ ယခင်က နာမည် “ဝေဒဝတီ” ဟူ၍လည်း ထင်ရှားခဲ့ပြီး၊ ဗြဟ္မဗိဒ္ယာဖြင့် အဝိဇ္ဇာ၏ ထူထဲသော မှောင်မိုက်ကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်၏။

Verse 108

सा दत्ता जनकेनैव विष्णवे परमात्मने

သူမကို ယနက မင်းက အမြင့်ဆုံးအတ္တဖြစ်သော ဗိဿဏုသို့ အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။

Verse 109

तयाथ विद्यया सार्द्धं देवदेवो जगत्पतिः । उग्रे तपसि लीनोऽसौ विष्णुः परमदुष्करम्

ထို့နောက် သူမနှင့် ထိုသန့်ရှင်းသော ဗိဒ္ဓယာနှင့်အတူ၊ ဒေဝတို့၏ဒေဝ၊ လောက၏အရှင် ဗိဿဏုသည် အလွန်ခက်ခဲသော ကြမ်းတမ်းသည့် တပဿာ၌ စူးစိုက်ဝင်လျှံသွားသည်။

Verse 110

रावणं जेतुकामो वै रामो राजीवलोचनः । अरण्यवासमकरोद्देवानां कार्यसिद्धये

ရావဏကို အနိုင်ယူလိုသော ကြာပန်းမျက်လုံးရှိ ရာမသည် ဒေဝတို့၏ အလုပ်ကိစ္စ ပြီးမြောက်စေရန် တောနေရခြင်းကို ခံယူ하였다။

Verse 111

शेषावतारोऽपि महांस्तपः परमदुष्करम् । तताप परया शक्त्या देवानां कार्यसिद्धये

ရှေသ၏ မဟာအဝတားတော်ပင်လျှင် ဒေဝတို့၏ အလုပ်ကိစ္စ ပြီးမြောက်စေရန် အမြင့်ဆုံးသော အင်အားဖြင့် အလွန်ခက်ခဲသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 112

शत्रुघ्नो भरतश्चैव तेपतुः परमं तपः

ရှတြုဃ္နနှင့် ဘရတတို့လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသော တပဿာကို ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 113

ततोऽसौ तपसा युक्तः सार्द्धं तैर्देवतागणैः । सगणं रावणं रामः षड्भिर्मासैरजीहनत् । विष्णुना घातितः शस्त्रैः शिवसारूप्यमाप्तवान्

ထို့နောက် တပသ (အာစီတပ) ဖြင့် အင်အားပြည့်ဝလာသော ရာမသည် ဒေဝတားအဖွဲ့များနှင့်အတူ ခြောက်လအတွင်း ရာဝဏကို သူ၏တပ်ဖွဲ့နှင့်တကွ သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။ ဗိဿဏု၏ လက်နက်များဖြင့် ထိုးနှက်ခံရပြီးနောက် သူသည် ရှိဝနှင့်တူညီသော သရုပ် (ရှိဝ-သာရူပျ) ကို ရရှိ하였다။

Verse 114

सगमः स पुनः सद्यो बंधुभिः सह सुव्रताः

သူသည် ကောင်းမွန်သော ဝရတ (သစ္စာကတိ) နှင့် စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ကြံသူ ဆွေမျိုးများနှင့်အတူ ချက်ချင်းပင် ထပ်မံ ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 115

शिवप्रसादात्सकलं द्वैताद्वैतमवाप ह । द्वैताद्वैतविवेकार्थमृपयोप्यत्र मोहिताः । तत्सर्वं प्राप्नुवंतीह शिवार्चनरता नराः

ရှင်ဝ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဒွိတနှင့် အဒွိတ အမြင်အာရုံ အပြည့်အစုံကို ရရှိနိုင်သည်။ ဒွိတ–အဒွိတ ကို ခွဲခြားသိမြင်ရန်အတွက် ဤနေရာ၌ ရှင်တော်များပင် မောဟဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဤအရာအားလုံးကို ဤနေရာ၌ ရှင်ဝပူဇာ၌ စိတ်နှလုံးတင်မြှောက်သူတို့က ရရှိကြသည်။

Verse 116

येऽर्चयंति शिवं नित्यं लिंगरूपिणमेव च । स्त्रियो वाप्यथ वा शूद्राः श्वपचा ह्यंत्यवासिनः । तं शिवं प्राप्नुवंत्येव सर्वदुःखोपनाशनम्

နေ့စဉ် ရှင်ဝကို ပူဇော်သူတို့—လင်္ဂရူပဖြင့် တည်ရှိသော ရှင်ဝကို—မိန်းမဖြစ်စေ၊ ရှုဒ္ဒရဖြစ်စေ၊ ခွေးသားချက်သူနှင့် အနားသတ်နေထိုင်သူတို့ဖြစ်စေ၊ ထိုသူတို့သည် ဒုက္ခအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော ရှင်ဝကို အမှန်တကယ် ရောက်ရှိကြသည်။

Verse 117

पशवोऽपि परं याताः किं पुनर्मानुषादयः

တိရစ္ဆာန်တို့ပင် အမြင့်ဆုံးသော အခြေအနေသို့ ရောက်ကြပြီးပြီ; ထို့ကြောင့် လူသားတို့နှင့် အခြားသူတို့က မည်မျှပို၍ ရောက်နိုင်မည်နည်း။

Verse 118

ये द्विजा ब्रह्मचर्येण तपः परममास्थिताः । वर्षैरनेकैर्यज्ञानां तेऽपि स्वर्गपरा भवन्

ဗြဟ္မစရိယဖြင့် အမြင့်ဆုံးတပဿကို ကျင့်သုံးကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ယဇ္ဉများကို ပြုလုပ်ခဲ့သော ဒွိဇတို့သည်ပင် အကျိုးအဖြစ် စွဂ္ဂသာ ရရှိကြ၏။

Verse 119

ज्योतिष्टोमो वाजपेयो ह्यतिरात्रादयो ह्यमी । यज्ञाः स्वर्गं प्रयच्छंति सत्त्रीणां नात्र संशयः

ဂျ्योတိဋ္ဌိုမ၊ ဝာဇပေယ၊ အတိရာတြာ စသည့် ယဇ္ဉများသည် ယဇ္ဉပြုသူတို့အား စွဂ္ဂကို အမှန်တကယ် ပေးအပ်၏—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။

Verse 120

तत्र स्वर्गसुखं भुक्त्वा पुण्यक्षयकरं महत् । पुण्यक्षयेऽपि यज्वानो मर्त्यलोकं पतंति वै

ထိုနေရာ၌ စွဂ္ဂ၏ သုခကို ခံစားပြီးနောက်—အကျိုးကောင်းကုသိုလ်ကို အလွန်အမင်း ကုန်ခမ်းစေသော သုခဖြစ်သဖြင့်—ကုသိုလ်ကုန်သော် ယဇ္ဉပြုသူတို့ပင် မရဏလောကသို့ အမှန်တကယ် ပြန်ကျကြ၏။

Verse 121

पतितानां च संसारे दैवाद्बुद्धिः प्रजायते । गुणत्रयमयी विप्रास्तासुतास्त्विह योनिषु

သံသရာထဲသို့ ကျရောက်သွားသူတို့အတွက် ကံတော်အလိုတော်ကြောင့် (အသစ်သော) ဉာဏ်သဘောတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်လာ၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ သူတို့၏ သားသမီးများသည် ဤလောက၌ မျိုးဗီဇအမျိုးမျိုး၌ ဂုဏ်သုံးပါးအတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာကြ၏။

Verse 122

यथा सत्त्वं संभवति सत्त्वयुक्तभवं नराः । राजसाश्च तथा ज्ञेयास्ता मसाश्चैव ते द्विजाः

သတ္တဝ (sattva) ပေါ်ပေါက်သကဲ့သို့ သတ္တဝနှင့် ယှဉ်သော မွေးဖွားခြင်းဖြင့် သတ္တဝပါသော သတ္တဝါတို့ မွေးဖွားလာကြ၏။ ထိုနည်းတူ ရာဇသ (rājasa) နှင့် တာမသ (tāmasa) ဟူ၍လည်း နားလည်ရမည်—အို ဒွိဇတို့။

Verse 123

एवं संसारचक्रेऽस्मिन्भ्रमिता बहवो जनाः । यदृच्छया दैवगत्या शिवं संसेवते नरः

ဤသံသရာစက်ဝိုင်းအတွင်း လူအများသည် လှည့်လည်ပျံ့နှံ့နေကြ၏။ သို့သော် ကံကောင်းခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ လမ်းကြောင်းအရ လူတစ်ဦးသည် ရှိဝကို ဆည်းကပ်ဝတ်ပြုလာတတ်၏။

Verse 124

शिवध्यानपराणां च नराणां यतचेतसाम् । मायानिरसनं सद्यो भविष्यति न चान्यथा

ရှင်ဝကို ဓ్యာနပြုရာ၌ အလွန်အမင်းအပ်နှံပြီး စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသော လူတို့အတွက် မာယာပျောက်ကင်းခြင်းသည် ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်မည်—အခြားနည်းမရှိ။

Verse 125

मायानिरसनात्सद्यो नश्यत्येव गुणत्रयम् । यदा गुणत्रयातीतो भवतीति स मुक्तिभाक्

မာယာကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ဂုဏ်သုံးပါး ပျက်စီးသွား၏။ ဂုဏ်သုံးပါးကို ကျော်လွန်သည့်အခါ ထိုသူသည် မုက္ခတရားကို ခံစားရသူ ဖြစ်၏။

Verse 126

तस्माल्लिङ्गार्चनं भाव्यं सर्वेषामपि देहिनाम् । लिङ्गरूपी शिवो भूत्वा त्रायते संचराचरम्

ထို့ကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာရှိသမျှ သတ္တဝါတို့သည် လင်္ဂပူဇာကို ပြုလုပ်သင့်၏။ ရှိဝသည် လင်္ဂရূপဖြင့် တည်ရှိလာကာ လှုပ်ရှားသမျှနှင့် မလှုပ်ရှားသမျှ အားလုံးကို ကာကွယ်ကယ်တင်၏။

Verse 127

पुरा भवद्भिः पृष्टोऽहं लिङ्गरूपी कथं शिवः । तत्सर्वं कथितं विप्रा याथातथ्येन संप्रति

ယခင်က သင်တို့က ကျွန်ုပ်ကို «ရှင်ဝသည် လင်္ဂရূপဖြင့် မည်သို့ တည်ရှိသနည်း» ဟု မေးခဲ့ကြ၏။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ ယခု ကျွန်ုပ်သည် ထိုအရာအားလုံးကို အမှန်တကယ်ဖြစ်သကဲ့သို့ တိတိကျကျ ရှင်းပြပြီးပြီ။

Verse 128

कथं गरं भक्षितवाञ्छिवो लोकमहेश्वरः । तत्सर्वं श्रूयतां विप्रा यतावत्कथयामि वः

လောကမဟေရှဝရ ရှိဝသည် သေမင်းဆန်သော အဆိပ်ကို မည်သို့ သောက်စားနိုင်ခဲ့သနည်း။ အို ဗြာဟ္မဏတို့၊ နားထောင်ကြလော့—အစဉ်အတိုင်း အကြောင်းအရာအားလုံးကို ငါပြောမည်။