Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 100
वाचि क्षुरो नावनीतं हृदयं हि द्विजन्मनाम् । प्रकुप्यंति प्रसीदंति क्षणेनापि प्रसादिताः
vāci kṣuro nāvanītaṃ hṛdayaṃ hi dvijanmanām | prakupyaṃti prasīdaṃti kṣaṇenāpi prasāditāḥ
စကားပြောရာတွင် ဒွိဇတို့သည် ဓားမြှောင်ကဲ့သို့ ထက်မြက်နိုင်သော်လည်း သူတို့၏ နှလုံးသားမှာ ထောပတ်ကဲ့သို့ နူးညံ့မှု မကင်းပါ။ ခဏအတွင်းပင် ဒေါသထွက်နိုင်သကဲ့သို့ သဘောပျော့နိုင်လည်း ရှိပြီး၊ တစ်ခဏတည်း သဘောကျသွားလျှင် ပြန်လည် ကရုဏာပြုတတ်ကြသည်။
Unspecified (context suggests a penitent speaker within the narrative of Kaumārikā-khaṇḍa)
Scene: Symbolic tableau: a razor and a lump of butter juxtaposed near a composed brāhmaṇa/ascetic figure, illustrating sharp speech and soft heart; the contrite offender receives a calming gesture.
FAQs
Sharp words may arise, but dharmic nobility is shown in a heart that returns quickly to grace when approached with humility.
No specific tīrtha is named in this verse; it functions as a general dharma teaching within the Kaumārikā-khaṇḍa narrative.
No explicit ritual is prescribed; the implied practice is respectful appeasement and humility toward the virtuous.