Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 24
निराकर्तुं समर्थोऽपि मुनिर्मेने तथैव तत् । एतावान्साधुवादो हि यतश्च क्षमते स्वयम्
nirākartuṃ samartho'pi munirmene tathaiva tat | etāvānsādhuvādo hi yataśca kṣamate svayam
မုနိသည် ထိုကျိန်စာကို ဖျက်သိမ်းနိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ထိုအတိုင်းပင် လက်ခံခဲ့၏။ အကြောင်းမူကား သာသနာရှင်၏ အမှန်တကယ်သော ချီးမွမ်းဖွယ်ကောင်းမှုသည် ကိုယ်တိုင် အတည်တကျ သည်းခံ၍ ခွင့်လွှတ်နိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
Śrī Kṛṣṇa (concluding the explanation)
Scene: Nārada, serene, palms joined or holding vīṇā gently, accepts the curse; Dakṣa’s anger softens; a quiet aura of forgiveness radiates, suggesting inner victory over outer insult.
FAQs
The hallmark of a sādhu is kṣamā—voluntary forbearance and forgiveness, even when one has the power to retaliate or undo harm.
None; the verse emphasizes inner dharma (forgiveness) rather than sacred geography.
None; it prescribes a moral discipline: patient endurance and forgiveness.