Skanda Purana — Mahesvara Khanda, Shloka 95
एष चेद्धंति तद्भद्रं हन्यतामेष मां रणे । रुद्रभक्ते पुनर्विष्णो नाहं शस्त्रमुपाददे
eṣa ceddhaṃti tadbhadraṃ hanyatāmeṣa māṃ raṇe | rudrabhakte punarviṣṇo nāhaṃ śastramupādade
အကယ်၍ သူသည် တိုက်ခိုက်လျှင်လည်း ဖြစ်ပါစေ၊ စစ်ပွဲတွင် ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ပါစေ။ သို့သော် အို ဗိဿနိုး၊ ရုဒြဘုရား၏ ကိုးကွယ်သူတစ်ဦးအား ဆန့်ကျင်၍ ငါသည် လက်နက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကိုင်စွဲမည်မဟုတ်ပါ။
Keśava/Viṣṇu (implied by vocative 'viṣṇo' addressed to him; context suggests the speaker is Skanda addressing Viṣṇu, but the line reads as a direct address—kept as implied battle-speech)
Listener: Viṣṇu (addressed as Viṣṇo)
Scene: Skanda in a battlefield stance lowers or withholds his weapon, addressing Viṣṇu with firm restraint, signaling reverence for Rudra’s devotee despite provocation.
FAQs
Even in conflict, reverence toward the Lord’s devotees overrides aggression; devotion is treated as sacred protection.
No; this verse is theological (Hari-Hara and bhakta-safety), not a site-mahātmya.
None; it presents a dharmic vow of restraint.