धावतश्चापि कल्पांतं रुद्रकल्पस्य तस्य याः । मुखात्समुद्यजुर्ज्वालास्ताबिः खर्वशतं हतम्
dhāvataścāpi kalpāṃtaṃ rudrakalpasya tasya yāḥ | mukhātsamudyajurjvālāstābiḥ kharvaśataṃ hatam
ကပ်အဆုံး၏ဒေါသကဲ့သို့—ရုဒ္ရကပ်၏အဆုံး၌ကဲ့သို့—သူသည် တိုးပြေးသွားရာ၌ မျက်နှာမှ မီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ထိုမီးလျှံတို့ကြောင့် ခရဝများ ရာပေါင်းများစွာ ပျက်စီးသွားကြ၏။
Narrator (Sūta/Lomaharṣaṇa, per Māheśvara-khaṇḍa narration convention)
Scene: Hari rushes with pralaya-like fury; flames burst from his mouth, sweeping across ranks of daityas; the fire is bright, wind-driven, consuming vast multitudes (kharva-count).
When dharma is threatened, divine energy can appear as pralaya-like force—terrible yet corrective.
No tīrtha is referenced.
None.