विभूतिभूषणो नित्यं नित्यरुद्राक्षभूषणः । रुद्रसूक्तपरो नित्यं नित्यं लिंगार्चकोभवत्
vibhūtibhūṣaṇo nityaṃ nityarudrākṣabhūṣaṇaḥ | rudrasūktaparo nityaṃ nityaṃ liṃgārcakobhavat
သူသည် အမြဲတမ်း ဝိဘူတိ (သန့်ရှင်းသော ပြာ) ကို အလင်္ကာအဖြစ် ဆင်ယင်၍ ရုဒြာක්ෂ မဏိများကိုလည်း အမြဲတမ်း ဆင်ယင်၏။ ရုဒြသုက္တ မန္တရများ၌ အမြဲတမ်း စိတ်နှလုံးတင်၍ လင်္ဂကို မပြတ်မနား ပူဇော်သူ ဖြစ်လာ၏။
Skanda (continuing narration)
Scene: A Śaiva devotee in Kāśī, body marked with vibhūti, rudrākṣa garlands on neck and arms, seated near a liṅga shrine, chanting Rudra-hymns while offering water and bilva leaves.
Śaiva identity and liberation-oriented living are sustained through daily symbols and practices: vibhūti, rudrākṣa, Rudra-recitation, and liṅga-pūjā.
The practices are described in the Kāśī context around Vyāseśvara, though the verse emphasizes sādhana more than a single spot.
Regular Rudra-sūkta recitation and nitya-liṅga-arcana (daily worship of the Śiva-liṅga).