Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 28
तेन कर्मविपाकेन प्राप्तोस्मि गतिमीदृशीम् । मरुस्थले महाघोरे तरुतोयविवर्जिते
tena karmavipākena prāptosmi gatimīdṛśīm | marusthale mahāghore tarutoyavivarjite
ထိုကမ္မ၏ အကျိုးပေါက်ရောက်မှုကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် ဤသို့သော အခြေအနေသို့ ရောက်လာခဲ့သည်—သစ်ပင်မရှိ၊ ရေမရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် မရုသ္ထလ (သဲကန္တာရ) ထဲသို့ ပစ်ချခံရသည်။
Rākṣasa
Scene: A lone figure in a harsh, sun-scorched desert—no trees, no water—symbolizing karmic exile; the horizon shimmers, and the body language conveys thirst and remorse.
FAQs
Actions mature into corresponding circumstances; adharma leads to barren, painful states of existence.
No tirtha is praised here; the verse stresses karma’s consequence through the image of an arid wasteland.
None directly; the implied prescription is ethical restraint in religious dealings to avoid karmic ruin.