Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 43
स्तोता त्वमेव दनुजेंद्ररिपो स्तुतिस्त्वं स्तुत्यस्त्वमेव सकलं हि भवानिहैकः । त्वत्तो न किंचिदपि भिन्नमवैमि विष्णो तृष्णां सदा कृणुहि मे भवजांभवारे
stotā tvameva danujeṃdraripo stutistvaṃ stutyastvameva sakalaṃ hi bhavānihaikaḥ | tvatto na kiṃcidapi bhinnamavaimi viṣṇo tṛṣṇāṃ sadā kṛṇuhi me bhavajāṃbhavāre
ဒနုဇအင်္ဒြ၏ ရန်သူတော်မူသော အရှင်၊ ချီးမွမ်းသူလည်း သင်တော်မူ၏၊ ချီးမွမ်းသံလည်း သင်တော်မူ၏၊ ချီးမွမ်းထိုက်သူလည်း သင်တော်မူ၏—အမှန်တကယ် ဤနေရာ၌ အရာအားလုံးသည် သင်တော်မူတစ်ပါးတည်း။ ဗိဿဏုတော်မူသော အရှင်၊ သင်မှ ခွဲခြားသည့် အရာတစ်စုံတစ်ရာကို မသိပါ။ ဘဝ-သမုဒ္ဒရာ၌ ကျွန်ုပ်၏ ဆာလောင်တမ်းတမှုကို အစဉ် (သင့်ထံသို့) တည်မြဲစေတော်မူပါ။
Agnibindu (the ascetic), praising Viṣṇu
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and sages
Scene: Agnibindu stands before Viṣṇu, the hymn itself visualized as a stream merging into the Lord; behind the sage, a dark ocean symbolizes bhava-sāgara; a bright lotus-path leads from the ocean to Viṣṇu, signifying redirected thirst and liberation.
FAQs
It teaches all-pervasive divinity and single-minded devotion—seeing nothing apart from Viṣṇu and transforming worldly craving into God-longing.
Not named in this verse; the Kāśī setting contextualizes the hymn that leads to a boon benefiting pilgrims and seekers at Pañcanada Hrada.
No formal rite; it is an inner discipline: sustaining tṛṣṇā (intense longing) toward the Lord amid saṃsāra.