Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 76
रात्रावब्जेषु संकोचो दर्शेष्वब्जः क्वचिद्व्रजेत् । क्षीरोदे मंदरत्रासात्तदत्राध्युषितामिव
rātrāvabjeṣu saṃkoco darśeṣvabjaḥ kvacidvrajet | kṣīrode maṃdaratrāsāttadatrādhyuṣitāmiva
ညအခါ ကြာပန်းတို့ ပိတ်ကွယ်သကဲ့သို့၊ မိုးလင်းအာရုံတွင် တခါတရံ ကြာပန်း ပြန်ဖွင့်ပွင့်မြင်ရသကဲ့သို့၊ သူမလည်း ဤနေရာ၌ အတိတ်ကတည်းက နေထိုင်ခဲ့သကဲ့သို့ ထင်ရသည်—မန္ဒရတောင်ကြောင့် ကြောက်ရွံ့ပြီးနောက် နို့ပင်လယ်၌ တည်နေသော လက္ခမီမယ်တော်ကဲ့သို့။
Skanda (deduced for Kāśīkhaṇḍa context)
Tirtha: Kolāpura (Mahālakṣmī-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Śaunaka and other sages (typical frame; not explicit here)
Scene: A serene dawn scene: lotuses that had closed at night begin to open; the Goddess’s presence is suggested rather than overt—an aura like Lakṣmī after the churning of the Milk-Ocean, with Mandara’s shadow as a remembered tremor.
FAQs
Purāṇic imagery ties cosmic myth to sacred place: the same Lakṣmī of the Milk-Ocean is experienced as present in the tīrtha.
The Kāśīkhaṇḍa setting where Mahālakṣmī is envisioned as residing, linked symbolically to the Milk-Ocean mythos.
No explicit ritual; the verse uses lotus-time imagery and mythic allusion to establish sanctity.