Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 24
भवतः परितापहेतवो न भवंतींदु दिवाकराग्नयः । नयनानियतस्त्रिनेत्र तेऽमी प्रणयिन्यस्तिलसज्जला च मौलौ
bhavataḥ paritāpahetavo na bhavaṃtīṃdu divākarāgnayaḥ | nayanāniyatastrinetra te'mī praṇayinyastilasajjalā ca maulau
“သင့်အတွက် လ၊ နေ၊ မီးတို့သည် ပူလောင်သော ပင်ပန်းနာကျင်မှု၏ အကြောင်းမဟုတ်။ အို တြိနేత్రရှင်၊ သင်၏ မျက်စိများသည် ကန့်သတ်ချက်တို့အောက် မကျရောက်; ထို့ပြင် သင်၏ မော်လီထိပ်၌ ည၏ နှမ်းဆီကဲ့သို့ အမှောင်နှင့် အေးမြသော ကရုဏာ၏ တောက်ပသည့် ရေတို့သည် ချစ်မြတ်နိုးဖွယ် အလင်္ကာရအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။”
Pārvatī
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Listener: Śiva
Scene: Pārvatī praises Śiva’s three eyes and the moon on his crest; sun and fire appear as subdued attendants, unable to cause him torment; the scene glows with paradox—cool moonlight and inner fire coexisting harmoniously.
FAQs
Śiva transcends the forces that burn ordinary beings; his ‘heat’ and ‘coolness’ are cosmic principles under his mastery, pointing to his supreme, non-limited nature.
No tīrtha is named in this verse; it supports the Kāśī-centered episode by emphasizing Śiva’s transcendence, making his longing for Kāśī even more meaningful.
None; the verse is symbolic praise (stuti) using cosmic imagery.