Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 12
सकलभ्रममेष नाशयेत्स्रगहित्वाद्यपदेशजं हरः । इदमद्भुतमस्य यद्भ्रमः स्फुटमाल्येपि महाहिसंभवः
sakalabhramameṣa nāśayetsragahitvādyapadeśajaṃ haraḥ | idamadbhutamasya yadbhramaḥ sphuṭamālyepi mahāhisaṃbhavaḥ
ဟရ (ရှီဝ) သည် ပန်းကုံးကို ကိုင်ယူခြင်း စသည့် အကြောင်းပြချက်မှ ပေါ်လာသော မောဟအားလုံးကို ဖျက်ဆီးတတ်၏။ သို့ရာတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသည်မှာ ပန်းကုံးကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရသော်လည်း သူ၏မောဟသည် ထပ်မံပေါ်လာသည်—မဟာမြွေ (သူ၏အလှဆင်) မှပင် မွေးဖွားသကဲ့သို့။
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Audience within Kāśī-māhātmya narration
Scene: Śiva, adorned with a great serpent and garland, is depicted as the destroyer of delusion, yet momentarily ‘bewildered’—a poetic, playful paradox; the garland is clearly visible, but the nāga-ornament becomes the source of the wondrous bhrama.
FAQs
The verse heightens the mahātmya through paradox: the delusion that Śiva normally destroys is here poetically ‘born’ from his own ornaments—signaling the overpowering force of Kāśī’s absence.
Kāśī, as the implied root-cause behind the Lord’s unusual ‘confusion’ or distress.
None.