Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 30
हिरण्यगर्भः स्वर्लोकेप्येक एव प्रकाशते । हिरण्यगर्भाः सर्वेषां तत्पौराणामिहालयाः
hiraṇyagarbhaḥ svarlokepyeka eva prakāśate | hiraṇyagarbhāḥ sarveṣāṃ tatpaurāṇāmihālayāḥ
သွဝ္လောက၌ ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ (ဗြဟ္မာ) တစ်ပါးတည်းသာ တစ်တည်းတည်းအဖြစ် တောက်ပလင်းလက်၏; သို့သော် ဤနေရာ၌ ထိုမြို့သူမြို့သားတို့၏ အိမ်အိမ်တိုင်းတွင် ‘ဟိရဏ္ယဂರ್ಭ’ ဟူသကဲ့သို့ စည်းစိမ်ပေါကြွယ်မှုနှင့် တောက်ပသန့်ရှင်းသော ရောင်ခြည်တို့ ပြည့်နှက်နေသည်။
Skanda (deduced; Kāśīkhaṇḍa context typically Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Listener: null
Scene: A luminous vision of Kāśī’s neighborhoods: every home radiates ‘hiraṇya-garbha’ splendor—golden light, auspicious vessels, orderly streets—contrasted with a distant svarga where Brahmā alone shines as Hiraṇyagarbha.
FAQs
When dharma prevails in a sacred place, prosperity becomes widespread—divine ‘splendor’ is not confined to a single celestial throne but shared among many.
Kāśī is implied as the city where abundance and sacred brilliance fill the homes of its inhabitants.
None; the verse praises the fruit of residing in or belonging to the blessed realm.