Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 16
त्यक्त्वा चंद्रमसं दुःस्थं मघां पौष्णं विहाय च । शुचिः सन्निर्विशेत्पत्नीं पुन्नामर्क्षे विशेषतः । शुचिं पुत्रं प्रसूयेत पुरुषार्थप्रसाधकम्
tyaktvā caṃdramasaṃ duḥsthaṃ maghāṃ pauṣṇaṃ vihāya ca | śuciḥ sannirviśetpatnīṃ punnāmarkṣe viśeṣataḥ | śuciṃ putraṃ prasūyeta puruṣārthaprasādhakam
မကောင်းသော လဆိုင်ရာနေ့ကို ရှောင်ကြဉ်၍ မဃာနှင့် ပေါုရှ္ဏ နက္ခတ်တို့ကိုလည်း ဖယ်ထားကာ သန့်ရှင်းသူသည် ဇနီးထံ ချဉ်းကပ်ရမည်—အထူးသဖြင့် ပုန္နာမာ ဟုခေါ်သော နက္ခတ်ရှိချိန်တွင်။ ထိုသို့လျှင် သန့်ရှင်းသော သားတော် မွေးဖွား၍ ဓမ္မ၊ အර්ထ၊ ကာမ၊ မောက္ခ ဟူသော လူ့ရည်မှန်းချက်များကို ပြည့်စုံစေမည်။
Skanda
Tirtha: Kāśī-kṣetra
Type: kshetra
Scene: Night sky over Kāśī with highlighted nakṣatra symbols; a pure couple prays before a home Śiva shrine, with a priest indicating auspicious stars; Gaṅgā glimmers outside.
FAQs
Dharma integrates purity, timing, and intention; progeny is envisioned not merely biologically but as a carrier of puruṣārtha and righteous life.
The verse sits within Kāśī’s broader dharma discourse; it does not directly praise a named tīrtha, but reflects Kāśīkhaṇḍa’s role as a sacred guide for right living.
It advises avoiding inauspicious lunar timing and specific nakṣatras (Maghā, Pauṣṇa), and favors the Punnāma asterism for approaching one’s wife to beget virtuous offspring.