यदि जातुचिदंधकद्विषस्तवनामौष्ठपुटाद्विनिःसृतम् । शिवशंकर चंद्रशेखरेत्यसकृत्तस्य न संसृतिः पुनः
yadi jātucidaṃdhakadviṣastavanāmauṣṭhapuṭādviniḥsṛtam | śivaśaṃkara caṃdraśekharetyasakṛttasya na saṃsṛtiḥ punaḥ
အန္ဓကကို ရန်ပြုသူဖြစ်သော သင်၏နာမတော်သည် လူတစ်ယောက်၏နှုတ်ခမ်းမှ တစ်ကြိမ်တည်းပင် ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ထိုသူက ‘ရှိဝ၊ ရှင်ကရ၊ စန္ဒရရှေခရ’ ဟု ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဆိုလျှင်၊ သူ့အတွက် သံသရာသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်း မရှိတော့။
Skanda (deduced, Kāśīkhaṇḍa context)
Repeated utterance of Śiva’s Names is presented as a direct means to end saṃsāra (rebirth).
The teaching appears within Kāśī-khaṇḍa, reinforcing Kāśī as the foremost field for Śiva-bhakti and liberation.
Nāma-japa is explicitly implied by repeating the Names ‘Śiva, Śaṅkara, Candraśekhara’.