Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 76
काशीस्थैः पतितैस्तुल्या न वयं स्वर्गिणः क्वचित् । काश्यां पाताद्भयं नास्ति स्वर्गेपाताद्भयं महत्
kāśīsthaiḥ patitaistulyā na vayaṃ svargiṇaḥ kvacit | kāśyāṃ pātādbhayaṃ nāsti svargepātādbhayaṃ mahat
ကျွန်ုပ်တို့သည် မည်သည့်အခါမျှ ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားသူများ ဖြစ်လိုခြင်း မရှိ။ ကာသီ၌ ကျန်ရစ်နေသော “ပျက်ကျ” ဟု ခေါ်ခံရသူများကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်းက ပိုကောင်းသည်။ ကာသီ၌ ကျဆင်းမည့် ကြောက်ရွံ့မှု မရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ ကုသိုလ်ကျဆင်း၍ ပြန်ကျမည့် ကြောက်ရွံ့မှု ကြီးမားသည်။
Skanda (deduced: Kāśīkhaṇḍa commonly Skanda → Agastya)
Tirtha: Kāśī (Avimukta-kṣetra)
Type: kshetra
Scene: A speaker renounces heaven, gesturing toward Kāśī’s temples; above, a faint depiction of svarga with a downward path symbolizing fall; Kāśī below is steady, anchored by Śiva’s presence.
FAQs
Heavenly enjoyment is temporary and insecure, while Kāśī is praised as a stable refuge leading beyond downfall and return.
Kāśī (Vārāṇasī), contrasted with svarga to highlight its unique liberating status.
No explicit ritual is stated; the verse recommends prioritizing Kāśīvāsa over seeking svarga.