Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 57
सुवर्णग्राहिणौ येन कर्णौ स्यातां च सुश्रुती । मौंजीबंधोप्यभूदस्य व्यतीतेब्देऽष्टमे हरे । ब्रह्मचर्याभिवृद्ध्यै यो ब्रह्मग्रहणहेतुकः
suvarṇagrāhiṇau yena karṇau syātāṃ ca suśrutī | mauṃjībaṃdhopyabhūdasya vyatītebde'ṣṭame hare | brahmacaryābhivṛddhyai yo brahmagrahaṇahetukaḥ
ထိုကర్మကြောင့် နားနှစ်ဖက်သည် ရွှေအလှဆင်ပစ္စည်းများကို ခံယူနိုင်သကဲ့သို့ ‘သုရှရုတိ’ ဟူ၍ ကောင်းစွာကြားနာကာ သင်ကြားချက်ကို မှန်ကန်စွာလက်ခံသူ ဖြစ်လာသည်။ အို ဟရိ! သူ၏ ‘မောဉ္ဇီဗန္ဓ’ (မုဉ္ဇာခါးပတ်ချည်ပွဲ) သည် ရှစ်နှစ်ပြည့်ပြီးမှသာ ဖြစ်ခဲ့သည်—ဗြဟ္မစရိယ တိုးပွားစေရန်နှင့် ဗြဟ္မဂ्रहဏ၊ အဓိပ္ပါယ်မှာ ဝေဒပညာလက်ခံသင်ယူခြင်း၏ အကြောင်းတရားအဖြစ်။
Citragupta
Tirtha: Kāśī
Type: kshetra
Listener: Hari (explicit vocative)
Scene: A solemn upanayana-adjacent moment: the boy receives the muñja girdle after the eighth year; a teacher figure stands ready with staff and sacred thread; the verse addresses ‘Hari’, elevating the rite into devotional discipline.
FAQs
Initiation into brahmacarya is portrayed as the gateway to disciplined life and sacred learning.
This verse does not name a tīrtha; it belongs to the Kāśīkhaṇḍa’s broader Kāśī-centered dharma narrative.
Muñjībandha (sacred girdle tying), associated with upanayana and brahmacarya, is mentioned with an age marker (after the eighth year).