Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 41
दुर्भिक्षपीडितेनाथ वृषलीपतिना विना । प्राणाधारं तदा तेन देशाद्देशांतरं ययौ
durbhikṣapīḍitenātha vṛṣalīpatinā vinā | prāṇādhāraṃ tadā tena deśāddeśāṃtaraṃ yayau
ထို့နောက် မိုးခေါင်အစာခက်ခဲမှုကြောင့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်ကာ၊ ထို သုဒ္ဒရ မိန်းမ၏ ခင်ပွန်းနှင့်လည်း ကွာကွင်းသွားပြီး၊ အသက်ရှင်ရေးအတွက် အားကိုးရာကို ရှာဖွေရန် နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံမှ တစ်နိုင်ငံသို့ ခရီးထွက်သွား하였다။
Maheśvara (Śiva) (continuing narration)
Tirtha: Daṇḍakāraṇya (approaching)
Type: kshetra
Listener: Viṣṇu
Scene: A lone, famine-stricken traveler with sacred thread, moving across harsh terrain; separation from the woman’s household; the road stretching into forested central India.
FAQs
When dharma is neglected, life narrows to survival alone; suffering and instability follow as the field of karma ripens.
No specific tīrtha is named; the narrative is moving toward Kāśī-centered teaching by showing the misery of dharma-loss elsewhere.
None explicitly; the verse is narrative, emphasizing the condition of wandering and dependence on basic sustenance.