Adhyaya 24

Verse 1

गणावूचतुः । शिवशर्मन्नुदर्कं ते कथयावो निशामय । त्वमत्र वैष्णवे लोके भुक्त्वा भोगान्सुपुष्कलान्

ဂဏာတို့က ပြောကြသည်– “အို ရှီဝရှာမန်၊ နားထောင်ပါ—သင်၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို ကျွန်ုပ်တို့ ပြောမည်။ ဤနေရာ ဗိုင်ရှ္ဏဝ လောက၌ သင်သည် အလွန်ပေါများသော သာယာမှုများကို ခံစားရလိမ့်မည်။”

Verse 2

ब्रह्मणो वत्सरं पूर्णं रममाणोऽप्सरोगणैः । सुतीर्थमरणोपात्त पुण्यशेषेण वै पुनः

ဗြဟ္မာ၏ တစ်နှစ်ပြည့်ကာလတိုင်အောင် အပ္စရာအစုအဖွဲ့တို့နှင့် ပျော်ရွှင်ကစားရမည်။ ထို့နောက် သန့်ရှင်းသော တီရ္ထ၌ သေဆုံးခြင်းကြောင့် ရရှိသော ကျန်ရှိပုဏ္ဏကံ၏ အားဖြင့် သင်သည် ထပ်မံ ပြန်လာလိမ့်မည်။

Verse 3

भविष्यसि महीपालो नगरे नंदिवर्धने । राज्यं प्राप्यासपत्नं च समृद्धबलवाहनम्

သင်သည် နန္ဒီဝර්ဓန နာမည်ရှိ မြို့၌ မဟီပာလ (ဘုရင်) ဖြစ်လာလိမ့်မည်။ ပြိုင်ဘက်မရှိသော နိုင်ငံတော်ကို ရရှိပြီး စစ်အင်အားနှင့် ယာဉ်ပဟာနများဖြင့် စည်ပင်ကြွယ်ဝလိမ့်မည်။

Verse 4

कृष्टिभिर्हृष्टपुष्टैश्च रम्यहाटकभूषणैः । संजुष्टमिष्टापूर्तानां धर्माणां नित्यकर्तृभिः

(သင်၏နိုင်ငံ) သာယာပျော်ရွှင်၍ အာဟာရပြည့်ဝသော ပြည်သူများဖြင့် နေထိုင်စည်ကားကာ လှပသော ရွှေအလှဆင်များဖြင့် တန်ဆာဆင်လျက်၊ iṣṭa နှင့် pūrta တရား—ယဇ္ဉပူဇာနှင့် အများအကျိုးပြု လှူဒါန်းမှု—ကို နిత్యကျင့်သုံးသူများဖြင့် ပြည့်စုံလိမ့်မည်။

Verse 5

सदासंपन्नसस्यं च सूर्वरक्षेत्रसंकुलम् । सुदेशं सुप्रजं सुस्थं सुतृणं बहुगोधनम्

(ထိုပြည်) သီးနှံအထွက်အမြတ် အမြဲတမ်းပြည့်စုံ၍ ကောင်းမွန်သော လယ်ကွင်းများဖြင့် စည်ကားလိမ့်မည်။ ပြည်မြတ်၊ ပြည်သူကောင်း၊ ကျန်းမာ၍ လုံခြုံကာ မြက်စာနှင့် နွားဓန ပေါများလိမ့်မည်။

Verse 6

देवतायतनानां च राजिभिः परिराजितम् । सुयूपा यत्र वै ग्रामाः सुवित्तर्द्धि विराजिताः

(ထိုပြည်) သာသနာတော်မူသော ဒေဝါလယများ၏ တန်းစီတန်းလျားဖြင့် တောက်ပလိမ့်မည်။ ထိုနေရာရှိ ရွာများသည်လည်း လှပသော ယူပ (ယဇ္ဉတိုင်) များဖြင့် အမှတ်အသားရှိကာ ဓနဥစ္စာနှင့် စည်းစိမ်တိုးတက်မှုဖြင့် ထင်ရှားလိမ့်မည်။

Verse 7

सुपुष्प कृत्रिमोद्यानाः ससदाफलपादपाः । सपद्मिनीककासारा यत्र राजंति भूमयः

ထိုနေရာ၌ မြေပြင်များသည် ပန်းပွင့်စုံလင်သော အနုပညာမြောက် ဥယျာဉ်များဖြင့် လှပတောက်ပလိမ့်မည်။ ရာသီတိုင်း သီးပွင့်ပေးသော သစ်ပင်များနှင့် ကြာကန်များ၊ ရေကန်ရေသိုလှောင်ကန်များဖြင့်လည်း သာယာလှပလိမ့်မည်။

Verse 8

सदंभा निम्नगाराजिर्न यत्र जनता क्वचित् । कुलान्येव कुलीनानि न चान्यायधनानि च

ထိုနေရာ၌ လူထုသည် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မာနထောင်လွှားခြင်း မရှိကြလိမ့်မည်။ မြစ်ရေစီးကြောင်းများသည် လှပ၍ စနစ်တကျ ဖြစ်လိမ့်မည်။ မျိုးရိုးအိမ်ထောင်စုများသည် အမှန်တကယ် ဂုဏ်သိက္ခာမြင့်မားကာ မတရားနည်းဖြင့် ရရှိသော ဓနဥစ္စာလည်း မရှိလိမ့်မည်။

Verse 9

विभ्रमो यत्र नारीषु नविद्वत्सु च कर्हिचित् । नद्यः कुटिलगामिन्यो न यत्र विषये प्रजाः

ထိုပြည်သည် အညစ်အကြေးကပ်သောပြည်ဟု သိမှတ်ရ—မိန်းမတို့အတွင်း မောဟနှင့် လှည့်ဖြားမှု ပေါ်လွင်၍ ပညာရှိတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မလေးစားသောအရပ်; မြစ်များက ကွေ့ကောက်လမ်းဖြင့် စီးဆင်း၍ ပြည်သူတို့သည် မိမိတို့၏ သမ္မာဓမ္မနယ်ပယ်၌ မတည်ငြိမ်သောအရပ်။

Verse 10

तमोयुक्ताः क्षपा यत्र बहुलेषु न मानवाः । रजोयुजः स्त्रियो यत्र न धर्मबहुला नराः

ညများသည် အမှောင်တမိုဖြင့် ပြည့်နှက်၍ လူအများကြားတွင်ပင် စစ်မှန်သော လူသားသဘော နည်းပါးသောအရပ်; မိန်းမတို့သည် ရဇောဂုဏ်၏ မငြိမ်မသက်မှုတွင် ချည်နှောင်ခံရ၍ ယောကျာ်းတို့သည် ဓမ္မဖြင့် မပြည့်စုံသောအရပ်—ထိုဒေသကို ပျက်စီးကျဆင်းသောဒေသဟု နားလည်ရသည်။

Verse 11

धनैरनंधो यत्रास्ति मनो नैव च भोजनम् । अनयः स्यंदनं यत्र न च वै राजपूरुषः

ငွေကြေးကြောင့် ‘မကန်း’ ဟု သတ်မှတ်ကာ အရာအားလုံးကို ငွေနှင့်သာ တိုင်းတာသောအရပ်; အစားအစာရှိသော်လည်း စိတ်သည် စစ်မှန်သော ကျေနပ်မှု မရသောအရပ်; မတရားမှုက ဘဝကို ဆွဲတင်သည့် ရထားဖြစ်လာပြီး သမာဓမ္မရှိသော ရာဇပုရုရှ မရှိသောအရပ်—ထိုနိုင်ငံကို အဓမ္မနိုင်ငံဟု သိမှတ်ရသည်။

Verse 12

दंडः परशुकुद्दाल वालव्य जनराजिषु । आतपत्रेषु नान्यत्र क्वचित्क्रोधापराधजः

ပြည်သူအစုအဝေးကြားတွင် ‘ဒဏ်’ ဟူသည်မှာ တံခွန်၊ တူးဖော်ကိရိယာ စသည့် ကြမ်းတမ်းသောကိရိယာများသာ ဖြစ်နေသောအရပ်; အဆင့်အတန်း၏ ထီးတော်များမှတပါး အခြားမည်သည့်အရာမျှ မမြင်ရဘဲ ဒေါသနှင့် ပြစ်မှုမှ ပေါက်ဖွားသော အပြစ်ဒဏ်များသာ ပြန့်နှံ့သောအရပ်—ထိုနေရာ၌ ဓမ္မသည် ခြောက်သွေ့ပျောက်ကွယ်သည်။

Verse 13

अन्यत्राक्षिकवृंदेभ्यः क्वचिन्न परिदेवनम् । आक्षिका एव दृश्यंते यत्र पाशकपाणयः

လောင်းကစားသမားအုပ်စုများအပြင် အခြားမည်သည့်နေရာတွင်မျှ ငိုကြွေးသံ မကြားရသောအရပ်; လက်ထဲတွင် အန်စာတုံးကိုင်ထားသော လောင်းကစားသမားများသာ မြင်ရသောအရပ်—ထိုနေရာကို မင်္ဂလာကင်းသောအရပ်ဟု သိမှတ်ရသည်။

Verse 14

जाड्यवार्ता जलेष्वेव स्त्रीमध्या एव दुर्बलाः । कठोरहृदया यत्र सीमंतिन्यो न मानवाः

ထိုင်းမှိုင်းခြင်းသည် ရေ၌သာရှိပြီး လူတို့၏စိတ်၌မရှိ၊ အားနည်းခြင်းသည် အမျိုးသမီးတို့၏ ခါး၌သာ တွေ့ရပြီး စိတ်ဓာတ်၌မရှိသော အရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 15

औषधेष्वेव यत्रास्ति कुष्ठयोगो न मानवे । वेधोप्यंतःसुरत्नेषु शूलं मूर्तिकरेषु वै

ကုဋ္ဌနူနာသည် ဆေးဝါးများ၌သာရှိပြီး လူတို့၌မရှိ၊ ကျောက်မျက်ရတနာများကိုသာ ဖောက်ထွင်းလေ့ရှိပြီး လူတို့ကို နှိပ်စက်ခြင်းမရှိသော အရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 16

कंपःसात्त्विकभावोत्थो न भयात्क्वापि कस्यचित् । संज्वरः कामजो यत्र दारिद्र्यं कलुषस्य च

ကြောက်ရွံ့ခြင်းကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ကြည်ညိုလေးစားမှုကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်းဖြစ်ပေါ်ပြီး အပြစ်များသာ ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော အရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 17

दुर्लभत्वं सदा कस्य सुकृतेन च वस्तुनः । इभा एव प्रमत्ता वै युद्धं वीच्योर्जलाशये

ဆင်များ၌သာ မာန်ယစ်ခြင်းရှိပြီး ရေလှိုင်းများ၌သာ တိုက်ခိုက်ခြင်းရှိကာ လူတို့အကြား ငြိမ်းချမ်းသော အရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 18

दानहानिर्गजेष्वेव द्रुमेष्वेव हि कंटकाः । जनेष्वेव विहारा हि न कस्यचिदुरःस्थली

အလှူဒါန ဆုံးရှုံးခြင်းသည် ဆင်များ၌သာရှိပြီး ဆူးများသည် သစ်ပင်များ၌သာ ရှိကာ လူတို့၏ စိတ်နှလုံး၌ မရှိသော အရပ်ဖြစ်သည်။

Verse 19

बाणेषु गुणविश्लेषो बंधोक्तिः पुस्तके दृढा । स्नेहत्यागः सदैवास्ति यत्र पाशुपते जने

ထိုပြည်တွင် မြားတောင်မှ အရည်အသွေးကို စိစစ်ကြသည်; သဘောတူညီချက်များကို ကျမ်းစာအုပ်များတွင် ခိုင်မာစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည်; ပာရှုပတ ဘုရားရှင်ကို ကိုးကွယ်သော သဒ္ဓါရှင်တို့အကြားတွင်လည်း အမြဲတမ်း အလျှောက်ကပ်မှုကို တည်ကြည်စွာ စွန့်လွှတ်ခြင်း ရှိနေသည်။

Verse 20

दंडवार्ता सदा यत्र कृतसंन्यासकर्मणाम् । मार्गणाश्चापकेष्वेव भिक्षुका ब्रह्मचारिणः

ထိုနေရာတွင် သံဃာဝင်၍ စွန့်လွှတ်ခြင်း၏ ကမ္မကို ခံယူသူတို့အကြား အာစေတစ်လက်တံ (ဒဏ္ဍ) အကြောင်း ဆွေးနွေးမှုသည် အမြဲရှိသည်; ထို့ပြင် ဆွမ်းခံအသက်မွေးသော ဘြဟ္မစာရိန်တို့သည်လည်း စည်းကမ်းတကျ လမ်းမှန်ကို ရှာဖွေလိုက်နာသော သာသနာရှာဖွေသူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

Verse 21

यत्र क्षपणका एव दृश्यंते मलधारिणः । प्रायो मधुव्रता एव यत्र चंचलवृत्तयः

ထိုနေရာတွင် တကယ့် က္ṣပဏက များသာ မြင်တွေ့ရသည်—တပသ၏ အမှတ်အသားများကို ဆောင်ထားသူများ; အကျင့်အကြံ လှုပ်ရှားမတည်သူတို့သည် အများအားဖြင့် ‘မဓုဝြတ’ သာဖြစ်၍ ပျားကဲ့သို့ ဂုန်ဂုန်မြည်ကာ သဘာဝအရ မတည်ငြိမ်ကြသည်။

Verse 22

इत्यादि गुणवद्देशे त्वयिराज्यं प्रशासति । धर्मेण राजधर्मज्ञ शौंडीर्यगुणशालिनि

ဤသို့ ဂုဏ်သတ္တိများပြည့်ဝသော ပြည်တွင် သင်သည် ဓမ္မဖြင့် နိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်၏—အို ရာဇဓမ္မကို သိမြင်သူ၊ အို သတ္တိနှင့် မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ရည်များဖြင့် တင့်တယ်သူ။

Verse 23

सौभाग्यभाजि रूपाढ्ये शौर्यौदार्यगुणान्विते । सीमंतिनीनां रम्याणां लावण्यवर्जित सुश्रियाम्

ဤပြည်သည် ကံကောင်းမင်္ဂလာပြည့်ဝ၍ ရုပ်ရည်လှပကာ သတ္တိနှင့် ဥဒာရဂုဏ်တို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၏; ဤနေရာတွင် လှပ၍ အလှဆင်ကောင်းသော မင်းသမီးမိန်းမမြတ်တို့ပင် ရုပ်လှပမှုတစ်ခုတည်း၏ မာနမရှိဘဲ ဂုဏ်သိက္ခာပြည့်ဝသော တင့်တယ်မှုဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။

Verse 24

राज्ञीनामयुतंभावि कुमाराणां शतत्रयम् । वृद्धकाल इति ख्यात उग्रः परपुरंजयः

မိဖုရားတစ်သောင်းနှင့် မင်းသားသုံးရာ ရှိမည်ဟု ဆိုကြ၏; ထိုသူသည်—ကြမ်းတမ်း၍ ရန်သူမြို့များကို အောင်နိုင်သူ—“ဝೃဓ္ဓကာလ” ဟူသော နာမဖြင့် ကျော်ကြားခဲ့သည်။

Verse 25

विजितानेकसमरः श्रीसंतर्पितमार्गणः । अनेकगुणसंपूर्णः पूर्णचंद्रनिभद्युतिः

စစ်ပွဲများစွာတွင် အောင်မြင်သူဖြစ်၍ မိမိ၏ မြားပစ်သူများကို ပျော်ရွှင်စေကာ ဆုလာဘ်ပေးတော်မူ၏; ဂုဏ်သတ္တိများစွာဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်ခဲ့သည်။

Verse 26

संततावभृथक्लिन्न मूर्धजः क्षितिषर्षभः । प्रजापालनसंपन्नः कोशप्रीणितभूसुरः

မင်းတို့အနက် နွားထီးကဲ့သို့ ထင်ရှားသူဖြစ်၍ အဘိသေကအလှူရေကြောင့် ဆံပင်သည် အမြဲစိုစွတ်နေ၏; ပြည်သူကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရာတွင် ပြည့်စုံကာ ရာဇဘဏ္ဍာဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို စိတ်ချမ်းသာစေခဲ့သည်။

Verse 27

पदारविंदं गौविंदं हृदि ध्यायन्नतंद्रितः । वासुदेवकथालापपरिक्षिप्त दिनक्षपः

မပင်ပန်းမနားဘဲ ဂోవിന്ദ၏ ကြာပန်းတော်ခြေကို နှလုံးသား၌ သတိပြုဓ్యာနပြုနေ၏; ထို့ပြင် ဝါសုဒေဝ၏ သာသနာကഥာများကို ဆွေးနွေးပြောဆိုရာတွင် စိမ့်ဝင်လျက် နေ့ညများကို ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။

Verse 28

कदाचिदुपविष्टःसन्मध्ये राजसभं द्विज । दूरात्कार्पटिकैर्दृष्टो वाराणस्याः समागतैः

တစ်ခါတစ်ရံ၊ ဟေ ဒွိဇ၊ ရာဇသဘင်အလယ်၌ ထိုင်နေစဉ် ဝါရာဏသီမှ ရောက်လာသော လှည့်လည်သွားလာသည့် ဆင်းရဲတော်မူသော တပသီ-ဘိက္ခုများက အဝေးမှပင် သူ့ကို မြင်တွေ့ခဲ့သည်။

Verse 29

तत्कर्मभाविसदृशैस्तदात्वमभिनंदितः । तैः सर्वै राजशार्दूलस्याशीर्वादैरनेकशः

ထိုကံနှင့် ထိုကံ၏နောက်ဆက်တွဲဖြစ်မည့်အကျိုးနှင့် ကိုက်ညီသကဲ့သို့ ထိုအခါ သင်သည် ချီးမွမ်းခံရ၏။ ထို့ပြင် သူတို့အားလုံးက မင်းတို့အနက် ကျားသဖွယ်သော မင်းကြီးအား အကြိမ်ကြိမ် များစွာသော ကောင်းချီးမင်္ဂလာများ ပေးအပ်ကြ၏။

Verse 30

श्रीमद्विश्वेश्वरो देवो विश्वेषां जगतां गुरुः । काशीनाथस्तुते कुर्यात्कुमतेरपवर्जनम्

လောကအပေါင်း၏ ဆရာတော်ဖြစ်သော ဂုဏ်တော်ပြည့်ဝသည့် ဗိရှ္ဝေရှ္ဝရ ဒေဝ—ကာသီနာထ—ကို ချီးမွမ်းပူဇော်သောအခါ မကောင်းသောအမြင်နှင့် မမှန်ကန်သောဉာဏ်ကို ဖယ်ရှားပေးတော်မူပါစေ။

Verse 31

नैःश्रेयसीं च संपत्तिं यो देयात्स्मरणादपि । काशीनाथः स ते दिश्याज्ज्ञानं मलविवर्जितम्

အမှတ်ရရုံဖြင့်ပင် အမြင့်ဆုံးကောင်းကျိုးနှင့် စစ်မှန်သောစည်းစိမ်ကို ပေးတော်မူသော ကာသီနာထသည် သင်အား အညစ်အကြေးကင်းသော ဉာဏ်ပညာကို ပေးတော်မူပါစေ။

Verse 32

येन पुण्येन ते प्राप्तं राज्यं प्राज्यमकंटकम् । तत्पुण्यशेषतोभूयाद्विश्वनाथे मतिस्तव

မည်သည့်ပုဏ္ဏာကြောင့် သင်သည် အကျယ်ဝန်း၍ ဆူး (အတားအဆီး) ကင်းသော နိုင်ငံတော်ကို ရရှိခဲ့သနည်း၊ ထိုပုဏ္ဏာ၏ ကျန်ရစ်သောအကျိုးကြောင့် ဗိရှ္ဝနာထအပေါ် သင်၏ ဘက္တိနှင့် သန္နိဋ္ဌာန်သည် အမြဲတိုးပွားပါစေ။

Verse 33

यस्य प्रसादात्सुलभमायुः पुत्रांबरागनाः । समृद्धयः स्वर्गमोक्षौ स विश्वेशः प्रसीदतु

သူ၏ကရုဏာကြောင့် အသက်ရှည်ခြင်း၊ သားသမီး (သား)၊ အဝတ်အစားနှင့် ဇနီးမယားကို လွယ်ကူစွာ ရရှိနိုင်သကဲ့သို့ စည်းစိမ်၊ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် မောက္ခလည်း ရရှိနိုင်၏။ ထိုဗိရှ္ဝေရှ ပရမေရှ్వరသည် ကျေးဇူးတော်ပြုပါစေ။

Verse 34

नामश्रवणमात्रेण यस्य विश्वेशितुर्विभोः । महापातकविच्छेदः स विश्वेशोऽस्तु ते हृदि

အာနန္တတန်ခိုးရှင် ဝိရှ္ဝေရှိတೃ ဘုရား၏ နာမတော်ကို ကြားရုံမျှဖြင့်ပင် မဟာအပြစ်များ ပြတ်တောက်သွားသည်—ထို ဝိရှ္ဝေရှ သင်၏နှလုံး၌ ကိန်းဝပ်ပါစေ။

Verse 35

त्वं वृद्धकालो भूपालः श्रुत्वेत्याशीः परंपराम् । स्मरिष्यसीदं वृत्तांतं पुलकांकवपुस्तदा

အို မင်းကြီး၊ သင် အသက်အရွယ်ကြီးရင့်လာသောအခါ ဤကောင်းချီးမင်္ဂလာအစဉ်အဆက်ကို ကြားပြီးနောက် ဤဖြစ်ရပ်ကို သတိရမည်; ထိုအခါ ဘက္တိကြောင့် ကိုယ်တော်၌ ရင်ခုန်ရောမန့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

Verse 36

आकारगोपनं कृत्वा तेभ्यो दत्त्वा धनं बहु । सुमुहूर्तमनुप्राप्य सुते राज्यं विधाय च

ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထား၍ သူတို့အား ငွေကြေးအလွန်များ ပေးလှူပြီးနောက် မင်္ဂလာအချိန်ကောင်းကို ရရှိသော် သားတော်အား နိုင်ငံတော်ကို အပ်နှံကာ အုပ်ချုပ်ရေးကို တည်ထောင်မည်။

Verse 37

अनंगलेखया राज्ञ्या ततः काशीं गमिष्यसि । दत्त्वा दानानि भूरीणि प्रीणयित्वाऽर्थिनो जनान्

ထို့နောက် မိဖုရား အနင်္ဂလေခာ နှင့်အတူ ကာရှီသို့ သွားမည်—အလှူဒါနများစွာ ပေးလှူပြီး လိုအပ်သူ တောင်းခံသူများကို စိတ်ကျေနပ်စေပြီးနောက်။

Verse 38

स्वनाम्ना तत्र संस्थाप्य लिंगं निर्वाणकारणम् । प्रासादं तत्र कृत्वोच्चैस्तदग्रे कूपमुत्तमम्

အဲဒီမှာ မိမိနာမဖြင့် မောက္ခအကြောင်းဖြစ်သော လင်္ဂကို တည်ထောင်ပြီး၊ မြင့်မားသော ဘုရားကျောင်းကို ဆောက်ကာ၊ ထိုရှေ့တွင် အလွန်ကောင်းသော ရေတွင်းတစ်တွင်းကိုလည်း ဆောက်မည်။

Verse 39

विधाय विधिवत्तत्र कलशारोपणादिकम् । मणिमाणिक्य चांपेय दुकूलेभाश्वगोधनम्

ထိုနေရာ၌ ကလသ (သန့်ရှင်းသောရေခွက်) တင်မြှောက်ခြင်းစသည့် ဝိဓိတော်အတိုင်း အခမ်းအနားများကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဒါနအဖြစ်—ရတနာမဏိများ၊ ပတ္တမြား၊ အရသာကောင်းသော မദိရာ၊ တန်ဖိုးကြီး ဒုကူလအဝတ်အစားများ၊ ဆင်နှင့် မြင်းများ၊ နွားအုပ်များကို ပူဇော်လှူဒါန်း하였다။

Verse 40

महाध्वजपताकाश्च च्छत्रचामरदर्पणम् । देवोपकरणं भूरि विश्राण्य श्रमवर्जितः

သူသည် ထို့ပြင် မဟာဓွဇနှင့် ပတကာများ၊ ခြုံ (ချတ်)၊ ချာမရ ပန်ကာနှင့် မှန်များ—ဒေဝတားပူဇော်ရေးအတွက် အထောက်အကူပစ္စည်းများကို မပင်ပန်းမနား၊ မတွန့်ဆုတ်ဘဲ အလွန်များစွာ ဝေငှလှူဒါန်း하였다။

Verse 41

व्रतोपवासनियमैः परिक्षीणकलेवरः । मध्याह्ने निर्जने तत्र द्रक्ष्यस्येकं तपोधनम्

ဝရတ (အဓိဋ္ဌာန်)၊ ဥပဝါသ (အစာရှောင်) နှင့် နိယမတရားများကြောင့် ကိုယ်ခန္ဓာသည် ချို့ယွင်းနွမ်းနယ်လာခဲ့သည်။ မွန်းတည့်ချိန်၌ ထိုတိတ်ဆိတ်ရာနေရာတွင် တပောဓန တစ်ပါးတည်းသော တပသီကို သင်မြင်ရမည်—သူ၏ စစ်မှန်သော ဓနမှာ တပ (တပဿယာ) ဖြစ်သည်။

Verse 42

अतीवजीर्णवपुषं परिपिंगजटान्वितम् । मूर्तिमंतंमिव प्रांशुं धर्मं जनमनोहरम्

သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာသည် အလွန်အမင်း အိုမင်းကျိုးနွမ်းပြီး၊ ခေါင်းပတ်လည်တွင် ပင်္ဂလ (အဝါညို) ရောင် ဂျဋာဆံပင်များ ရစ်ပတ်နေသည်။ သူသည် မြင့်မားသန်မာ၍ လူတို့၏စိတ်ကို ဆွဲဆောင်ကာ၊ ဓမ္မတရားကိုယ်တိုင် ရုပ်သဏ္ဌာန်ယူ၍ ပေါ်ထွန်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 43

भारं शरीरयष्टेश्च दृढयष्ट्यां समर्प्य च । गर्भागाराद्विनिष्क्रम्याभ्यायांतंरंगमंडपे

နွမ်းနယ်သော ကိုယ်ခန္ဓာ၏ အလေးကို ခိုင်မာသော တောင်ဝှေးပေါ်သို့ တင်ပေးကာ၊ သူသည် ဂರ್ಭဂೃಹ (အတွင်းသန့်ရှင်းခန်း) မှ ထွက်လာပြီး အဝင်းအဝိုင်းရှိ မဏ္ဍပသို့ ချဉ်းကပ်လာ하였다။

Verse 44

उपविश्य समीपे ते प्रक्ष्यत्येवमनुक्रमात् । कोसि त्वं किमिहासि त्वं द्वितीय इव कस्त्वयम्

သင်၏အနီး၌ ထိုင်လျက် သူသည် အစဉ်လိုက် မေးမြန်းမည်— “သင်သည် မည်သူနည်း? ဤနေရာသို့ အဘယ်ကြောင့် လာသနည်း? ထို့ပြင် သင်၏ဘေး၌ ဒုတိယကိုယ်တော်ကဲ့သို့ ရှိနေသူသည် မည်သူနည်း?”

Verse 45

प्रासादः कारितः केन जानास्येष ततो वद । अस्य लिंगस्य किं नाम प्रायो जाने न वार्धकात्

“ဤပရသာဒ(ဘုရားကျောင်း)ကို မည်သူက ဆောက်လုပ်စေသနည်း? သိလျှင် ပြောပါ။ ထို့ပြင် ဤလင်္ဂ၏ အမည်သည် အဘယ်နည်း? အမှန်တကယ်တော့ အိုမင်းခြင်းကြောင့် မေ့လျော့နေပြီ။”

Verse 46

पृष्टस्त्वमिति ते नाथ तदा वृद्ध तपस्विना । कथयिष्यस्यहं राजा वृद्धकाल इति श्रुतः

အို နာထာ၊ အိုမင်းသော တပသီက ဤသို့ မေးမြန်းသော် သင်သည် ပြန်လည်ဆိုမည်— “ကျွန်ုပ်သည် မင်းတရားဖြစ်၍ ‘ဝೃဓ္ဓကာလ’ ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှားသူ ဖြစ်သည်။”

Verse 47

दाक्षिणात्य इह प्राप्तस्त्वेतया सह कांतया । ध्यायामि लिंगमेतच्च प्रार्थयामि न किंचन

“ကျွန်ုပ်သည် တောင်ပိုင်းဒေသမှ ဤချစ်မြတ်နိုးသော ဇနီးနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာပါသည်။ ဤလင်္ဂကို ဓ్యာန်ပြုပါ၏၊ မည်သည့်အရာမျှ မတောင်းဆိုပါ။”

Verse 48

प्रासादस्यास्य जटिल स्वयंकारयिता शिवः । विशेषतोऽस्यलिंगस्य नाम नो वेद्मि निश्चितम्

“အို ဇဋာဆံပင်ရှိသူ၊ ဤပရသာဒကို ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပေါ်စေ၍ ဆောက်လုပ်သူမှာ သီဝ(ရှီဝ) ကိုယ်တော်တိုင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလင်္ဂ၏ ထူးခြားသော အမည်ကိုတော့ ကျွန်ုပ် မသေချာစွာ မသိပါ။”

Verse 49

इति श्रुत्वा नरपतेर्वाक्यंप्राह जटाधरः । सत्यमुक्तं त्वयैकं हि लिंगनाम न वेत्सि यत्

မင်း၏စကားကို ကြားသော် ဇဋာဆံပင်ထုံးထားသော တပသီက ပြန်ဆိုသည်— “တစ်ချက်တော့ သင်မှန်ကန်စွာ ပြောခဲ့၏၊ သို့သော် လိင်္ဂ၏ နာမကို သင်မသိသေး”

Verse 50

पश्येयं त्वामहं नित्यमुपविष्टं सुनिश्चलम् । श्रुतो भविष्यति तव प्रासादो येन कारितः

“သင်ကို ငါ အမြဲမြင်နိုင်ပါစေ—သင်သည် မလှုပ်မယှက် တည်ငြိမ်စွာ ထိုင်နေပါစေ။ သင်တည်ဆောက်စေသော နန်းတော်သည်လည်း နာမည်ကျော်ကြားလိမ့်မည်”

Verse 51

ममाग्रे तत्समाचक्ष्व यदि जानासि तत्त्वतः । आकर्ण्येति वचस्तस्य पुनः प्राह भवानिति

“အကယ်၍ သင်သည် အနှစ်သာရတရားကို တကယ်သိလျှင် ငါ့ရှေ့တွင် တိုက်ရိုက် ပြောပြပါ” ဟုဆိုရာ၊ ထိုစကားကို ကြားသော် အခြားသူက ထပ်မံပြောသည်— “ကောင်းပြီ၊ နားထောင်”

Verse 52

कर्ता कारयिता शंभुः किमतथ्यं ब्रवीम्यहम् । अथवा चिंतया किं मे तपस्विन्ननया विभो

“လုပ်သူလည်း သမ္ဘူ၊ လုပ်စေသူလည်း သမ္ဘူပင်—ငါ မမှန်ကန်သောစကားကို ဘယ်လိုပြောနိုင်မည်နည်း? သို့သော်လည်း အာနုဘော်ရှိသော တပသီအရှင်၊ ဤစိုးရိမ်ခြင်းသည် ငါ့အတွက် အကျိုးရှိသလော”

Verse 53

इति त्वयि स्थिते जोषं स पुनर्वृद्धतापसः । पिपासुरस्मि पानीयमानीयाशु प्रयच्छ मे

သင်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေစဉ် အိုမင်းသော တပသီက ထပ်မံဆိုသည်— “ငါ ရေငတ်၏—ရေကို အမြန်ယူလာပြီး ငါ့အား ပေးပါ”

Verse 54

इति तेन च नुन्नस्त्वं वार्यानीय च कूपतः । पाययिष्यसि तं वृद्धं तापसं तत्क्षणाच्च सः

ထိုသူ၏တိုက်တွန်းမှုကြောင့် သင်သည် ရေတွင်းမှ ရေကိုဆွဲယူ၍ အိုမင်းသော တပသီအား သောက်စေမည်၊ ထိုခဏချင်းပင် သူသည်…

Verse 55

तदंबुपानतो भूयात्सुपार्वण शशिप्रभः । तरुणो रूपसंपन्नः कोशोन्मुक्तोरगो यथा

ထိုရေကို သောက်ပြီးနောက် သူသည် လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပလာ၍ လူငယ်ရုပ်ရည်လှပသွားသည်—အရေဟောင်းကို ချွတ်လွတ်သွားသော မြွေကဲ့သို့။

Verse 56

जाताश्चर्येण भवता पुनरेवाभ्यभाषि सः । कः प्रभावो हि भगवन्नेष येन भवान्पुनः

သင်ပြသသော အံ့ဩဖွယ်ကြောင့် သူသည် ထပ်မံမေးမြန်း၍ “ဘဂဝန်၊ မည်သို့သော အာနုဘော်ကြောင့် သင်သည် ထပ်မံ…” ဟုဆို၏။

Verse 57

परित्यज्यात्र जरसं न वो भ्राजसि सांप्रतम् । अस्ति चेदवकाशस्ते ततो ब्रूहि तपोधन

“ဤနေရာတွင် အိုမင်းခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး ယခု သင်သည် တောက်ပနေသည်။ အချိန်ရပါက ပြောပြပါ၊ တပဓန—တပ၏ ရတနာရှင်။”

Verse 58

तपोधन उवाच । वृद्धकालक्षितिपते जाने त्वां सुमहामते । इमामपि च जानेऽहं तव पत्नीं पतिव्रताम्

တပဓနက ဆိုသည်—“အိုမင်းခြင်း၏ ဝန်ကို ကြာရှည်ခံယူလာသော မင်းကြီး၊ အလွန်ပညာရှိသူ၊ သင့်ကို ငါသိ၏။ ထို့ပြင် သင့်၏ ပတိဝရတာ—ခင်ပွန်းသစ္စာတည်ကြည်သော ဇနီးကိုလည်း ငါသိ၏။”

Verse 59

जन्मनोऽस्मादियं राजन्नासीद्विप्रस्य कन्यका । तुर्वसोर्वेदवपुषः शुभाचारा शुभानना

အရှင်မင်းကြီး၊ ယခင်ဘဝ၌ ဤသူမသည် ဗြဟ္မဏ၏ သမီးဖြစ်၍ “တုရဝစု” ဟူသောအမည်ရှိကာ ဝေဒသဘောတရား၏ တောက်ပမှုဖြင့် ရောင်လင်း၍ ကောင်းမြတ်သောအကျင့်နှင့် လှပသောမျက်နှာရှိ၏။

Verse 60

तेन दत्ता विवाहार्थं नैध्रुवाय महात्मने । स च कालवशं प्राप्तो नैध्रुवोऽप्राप्तयौवनः

သူမကို မင်္ဂလာအတွက် မဟာအတ္တမန် နိုင်ဓြုဝ ထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သော်လည်း၊ နိုင်ဓြုဝသည် ယောဝနမရောက်သေးခင် ကာလ၏အာဏာအောက်သို့ ကျရောက်ကာ ကွယ်လွန်သွား၏။

Verse 61

वैधव्यं पालयंत्येषा मृताऽवंत्यां शुभव्रता । तेन पुण्येन संजाता पांड्यस्य नृपतेः सुता

ဤသူမသည် မုဆိုးမဓမ္မကို သစ္စာတည်၍ ထိန်းသိမ်းကာ သုဘဝြတဖြစ်လျက် အဝန္တီ၌ ကွယ်လွန်၏။ ထိုပုဏ္ဏိယကြောင့် ပாண்டျမင်း၏ သမီးအဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာ၏။

Verse 62

परिणीता त्वया राजन्पतिव्रतरता सदा । त्वया सहेह संप्राप्ता मुक्तिं प्राप्स्यत्यनुत्तमाम्

အရှင်မင်းကြီး၊ မင်းကြီးနှင့် မင်္ဂလာဆောင်ပြီးနောက် အမြဲတမ်း ပတိဝြတာလမ်းစဉ်၌ တည်ကြည်ကာ မင်းကြီးနှင့်အတူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာသဖြင့် အထွတ်အထိပ် မုတ္တိ (မောက္ခ) ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 63

अयोध्यायामथावंत्यां मथुरायामथापि वा । द्वारवत्यां च कांच्यां वा मायापुर्यामथो नृप

အရှင်နရပတိ၊ အယောဓျာ၌ဖြစ်စေ၊ အဝန္တီ၌ဖြစ်စေ၊ မထုရာ၌ဖြစ်စေ; ဒွာရဝတီ၌ဖြစ်စေ၊ ကာဉ္စီ၌ဖြစ်စေ၊ မာယာပူရီ၌ဖြစ်စေ—

Verse 64

अपि पातकिनो ये च कालेन निधनं गताः । ते हि स्वर्गादिहागत्य काश्यां मोक्षमवाप्नुयुः

အပြစ်ရှိသူတို့ပင် ကာလတန်ခိုးအတိုင်း သေဆုံးသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပြန်လည်လာ၍ ဤကာသီ၌ မောက္ခကို ရနိုင်ကြသည်။

Verse 65

अवैमि त्वामपि नृपद्विजोऽभूः पूर्वजन्मनि । माथुरः शिवशर्माख्यो मायापुर्यां भवान्मृतः

အရှင်မင်းကြီး၊ သင့်ကိုလည်း ကျွန်ုပ်သိ၏။ အတိတ်ဘဝတွင် သင်သည် မထုရာမြို့မှ ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးဖြစ်၍ “ရှီဝရှර්မန်” ဟု အမည်ရပြီး မာယာပူရီ၌ ကွယ်လွန်ခဲ့သည်။

Verse 66

तत्पुण्यात्प्राप्य वैकुंठं भुक्त्वा भोगान्मनोरमान् । तत्पुण्यशेषात्क्षितिपो जातस्त्वं नंदिवर्धने

ထိုကုသိုလ်ကြောင့် သင်သည် ဝိုင်ကుంఠသို့ ရောက်၍ စိတ်ပျော်ရွှင်စေသော အာရုံခံစားမှုများကို ခံစားခဲ့၏။ ထိုကုသိုလ်၏ ကျန်ရစ်သည့် အကျိုးကြောင့် နန္ဒိဝර්ဓန၌ မင်းအဖြစ် မွေးဖွားလာသည်။

Verse 67

वृद्धकालावनीपाल तेनैव सुकृतेन च । मोक्षक्षेत्रमिदं प्राप्तो मुक्तिं प्राप्स्यस्यनुत्तमाम्

အို အိုမင်းမြေကြီးကို အုပ်စိုးသော အိုမင်းကြီး၊ ထိုကောင်းမှုတရားတည်းဖြင့်ပင် သင်သည် ဤမောက္ခကွင်းသို့ ရောက်လာခဲ့၏။ သင်သည် အထွတ်အထိပ် မုက္တိကို ရရှိမည်။

Verse 68

अन्यच्च शृणु राजेंद्र त्वया यत्समुदीरितम् । कर्ता कारयिता शंभुः प्रासादस्येति तत्स्फुटम्

ထို့ပြင် နားထောင်ပါ၊ မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး။ သင်ပြောခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်—ဤပရသာဒ-ဘုရားကျောင်းကို လုပ်ဆောင်သူလည်း ရှမ္ဘူ (ရှီဝ) ဖြစ်၍၊ လုပ်စေသူလည်း ထိုသူတည်း။

Verse 69

सुकृतं नैव सततमाख्यातव्यं कदाचन । कृतं मयेति कथनात्पुण्यं क्षयति तत्क्षणात्

မိမိ၏ ကုသိုလ်ကောင်းမှုကို အမြဲတမ်း ထပ်ခါထပ်ခါ မကြေညာသင့်။ “ငါလုပ်ခဲ့သည်” ဟု ဆိုလျှင် ထိုခဏတင် ပုဏ္ဏ (puṇya) လျော့နည်းသွားသည်။

Verse 70

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन गोपनीयं निधानवत् । सुकृतं कीर्तनाद्व्यर्थं भवेद्भस्महुतं तथा

ထို့ကြောင့် အားလုံးသောကြိုးစားမှုဖြင့် မိမိ၏ပုဏ္ဏကို خزာနာကဲ့သို့ လျှို့ဝှက်ထားရမည်။ ဂုဏ်ပြောအော်ဟစ်လျှင် ကုသိုလ်ကောင်းမှုသည် အကျိုးမဲ့သွား၍ ပြာထဲသို့ ဟောမပူဇော်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 71

निश्चितं विश्वनाथेन प्रेरितेन त्वयाऽनघ । कृतं हि कृतकृत्येन प्रासादादिह वेद्म्यहम्

အနဃ၊ သေချာပေါက်ဖြစ်သည်—ဗိශ්ဝနာထ၏ လှုံ့ဆော်မှုကြောင့် သင်၊ ကိစ္စပြီးမြောက်သူ (ကೃತကೃತ்ய) သည် ဤအမှုကို အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်ပြီးပြီ။ ဤပရသာဒ (ဘုရားကျောင်း) စသည့် လက္ခဏာများမှ ငါဤနေရာတွင် သိမြင်သည်။

Verse 72

वृद्धकालेश्वरं नाम लिंगमेतन्महीपते । जानीह्यनादिसंसिद्धं निमित्तं किंतु वै भवान्

မဟီပတေ (ဘုရင်)၊ ဤလင်္ဂသည် “ဝೃદ્ધကာလေရှဝရ” ဟု အမည်ရသည်။ အနာဒီဖြစ်၍ အစဉ်တည်မြဲစွာ စိဒ္ဓဖြစ်သည်ဟု သိလော့; သင်သည် ဤနေရာ၌ ပေါ်ထွန်းလာစေရန် နိမိတ္တ (ကိရိယာအကြောင်း) သာ ဖြစ်သည်။

Verse 73

दर्शनात्स्पर्शनात्तस्य पूजनाच्छ्रवणान्नतेः । वृद्धकालेशलिंगस्य सर्वं प्राप्नोति वांछितम्

ဝૃদ্ধကာလေရှ လင်္ဂကို မြင်ခြင်း၊ ထိတွေ့ခြင်း၊ ပူဇော်ခြင်း၊ အကြောင်းကို နားထောင်ခြင်းနှင့် ဦးချခြင်းတို့ဖြင့် လိုအင်ဆန္ဒရှိသမျှ အားလုံးကို ရရှိနိုင်သည်။

Verse 74

कूपः कालोदको नाम जराव्याधिविघातकृत् । यदीय जलपानेन मातुःस्तन्यमपानवान्

‘ကာလိုဒက’ ဟူသော ရေတွင်းတစ်တွင်းရှိ၍ အိုမင်းခြင်းနှင့် ရောဂါတို့ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထိုရေကို သောက်လျှင် မိခင်နို့ကို ပြန်သောက်သကဲ့သို့ မူလအသက်အား ပြန်လည်ရရှိသည်။

Verse 75

कृतकूपोदकस्नानः कृतैतल्लिंगपूजनः । वर्षेण सिद्धिमाप्नोति मनोभिलषितां नरः

ရေတွင်းရေဖြင့် ရေချိုးကာ ဤလင်္ဂကို ပူဇော်သူသည် တစ်နှစ်အတွင်း စိတ်ထဲက ဆန္ဒရှိသော စိဒ္ဓိ (siddhi) ကို ရရှိလိမ့်မည်။

Verse 76

न कुष्ठं न च विस्फोटा नरंघा न विचर्चिका । पीतात्स्पृष्टात्प्रतिष्ठंति कफः कालतमोदकात्

ကူဋ္ဌ (အရေပြားကူးစက်ရောဂါ) မရှိ၊ ဖုအနာပေါက်ခြင်း မရှိ၊ စကေးဘီးစ် မရှိ၊ အက်ဇီမာ မရှိတော့။ ‘ကာလတမောဒက’ ရေကို သောက်သော်လည်းကောင်း ထိတွေ့သော်လည်းကောင်း ရောဂါများ ချက်ချင်း သက်သာငြိမ်းသည်။

Verse 77

नाग्निमांद्यं नैव शूलं न मेहो न प्रवाहिका । न मूत्रकृच्छ्रं ना पामा पानायस्यास्य सेवनात्

ဤရေကို သောက်သုံးလျှင် အစာမကြေခြင်း မရှိ၊ ဝမ်းဗိုက်ကိုက်ခဲခြင်း မရှိ၊ ဆီးရောဂါ မရှိ၊ ဝမ်းလျှောသွေးပါ (ဒိုင်ဆင်ထရီ) မရှိ၊ ဆီးသွားခက်ခြင်း မရှိ၊ အရေပြားယားယံရောဂါလည်း မရှိ။

Verse 78

भूतज्वराश्च ये केचिद्ये केचिद्विषमज्वराः । ते क्षिप्रमुपशाम्यंति ह्येतत्कूपोदसेवनात्

ဘူတ (bhūta) ကြောင့် ဖြစ်သော ဖျားနာမှုများနှင့် မညီမညာ (အကြားအကွာဖြစ်) ဖျားနာမှုများ အားလုံးသည် ဤရေတွင်းရေကို သုံးစွဲသောက်သုံးခြင်းဖြင့် လျင်မြန်စွာ သက်သာငြိမ်းသည်။

Verse 79

तवाग्रतो मम जरा पलितं च यथाविधि । एतत्कूपोदपानेन क्षणान्नष्टं नवोऽभवम्

သင်၏မျက်စိရှေ့တင်ပင် ငါ၏အိုမင်းခြင်းနှင့် ဆံပင်ဖြူခြင်း—ပေါ်လာသကဲ့သို့—ဤရေတွင်းရေကို သောက်လိုက်သည်နှင့် ခဏချင်းပျောက်ကွယ်သွား၍ ငါသည် ပြန်လည်နုပျိုလာ၏။

Verse 80

वृद्धकालेश्वरे लिंगे सेवितेन दरिद्रता । नोपसर्गा न वा रोगा न पापं नाघजं फलम्

ဗြဿ္ဍကာလေရှဝရ၏ လင်္ဂကို ပူဇော်ဆည်းကပ်လျှင် ဆင်းရဲမွဲတေမှု ပျောက်ကွယ်သည်; အန္တရာယ်မရှိ၊ ရောဂါမရှိ၊ အပြစ်မရှိ၊ မကောင်းမှုမှ ဖြစ်သော အကျိုးလည်း မရှိ။

Verse 81

उत्तरे कृत्तिवासस्य वाराणस्यां प्रयत्नतः । वृद्धकालेश्वरं लिंगं द्रष्टव्यं सिद्धिकामुकैः

ဝါရာဏသီမြို့၌ ကృတ္တိဝာသ၏ မြောက်ဘက်တွင် ဗြဿ္ဍကာလေရှဝရ၏ လင်္ဂရှိသည်; စိဒ္ဓိကို လိုလားသူတို့သည် ကြိုးစား၍ ရှာဖွေကာ ဖူးမြင်သင့်၏။

Verse 82

इत्युक्त्वा तं महीपालं हस्ते धृत्वा तपोधनः । सानंगलेखा राज्ञीकं तस्मिंल्लिंगे लयं ययौ

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် တပဓနကြွယ်ဝသော တပသီသည် မဟီပာလ မင်း၏လက်ကို ကိုင်ယူ၍; မိဖုရား အနင်္ဂလေခာနှင့်အတူ ထိုလင်္ဂထဲသို့ပင် လျောဝင်လီနသွား၏။

Verse 83

महाकाल महाकाल महाकालेति कीर्तनात् । शतधा मुच्यते पापैर्नात्र कार्या विचारणा

“မဟာကာလ၊ မဟာကာလ၊ မဟာကာလ” ဟု ကီရတန်ရွတ်ဆိုခြင်းဖြင့် အပြစ်များမှ ရာဆတင် လွတ်မြောက်သည်; ဤနေရာ၌ သံသယ သို့မဟုတ် အငြင်းပွားရန် မလို။

Verse 84

इत्थं भवित्री ते मुक्तिः कैटभारातिदर्शनात् । भोगान्भुक्त्वा बहुविधान्वैकुंठ नगरे शुभे

ဤသို့ ကိုင်ဋဘာရ၏ ဒർശနကို ရရှိခြင်းကြောင့် သင်၏ မောက္ခ (လွတ်မြောက်မှု) သည် ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ မင်္ဂလာရှိသော ဝိုင်ကුණ္ဌ နဂရ၌ အမျိုးမျိုးသော သာယာမှုများကို ခံစားပြီးနောက် ကောင်းကျိုးအနာဂတ်သည် ထင်ရှားလာလိမ့်မည်။

Verse 85

इति संहृष्टतनूरुहः स विप्रो भगवत्तद्गणवक्त्रतो निशम्य । स्वमुदर्कमथार्ककोटिरम्यं हरिलोकं परिलोकयांचकार

ဘုရားသခင်၏ အစေခံ၏ ပါးစပ်မှ ဤစကားကို ကြားသိရာတွင် ထိုဗြာဟ္မဏသည် ပီတိကြောင့် ကိုယ်မွေးရောမများ ထောင်တက်လာ၏။ ထို့နောက် မိမိ၏ အနာဂတ်အကျိုးကို မြင်တော်မူရာ—သန်းပေါင်းများစွာသော နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပသော ဟရီလောက ဖြစ်၏။

Verse 86

मैत्रावरुणिरुवाच । लोपामुद्रे स विप्रेंद्रो भोगान्भुक्त्वा मनोरमान् । मायापुर्यां कृतप्राणत्याग पुण्यबलेन च

မૈထ္ရာဝရုဏီ မိန့်ကြားသည်– အို လောပာမုဒြာ၊ ထိုအထွတ်အမြတ် ဗြာဟ္မဏသည် သာယာသော သုခများကို ခံစားပြီးနောက် မာယာပူရီ၌ အသက်စွန့်ခြင်းမှ ရရှိသော ကုသိုလ်အင်အားကြောင့် နောက်ထပ် မင်္ဂလာရှိသော အဆင့်များကိုလည်း ရောက်ရှိ하였다။

Verse 87

वैकुंठलोकादागत्य पत्तने नंदिवर्धने । भौमानि भुक्त्वा सौख्यानि पुत्रानुत्पाद्य सुंदरान्

ဝိုင်ကුණ္ဌလောကမှ ပြန်လည်လာပြီး နန္ဒိဝර්ဓန မြို့၌ မွေးဖွားလာ၏။ လောကီသုခများကို ခံစားပြီးနောက် ရုပ်ရည်လှပသော သားများကို မွေးဖွားစေ하였다။

Verse 88

तेषु राज्यं विनिक्षिप्य प्राप्य वाराणसीं पुरीम् । विश्वेश्वरं समाराध्य निर्वाणपदमीयिवान्

သားတို့ထံ နိုင်ငံတော်ကို အပ်နှံပြီးနောက် ဗာရာဏသီ မြို့သို့ ရောက်လာ၏။ ဝိශ්ဝေရှဝရကို အာရాధနာပြု၍ နိဗ္ဗာန်ပဒ (နိර්ဝာဏ) သို့ ရောက်ရှိ하였다။

Verse 89

एतत्पुण्यतमाख्यानं विप्रस्य शिवशर्मणः । श्रुत्वा पापविनिर्मुक्तो ज्ञानं परममृच्छति

ဗြာဟ္မဏ «ရှီဝရှာရ္မန်» ၏ အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်သော အတ္ထုပ္ပတ္တိကို ကြားနာလျှင် ပာပမှ လွတ်ကင်း၍ အမြင့်ဆုံး ဉာဏ်ပညာကို ရရှိသည်။