Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 6
सायमस्तमितः प्रातः कथं जीवेद्रविः पुनः । सानुरागकरस्पर्शैः प्राचीमाश्वास्य खंडिताम्
sāyamastamitaḥ prātaḥ kathaṃ jīvedraviḥ punaḥ | sānurāgakarasparśaiḥ prācīmāśvāsya khaṃḍitām
ညနေ၌ ဝင်လျှောပြီးနောက် နံနက်၌ နေမင်းသည် မည်သို့ ပြန်လည် အသက်ရှင်သနည်း? ချစ်မြတ်နိုးမှုဖြင့် ပြည့်သော ရောင်ခြည်တို့၏ ထိတွေ့မှုကြောင့် အရှေ့ဘက်ကို ဒဏ်ရာရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် အရပ်ကို အားပေးနှစ်သိမ့်ကာ ပြန်လည် ပြုပြင်တော်မူ၏။
Skanda (deduced from Kāśīkhaṇḍa default dialogue-frame, verse-context narration)
Tirtha: Gaṅgā in Kāśī at sunrise (prācī-mukha ghāṭas)
Type: ghat
Scene: The Sun, after ‘setting’, returns at dawn; his rays are depicted as affectionate hands touching and soothing the personified East—like a beloved consoled after separation.
FAQs
Renewal after decline is natural to cosmic order; compassion and gentle power (like sunlight) restores what is broken.
The Kāśīkhaṇḍa setting frames the sanctity of sacred time in Kāśī; this verse itself is a dawn-panegyric rather than a named tīrtha.
None explicitly; it supports the implied auspiciousness of early-morning worship and purity-practices.