Skanda Purana — Kashi Khanda, Shloka 93
आकर्ण्य तत्करुणवत्परिदेवितानि तानि द्रुमा व्रततयः कुसुमाश्रुपातैः । प्रायो रुदंति पततां विरुतार्तरावैरालोल्यमौलिमसकृत्पवनच्छलेन
ākarṇya tatkaruṇavatparidevitāni tāni drumā vratatayaḥ kusumāśrupātaiḥ | prāyo rudaṃti patatāṃ virutārtarāvairālolyamaulimasakṛtpavanacchalena
ထိုကရုဏာပြည့်ဝသော ငိုကြွေးသံများကို ကြားသော် သစ်ပင်များသည်—ဝတ်တရားတည်ကြည်သော တပသီများကဲ့သို့—ပန်းများကျ၍ မျက်ရည်ရွာသကဲ့သို့ ငိုနေကြသယောင် ဖြစ်သည်။ အများအားဖြင့် ကျသွားသော ငှက်တို့၏ ဝမ်းနည်းအော်ဟစ်သံကဲ့သို့ မြည်တမ်းကြပြီး လေ၏အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မျက်နှာမူထိပ်ဖျားများသည် အကြိမ်ကြိမ် ယိမ်းယိုင်လှုပ်ရှားနေ၏။
Narrator (Purāṇic narrative voice)
Tirtha: Kāśī-vana/ghāṭa-parisara (implied sacred grove)
Type: ghat
Scene: Trees stand like vow-bound ascetics; blossoms fall like tears; birds cry in distress as if sharing the lament; treetops sway repeatedly, ‘blaming the wind’ for their grief.
FAQs
It depicts cosmic sympathy: even nature mirrors human sorrow, intensifying the moral-emotional ground for turning toward sacred consolation.
Not directly; it remains part of the Kāśī Khaṇḍa’s larger praise of Kāśī’s sacred atmosphere.
None.