भूमिष्ठापि न यात्रभूस्त्रिदिवतोप्युच्चैरधःस्थापि या या बद्धा भुवि मुक्तिदास्युरमृतं यस्यां मृता जंतवः । या नित्यं त्रिजगत्पवित्रतटिनी तीरे सुरैः सेव्यते सा काशी त्रिपुरारिराजनगरी पायादपायाज्जगत्
bhūmiṣṭhāpi na yātrabhūstridivatopyuccairadhaḥsthāpi yā yā baddhā bhuvi muktidāsyuramṛtaṃ yasyāṃ mṛtā jaṃtavaḥ | yā nityaṃ trijagatpavitrataṭinī tīre suraiḥ sevyate sā kāśī tripurārirājanagarī pāyādapāyājjagat
မြေပြင်ပေါ်၌ တည်ရှိသော်လည်း ထိုနေရာသည် သာမန်လောကီအရပ်မဟုတ်။ ကောင်းကင်ထက်ပင် မြင့်မြတ်သော်လည်း လူတို့ရောက်နိုင်ရန် ဤလောက၌ နိမ့်ချ၍ ထားရှိတော်မူ၏။ သံသရာချည်နှောင်မှု၌ ချုပ်နှောင်ခံရသော သတ္တဝါတို့သည် ထိုအရပ်၌ မောက္ခပေးသူများ ဖြစ်လာကြ၏။ ထိုနေရာ၌ သေဆုံးသူတို့သည် အမృత—အမတတရား—ကို ရရှိကြ၏။ သုံးလောကကို သန့်စင်စေသော မြစ်ကမ်းပေါ်၌ ဒေဝတားတို့ နိစ္စံ ဆည်းကပ်ရာ၊ တြိပုရာရီ (ရှီဝ) ၏ ရာဇနဂရ ကာရှီသည် ကမ္ဘာကို ဘေးအန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပါစေ။
Narrator/Compiler (Kāśī-stuti at the opening)
Tirtha: Kāśī (Avimukta)
Type: kshetra
Scene: Panoramic Kāśī: stepped ghāṭs descending to Gaṅgā, gods (deva-s) offering worship on the riverbank, Śiva as Tripurāri presiding over the city like a luminous guardian; a subtle aura suggests ‘earth yet beyond heaven’.
Kāśī is portrayed as a uniquely accessible gateway to mokṣa, where even death becomes a passage to immortality.
Kāśī (Vārāṇasī), especially the Gaṅgā’s purifying riverbank within the sacred city.
No direct prescription; the verse emphasizes devotional service by gods and the salvific power associated with residing/dying in Kāśī.