Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 59
सक्रोधनाः सदाचाराः श्रौतस्मार्तक्रियापराः । पंचयज्ञरता नित्यं संबंधसंमाश्रिताः । क्षतज्ञाः क्रतुजाश्चैव ते सर्वे नृपसत्तमाः
sakrodhanāḥ sadācārāḥ śrautasmārtakriyāparāḥ | paṃcayajñaratā nityaṃ saṃbaṃdhasaṃmāśritāḥ | kṣatajñāḥ kratujāścaiva te sarve nṛpasattamāḥ
သူတို့သည် ဓမ္မအတွက် အမြန်တုံ့ပြန်သော အမျက်ရှိ၍ စာရိတ္တကောင်းမွန်ကာ၊ ရှရောတနှင့် စမာရ္တ အကျင့်ပွဲများ၌ တည်ကြည်သည်။ နေ့စဉ် ပဉ္စယဇ္ဉာ၌ မပြတ်မနား ပါဝင်ကာ သင့်လျော်သော ဆက်ဆံရေးနှင့် တာဝန်ဓမ္မ၌ အခြေတည်၍၊ ထိခိုက်နစ်နာမှုနှင့် လျော်ကြေးစည်းကမ်းကို သိရှိပြီး ယဇ္ဉာမှ ပေါ်ထွန်းသူများ—သူတို့အားလုံးသည် မင်းတို့အထဲ အမြတ်ဆုံးဖြစ်ကြသည်။
Narrator (contextual praise of a lineage/community; exact speaker not explicit in snippet)
Scene: A courtly tableau: dhārmic kings with sacrificial fires and priests; the king’s stern yet controlled expression symbolizes ‘righteous anger’; daily yajña implements arranged in order.
FAQs
True nobility is defined by dharma: disciplined conduct, ritual responsibility, and protection of social order.
No specific tirtha is named; the verse praises dharmic culture within the Dharmāraṇya setting.
The five daily sacrifices (pañca-yajña) and adherence to Śrauta–Smārta rites are explicitly highlighted.