Adhyaya 33

Verse 1

राम उवाच । जीर्णोद्धारं करिष्यामि श्रीमातुर्वचनादहम् । आज्ञा प्रदीयतां मह्यं यथादानं ददामि वः

ရာမက မိန့်တော်မူသည်– “အလေးအမြတ်ထားရသော မိခင်၏ အမိန့်အတိုင်း ပျက်ယွင်းဟောင်းနွမ်းသွားသောအရာတို့ကို ‘ဇီရ္ဏောဒ္ဓာရ’ အဖြစ် ပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်မည်။ သင်တို့၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ပေးပါ၊ ထို့ကြောင့် ဓမ္မဝိဓိအတိုင်း သင့်လျော်သော ဒါနကို ပေးအပ်နိုင်မည်။”

Verse 2

पात्रे दानं प्रदातव्यं कृत्वा यज्ञवरं द्विजाः । नापात्रे दीयते किंचिद्दत्तं न तु सुखावहम्

အို ဒွိဇာတို့၊ အထူးမြတ်သော ယဇ္ဉကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဒါနကို အမြဲတမ်း သင့်လျော်သော လက်ခံသူ (သုပာတ်ရ) ထံသို့ပင် ပေးအပ်သင့်သည်။ မသင့်လျော်သူ (ကုပာတ်ရ) ထံသို့ မည်သည့်အရာမျှ မပေးရ၊ ထိုဒါနသည် သုခနှင့် မင်္ဂလာဖလ မဖြစ်စေနိုင်။

Verse 3

सुपात्रं नौरिव सदा तारयेदुभयोरपि । लोहपिंडोपमं ज्ञेयं कुपात्रं भञ्जनात्मकम्

သင့်လျော်သော လက်ခံသူ (သုပာတ်ရ) သည် လှေကဲ့သို့ဖြစ်၍ ပေးသူနှင့် လက်ခံသူ နှစ်ဦးစလုံးကို ကမ်းတစ်ဖက်သို့ ကူးမြောက်စေနိုင်သည်။ မသင့်လျော်သူ (ကုပာတ်ရ) ကိုတော့ သံတုံးကဲ့သို့ သိရမည်—ဖျက်ဆီးတတ်၍ ပျက်စီးမှုကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 4

जातिमात्रेण विप्रत्वं जायते न हि भो द्विजाः । क्रिया बलवती लोके क्रियाहीने कुतः फलम्

အို ဒွိဇာတို့၊ မွေးဖွားခြင်းတစ်ခုတည်းကြောင့်ပင် ဗိပရဖြစ်ခြင်း (ဗြာဟ္မဏဖြစ်ခြင်း) မပေါ်ပေါက်နိုင်။ ဤလောက၌ ကရိယာ—အကျင့်နှင့် သာသနာရေးအလေ့အကျင့်—သာ အင်အားကြီးသည်။ အလေ့အကျင့်မရှိလျှင် အကျိုးဖလ ဘယ်ကရမည်နည်း။

Verse 5

पूज्यास्तस्मात्पूज्यतमा ब्राह्मणाः सत्यवादिनः । यज्ञकार्ये समुत्पन्ने कृपां कुर्वंतु सर्वदा

ထို့ကြောင့် သစ္စာပြောသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ပူဇော်ထိုက်သူများဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် အမြင့်ဆုံး ပူဇော်ထိုက်သူများဖြစ်သည်။ ယဇ္ဉဆိုင်ရာ တာဝန်များ ပေါ်ပေါက်လာသော် အမြဲကရုဏာပြ၍ ကူညီထောက်ပံ့ကြပါစေ။

Verse 6

ब्रह्मोवाच । ततस्तु मिलिताः सर्वे विमृश्य च परस्परम् । केचिदूचुस्तदा रामं वयं शिलोंछजीविकाः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အားလုံး စုဝေးကာ အချင်းချင်း ဆွေးနွေးကြ၏။ ထိုအခါ အချို့က ရာမအား ‘ကျွန်ုပ်တို့သည် “သိလိုဉ္စ” အလေ့အထဖြင့် ကျန်ရစ်သမျှကို ကောက်ယူကာ အလွန်နည်းပါးသော အထောက်အပံ့ဖြင့် အသက်မွေးကြပါသည်’ ဟု လျှောက်ကြ၏။

Verse 7

संतोषं परमास्थाय स्थिता धर्मपरायणाः । प्रतिग्रहप्रयोगेण न चास्माकं प्रयोजनम्

‘ကျွန်ုပ်တို့သည် အမြင့်ဆုံးသော စိတ်ကျေနပ်မှုကို အခြေခံကာ ဓမ္မကို အလေးထား၍ တည်ကြည်နေကြသည်။ ထို့ကြောင့် အလှူကို လက်ခံခြင်း (ပရတိဂ္ရဟ) အလေ့အထတွင် ကျွန်ုပ်တို့အတွက် မလိုအပ်ပါ’။

Verse 8

दशसूनासमश्चक्री दशचक्रिसमो ध्वजः । दशध्वजसमा वेश्या दशवेश्यासमो नृपः

‘စက်ကရကို ကိုင်ဆောင်သူ (စက္ကရီ) သည် သတ်ဖြတ်ရုံ ဆယ်ခုနှင့် တူသလောက် အန္တရာယ်ကြီး၏။ တံခွန်ကိုင်သူသည် စက္ကရီ ဆယ်ယောက်နှင့် တူ၏။ ဝေရှျာသည် တံခွန်ကိုင်သူ ဆယ်ယောက်နှင့် တူ၏။ နৃপ—ဘုရင်သည် ဝေရှျာ ဆယ်ယောက်နှင့် တူ၏’။

Verse 9

राजप्रतिग्रहो घोरो राम सत्यं न संशयः । तस्माद्वयं न चेच्छामः प्रतिग्रहं भया वहम्

‘အို ရာမ၊ ဘုရင်ထံမှ အလှူကို လက်ခံခြင်းသည် အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်—ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ဖြစ်၍ သံသယမရှိ။ ထို့ကြောင့် ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အန္တရာယ်ကို သယ်ဆောင်လာသော ပရတိဂ္ရဟကို ကျွန်ုပ်တို့ မလိုလားပါ’။

Verse 10

एकाहिका द्विजाः केचित्केचित्स्वामृतवृत्तयः । कुम्भीधान्या द्विजाः केचित्केचित्षट्कर्मतत्पराः

‘ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) အချို့သည် တစ်နေ့တစ်နေ့သာ အားကိုး၍ အသက်မွေးကြသည်။ အချို့သည် ကိုယ်တိုင်ရောက်လာသော အစာအဟာရပေါ် မူတည်သည့် “စွာမృత-ဝෘတ္တိ” ဖြင့် ရပ်တည်ကြသည်။ ဒွိဇအချို့သည် အိုးခွက်များတွင် စပါးသီးနှံကို သိုလှောင်ကြပြီး၊ အချို့သည် ရိုးရာ ခြောက်ကမ္မ (ṣaṭkarma) တွင် တက်ကြွကြသည်’။

Verse 11

त्रिमूर्तिस्थापिताः सर्वे पृथग्भावाः पृथग्गुणाः । केचिदेवं वदंति स्म त्रिमूर्त्याज्ञां विना वयम्

ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးသည် တြိမူရတိ၏ စီမံတည်ထောင်ခြင်းဖြင့် ရပ်တည်ကြသည်—တစ်ဦးချင်းစီတွင် သဘာဝနှင့် ဂုဏ်သတ္တိကွဲပြားကြသည်။ အချို့က “တြိမူရတိ၏ အမိန့်မရှိလျှင် ကျွန်ုပ်တို့ မည်သည့်အရာမျှ မလုပ်” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 12

प्रतिग्रहस्य स्वीकारं कथं कुर्याम ह द्विजाः । न तांबूलं स्त्रीकृतं नो ह्यद्मो दानेन भषितम्

အို ဒွိဇာတို့ (နှစ်ကြိမ်မွေးသူများ)၊ ကျွန်ုပ်တို့က အလှူပစ္စည်းကို ဘယ်လိုလက်ခံနိုင်မလဲ။ မိန်းမပြင်ဆင်သော တမ္ဘူလ (စိမ်းလက်ဖက်/ပန်) ကိုတောင် မစားကြ၊ မသင့်လျော်သော ပေးကမ်းမှုကြောင့် အညစ်အကြေးကပ်သွားသော အစာကိုလည်း မစားကြ။

Verse 13

रामेण ते यथान्यायं पूजिताः परया मुदा

သူတို့ကို ရာမသည် သင့်တော်သော ဓမ္မနည်းလမ်းအတိုင်း၊ အမြင့်ဆုံးသော ဝမ်းမြောက်ပီတိဖြင့် ဂုဏ်ပြုပူဇော်하였다။

Verse 14

विमृश्य स तदा रामो वसिष्ठेन महात्मना । ब्रह्मविष्णुशिवादीनां सस्मार गुरुणा सह । स्मृतमात्रास्ततो देवास्तं देशं समुपागमन् । सूर्यकोटिप्रतीकाशीवमानावलिसंवृताः

ထို့နောက် ရာမသည် မဟာအတ္မာ ဝသိဋ္ဌနှင့် ဆင်ခြင်ညှိနှိုင်းပြီး၊ ဂုရုနှင့်အတူ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ ရှိဝ နှင့် အခြားဒေဝတားတို့ကို သတိရ၍ အာဝါဟန ပြု하였다။ သတိရမိသမျှနဲ့ပင် ထိုဒေဝတားတို့သည် ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြပြီး၊ တောက်ပသော အဖွဲ့အစည်းများဖြင့် ဝန်းရံလျက်၊ သန်းပေါင်းများစွာသော နေရောင်ကဲ့သို့ ထွန်းလင်းတောက်ပနေ하였다။

Verse 15

निवेदितं तु तत्सर्वं रामेणातिसुबुद्धिना

ထိုအရာအားလုံးကို အလွန်ပညာရှိသော ရာမသည် သင့်တော်သကဲ့သို့ တင်ပြနိဗ္ဗေဒန ပြု하였다။

Verse 16

अधिदेव्या वचनतो जीर्णोद्धारं करोम्यहम् । धर्मारण्ये हरिक्षेत्रे धर्मकूपसमीपतः

အဓိတေဝီ၏ အမိန့်တော်အတိုင်း ငါသည် ပျက်စီးယိုယွင်းသွားသောအရာကို ပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်မည်—ဓမ္မာရဏ္ယာရှိ ဟရိက္ခေတ္တ၌၊ ဓမ္မကူပ အမည်ရှိ သန့်ရှင်းသော ရေတွင်းအနီး၌။

Verse 17

ततस्ते वाडवाः सर्वे त्रिमूर्त्तीः प्रणिपत्य च । महता हर्षवृंदेन पूर्णाः प्राप्तमनोरथाः

ထို့နောက် ဝါဍဝါတို့အားလုံးသည် တြိမူရတိကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ကာ မဟာဝမ်းမြောက်ခြင်းအစုအဝေးဖြင့် ပြည့်ဝသွားကြသည်—မိမိတို့၏ ဆန္ဒအလိုတော် ပြည့်စုံသဖြင့်။

Verse 18

अर्घ्यपाद्यादिविधिना श्रद्धया तानपूजयन् । क्षणं विश्रम्य ते देवा ब्रह्मविष्णुशिवादयः

ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် အရ္ဃျ၊ ပါဒျ စသည့် ဝတ္ထုကမ်းလှမ်းပူဇော်နည်းအတိုင်း သူတို့ကို ပူဇော်ကြသည်။ ထို့နောက် ဘြဟ္မာ၊ ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝ နှင့် အခြားသော ဒေဝတော်များသည် ထိုနေရာ၌ ခဏတာ အနားယူကြသည်။

Verse 19

ऊचू रामं महाशक्तिं विनयात्कृतसंपुटम्

သူတို့သည် လက်အုပ်ချီ၍ နှိမ့်ချစွာ ရပ်နေသော မဟာသက္တိရှင် ရာမအား မိန့်ကြားကြသည်။

Verse 20

देवा ऊचुः । देवद्रुहस्त्वया राम ये हता रावणादयः । तेन तुष्टा वयं सर्वे भानुवंशविभूषण

ဒေဝတော်များ မိန့်ကြားသည်– “အို ရာမ၊ သင်သည် ဒေဝတော်တို့၏ ရန်သူ ရာဝဏနှင့် အခြားသူတို့ကို သတ်ဖြတ်နှိမ်နင်းခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် အို နေမင်းမျိုးရိုး၏ အလှဆင်တန်ဆာတော်၊ ငါတို့အားလုံး ပီတိတော်မူကြ၏။”

Verse 21

उद्धरस्व महास्थानं महतीं कीर्तिमाप्नुहि

ဤမဟာသန့်ရှင်းသော အာသနကို ပြန်လည်တည်ဆောက်လော့၊ ထိုအခါ သင်သည် ကျယ်ပြန့်၍ ရေရှည်တည်မြဲသော ကီရ్తိကို ရရှိမည်။

Verse 22

लब्ध्वा स तेषामाज्ञां तु प्रीतो दशरथात्मजः । जीर्णोद्धारेऽनंतगुणं फलमिच्छन्निलापतिः

သူတို့၏ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဒဿရထ၏ သားတော်သည် ဝမ်းမြောက်လှ၏; မြေကြီး၏ အရှင်သည် ပျက်ယွင်းသွားသည့်အရာကို ပြန်လည်ပြုပြင်ခြင်းမှ ရသော အနန္တအမျိုးမျိုးသော အကျိုးဖလကို မျှော်လင့်ကာ လုပ်ငန်းကို စတင်하였다။

Verse 23

देवानां संनिधौ तेषां कार्यारंभमथाकरोत् । स्थंडिलं पूर्वतः कृत्वा महागिरि समं शुभम्

ထိုဒေဝတားတို့၏ ရှေ့မှောက်၌ သူသည် လုပ်ငန်းကို စတင်하였다; အရင်ဆုံး အရှေ့ဘက်၌ မဟာတောင်တန်းတမျှ ကြီးမား၍ မင်္ဂလာရှိသော မြှောက်တင်ပလက်ဖောင်း (သ္ထဏ္ဍိလ) ကို ပြင်ဆင်하였다။

Verse 24

तस्योपरि बहिःशाला गृहशाला ह्यनेकशः । ब्रह्मशालाश्च बहुशो निर्ममे शोभनाकृतीः

ထိုအပေါ်၌ သူသည် အပြင်ဘက်ဆောင်များနှင့် နေထိုင်ရာဆောင်များကို များစွာ တည်ဆောက်하였다; ထို့ပြင် အလှပသော ပုံသဏ္ဍာန်ရှိသည့် ဘြဟ္မာ-ရှာလာများကိုလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ဆောက်လုပ်하였다။

Verse 25

निधानैश्च समायुक्ता गृहोपकरणै र्वृताः । सुवर्णकोटिसंपूर्णा रसवस्त्रादिपूरिताः

ထိုအဆောက်အအုံများသည် နిధိတန်ခိုးများဖြင့် ပြည့်စုံ၍ အိမ်သုံးပစ္စည်းများဖြင့် ဝန်းရံထားသည်; ရွှေကောဋိများဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ အရသာရှိသော အစားအစာ၊ အဝတ်အထည် စသည်တို့ဖြင့်လည်း ပြည့်ဝနေ하였다။

Verse 26

धनधान्यसमृद्धाश्च सर्वधातुयुतास्तथा । एतत्सर्वं कारयित्वा ब्राह्मणेभ्यस्तदा ददौ

ဥစ္စာနှင့် စပါးသီးနှံတို့ဖြင့် ပြည့်စုံ၍ သတ္တုအမျိုးမျိုးလည်း ပါဝင်သဖြင့်—ဤအရာအားလုံးကို စီမံပြင်ဆင်ပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏတို့အား ဒါနအဖြစ် ပေးလှူတော်မူ하였다။

Verse 27

एकैकशो दशदश ददौ धेनूः पयस्विनीः । चत्वारिंशच्छतं प्रादाद्ग्रामाणां चतुराधिकम्

တစ်ဦးချင်းစီအား နို့ပေးနွား ဆယ်ကောင်စီ ပေးလှူတော်မူ၍၊ ထို့ပြင် ရွာပေါင်း လေးရာလေးရွာကိုလည်း ချီးမြှင့်တော်မူ하였다။

Verse 28

त्रैविद्यद्विजविप्रेभ्यो रामो दशरथात्मजः । काजेशेन त्रयेणैव स्थापिता द्विजसत्तमाः

ဒသရထ၏ သားတော် ရာမသည် သုံးဝေဒပညာ (တရိုင်ဝိဒ္ယာ) ကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့ကို ဒါနနှင့် ထောက်ပံ့ပစ္စည်း သုံးမျိုးဖြင့် တည်ထောင်တော်မူ하였다။

Verse 29

तस्मात्त्रयीविद्य इति ख्यातिर्लोके बभूव ह । एवंविधं द्विजेभ्यः स दत्त्वा दानं महाद्भुतम्

ထို့ကြောင့် “တရိုင်ဝိဒ္ယာ” ဟူသော အမည်သည် လောက၌ ကျော်ကြားလာ하였다။ ထိုသို့ ဒွိဇတို့အား အံ့ဩဖွယ် ဒါနကို ပေးလှူတော်မူ၍ မဟာဒါနကံကို ဆောင်ရွက်တော်မူ하였다။

Verse 30

आत्मानं चापि मेने स कृतकृत्यं नरेश्वरः । ब्रह्मणा स्थापिताः पूर्वं विष्णुना शंकरेण ये

ထိုနရေရှင်သည် မိမိကိုယ်ကို ကိစ္စပြီးမြောက်သူဟု ယူဆတော်မူ하였다—အကြောင်းမှာ ယခင်က ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏုနှင့် ရှင်ကရတို့က တည်ထောင်ထားသော သန့်ရှင်းသည့် ဓမ္မစည်းကမ်းနှင့် အခြေခံများကို ပြန်လည်တည်ထောင်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 31

ते पूजिता राघवेण जीर्णोद्धारे कृते सति । षट्त्रिंशच्च सहस्राणि गोभुजा ये वणिग्वराः

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသောအရာကို ပြန်လည်ပြုပြင်ထူထောင်ခြင်း ပြီးစီးသည့်အခါ ရာဃဝသည် နွားဥစ္စာကြွယ်ဝသော ထင်ရှားသည့် ကုန်သည်ကြီးများကို ဂုဏ်ပြုခဲ့သည်။ သူတို့မှာ သုံးသောင်းခြောက်ထောင် ဖြစ်သည်။

Verse 32

शुश्रूषार्थं प्रदत्ता वै देवैर्हरिहरादिभिः । संतुष्टेन तु शर्वेण तेभ्यो दत्तं तु चेत नम्

အမှန်တကယ်ပင် ဘက္တိဖြင့် စေဝါပြုရန်အတွက် ဟရီ၊ ဟရ (ဝိෂ္ဏု၊ ရှိဝ) စသည့် ဒေဝတများက ထိုဂုဏ်အခွင့်ကို သူတို့အား ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ရှရဝ (ရှိဝ) ပျော်ရွှင်တော်မူသော် ထိုအလှူသည် သူတို့အတွက် အတည်ပြုထားသော ပေးကမ်းခြင်းဖြစ်လာသည်။

Verse 33

श्वेताश्वचामरौ दत्तौ खङ्गं दत्तं सुनिर्मलम् । तदा प्रबोधितास्ते च द्विजशुश्रूषणाय वै

အဖြူရောင်မြင်းတစ်ကောင်နှင့် ချာမရ (ယက်အမြီးပန်ကာ) တစ်စုံကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး၊ အညစ်အကြေးမရှိသည့် သန့်ရှင်းသော ဓားတစ်လက်ကိုလည်း ချီးမြှင့်하였다။ ထို့နောက် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ဘက္တိဖြင့် စေဝါပြုရန် သင်ကြားညွှန်ကြားခဲ့သည်။

Verse 34

विवाहादौ सदा भाव्यं चामरै मंगलं वरम् । खङ्गं शुभं तदा धार्य्यं मम चिह्नं करे स्थितम्

မင်္ဂလာဆောင်နှင့် အခြားသော မင်္ဂလာအစပြုမှုများတွင် ချာမရ၏ အထူးမင်္ဂလာကို အမြဲတမ်း ပြသရမည်။ ထို့နောက် ဤမင်္ဂလာဓား—ငါ၏အမှတ်တံဆိပ်—ကို လက်၌ ကိုင်ဆောင်ထားရမည်။

Verse 35

गुरुपूजा सदा कार्या कुलदेव्याः पुनःपुनः । वृद्ध्यागमेषु प्राप्तेषु वृद्धि दायकदक्षिणा

ဂုရုကို အမြဲတမ်း ပူဇော်ရမည်၊ ထို့ပြင် မိသားစုကာကွယ်တော်မူသော ဒေဝီကိုလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ ပူဇော်ရမည်။ တိုးတက်ကြွယ်ဝမှု၏ အခါအခွင့်ရောက်လာသော် တိုးပွားစေသော ဒက္ခိဏာကို ဆက်ကပ်ရမည်။

Verse 36

एकादश्यां शनेर्वारे दानं देयं द्विजन्मने । प्रदेयं बालवृद्धेभ्यो मम रामस्य शासनात्

ဧကာဒသီနေ့သည် စနေနေ့နှင့် တိုက်ဆိုင်လျှင် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေးဖွားသူ) ထံသို့ ဒါနပြုရမည်။ ငါ ရာမ၏ အမိန့်အတိုင်း ကလေးများနှင့် အိုမင်းသူများထံသို့လည်း ဒါနပေးရမည်။

Verse 37

मंडलेषु च ये शुद्धा वणिग्वृत्तिरताः पराः । सपादलक्षास्ते दत्ता रामशासनपालकाः

ထို့ပြင် မိမိတို့ မဏ္ဍလများအတွင်း သန့်ရှင်းကြပြီး ကုန်သည်အလုပ်အကိုင်၌ အထူးတော်မူသောသူများကို စပာဒလက္ခ (တစ်သိန်းနှစ်သောင်းငါးထောင်) ခန့် ခန့်အပ်ကာ ရာမ၏ အမိန့်တော်ကို ထိန်းသိမ်းသူများအဖြစ် တာဝန်ပေး하였다။

Verse 38

मांडलीकास्तु ते ज्ञेया राजानो मंडलेश्वराः । द्विज शुश्रूषणे दत्ता रामेण वणिजां वराः

သူတို့ကို “မဏ္ဍလိက” ဟု သိမှတ်ရမည်—မဏ္ဍလအရှင် ရာဇာများ ဖြစ်ကြသည်။ ရာမသည် ကုန်သည်တို့အနက် အကောင်းဆုံးသူများကို ဒွိဇတို့အား သဒ္ဓါဖြင့် စေဝာပြုရန် ခန့်အပ်하였다။

Verse 39

चामरद्वितयं रामो दत्तवान्खड्गमेव च । कुलस्य स्वामिनं सूर्यं प्रतिष्ठाविधिपूर्वकम्

ရာမသည် ချာမရ (ယပ်ပန်) နှစ်လက်နှင့် ဓားတစ်လက်ကိုလည်း ပေးအပ်하였다။ ထို့နောက် ပရတိဋ္ဌာန (တည်ထောင်) အခမ်းအနား၏ စည်းကမ်းအတိုင်း မျိုးရိုး၏ အရှင် စူရျကို သင့်တော်သဖြင့် တည်ထောင်하였다။

Verse 40

ब्रह्माणं स्थापयामास चतुर्वेदसमन्वितम् । श्रीमातरं महाशक्तिं शून्यस्वामिहरिं तथा

သူသည် ဝေဒလေးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော ဘြဟ္မာကို တည်ထောင်하였다။ ထို့ပြင် သီရိမာတೃ (မင်္ဂလာမိခင်) မဟာရှက္တိနှင့် အတူ ရှုညသွာမိ-ဟရိကိုလည်း တည်ထောင်하였다။

Verse 41

विघ्नापध्वंसनार्थाय दक्षिणद्वारसंस्थितम् । गणं संस्थापयामास तथान्याश्चैव देवताः

အတားအဆီးတို့ကို ဖျက်ဆီးရန်အတွက် တောင်ဘက်တံခါးဝ၌ တည်ရှိသော ဂဏ-ဒေဝတাকে ထူထောင်တော်မူ၍၊ ထိုနည်းတူ အခြားဒေဝတားများကိုလည်း တည်ထောင်တော်မူ하였다။

Verse 42

कारितास्तेन वीरेण प्रासादाः सप्तभूमिकाः । यत्किं चित्कुरुते कार्यं शुभं मांगल्यरूपकम्

ထိုသူရဲကောင်းသည် အထပ်ခုနစ်ထပ်ရှိသော ပရാസာဒများကို ဆောက်လုပ်စေ하였다။ ထို့ပြင် မည်သူမဆို မင်္ဂလာတရားဖြစ်သော ကောင်းမြတ်သည့် အလုပ်ကို စတင်ပြုလုပ်သော်—

Verse 43

पुत्रे जाते जातके वान्नाशने मुंडनेऽपि वा । लक्षहोमे कोटिहोमे तथा यज्ञक्रियासु च

သားပေါက်ဖွားသည့်အခါ၊ ဇာတကර්မ သံಸ್ಕာရ၌၊ အန္နပရာရှန (အစာပထမကျွေး) ၌၊ မုဏ္ဍန (ဆံပင်ရိတ်) ၌လည်းကောင်း; လက္ခဟೋမ၊ ကိုဋိဟೋမ နှင့် ယဇ్ఞကိရိယာများတွင်လည်းကောင်း—

Verse 44

वास्तुपूजाग्रहशांत्योः प्राप्ते चैव महोत्सवे । यत्किंचित्कुरुते दानं द्रव्यं वा धान्यमुत्तमम्

ဝါஸ್ತುပူဇာနှင့် ဂြဟရှာန္တိ (ဂြိုဟ်သက်သာ) ကို ပြုလုပ်သည့်အခါ၊ မဟောৎসဝ (ပွဲတော်ကြီး) ရောက်လာသည့်အခါ—မည်သည့် ဒါနကိုမဆို ပေးလှူလျှင်၊ ငွေကြေးဖြစ်စေ အထူးကောင်းသော စပါးသီးနှံဖြစ်စေ—

Verse 45

वस्त्रं वा धेनवो नाथ हेम रूप्यं तथैव च । विप्राणामथ शूद्राणां दीनानाथांधकेषु च

သို့မဟုတ် အဝတ်အစား၊ သို့မဟုတ် နွားများကို၊ အို နာထာ; ရွှေ၊ ငွေကိုလည်း ထိုနည်းတူ—ဗြာဟ္မဏများအတွက်၊ ရှူဒြများအတွက်လည်းကောင်း၊ ဆင်းရဲသူ၊ အကာအကွယ်မဲ့သူ၊ မျက်မမြင်သူတို့အတွက်လည်းကောင်း လှူဒါန်း၏။

Verse 46

प्रथमं बकुलार्कस्य श्रीमातुश्चैव मानवः । भागं दद्याच्च निर्विघ्नकार्यसिद्ध्यै निरन्तरम्

ပထမဦးစွာ လူသည် ဘကူလာရ္က နှင့် သရီမాతృ ထံသို့ အပိုင်းတစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပူဇော်ရမည်၊ ထိုသို့ပြုလျှင် မိမိလုပ်ငန်းသည် အတားအဆီးကင်း၍ ဆက်တိုက်အောင်မြင်စေမည်။

Verse 47

वचनं मे समुल्लंघ्य कुरुते योऽन्यथा नरः । तस्य तत्कर्मणो विघ्नं भविष्यति न संशयः

သို့သော် ငါ၏အမိန့်ကို လွန်ကျူး၍ အခြားသဘောဖြင့် ပြုလုပ်သူသည် မိမိ၏ ထိုလုပ်ငန်း၌ပင် အတားအဆီးများ ဖြစ်ပေါ်မည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 48

एवमुक्त्वा ततो रामः प्रहृष्टेनांतरात्मना । देवानामथ वापीश्च प्राकारांस्तु सुशोभनान्

ဤသို့ဆိုပြီးနောက် ရာမသည် အတွင်းစိတ်ပျော်ရွှင်လျက်၊ ထို့နောက် နတ်တို့အတွက် ဘုရားကျောင်းများကို စီမံကာ၊ ရေကန်/အဆင့်ဆင့်ရေတွင်းများနှင့် လှပသော ကာရံတံတိုင်းများကိုလည်း တည်ဆောက်စေ하였다။

Verse 49

दुर्गोपकरणैर्युक्तान्प्रतोलीश्च सुविस्तृताः । निर्ममे चैव कुंडानि सरांसि सरसीस्तथा

ထို့ပြင် ကာကွယ်ရေးခံတံတိုင်းဆိုင်ရာ ကိရိယာများဖြင့် ပြည့်စုံသော ကျယ်ဝန်းသည့် တံခါးဝများကို တည်ဆောက်ကာ၊ ကုဏ္ဍ (သန့်ရှင်းရေကန်) များ၊ ရေကန်ကြီးများနှင့် အိုင်များကိုလည်း ပြုလုပ်하였다။

Verse 50

धर्मवापीश्च कूपांश्च तथान्यान्देवनिर्मितान् । एतत्सर्वं च विस्तार्य धर्मारण्ये मनोरमे

လှပသော ဓမ္မာရဏ్య၌ ထိုအရာအားလုံးကို တိုးချဲ့စီမံခဲ့သည်—ဓမ္မဝါပီ (ဓမ္မရေတွင်း/အဆင့်ဆင့်ရေကန်) များ၊ ရေတွင်းများနှင့် နတ်တော်တို့က တည်ဆောက်သည်ဟု ဆိုကြသော အခြားလုပ်ငန်းများပါ။

Verse 51

ददौ त्रैविद्यमुख्येभ्यः श्रद्धया परया पुनः । ताम्रपट्टस्थितं रामशासनं लोपयेत्तु यः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော သဒ္ဓါဖြင့် သူသည် ဝေဒသုံးပါးကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏအထွဋ်အမြတ်တို့အား ထပ်မံ ဒါနပြုလှူတော်မူ၏။ သို့ရာတွင် ကြေးပြားပေါ်တွင် ထွင်းရေးထားသော ရာမ၏ အမိန့်တော်ကို ဖျက်သိမ်း သို့မဟုတ် ပယ်ဖျက်သူသည် မဟာအပြစ်ကို ခံရ၏။

Verse 52

पूर्वजास्तस्य नरके पतंत्यग्रे न संततिः । वायुपुत्रं समाहूय ततो रामोऽब्रवीद्वचः

သူ၏ ဘိုးဘွားများသည် အရင်ဆုံး နရကသို့ ကျရောက်ကြပြီး၊ သူလည်း မျိုးဆက်မရှိဘဲ ကျန်ရစ်၏။ ထို့နောက် ရာမသည် လေဘုရား၏ သားတော်ကို ခေါ်ယူကာ ဤစကားကို မိန့်တော်မူ၏။

Verse 53

वायुपुत्र महावीर तव पूजा भविष्यति । अस्य क्षेत्रस्य रक्षायै त्वमत्र स्थितिमाचर

“အို လေဘုရား၏ သားတော် မဟာဝီရ၊ သင်၏ ပူဇော်ပွဲကို တည်ထောင်ပေးမည်။ ဤသန့်ရှင်းသော က္ଷೇತ್ರကို ကာကွယ်ရန် သင်သည် ဤနေရာ၌ နေထိုင်ကာ အစောင့်အရှောက်အဖြစ် တည်ကြည်စွာ ရပ်တည်လော့။”

Verse 54

आंजनेयस्तु तद्वाक्यं प्रणम्य शिरसादधौ । जीर्णोद्धारं तदा कृत्वा कृतकृत्यो बभूव ह

အဉ္ဇနေယသည် ထိုစကားကို ဦးညွှတ်ကာ မိမိခေါင်းပေါ်၌ ထမ်းဆောင်သကဲ့သို့ လက်ခံ၏။ ထို့နောက် ပျက်စီးယိုယွင်းသွားသောအရာတို့ကို ပြန်လည်ပြုပြင်တည်ဆောက်၍ ကိစ္စပြီးစီးသူ (ကృతကೃತ்ய) ဖြစ်လာ၏။

Verse 55

श्रीमातरं तदाभ्यर्च्य प्रसन्नेनांतरात्मना । श्रीमातरं नमस्कृत्य तीर्थान्यन्यानि राघवः

ထို့နောက် ရာဃဝသည် အတွင်းစိတ်အေးချမ်းကြည်လင်စွာဖြင့် သရီမာတာကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၏။ သရီမာတာအား နမസ്കာရပြုပြီးနောက် အခြားသော တီရ္ထများသို့လည်း ဆက်လက်သွားရောက်၏။

Verse 56

तेऽपि देवाः स्वकं स्थानं ययुर्बह्मपुरोगमाः

ထိုနတ်တို့လည်း ဘြဟ္မာဦးဆောင်၍ မိမိတို့၏ နတ်ဘုံအသီးသီးသို့ ပြန်လည်သွားကြ၏။

Verse 57

दत्त्वाशिषं तु रामाय वांछितं ते भविष्यति । रम्यं कृतं त्वया राम विप्राणां स्थापनादिकम्

ရామအား ကောင်းချီးပေး၍ နတ်တို့ကဆိုသည်— “သင်လိုလားသမျှ အောင်မြင်လိမ့်မည်။ အို ရာမ၊ သင်သည် ဗြာဟ္မဏတို့ကို တည်ထောင်ကာ ထောက်ပံ့ရန် လိုအပ်သမျှကို စီမံပေး၍ အလွန်မြတ်နိုးဖွယ် ကုသိုလ်ကောင်းကို ပြုခဲ့၏။”

Verse 58

अस्माकमपि वात्सल्यं कृतं पुण्यवता त्वया । इति स्तुवंतस्ते देवाः स्वानि स्थानानि भेजिरे

“အို ကုသိုလ်ပြည့်ဝသူ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်တို့အပေါ်၌ပင် မေတ္တာကရုဏာ ပြသခဲ့၏။” ဟူ၍ ချီးမွမ်းကာ ထိုနတ်တို့သည် မိမိတို့၏ နတ်ဘုံအသီးသီးသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။