Adhyaya 23

Verse 1

व्यास उवाच । अतः परं प्रवक्ष्यामि ब्रह्मणा यत्कृतं पुरा । तत्सर्वं कथयाम्यद्य शृणुष्वैकाग्रमानसः

ဗျာသက ဆို၏ - ရှေးကာလ၌ ဗြဟ္မာပြုခဲ့သည်တို့ကို ယခု ငါဆိုအံ့။ ထိုအကြောင်းအရာ အလုံးစုံကို ယနေ့ ငါပြောပြမည်၊ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာထား၍ နားထောင်လော့။

Verse 2

देवानां दानवानां च वैराद्युद्धं बभूव ह । तस्मिन्युद्धे महादुष्टे देवाः संक्लिष्टमानसाः

ရန်ငြိုးဖွဲ့ခြင်းကြောင့် နတ်တို့နှင့် ဒါနဝတို့အကြား စစ်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့၏။ ထိုအလွန်ဆိုးရွားသော စစ်ပွဲတွင် နတ်တို့သည် စိတ်နှလုံး ပူပန်ဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ကြကုန်၏။

Verse 3

बभूवुस्तत्र सोद्वेगा ब्रह्माणं शरणं ययुः

ထိုနေရာ၌ စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းဖြင့် တုန်လှုပ်လျက် သူတို့သည် ဗြဟ္မာထံသို့ ကိုးကွယ်ရာအလို့ငှာ သွားရောက်ကြကုန်၏။

Verse 4

देवा ऊचुः । ब्रह्मन्केन प्रकारेण दैत्यानां वधमेव च । करोम्यद्य उपायं हि कथ्यतां शीघ्रमेव मे

နတ်တို့က ဆိုကြကုန်၏ - အို ဗြဟ္မာ၊ အဘယ်နည်းလမ်းဖြင့် ဒေတျတို့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းငှာ ပြီးမြောက်နိုင်ပါအံ့နည်း။ ယနေ့ အကျွန်ုပ် ပြုကျင့်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို အမြန် မိန့်တော်မူပါ။

Verse 5

ब्रह्मोवाच । मया हि शंकरेणैव विष्णुना हि तथा पुरा । यमस्य तपसा तुष्टैर्धर्मारण्यं विनिर्मितम्

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– ရှေးကာလ၌ ငါသည် ရှင်ကရ (သင်္ကရ) နှင့် ဗိဿနုတို့နှင့်အတူ ယမ၏ တပဿာကြောင့် ပီတိဖြစ်၍ ‘ဓမ္မာရဏ္ယ’ ဟူသော သန့်ရှင်းသော တောကို ဖန်ဆင်းခဲ့သည်။

Verse 6

तत्र यद्दीयते दानं यज्ञं वा तप उत्तमम् । तत्सर्वं कोटिगुणितं भवेदिति न संशयः

ထိုနေရာ၌ ပေးလှူသော ဒါနမည်သည့်အရာမဆို၊ ယဇ္ဉမည်သည့်အရာမဆို၊ သို့မဟုတ် အထူးကောင်းမြတ်သော တပဿာမည်သည့်အရာမဆို—အားလုံးသည် ကိုဋိဆတဆတ ဆတမြောက် (ကောဋိ) ဆတဆတမြောက်အထိ တိုးပွားသွားသည်ဟု သံသယမရှိ။

Verse 7

पापं वा यदि वा पुण्यं सर्वं कोटि गुणं भवेत् । तस्माद्दैत्यैर्न धर्षितं कदाचिदपि भोः सुराः

ထိုနေရာ၌ အပြစ်ဖြစ်စေ ကုသိုလ်ဖြစ်စေ အားလုံးသည် ကောဋိဆတမြောက်အထိ တိုးပွားသည်။ ထို့ကြောင့် ဟေ ဒေဝတို့၊ ဒါနဝတို့က မည်သည့်အခါမျှ ထိုနေရာကို မလွန်ကျူးမဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့။

Verse 8

श्रुत्वा तु ब्रह्मणो वाक्यं देवाः सर्वे सविस्मयाः । ब्रह्माणं त्वग्रतः कृत्वा धर्मार ण्यमुपाययुः

ဗြဟ္မာ၏ စကားကို ကြားသိပြီးနောက် ဒေဝအားလုံး အံ့ဩတုန်လှုပ်ကြသည်။ ဗြဟ္မာကို ရှေ့တန်းတွင် ထားကာ ‘ဓမ္မာရဏ္ယ’ သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 9

सत्रं तत्र समारभ्य सहस्राब्दमनुत्तमम् । वृत्वाऽचार्यं चांगिरसं मार्कंण्डेयं तथैव च

ထိုနေရာ၌ သူတို့သည် အထူးမတူညီသော စတြ-ယဇ္ဉကို စတင်ကာ နှစ်တစ်ထောင်တိုင်တိုင် ဆောင်ရွက်ကြပြီး၊ အာချာရျအဖြစ် အင်္ဂိရသ ရှိနှင့် မာရ္ကဏ္ဍေယ မုနိတို့ကို ခန့်အပ်하였다။

Verse 10

अत्रिं च कश्यपं चैव होता कृत्वा महामतिः । जमदग्निं गौतमं च अध्वर्युत्वं न्यवेदयन्

ဉာဏ်ကြီးမားသူတို့သည် အတြိနှင့် ကശ്യပကို ဟောတೃ (Hotṛ) မန္တရဖတ်ပုရောဟိတ်အဖြစ် ခန့်အပ်၍၊ ဇမဒဂ္နီနှင့် ဂေါတမကို အဓ္ဝရျု (Adhvaryu) တာဝန်အဖြစ် အပ်နှံ하였다။

Verse 11

भरद्वाजं वसिष्ठं तु प्रत्यध्वर्युत्वमादिशन् । नारदं चैव वाल्मीकिं नोदना याकरोत्तदा

သူတို့သည် ဘရဒ္ဝါဇနှင့် ဝသိဋ္ဌကို ပရတျဓ္ဝရျု (Pratyadhvaryu) အဖြစ် ခန့်အပ်၍၊ ထိုအခါ နာရဒနှင့် ဝါလ္မီကိကို နောဒနာ (Nodanā) — ယဇ్ఞကို လှုံ့ဆော်သံတော်ဆောင် မန္တရချန်တာ — တာဝန်ပေး하였다။

Verse 12

ब्रह्मासने च ब्रह्माणं स्थापयामासुरादरात् । क्रोशचतुष्कमात्रां च वेदिं कृत्वा सुरैस्ततः

ရိုသေ敬虔စွာဖြင့် သူတို့သည် ဘြဟ္မာကို ဘြဟ္မာအာသနပေါ်၌ ထိုင်စေ하였다။ ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ကရိုးရှာ လေးဆ အကျယ်အဝန်းရှိသော ဝေဒီ (vedī) ယဇ్ఞပလ္လင်ကို ပြင်ဆင်하였다။

Verse 13

द्विजाः सर्वे समाहूता यज्ञस्यार्थे हि जापकाः । ऋग्यजुःसामाथर्वान्वै वेदानुद्गिरयंति ये

ယဇ్ఞအကျိုးအတွက် ဒွိဇအားလုံးကို ဇပက (japa-chant) အဖြစ် ခေါ်ယူခဲ့ကြသည်—ရိဂ်၊ ယဇုစ်၊ သာမန်၊ အထර්ဝန် ဝေဒများကို အသံထွက်၍ ရွတ်ဖတ်သူတို့ဖြစ်သည်။

Verse 14

गणनाथं शंभुसुतं कार्त्तिकेयं तथैव च । इन्द्रं वज्रधरं चैव जयंतं चन्द्रसूनुकम्

သူတို့သည် သမ္ဘု၏သား ဂဏနာထ—ကာတ္တိကေယ—ကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်၍၊ ဝဇ္ရကိုင် အိန္ဒြာနှင့် စန္ဒြ၏သား ဇယန္တကိုလည်း အာဝါဟန ပြု하였다။

Verse 15

चत्वारो द्वारपालाश्च देवाः शूरा विनिर्मिताः । ततो राक्षोघ्नमंत्रेण हूयते हव्यवाहनः

ရဲရင့်သော ဒေဝတားလေးပါးကို တံခါးဝများ၏ တံခါးစောင့်အဖြစ် ခန့်အပ်하였다။ ထို့နောက် ရက္ခသများကို ဖျက်ဆီးသော မန္တရဖြင့် ဟဗျဝါဟန အဂ္နိထဲသို့ အာဟုတိများ ပူဇော်တင်လှူ하였다။

Verse 16

तिलांश्च यवमिश्रांश्च मध्वाज्येन च मिश्रितान् । जुहुवुस्ते तदा देवा वेदमंत्रैर्नरेश्वर

အို မင်းကြီးရေ၊ ထိုအခါ ဒေဝတားတို့သည် ဝေဒမန္တရများကို ရွတ်ဆိုကာ နှမ်းနှင့် ယဝ (ဘားလီ) ကို ရောနှော၍ ပျားရည်နှင့် ဂျီ (နွားနို့ဆီ) ဖြင့် ပေါင်းစပ်ကာ မီးထဲသို့ ဟောမ ပူဇော်하였다။

Verse 17

आघारावाज्यभागौ च हुत्वा चैव ततः परम् । द्राक्षेक्षुपूगनारिंग जंबीरं बीजपूरकम्

အာဃာရနှင့် ဂျီ၏ သတ်မှတ်ထားသော အပိုင်းများကို ဟောမပူဇော်ပြီးနောက်၊ ထို့တစ်ဖန် စပျစ်သီး၊ ကြံ၊ ကွမ်းသီး၊ စစ်ထရွန်၊ လီမွန်နှင့် သလဲသီးတို့ကို ပူဇော်တင်လှူ하였다။

Verse 18

उत्तरतो नालिकेरं दाडिमं च यथाक्रमम् । मध्वाज्यं पयसा युक्तं कृशरशर्करायुतम्

မြောက်ဘက်သို့ အစဉ်အတိုင်း အုန်းသီးနှင့် သလဲသီးကို တင်ထား/ပူဇော်ပြီး၊ နို့နှင့်ရောစပ်ထားသော ပျားရည်နှင့် ဂျီကိုလည်းကောင်း၊ သကြားရောထားသော ကೃśara (ထမင်းဟင်း) ကိုလည်းကောင်း ပူဇော်하였다။

Verse 19

तंडुलैः शतपत्रैश्च यज्ञे वाचं नियम्य च । विचिंत्य च महाभागाः कृत्वा यज्ञं सदक्षिणम्

ဆန်စေ့များနှင့် ရာပွင့်ပွင့်သော ပန်းများဖြင့်၊ ယဇ్ఞအတွင်း စကားကို ထိန်းသိမ်းကာ စိတ်ကို တရားသဘောဖြင့် စူးစမ်းသတိထား၍၊ ထိုမဟာဘုန်းရှိသူတို့သည် ဒက္ခိဏာနှင့်တကွ ယဇ్ఞကို ပြည့်စုံစွာ ဆောင်ရွက်하였다။

Verse 20

उत्तमं च शुभं स्तोमं कृत्वा हर्षमुपाययुः । अवारितान्नमददन्दीनांधकृपणेष्वपि

အလွန်မြတ်၍ မင်္ဂလာရှိသော စတိုးတရ ပူဇော်သီချင်းကို ဆောင်ရွက်ပြီးနောက် သူတို့သည် အလွန်ကြည်နူးဝမ်းမြောက်မှုကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် အဟာရဒါနကို အတားအဆီးမရှိ ပေးလှူကာ—ဆင်းရဲသူ၊ မျက်မမြင်သူ၊ ကပ်စေးနည်းသူတို့ထံသို့ပါ ပေးလှူ하였다။

Verse 21

ब्राह्मणेभ्यो विशेषेण दत्तमन्नं यथेप्सितम् । पायसं शर्करायुक्तं साज्यशाकसमन्वितम्

အထူးသဖြင့် ဗြာဟ္မဏများအား မိမိတို့လိုလားသလို အဟာရကို ပေးလှူ하였다။ သကြားရောထားသော ပာယသ (နို့ဆန်ပြုတ်) နှင့် ဂီ (ထောပတ်ကြည်) ဖြင့်ချက်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်တို့ကိုပါ တွဲဖက်ပေး하였다။

Verse 22

मंडका वटकाः पूपास्तथा वै वेष्टिकाः शुभाः । सहस्रमोदकाश्चापि फेणिका घुर्घुरादयः

မဏ္ဍက၊ ဝဋက၊ ပူပ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော ဝေဋ္ဌိကာတို့ရှိပြီး၊ ထို့ပြင် မောဒက ထောင်ပေါင်းများစွာနှင့်အတူ ဖေဏိကာ၊ ဂုဃုရာ စသည့် မုန့်ချိုများလည်း ရှိ하였다။

Verse 23

ओदनश्च तथा दाली आढकीसंभवा शुभा । तथा वै मुद्गदाली च पर्पटा वटिका तथा

အိုဒန (ချက်ပြီးသော ထမင်း) နှင့် အာဍကီမှ ဖြစ်သော မင်္ဂလာရှိသော ဒါလီ (ပဲဟင်း) တို့လည်း ရှိ하였다။ ထို့အပြင် မုဒ္ဂဒါလီ (မုန့်ပဲ/မုန့်ပဲစိမ်း) ဟင်းလျာများနှင့် ပရ္ပဋ၊ ဝဋိကာ အမျိုးအစား ပြင်ဆင်မှုများလည်း ရှိ하였다။

Verse 24

प्रलेह्यानि विचित्राणि युक्तास्त्र्यूषणसंचयैः । कुल्माषा वेल्लकाश्चैव कोमला वालकाः शुभाः

တစ်မျိုးမျိုးသော ပရလေဟျ (လျှာဖြင့်လိမ်းစားရသော အချိုပွဲ) များကို တြိဩෂဏ (စပ်သုံးမျိုး) အစုအဝေးနှင့် ရောစပ်ထားသည်။ ထို့ပြင် ကုလ္မာෂ၊ ဝေလ္လက နှင့် နူးညံ့၍ မင်္ဂလာရှိသော ဝါလကာ ပြင်ဆင်မှုများလည်း ရှိ하였다။

Verse 25

कर्कटिकाश्चार्द्रयुता मरिचेन समन्विताः । एवंविधानि चान्नानि शाकानि विविधानि च

ထိုနေရာ၌ ကရ္ကဋိကာ ဟုခေါ်သော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များလည်း ရှိ၍ စိုစွတ်နူးညံ့ကာ ကောင်းစွာချက်ပြုတ်ထားပြီး မဲငရုတ်ကောင်းဖြင့် အနံ့သင်းစေထားသည်။ ထို့အတူ အစားအစာမျိုးစုံနှင့် အရွက်ဟင်း၊ အဖော်ဟင်းမျိုးစုံလည်း ရှိ၏။

Verse 26

भोजयित्वा द्विजान्सर्वान्धर्मारण्य निवासिनः । अष्टादशसहस्राणि सपुत्रांश्च तदा नृप

အို မင်းကြီး၊ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ နေထိုင်သော ဒွိဇ အားလုံးကို အစာကျွေးပြီးနောက်—အရေအတွက် တစ်သောင်းရှစ်ထောင်၊ သားများနှင့်တကွ—

Verse 27

प्रतिदिनं तदा देवा भोजयंति स्म वाडवान् । एवं वर्षसहस्रं वै कृत्वा यज्ञं तदामराः

ထို့နောက် နတ်တို့သည် နေ့စဉ် ဝာဍဝ များကို အစာကျွေးလေ၏။ ဤသို့ဖြင့် အမရနတ်တို့သည် ထိုယဇ္ဉကို တစ်ထောင်နှစ်ပတ်လုံး ပြုလုပ်ခဲ့ကြ၏။

Verse 28

कृत्वा दैत्यवधं राजन्निर्भयत्वमवाप्नुयुः । स्वर्गं जग्मुस्ते सहसा देवाः सर्वे मरुद्गणाः

အို မင်းကြီး၊ ဒೈတျ များကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်းသော အခြေအနေကို ရရှိကြ၏။ ထိုနတ်အားလုံးသည် မရုတ်အဖွဲ့များနှင့်တကွ လျင်မြန်စွာ စွဝဂ္ဂသို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။

Verse 29

तथैवाप्सरसः सर्वा ब्रह्मवि ष्णुमहेश्वराः । कैलासशिखरं रम्यं वैकुंठं विष्णुवल्लभम्

ထိုနည်းတူ အပ္စရာ အားလုံးနှင့် ဘြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှဝရ တို့လည်း—လှပသော ကైలాసတောင်ထိပ်သို့လည်းကောင်း၊ ဗိဿဏုချစ်မြတ်နိုးရာ ဝိုင်ကుంఠသို့လည်းကောင်း သွားရောက်ကြ၏။

Verse 30

ब्रह्मलोकं महापुण्यं प्राप्य सर्वे दिवौकसः । परं हर्षमुपाजग्मुः प्राप्य नंदनमुत्तम्

မဟာကုသိုလ်ပြည့်ဝသော ဗြဟ္မလောကသို့ ရောက်ရှိကြပြီးနောက်၊ ဒေဝလောကနေထိုင်သူတို့အားလုံးသည် အထူးမြတ်သော နန္ဒနဥယျာဉ်သို့ ရောက်လာသဖြင့် အမြင့်ဆုံးသော ပီတိအာနန္ဒကို ရရှိကြ၏။

Verse 31

स्वेस्वे स्थाने स्थिरीभूत्वा तस्थुः सर्वे हि निर्भयाः

ကိုယ်ကိုယ်တိုင်၏ အနေအထားအသီးသီး၌ တည်ကြည်ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်ပြီး၊ သူတို့အားလုံးသည် အမှန်တကယ် မကြောက်မရွံ့ နေကြ၏။

Verse 32

ततः कालेन महता कृताख्ययुगपर्यये । लोहासुरो मदोन्मत्तो ब्रह्मवेषधरः सदा

ထို့နောက် အချိန်အလွန်ကြာမြင့်သွား၍ ‘ကృత’ ဟုခေါ်သော ယုဂ၏ အဆုံးပိုင်းတွင်၊ မာနကြီး၍ မူးမောနေသော လောဟာသူရသည် အမြဲတမ်း ဗြာဟ္မဏ၏ အဝတ်အစားပုံစံကို ဆောင်ယူလေ၏။

Verse 33

आगत्य सर्वान्विप्रांश्च धर्षयेद्धर्मवित्तमान् । शूद्रांश्च वणिजश्चैव दंडघातेन ताडयेत्

အဲဒီနေရာသို့ လာရောက်ပြီး၊ ဓမ္မကို သိမြင်သော ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံးကို နှိပ်စက်နှောင့်ယှက်ကာ၊ ရှူဒ္ဒရနှင့် ကုန်သည်တို့ကိုလည်း တုတ်ဖြင့် ထိုးနှက်ရိုက်ခတ်လေ၏။

Verse 34

विध्वंसयेच्च यज्ञादीन्होमद्रव्याणि भक्षयेत् । वेदिका दीर्घिका दृष्ट्वा कश्मलेन प्रदूषयेत्

သူသည် ယဇ္ဉာဒိ ပူဇာပွဲများကိုပါ ဖျက်ဆီးကာ၊ ဟောမပူဇာအတွက် သတ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းများကို စားသောက်လေ၏။ ထို့ပြင် ဝေဒိကာနှင့် သန့်ရှင်းသော ရေကန်များကို မြင်လျှင် မလင်ဖြင့် အညစ်အကြေးတင်၍ အပဝిత్ర ပြုလေ၏။

Verse 35

मूत्रोत्सर्गपुरीषेण दूषयेत्पुण्यभूमिकाः । गहनेन तथा राजन्स्त्रियो दूषयते हि सः

မသင့်တော်သောနေရာ၌ ဆီးသွားခြင်း၊ ဝမ်းသွားခြင်းတို့ဖြင့် ပုဏ္ဏမြေသန့်ကို အညစ်အကြေးဖြစ်စေသည်။ ထို့အတူ အရှင်မင်းကြီး၊ လျှို့ဝှက်၍ အဓမ္မဆက်ဆံခြင်းကြောင့် ယောက်ျားသည် မိန်းမတို့၏ဂုဏ်သိက္ခာနှင့် သန့်ရှင်းမှုကိုလည်း အမှန်တကယ် မညစ်မကင်းစေသည်။

Verse 36

ततस्ते वाडवाः सर्वे लोहासुरभयातुराः । प्रनष्टाः सपरीवारा गतास्ते वै दिशो दश

ထို့နောက် လောဟာ-အသူရ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်နေသော လူအပေါင်းတို့သည် မိသားစုနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဒిశတစ်ဆယ်သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 37

वणिजस्ते भयोद्विग्ना विप्राननुययुर्नृप । महाभयेन संभीता दूरं गत्वा विमृश्य च

အရှင်မင်းကြီး၊ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေသော ကုန်သည်တို့သည် ဗြာဟ္မဏတို့နောက်သို့ လိုက်သွားကြသည်။ မဟာကြောက်လန့်မှုဖြင့် တုန်လှုပ်ကာ အဝေးသို့ သွားပြီးနောက် စဉ်းစားဆွေးနွေးကြသည်။

Verse 38

सह शूद्रैद्विजैः सर्व एकीभूत्वा गतास्तदा । मुक्तारण्यं पुण्यतमं निर्जनं हि ययुश्च ते

ထို့နောက် ရှုဒြနှင့် ဒွိဇတို့အပါအဝင် အားလုံးသည် တစ်စုတစ်စည်းတည်း ပေါင်းစည်းကာ ထွက်ခွာကြသည်။ ထို့ပြင် အလွန်ပုဏ္ဏမြတ်၍ အမှန်တကယ် လူမရှိသည့် တိတ်ဆိတ်သော မုတ္တာရဏ్యသို့ သွားကြသည်။

Verse 39

निवासं कारयामासुर्नातिदूरे नरेश्वर । वजिङ्नाम्ना हि तद्ग्रामं वासयामासुरेव ते

အရှင်လူတို့၏အုပ်စိုးရှင်၊ အလွန်မဝေးသောနေရာ၌ သူတို့သည် နေထိုင်ရာအိမ်ယာများကို ဆောက်လုပ်စေ하였다။ ထို့ပြင် ထိုရွာကို “ဝဇိင်” ဟူသောအမည်ဖြင့် တည်ထောင်ကာ အဲဒီမှာ အခြေချနေထိုင်ကြသည်။

Verse 40

लोहासुरभयाद्राजन्विप्र नाम्ना विनिर्मितम् । शंभुना वणिजा यस्मात्तस्मात्तन्नामधारणम्

လောဟာအသူရ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်၊ အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာကို ‘ဝိပရ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် တည်ဆောက်၍ အမည်ပေးခဲ့သည်။ ထို့ပြင် ကုန်သည် သမ္ဘူက စတင်တည်ထောင်ခဲ့သောကြောင့် သူ၏အမည်နှင့်လည်း ဆက်စပ်၍ ထိုအမည်ကို ခံယူခဲ့သည်။

Verse 41

शंभुग्राममिति ख्यातं लोके विख्यातिमागतम् । अथ केचिद्भयान्नष्टा वणिजः प्रथमं तदा

ထိုနေရာသည် ‘သမ္ဘူ-ဂြာမ’ ဟူ၍ လူလောကတွင် ထင်ရှားလာကာ ကမ္ဘာတွင် ကျော်ကြားမှုကို ရရှိ하였다။ ထို့နောက် ထိုအချိန်တွင် ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ကုန်သည်အချို့—အရင်ဆုံး—ကွဲပြားပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

Verse 42

ते नातिदूरे गत्वा वै मंडलं चक्रुरुत्तमम् । विप्रागमनकांक्षास्ते तत्र वासमकल्पयन्

သူတို့သည် အလွန်ဝေးဝေး မသွားဘဲ ထူးမြတ်သော မဏ္ဍလ (စခန်း) တစ်ခုကို တည်ဆောက်하였다။ ဗြာဟ္မဏတို့၏ ရောက်လာမှုကို မျှော်လင့်တမ်းတ၍ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ရာကို စီစဉ်တည်ထားကြသည်။

Verse 43

मंडलेति च नाम्ना वै ग्रामं कृत्वा न्यवीवसन् । विप्रसार्थपरिभ्रष्टाः केचित्तु वणिजस्तदा

‘မဏ္ဍလ’ ဟူသော အမည်ဖြင့် ရွာတစ်ရွာကို တည်ဆောက်ကာ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဗြာဟ္မဏတို့၏ ခရီးသွားအုပ်စုမှ ကွဲကွာသွားသော ကုန်သည်အချို့သည် သီးခြားနေထိုင်နေကြသည်။

Verse 44

अन्यमार्गे गता ये वै लोहासुरभयार्दिताः । धर्मारण्यान्नाति दूरे गत्वा चिंतामुपाययुः

အခြားလမ်းကြောင်းသို့ သွားကြသူများသည် လောဟာအသူရ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နှိပ်စက်ခံရ၍ ဓမ္မာရဏ္ယမှ အလွန်ဝေးဝေး မသွားဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုထဲသို့ ကျရောက်သွားကြသည်။

Verse 45

कस्मिन्मार्गे वयं प्राप्ताः कस्मिन्प्राप्ता द्विजातयः । इति चिंतां परं प्राप्ता वासं तत्र त्वकारयन्

“ငါတို့ ဘယ်လမ်းကြောင်းနဲ့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ။ ဒွိဇတိတို့ဖြစ်သော ငါတို့ ဘယ်လမ်းနဲ့ လာခဲ့တာလဲ”—ဟူ၍ အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြပြီး ထိုနေရာ၌ နေထိုင်ရာအိမ်တည်ဆောက်စေကာ အဲဒီနေရာတွင်ပင် တည်းခိုနေကြ၏။

Verse 46

अन्यमार्गे गता यस्मात्तस्मात्तन्नामसंभवम् । ग्रामं निवासयामासुरडालंजमिति क्षितौ

သူတို့သည် အခြားလမ်းကြောင်းဖြင့် သွားခဲ့သောကြောင့် ထိုအကြောင်းအရာမှ အမည်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာ၏။ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် “အဍာလံဇ” ဟူသော ရွာကို တည်ထောင်ခဲ့ကြ၏။

Verse 47

यस्मिन्ग्रामे निवासी यो यत्संज्ञश्च वणिग्भवेत् । तस्य ग्रामस्य तन्नाम ह्यभवत्पृथिवीपते

အို မြေကြီး၏ အရှင်တော်၊ မည်သည့်ရွာတွင်မဆို နေထိုင်သော ကုန်သည်သည် မည်သည့်အမည်ဖြင့် လူသိများသနည်း၊ ထိုအမည်တည်းဟူသော အမည်ဖြင့်ပင် ထိုရွာလည်း ခေါ်ဝေါ်သိကြလာ၏။

Verse 48

वणिजश्च तथा विप्रा मोहं प्राप्ता भयार्दिताः । तस्मान्मोहेतिसंज्ञास्ते राजन्सर्वे निरब्रुवन्

ကုန်သည်တို့နှင့် ဗြာဟ္မဏတို့သည်လည်း တူညီစွာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် ထိခိုက်ကာ မောဟ (မ भ्रम) ထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့ကြ၏။ ထို့ကြောင့် အို မင်းကြီး၊ သူတို့အားလုံးက မိမိတို့ကို “မောဟ” ဟူသော အမည်ဖြင့် ခေါ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ကြ၏။

Verse 49

एवं प्रनषणं नष्टास्ते गताश्च दिशो दिश । धर्मारण्ये न तिष्ठंति वाडवा वणिजोऽपि वा

ဤသို့ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးကာ လမ်းပျောက်သွားပြီး သူတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ မြင်းကုန်သည်တို့လည်း မတည်မနေ၊ ကုန်သည်တို့ပင် မကျန်ရစ်တော့။

Verse 50

उद्वसं हि तदा जातं धर्मारण्यं च दुर्लभम् । भूषणं सर्वतीर्थानां कृतं लोहासुरेण तत्

ထိုအခါ ဓမ္မာရဏ္ယ သည် လူကင်းမဲ့၍ ဝင်ရောက်ရန် ခက်ခဲသွား၏။ တီရ္ထများအားလုံး၏ အလှဆင်တန်ဆာတော်ဖြစ်သော ထိုနေရာကို လောဟာသုရက ထိုသို့ပင် ဖျက်ဆီးကာ ပြောင်းလဲစေ하였다။

Verse 51

नष्टद्विजं नष्टतीर्थं स्थानं कृत्वा हि दानवः । परां मुदमवाप्यैव जगाम स्वालयं ततः

ဒာနဝက ထိုနေရာကို ဒွိဇများမရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်စေ၍ တီရ္ထ၏ သာသနာရေးအကျင့်အကြံများကိုလည်း ပျက်စီးစေ하였다။ အလွန်အမင်း ဝမ်းမြောက်ပီတိရပြီးနောက် ထိုမှတစ်ဆင့် မိမိအိမ်ရာသို့ ထွက်ခွာသွား၏။