Adhyaya 2

Verse 1

। व्यास उवाच पृथ्वीपुरंध्यास्तिलकं ललाटे लक्ष्मीलतायाः स्फुटमालवालम् । वाग्देवताया जलकेलिरम्यं नोहेरकं संप्रति वर्णयामि

ဗျာသ မိန့်တော်မူသည်– ယခု ငါသည် “နိုဟေရက” ကို ဖော်ပြမည်။ ၎င်းသည် မြေမိခင်မဟာမိန်းမ၏ နဖူးပေါ် တီလကာကဲ့သို့; လက္ရှမီဒေဝီ၏ လက်တံပင်အတွက် ကြည်လင်၍ မြေဩဇာပြည့် အမြစ်ခင်းကဲ့သို့; နှုတ်ကပတ်၏ ဒေဝီ ဝါက်၏ ရေကစားအလှကဲ့သို့—ပုဏ္ဏနှင့် သန့်ရှင်းသော အလှတရား၏ ဓာမဖြစ်သည်။

Verse 2

साधु पृष्टं त्वया राजन्वाराणस्यधिकाधिकम् । धर्मारण्यं नृपश्रेष्ठ श्रृणुष्वावहितो भृशम्

အို မင်းကြီး၊ ဝါရာဏသီ၏ အမြဲတမ်း ပိုမိုမြင့်မားလာသော မဟိမာကို မေးမြန်းခြင်းသည် ကောင်းလှ၏။ အို မင်းမဟာရှင်၊ ငါပြောမည့် ဓမ္မာရဏ္ယ အကြောင်းကို အလွန်အမင်း သတိထား၍ နားထောင်လော့။

Verse 3

सर्वतीर्थानि तत्रैव ऊषरं तेन कथ्यते । ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यैरिंद्राद्यैः परिसेवितम्

တီရ္ထအားလုံးသည် ထိုနေရာ၌ပင် ရှိသဖြင့် ထို့ကြောင့် “ဩုရှရ” ဟု ခေါ်ကြသည်။ ထိုဌာနကို ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှ နှင့် အိန္ဒြာတို့အပါအဝင် ဒေဝတားတို့ကလည်း သင့်တော်စွာ လာရောက်ဆည်းကပ်ကြသည်။

Verse 4

लोकपालैश्च दिक्पालैर्मातृभिः शिवशक्तिभिः । गंधर्वैश्वाप्सरोभिश्च सेवितं यज्ञकर्मभिः

ထိုနေရာကို လောကပာလ၊ ဒိက္ပာလတို့၊ မာတೃကာများနှင့် ရှိဝ၏ သက္တိများ၊ ဂန္ဓဗ္ဗနှင့် အပ္စရာတို့က ဆည်းကပ်ကြပြီး၊ ယဇ్ఞကမ္မနှင့် သန့်ရှင်းသော ကုသိုလ်ကိစ္စများဖြင့်လည်း ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 6

तदाद्यं च नृपस्थानं सर्वसौख्यप्रदुं तथा । यज्ञैश्च बहुभिश्चैव सेवितं मुनिसत्तमैः

ထိုအဓိကနှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံး မင်းနေရာသည် အမျိုးမျိုးသော ချမ်းသာပျော်ရွှင်မှုအားလုံးကို ပေးစွမ်းသည်။ ထို့ပြင် မုနိအထွတ်အမြတ်တို့က ယဇ్ఞများစွာဖြင့်လည်း ဆည်းကပ်ဂုဏ်ပြုကြသည်။

Verse 7

सिंहव्याघ्रैर्द्विपैश्चैव पक्षिभिर्विविधैस्तथा । गोमहिष्यादिभिश्चैव सारसैर्मृगशूकरैः

ထိုနေရာသည် ခြင်္သေ့နှင့် ကျား၊ ဆင်နှင့် မျိုးစုံသော ငှက်တို့ဖြင့် နေထိုင်ပြည့်နှက်လျက်ရှိသည်။ ထို့ပြင် နွား၊ ကျွဲ စသည့်တိရစ္ဆာန်များ၊ ကြိုးကြာငှက်၊ သမင်နှင့် တောဝက်တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 8

सेवितं नृपशार्दूल श्वापदैवैर्विविधैरपि । तत्र ये निधनं प्राप्ताः पक्षिणः कीटकादयः

အို မင်းတို့အနက် ကျားတော် (နೃပရှာဒူလ) ရေ၊ ထိုနေရာသည် မျိုးစုံသော သားရဲတိရစ္ဆာန်များကလည်း မကြာခဏ လာရောက်နေထိုင်ရာ ဖြစ်၏။ ထို့ပြင် ထိုနေရာ၌—ငှက်များ၊ ပိုးမွှားများနှင့် အခြားသတ္တဝါများ—အသက်ဆုံးသွားသူတို့သည်…

Verse 9

भूतवेतालशाकिनीग्रहदेवाधिदेवतैः । ऋतुभिर्मासपक्षैश्च सेव्यमानं सुरासुरेः

ထိုနေရာသည် ဘူတ၊ ဝေတාල၊ ရှာကိနီ၊ ဂြဟ (ဂြိုဟ်/အာနိသင်) များ၊ ဒေဝတော်များနှင့် အဓိဒေဝတော်များက စုဝေးလာရာ ဖြစ်၏။ ရာသီများ၊ လများ၊ ပက္ခများပင်လျှင်—ဒေဝနှင့် အသူရ နှစ်ဖက်စလုံးက—လာရောက်စေဝင်ကြ၏။

Verse 10

एकोत्तरशतैः सार्द्धं मुक्तिस्तेषां हि शाश्वती । ते सर्वे विष्णुलोकांश्च प्रयांत्येव न संशयः

တစ်ရာတစ်ယောက်နှင့်အတူ သူတို့သည် အမြဲတမ်းတည်မြဲသော မုတ္တိ (မောက္ခ) ကို ရရှိကြ၏။ သူတို့အားလုံးသည် မသံသယဘဲ ဗိဿဏုလောကများသို့ သွားရောက်ကြမည်။

Verse 11

संतारयति पूर्वज्ञान्दश पूर्वान्दशापरान् । यवव्रीहितिलैः सर्पिर्बिल्वपत्रैश्च दूर्वया

သူသည် ယဝ (ဘားလီ)၊ ဆန်၊ နှမ်း၊ ဂျီ (ထောပတ်ဆီ)၊ ဘိလွာရွက်နှင့် ဒူర్వာမြက်တို့ကို ပူဇော်အပ်နှံခြင်းဖြင့် မိမိ၏ ပိတೃများကို ကယ်တင်တော်မူ၏—အရင်ဘက် ဆယ်ဆက်နှင့် နောက်ဘက် ဆယ်ဆက်တိုင်အောင်။

Verse 12

गुडैश्चैवोदकैर्नाथ तत्र पिंडं करोति यः । उद्धरेत्सप्त गोत्राणि कुलमेकोत्तरं शतम्

အို နာထာဘုရား၊ ထိုနေရာ၌ ဂျာဂရီ(သကြားခဲ)နှင့် ရေဖြင့် ပိဏ္ဍဒါန ပြုသူသည် ဂိုတ်ရ ၇ မျိုးကို ကယ်တင်၍ မိသားစုမျိုးဆက် ၁၀၁ ဆက်တိုင်အောင် မြှင့်တင်ပေး၏။

Verse 13

वृक्षैरनेकधा युंक्ते लतागुल्मैः सुशोभितम् । सदा पुण्यप्रदं तच्च सदा फलसमन्वितम्

ထိုနေရာသည် သစ်ပင်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်စုံ၍ လျားပင်နှင့် ချုံပင်တို့ဖြင့် လှပစွာ တင့်တယ်၏။ ထိုအရပ်သည် အမြဲ ပုဏ္ဏယကို ပေးကာ အမြဲ အသီးအနှံများဖြင့် ပြည့်ဝ၏။

Verse 16

महानंदमयं दिव्यं पावनात्पावनं परम् । कलकंठः कलोत्कंठमनुगुंजति कुंजगः

ထိုအရပ်သည် ဒိဗ္ဗဖြစ်၍ မဟာအာနန္ဒဖြင့် ပြည့်ဝကာ၊ ပဝနထက်ပင် ပိုမိုအမြင့်ဆုံး သန့်စင်စေသော အရပ်ဖြစ်၏။ ထိုနေရာ၌ ကုဉ္ဇအတွင်း နေထိုင်သော ကုကီလာငှက်သည် မျှော်လင့်တမ်းတသော သံလွင်တေးကို ချိုမြိန်စွာ ပြန်လည်တုန့်ပြန်ကာ ဂုဏ်သံလှိုင်းထွက်စေ၏။

Verse 17

ध्यानस्थः श्रोष्यति तदा पारावत्येति वार्य्यते । केकः कोकीं परित्यज्य मौनं तिष्ठति तद्भयात्

တရားထိုင်၍ သမာဓိ၌ တည်နေသူသည် ထိုအခါ “ပါရာဝတီ!” ဟူသော ခေါ်သံကို ကြားရ၏။ ထိုသန့်ရှင်းမြင့်မြတ်မှု၏ ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မေယုရငှက်သည် မိမိအဖော်ကို ခွာ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေ၏။

Verse 18

चकोरश्चंद्रिकाभोक्ता नक्तव्रतमिवास्थितः । पठंति सारिकाः सारं शुकं संबोधयत्यहो

စက္ကောရငှက်သည် လမင်းအလင်းကို သောက်သုံးကာ ညဝရတကို ထိန်းသိမ်းသကဲ့သို့ တည်နေ၏။ စာရိကာငှက်တို့သည် အနှစ်သာရကို ရွတ်ဖတ်ကြပြီး၊ အံ့ဩဖွယ်ကောင်းစွာ ရှုက(တောတော)ငှက်သည် သင်ကြားညွှန်ပြသကဲ့သို့ ပြောဆို၏။

Verse 19

भेकोऽहिना क्रीडते च मानुषा राक्षसैः सह । निर्भयं वसते तत्र धर्म्मारण्यं च भूतले

ထိုနေရာ၌ ဖားသည်ပင် မြွေနှင့်ကစားနိုင်ပြီး လူတို့သည် ရက္ခသတို့နှင့်အတူတကွ နေထိုင်ကြသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ ဓမ္မာရဏ္ယ၌ အားလုံးသည် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 20

अश्वमेधाधिको धर्मस्तस्य स्याच्च पदेपदे । शापानुग्रहसंयुक्ता ब्राह्मणास्तत्र संति वै

ထိုနေရာ၌ ခြေလှမ်းတိုင်း၌ ဓမ္မပုဏ္ဏိယသည် အရှွမေဓ ယဇ္ဉထက်ပင် မြင့်မားသည်။ ထိုအရပ်၌ အမှန်တကယ်ပင် ကျိန်စာနှင့် ကရုဏာအနုဂ्रह နှစ်မျိုးလုံး၏ အာနုဘော်ရှိသော ဗြာဟ္မဏများ နေထိုင်ကြ၏။

Verse 21

अष्टादशसहस्राणि पुण्यकार्येषु निर्मिताः । षट्त्रिंशत्तु सहस्राणि भृत्यास्ते वणिजो भुवि

ပုဏ္ဏိယကိစ္စများအတွက် တည်ထောင်ထားသူ အရေအတွက် တစ်သောင်းရှစ်ထောင် ရှိ၏။ ထို့ပြင် မြေပြင်ပေါ်၌ သုံးသောင်းခြောက်ထောင်သော အမှုထမ်းများ—အဆိုပါ ကုန်သည်တို့သည် ထိုနေရာ၏ သန့်ရှင်းသော စီးပွားရေး-ဝန်ဆောင်မှုကို ထမ်းဆောင်ကြ၏။

Verse 22

द्विजभक्तिसमायुक्ता ब्रह्मण्यास्ते त्वयोनिजाः । पुराणज्ञाः सदाचारा धार्मिकाः शुद्धबुद्धयः । स्वर्गे देवाः प्रशंसंति धर्म्मारण्यनिवासिनः

ဒွိဇတို့အပေါ် ဘက္တိဖြင့်ပြည့်စုံ၍ ဗြဟ္မဏ္ယသဒ္ဓာ၌ တည်ကြည်သော အယောနိဇ သတ္တဝါတို့သည် ပုရာဏသိပ္ပံကို သိမြင်သူ၊ အမြဲကောင်းမွန်သော အကျင့်ရှိသူ၊ ဓမ္မတရားကို ထိန်းသိမ်းသူ၊ စိတ်ဉာဏ်သန့်ရှင်းသူများ ဖြစ်ကြ၏။ ကောင်းကင်ဘုံ၌ ဒေဝတားတို့သည် ဓမ္မာရဏ္ယ နေထိုင်သူတို့ကို ချီးမွမ်းကြ၏။

Verse 23

युधिष्ठिर उवाच । धर्मारण्येति त्रिदशैः कदा नाम प्रतिष्ठितम् । पावनं भूतले जातं कस्मात्तेन विनिर्मितम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်– “ဒေဝတားတို့သည် ‘ဓမ္မာရဏ္ယ’ ဟူသော နာမဖြင့် မည်သည့်အခါ တည်ထောင်ခဲ့သနည်း။ မြေပြင်ပေါ်၌ ဤသန့်စင်ပေးသော အရပ်သည် မည်သည့်အကြောင်းကြောင့် ပေါ်ပေါက်လာ၍ အဘယ်ကြောင့် ဖန်ဆင်းထားသနည်း?”

Verse 24

तीर्थभूतं हि कस्माच्च कारणात्तद्वदस्व मे । ब्राह्मणाः कतिसं ख्याकाः केन वै स्थापिताः पुरा

ဤနေရာသည် တီရ္ထ (tīrtha) အဖြစ် သန့်ရှင်းမြတ်နိုးရာ ဖြစ်လာရခြင်း၏ အကြောင်းရင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပါ။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏ မည်မျှရှိခဲ့သနည်း—ရှေးကာလတွင် မည်သူက ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသနည်း။

Verse 25

अष्टादशसहस्राणि किमर्थं स्थापितानि वै । कस्मिन्नंशे समुत्पन्ना ब्राह्मणा ब्रह्म सत्तमाः

အဘယ်ကြောင့် အမှန်တကယ် ဗြာဟ္မဏ တစ်သောင်းရှစ်ထောင်ကို ဤနေရာ၌ တည်ထောင်ထားသနည်း။ ထို့ပြင် ဘြဟ္မန် (Brahman) ကို သိမြင်သူတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် အံၡ (aṃśa) မည်သည့် အစိတ်အပိုင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း။

Verse 26

सर्वविद्यासु निष्णाता वेदवेदांगपारगाः । ऋग्वेदेषु च निष्णाता यजुर्वेदकृतश्रमाः

သူတို့သည် ပညာရပ်အပေါင်းတို့၌ ကျွမ်းကျင်ပြီး၊ ဝေဒနှင့် ဝေဒာင်္ဂတို့၏ အဝေးဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသူများဖြစ်ကြသည်။ ရိဂ္ဝေဒ၌ ကျွမ်းကျင်ကာ ယဇုရ္ဝေဒကို တင်းကျပ်စွာ လေ့လာသင်ယူ၍ ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားကြသည်။

Verse 27

सामवेदांगपारज्ञास्त्रैविद्या धर्म वित्तमाः । तपोनिष्ठा शुभाचाराः सत्यव्रतपरायणाः

သူတို့သည် သာမဝေဒနှင့် ၎င်း၏ အကူအညီပညာများ၏ အဝေးဖက်ကမ်းကို သိမြင်သူများဖြစ်ကြသည်။ တြိုင်ဝိဒျာ (traividyā) တွင် ကျွမ်းကျင်၍ ဓမ္မကို သိမြင်ရာ၌ ထင်ရှားသူများ၊ တပၸသ (tapas) တွင် တည်ကြည်၍ အကျင့်ကောင်းမြတ်ကာ သစ္စာဝရတ (satya-vrata) ကို အားထားသူများဖြစ်ကြသည်။

Verse 28

मासोपवासैः कृशितास्तथा चांद्रायणादिभिः । सदाचाराश्च ब्रह्मण्याः केन नित्यो पजीविनः । तत्सर्वमादितः कृत्स्नं ब्रूहि मे वदतां वर

လတစ်လကြာ ဥပဝါသ (upavāsa) များနှင့် ချန်ဒြာယဏ (Cāndrāyaṇa) စသည့် ဝရတများကြောင့် သူတို့သည် ပိန်လှီသွားကြသည်။ သဒ္ဒာစာရရှိ၍ ဘြဟ္မဏျ (brahmaṇya) — ဘြဟ္မန် (Brahman) ကို အလေးအနက် ထားသူများဖြစ်ကြသည်။ ထို့နောက် နေ့စဉ် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းကို မည်သည့်နည်းဖြင့် ထိန်းသိမ်းကြသနည်း။ အစမှစ၍ အပြည့်အစုံ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ—အပြောအဆို၌ အမြတ်ဆုံးသောသူ။

Verse 29

दानवास्तत्र दैतेया भूतवेतालसंभवाः । राक्षसाश्च पिशाचाश्च उद्वेजंते कथं न तान्

ထိုနေရာတွင် ဒါနဝ၊ ဒိုက်တျ၊ ဘူတ၊ ဝေတာလ၊ ရက္ခသနှင့် ပိစာစတို့သည် ၎င်းတို့အား မည်သို့ ထိတ်လန့်စေမည်နည်း။