Adhyaya 18

Verse 1

रुद्र उवाच । शृणु स्कन्द महाप्राज्ञ ह्यद्भुतं यत्कृतं मया । धर्मारण्ये महादुष्टो दैत्यः कर्णाटकाभिधः

ရုဒြာက မိန့်တော်မူသည်– အို စကန္ဒ၊ ဉာဏ်ကြီးမြတ်သူ၊ ငါပြုခဲ့သော အံ့ဩဖွယ်ကောင်းသော ကိစ္စကို နားထောင်လော့။ ဓမ္မာရဏ್ಯ၌ ကර්ဏာဋက ဟု အမည်ရသော အလွန်ဆိုးယုတ်သည့် ဒေတ္တယ တစ်ကောင်ရှိ၏။

Verse 2

निभृतं हि समागत्य दंपत्योर्विघ्नमाचरत् । तं दृष्ट्वा तद्भयाल्लोकः प्रदुद्राव निरन्तरम्

သူသည် တိတ်တဆိတ်လာ၍ လင်မယားစုံတွဲတို့အပေါ် အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေ하였다။ သူကိုမြင်သော် လူတို့သည် ကြောက်ရွံ့ကာ မနားမနေ ထွက်ပြေးကြ၏။

Verse 3

त्यक्त्वा स्थानं गताः सर्वे वणिजो वाडवादयः । मातंगीरूपमास्थाय श्रीमात्रा त्वनया सुत

နေရာကိုစွန့်၍ ကုန်သည်တို့နှင့် အခြားသူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြ၏။ ထို့နောက် သရီမာတာသည် မာတင်ဂီ၏ရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ခံယူကာ၊ အို သားရေ၊ ဤနည်းဖြင့် ဆောင်ရွက်၏။

Verse 4

हतः कर्णाटको नाम राक्षसो द्विजघातकः । तदा सर्वेऽपि वै विप्रा हृष्टास्ते तेन कर्मणा

ကဏ္ဏာဋကဟု အမည်ရသော ရာක්ෂသ၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) သတ်သူကို သတ်ဖြတ်လိုက်၏။ ထိုအခါ ဗြာဟ္မဏတို့အားလုံး ထိုကာရယာကြောင့် ဝမ်းမြောက်ကြ၏။

Verse 5

स्तुवंति पूजयंति स्म वणिजो भक्तितत्पराः । वर्षेवर्षे प्रकुर्वंति श्रीमातापूजनं शुभम्

ဘက္တိ၌ တည်ကြည်သော ကုန်သည်တို့သည် သူမကို ချီးမွမ်းကာ ပူဇော်ကြ၏။ နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သရီမာတာ၏ မင်္ဂလာပူဇော်ပွဲကို ကျင်းပကြ၏။

Verse 6

शुभकार्येषु सर्वेषु प्रथमं पूजयेत्तु ताम् । न स विघ्नं प्रपश्येत तदाप्रभृति पुत्रक

မင်္ဂလာကိစ္စအားလုံးတွင် ပထမဦးစွာ သူမကို ပူဇော်သင့်၏။ ထိုအချိန်မှစ၍၊ အို သားရေ၊ သူသည် အတားအဆီးကို မတွေ့ကြုံတော့မည်။

Verse 7

युधिष्ठिर उवाच । कोऽसौ दुष्टो महादैत्यः कस्मिन्वंशे समुद्भवः । किं किं तेन कृतं तात सर्वंं कथय सुव्रत

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ “အဲဒီ မကောင်းသော မဟာဒေတျာက ဘယ်သူနည်း။ ဘယ်မျိုးရိုးမှ ပေါ်ထွန်းလာသနည်း။ အချစ်တော်၊ သူက ဘာဘာလုပ်ရပ်များ ပြုခဲ့သနည်း။ သီလဝတ်ကောင်းသူ၊ အားလုံးကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 8

व्यास उवाच । शृणु राजन्प्रवक्ष्यामि कर्णाटकविचेष्टितम् । देवानां दानवानां यो दुःसहो वीर्यदर्पितः

ဗျာသက ပြောသည်။ “အို မင်းကြီး၊ နားထောင်ပါ။ ယခု ကဏ္ဏာဋက၏ လုပ်ရပ်ကို ငါ ပြောမည်—သူသည် ကိုယ့်အင်အားကို မာနထောင်လွှား၍ ဒေဝတားတို့နှင့် ဒာနဝတို့အတွက်ပင် မခံနိုင်အောင် ဖြစ်လာသူတည်း။”

Verse 9

दुष्टकर्मा दुराचारो महाराष्ट्रो महाभुजः । जित्वा च सकलांल्लोकांस्त्रैलोक्ये च गतागतः

မဟာရာဋ္ဌရသည် လက်မောင်းကြီးသန်မာသူဖြစ်၍ မကောင်းသောကမ္မကို ပြုသူ၊ အကျင့်ပျက်သူ ဖြစ်하였다။ လောကအားလုံးကို အနိုင်ယူပြီးနောက် တြိလောကတစ်လျှောက် သွားလာလှုပ်ရှားနေ하였다။

Verse 10

यत्र देवाश्च ऋषयस्तत्र गत्वा महासुरः । छद्मना वा बलेनैव विघ्नं प्रकुरुते नृप

အို မင်းကြီး၊ ဒေဝတားတို့နှင့် ရှိသီတို့ စုဝေးရာနေရာတိုင်းသို့ မဟာအဆုရသည်လည်း သွားရောက်ပြီး လှည့်ကွက်ဖြင့် သော်လည်းကောင်း အင်အားဖြင့် သော်လည်းကောင်း အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေသည်။

Verse 11

न वेदाध्ययनं लोके भवेत्तस्य भयेन च । कुर्वते वाडवा देवा न च संध्याद्युपासनम्

သူ့ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် လောက၌ ဝေဒသင်ကြားလေ့လာမှု မတည်မြဲတော့하였다။ ဒေဝတားတို့ပင် ဆင်းရဲနိမ့်ကျသကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ သန္ဓျာကర్మမှ စ၍ အုပာသနာကိုတောင် မပြုနိုင်ကြတော့하였다။

Verse 12

न क्रतुर्वर्तते तत्र न चैव सुरपूजनम् । देशेदेशे च सर्वत्र ग्रामेग्रामे पुरेपुरे

ထိုနေရာ၌ ဝေဒကရတု (ယဇ္ဍ) မကျင်းပကြသကဲ့သို့၊ ဒေဝတားတို့ကို ပူဇော်အာရాధနာပြုခြင်းလည်း မတည်မြဲတော့။ နိုင်ငံတိုင်းဒေသတိုင်း—ရွာတစ်ရွာပြီးတစ်ရွာ၊ မြို့တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့—ဤလျစ်လျူရှုမှုကို တွေ့ရသည်။

Verse 13

तीर्थेतीर्थे च सर्वत्र विघ्नं प्रकुरुतेऽसुरः । परंतु शक्यते नैव धर्मारण्ये प्रवेशितुम्

တီရ္ထတိုင်း နေရာတိုင်း၌ အသူရသည် အတားအဆီးများကို စီမံဖန်တီးသော်လည်း၊ ဓမ္မာရဏ္ယ ထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းကိုတော့ လုံးဝ မစွမ်းနိုင်။

Verse 14

भयाच्छक्त्याश्च श्रीमातुर्दानवो विक्लवस्तदा । केनोपायेन तत्रैव गम्यते त्विति चिंतयन्

ထို့နောက် သီရိမాతာ၏ အာနုဘော်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ဒါနဝသည် တုန်လှုပ်၍ မောဟဖြစ်သွားသည်။ “ဘယ်နည်းလမ်းနဲ့ အဲဒီနေရာကို ရောက်နိုင်မလဲ” ဟု စဉ်းစားလေ၏။

Verse 15

विघ्नं करिष्ये हि कथं ब्राह्मणानां महात्मनाम् । वेदाध्ययनकर्तॄणां यज्ञे कर्माधितिष्ठताम्

“ဝေဒပညာကို လေ့လာရွတ်ဆိုရာ၌ မပြတ်မနား ရှိပြီး၊ ယဇ္ဍအတွင်း သာသနာရေးကမ္မကို တည်ကြည်စွာ ထမ်းဆောင်နေသော မဟာတ్మ ဘြာဟ္မဏများကို ငါ ဘယ်လို အတားအဆီးလုပ်နိုင်မလဲ?”

Verse 16

वेदाध्ययनजं शब्दं श्रुत्वा दूरात्स दानवः । विव्यथे स यथा राजन्वज्राहत इव द्विपः

ဝေဒလေ့လာရွတ်ဆိုခြင်းမှ ပေါ်ထွက်လာသော အသံကို အဝေးမှ ကြားသော် ဒါနဝသည် တုန်လှုပ်၍ နာကျင်သွားသည်၊ အို မင်းကြီး—မိုးကြိုးဝဇ္ရထိသကဲ့သို့ ဆင်တစ်ကောင်လို။

Verse 17

निःश्वासान्मुमुचे रोषाद्दंतैर्दंतांश्च घर्षयन् । दशमानो निजावोष्ठौ पेषयंश्च करावुभौ

ဒေါသကြီးလွန်း၍ သူသည် အသက်ရှူသံပြင်းပြင်း ထုတ်ကာ သွားနှင့်သွားကို ကြိတ်ကြိတ်ခဲခဲကြိတ်၏။ ကိုယ့်နှုတ်ခမ်းကို ကိုယ်ကိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို မုဒ်တင်းတင်းဆုပ်ညှစ်လေ၏။

Verse 18

उन्मत्तवद्विचरत इतश्चेतश्च मारिष । सन्निपातस्य दोषेण यथा भवति मानवः

အို မာရိသ၊ သူသည် ရူးသွပ်သူကဲ့သို့ ဒီဘက်ဟိုဘက် လှည့်လည်သွားလာ၏။ စန္နိပါတရောဂါဒုက္ခကြောင့် လူတစ်ယောက်၏ အပြုအမူ ဖြစ်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 19

तथैव दानवो घोरो धर्मारण्यसमीपगः । भ्रमते दहते चैव दूरादेव भयान्वितः

ထိုနည်းတူပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒာနဝသည် ဓမ္မာရဏ్యအနီးသို့ ရောက်လာကာ လှည့်လည်၍ မီးရှို့ဖျက်ဆီး၏။ အဝေးကတည်းကပင် ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြန့်ကျက်စေ၏။

Verse 20

विवाहकाले विप्राणां रूपं कृत्वा द्विजन्मनः । तत्रागत्य दुराधर्षो नीत्वा दांपत्यमुत्तमम्

မင်္ဂလာအခါ၌ သူသည် ဗြာဟ္မဏရုပ်သဏ္ဌာန်ကို ဆောင်၍ ဒွိဇ၏ အမူအရာကို ယူဆောင်ကာ ထိုနေရာသို့ လာရောက်သည်။ မတားဆီးနိုင်သူဖြစ်၍ အကောင်းဆုံး လင်မယားစုံကို ခိုးယူသွားလေ၏။

Verse 21

उत्पपात महीपृष्ठाद्गगने सोऽसुराधमः । स्वयं च रमते पापो द्वेषाज्जातिस्वभावतः

အဆုရအနိမ့်ဆုံးသူသည် မြေပြင်မှ ခုန်ထွက်ကာ ကောင်းကင်သို့ တက်ရောက်၏။ ထိုပာပီသည် မုန်းတီးမှုကြောင့် မိမိ၏ မွေးရာပါသဘောသဘာဝအတိုင်း ကိုယ့်အပြစ်လုပ်ရပ်၌ပင် ပျော်မြူးလေ၏။

Verse 22

एवं च बहुशः सोऽथ धर्मारण्याच्च दंपती । गृहीत्वा कुरुते पापं देवानामपि दुःसहम्

ဤသို့ပင် သူသည် ထပ်ခါထပ်ခါ ဓမ္မာရဏ္ယမှပင် လင်မယားစုံတွဲများကို ဖမ်းဆီးကာ နတ်တို့အတွက်တောင် မခံနိုင်လောက်သော အပြစ်ကို ကျူးလွန်하였다။

Verse 23

विघ्नं करोति दुष्टोऽसौ दंपत्योः सततं भुवि । महाघोरतरं कर्म कुर्वंस्तस्मिन्पुरे वरे

အဲဒီ မကောင်းသူက မြေပြင်ပေါ်ရှိ လင်မယားစုံတွဲများအပေါ် အမြဲတမ်း အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေပြီး၊ ထိုမြတ်နိုးဖွယ် မြို့တော်၌ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ် ကမ္မကို ကျူးလွန်နေ하였다။

Verse 24

तत्रोद्विग्ना द्विजाः सर्वे पलायंते दिशो दश । गताः सर्वे भूमिदेवा स्त्यक्त्वा स्थानं मनोरमम्

အဲဒီမှာ ဒွိဇအားလုံး စိတ်လှုပ်ရှားကြောက်ရွံ့၍ တစ်ဆယ်ဦးတည်ရာသို့ ထွက်ပြေးကြပြီး၊ “မြေပြင်ပေါ်၏ နတ်များ” ဟုခေါ်သောသူအားလုံးလည်း အလှပသောနေရာကို စွန့်ခွာကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

Verse 25

यत्रयत्र महत्तीर्थं तत्रतत्र गता द्विजाः । उद्वसं तत्पुरं जातं तस्मिन्काले नृपोत्तम

မဟာတီရ္ထရှိရာရာသို့ ဒွိဇတို့ သွားကြပြီး၊ ထိုကာလ၌ အရှင်မင်းမြတ်၊ ထိုမြို့သည် လူကင်းမဲ့၍ ရှင်းလင်းသွား하였다။

Verse 26

न वेदाध्ययनं तत्र न च यज्ञः प्रवर्तते । मनुजास्तत्र तिष्ठंति न कर्णाटभयार्दिताः

အဲဒီမှာ ဝေဒပညာလေ့လာခြင်း မရှိတော့သကဲ့သို့ ယဇ్ఞပူဇာလည်း မဆောင်ရွက်တော့; သို့ရာတွင် လူတို့သည် ထိုနေရာ၌ နေထိုင်နေကြပြီး ကර්ဏာṭa တို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် မနှိပ်စက်တော့하였다။

Verse 27

द्विजाः सर्वे ततो राजन्वणिजश्च महायशाः । एकत्र मिलिताः सर्वे वक्तुं मंत्रं यथोचितम्

ထို့နောက် အို မင်းကြီး၊ ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) အားလုံးနှင့် ဂုဏ်သတင်းကြီးသော ကုန်သည်တို့သည် တစ်နေရာတည်း၌ စုဝေးကာ သင့်လျော်သကဲ့သို့ အကြံမန်တိုင်ပင်၍ သင့်တော်သော အကြံဉာဏ်ကို ပြောဆိုကြ၏။

Verse 28

कर्णाटस्य वधोपायं मंत्रयंति द्विजर्षभाः । विचार्यमाणे तैर्दैवाद्वाग्जाता चाशरीरिणी

ဒွိဇတို့အနက် နွားသန်ကဲ့သို့ မြတ်သော ရှင်ရသီတို့သည် ကဏ္ဏာဋကို သတ်ရန် နည်းလမ်းကို တိုင်ပင်ကြ၏။ ထိုသို့ စဉ်းစားနေစဉ်တွင် ကံတော်ကြောင့် ကိုယ်မဲ့အသံတစ်ခု ပေါ်ထွန်းလာ၍ ပြောဆိုလေ၏။

Verse 29

आराधयत श्रीमातां सर्वदुःखापहारिणीम् । सर्वदैत्यक्षयकरीं सर्वोपद्रवनाशनीम्

“ဒုက္ခအားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော သရီမာတာကို အာရాధနာပြုကြလော့။ ဒိုင်တျများအားလုံးကို ပျက်စီးစေသူ၊ အန္တရာယ်အနှောင့်အယှက်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်တော်မူ၏။”

Verse 30

तच्छ्रुत्वा वाडवाः सर्वे हर्षव्याकुललोचनाः । श्रीमातां तु समागत्य गृहीत्वा बलिमुत्तमम्

ထိုစကားကို ကြားသော် ဝါဍဝတို့အားလုံးသည် ဝမ်းမြောက်လွန်ကဲ၍ မျက်လုံးများပင် ပီတိကြောင့် တုန်ယင်လာကြ၏။ ထို့နောက် သရီမာတာထံသို့ ချဉ်းကပ်ကာ အမြတ်ဆုံး ပူဇော်သက္ကာ (ဘလိ) ကို ကိုင်ဆောင်လာကြ၏။

Verse 31

मधु क्षीरं दधि घृतं शर्करा पञ्चधारया । धूपं दीपं तथा चैव चंदनं कुसुमानि च

သူတို့သည် ပျားရည်၊ နို့၊ ဒဓိ (ယိုဂတ်)၊ ဂျီ (ဃృత) နှင့် သကြားကို ပဉ္စဓာရာအဖြစ် လောင်းပူဇော်ရန် ယူဆောင်လာပြီး၊ ထို့ပြင် သုပ်ပ (အမွှေးတိုင်)၊ မီးတိုင်၊ စန္ဒနာနှင့် ပန်းများကိုလည်း ယူလာကြ၏။

Verse 32

फलानि विविधान्येव गृहीत्वा वाडवा नृप । धान्यं तु विविधं राजन्भक्तापूपा घृताचिताः

အို မင်းကြီး၊ ဝါဍဝတို့သည် အသီးအနှံ မျိုးစုံကို ယူဆောင်လာပြီး စပါးနှံနှင့် သီးနှံ မျိုးစုံကိုလည်း တင်ဆောင်လာကြ၏။ ထို့ပြင် ဂျီ (ဃృత) ဖြင့်ပြည့်ဝသော ထမင်းချက်နှင့် ချိုမြိန်သော အာပူပ (မုန့်) များကို နైవေဒျအဖြစ် ဆက်ကပ်လာကြ၏။

Verse 33

कुल्माषा वटकाश्चैव पायसं घृतमिश्रितम् । सोहालिका दीपिकाश्च सार्द्राश्च वटकास्तथा

ထို့ပြင် ကုလ္မာෂ (ပဲအုပ်ပြုတ်), ဝဋက (ကြော်မုန့်) နှင့် ဂျီ (ဃృత) ရောစပ်ထားသော ချိုမြိန်ပာယသ (နို့ထမင်း) ကိုလည်း ယူဆောင်လာကြ၏။ ထို့အပြင် စိုဟာလိကာ၊ ဒီပိကာ နှင့် စိုစွတ်သော ဝဋက များလည်း ပါရှိ၏။

Verse 34

राजिकाभिश्च संलिप्ता नवच्छिद्रसमन्विताः । चंद्रबिंबप्रतीकाशा मण्डकास्तत्र कल्पिताः

ထိုနေရာ၌ မဏ္ဍက (မုန့်) များကို ပြုလုပ်ကြရာ ရာဇိကာ (မတ်စတာ) ဖြင့် လိမ်းထားပြီး အသစ်ဖောက်ထားသော အပေါက်လေးများဖြင့် တင့်တယ်ကာ လပြည့်ဝိုင်းကဲ့သို့ တောက်ပလင်းလက်နေ၏။

Verse 35

पञ्चामृतेन स्नपनं कृत्वा गन्धोदकेन च । धूपैर्दीपैश्च नैवेद्यैस्तोषयामासुरीश्वरीम्

ပဉ္စာမృతနှင့် အနံ့သင်းသော ရေဖြင့် ဒေဝီကို စနပန် (ရေချိုးပူဇော်) ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ မီးခိုး (ဓూప), မီးအလင်း (ဒီပ) နှင့် နైవေဒျ (အာဟာရပူဇော်) များဖြင့် အီશ્વရီ မဟာဒေဝီကို ပျော်ရွှင်နှစ်သက်စေကြ၏။

Verse 36

नीराजनैः सकपूरैः पुष्पैर्दीपैः सुचंदनैः । श्रीमाता तोषिता राजन्सर्वोपद्रवनाशनी

အို မင်းကြီး၊ ကမ္ဖော် (ကပူရ) ပါသော နီရာဇန (အာရတီ)၊ ပန်းများ၊ မီးအလင်းများနှင့် သန့်ရှင်းမွှေးကြိုင်သော စန္ဒန်တို့ဖြင့်—အပဒြဝ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော သြရီမాతာသည် နှစ်သက်တော်မူ၏။

Verse 37

श्रीमाता च जगन्माता ब्राह्मी सौम्या वरप्रदा । रूपत्रयं समास्थाय पालयेत्सा जगत्त्रयम्

သူမသည် သီရိမိခင်၊ ကမ္ဘာလောက၏ မိခင်—ဗြဟ္မီ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ ကောင်းချီးပေးသူ ဖြစ်သည်။ သုံးရုပ်သုံးသဏ္ဌာန် ခံယူကာ သုံးလောကကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။

Verse 38

त्रयीरूपेण धर्मात्मन्रक्षते सत्यमंदिरम् । जितेद्रिया जितात्मानो मिलितास्ते द्विजोत्तमाः

အို ဓမ္မစိတ်ရှိသူ၊ တရိုင် (ဝေဒသုံးပါး) အဖြစ်ဖြင့် သူမသည် သစ္စာ၏ မန္ဒိရကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။ အင်ဒြိယများကို အနိုင်ယူ၍ ကိုယ်စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော ဒွိဇအထက်မြတ်တို့သည် ထိုနေရာတွင် စုဝေးရပ်တည်နေကြသည်။

Verse 39

तैः सर्वेरर्चिता माता चंदनाद्येन तोषिता । स्तुतिमारेभिरे तत्र वाङ्मनःकायकर्मभिः । एकचित्तेन भावेन ब्रह्मपुत्र्याः पुरः स्थिताः

သူတို့အားလုံးက မိခင်ကို ပူဇော်အာရాధနာပြု၍ စန္ဒနာစသည့် ပူဇော်ပစ္စည်းများကြောင့် မိခင်သည် ပီတိဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုနေရာတွင် သူတို့သည် စကား၊ စိတ်နှင့် ကိုယ်ကာယကံတို့ဖြင့် စတုတိဂီတကို စတင်ကာ၊ တစ်စိတ်တစ်လုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဗြဟ္မာ၏ သမီးတော်ရှေ့တွင် ရပ်တည်နေကြ၏။

Verse 40

विप्रा ऊचुः । नमस्ते ब्रह्मपुत्र्यास्तु नमस्ते ब्रह्मचारिणि । नमस्ते जगतां मातर्नमस्ते सर्वगे सदा

ဗိပၸရတို့က ဆိုကြသည်– ဗြဟ္မာ၏ သမီးတော်၊ နမස්ကာရပါ၏; ဗြဟ္မစာရိဏီ၊ နမස්ကာရပါ၏။ လောကတို့၏ မိခင်၊ နမස්ကာရပါ၏; အစဉ်အမြဲ အလုံးစုံ၌ ပြန့်နှံ့တော်မူသော အရှင်မ၊ နမස්ကာရပါ၏။

Verse 41

क्षुन्निद्रा त्वं तृषा त्वं च क्रोधतंद्रादयस्तथा । त्वं शांतिस्त्वं रतिश्चैव त्वं जया विजया तथा

သင်သည် ဆာလောင်မှုနှင့် အိပ်ငိုက်မှု ဖြစ်၏; သင်သည် ရေငတ်ခြင်းလည်း ဖြစ်၏; ထို့အတူ ဒေါသ၊ ပျင်းရိခြင်း စသည်တို့လည်း သင်ပင် ဖြစ်၏။ သင်သည် ငြိမ်းချမ်းမှု ဖြစ်၏; သင်သည် ရတိ (ပျော်ရွှင်နှစ်သက်မှု) ဖြစ်၏; သင်သည် ဇယာနှင့် ဝိဇယာလည်း ဖြစ်၏။

Verse 42

ब्रह्मविष्णुमहेशाद्यैस्त्वं प्रपन्ना सुरेश्वरि । सावित्री श्रीरुमा चैव त्वं च माता व्यवस्थिता

အို နတ်တို့၏ အရှင်မ တော်မူသော ဒေဝီတော်၊ ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏု၊ မဟေရှနှင့် အခြားနတ်တို့သည် သင့်ထံ၌ ခိုလှုံကြ၏။ သင်သည် စာဝိတြီ၊ သရီ၊ ဥမာ အဖြစ်တည်ရှိ၍ အမှန်တကယ် မိခင်တော်ပင် ဖြစ်၏။

Verse 43

ब्रह्मविष्णु सुरेशानास्त्वदाधारे व्यवस्थिताः । नमस्तुभ्यं जगन्मातर्धृतिपुष्टिस्वरूपिणि

ဗြဟ္မာ၊ ဗိဿဏုနှင့် နတ်တို့၏ အရှင်များသည် သင့်အထောက်အပံ့ပေါ်၌ တည်မြဲကြ၏။ အို ကမ္ဘာမိခင်တော်၊ တည်ကြည်မှုနှင့် အာဟာရပေးမှု၏ ရုပ်သဘောတော်၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 44

रतिः क्रोधा महामाया छाया ज्योतिःस्वरूपिणि । सृष्टि स्थित्यंतकृद्देवि कार्यकारणदा सदा

သင်သည် ရတိ(ပျော်ရွှင်မှု) လည်းဖြစ်၊ ဒေါသလည်းဖြစ်၏။ သင်သည် မဟာမာယာ၊ အရိပ်လည်းဖြစ်၍ အလင်း၏ သဘောတရားလည်းဖြစ်၏။ အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ဖန်ဆင်းခြင်း၊ ထိန်းသိမ်းခြင်း၊ ပျက်သုဉ်းခြင်းကို ဆောင်ရွက်ပြီး အကြောင်းနှင့် အကျိုးကို အစဉ်ပေးသနား၏။

Verse 45

धरा तेजस्तथा वायुः सलिलाकाशमेव च । नमस्तेऽस्तु महाविद्ये महाज्ञानमयेऽनघे

သင်သည် မြေဓာတ်နှင့် မီးဓာတ်၊ လေဓာတ်၊ ရေဓာတ်နှင့် အာကာသဓာတ်လည်း ဖြစ်၏။ အို မဟာဝိဒ္ယာ၊ မဟာဉာဏ်ပြည့်ဝ၍ အပြစ်ကင်းသန့်ရှင်းသော အရှင်မ၊ သင့်အား နမස්ကာရပါ၏။

Verse 46

ह्रींकारी देवरूपा त्वं क्लींकारी त्वं महाद्युते । आदिमध्यावसाना त्वं त्राहि चास्मान्महाभयात्

သင်သည် “ဟရီမ်” မန္တရ၏ ရုပ်သဘောတော်ဖြစ်၍ နတ်သဘောဖြင့် ပေါ်ထွန်း၏။ သင်သည် “ကလီမ်” လည်းဖြစ်၊ အို အလင်းတောက်ပကြီးမားသော အရှင်မ။ သင်သည် အစ၊ အလယ်၊ အဆုံး—ကျွန်ုပ်တို့ကိုလည်း မဟာကြောက်ရွံ့မှုမှ ကယ်တင်ပါ။

Verse 47

महापापो हि दुष्टात्मा दैत्योऽयं बाधतेऽधुना । त्राणरूपा त्वमेका च अस्माकं कुलदेवता

အပြစ်ကြီးမား၍ စိတ်ဆိုးသော ဒေဝ်တ (ဒိုင်တျ) ဤကောင်သည် ယခုတင်ပင် ကျွန်ုပ်တို့ကို နှိပ်စက်နေပါသည်။ သင်တော်မူတော်မူတစ်ပါးတည်းသာ ကယ်တင်ရာ အားကိုးရာဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးရိုးကာကွယ်သည့် ကုလဒေဝီ ဖြစ်ပါသည်။

Verse 48

त्राहित्राहि महादेवि रक्षरक्ष महेश्वरि । हनहन दानवं दुष्टं द्विजातीनां विघ्नकारकम्

ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ၊ မဟာဒေဝီတော်! ကာကွယ်ပါ၊ ကာကွယ်ပါ၊ မဟေရှဝရီတော်! ထိုးနှက်ပါ—ထိုးနှက်ပါ—ဒွိဇာတိတို့အတွက် အဟန့်အတားဖြစ်စေသော အဆိုးဒန်ဝကို။

Verse 49

एवं स्तुता तदा देवी महामाया द्विजन्मभिः । कर्णाटस्य वधार्थाय द्विजातीनां हिताय च । प्रत्यक्षा साऽभवत्तत्र वरं ब्रूहीत्युवाच ह

ဒွိဇများက ဤသို့ ချီးမွမ်းသော် မဟာမာယာ ဒေဝီသည်—ကဏ္ဏာဋကို သတ်ရန်နှင့် ဒွိဇာတိတို့၏ အကျိုးအတွက်—အဲဒီနေရာတွင် ထင်ရှားစွာ ပေါ်ထွန်းလာပြီး “အလိုရှိသော ဝရကို ပြောကြ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 50

श्रीमातोवाच । केन वै त्रासिता विप्राः केन वोद्वेजिताः पुनः । तस्याहं कुपिता विप्रा नयिष्ये यमसादनम्

သရီမာတာ မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဝိပရများ၊ မည်သူက သင်တို့ကို ကြောက်လန့်စေသနည်း၊ မည်သူက ထပ်မံ နှောင့်ယှက်ဒုက္ခပေးသနည်း။ ထိုသူအပေါ် ငါက ဒေါသထွက်၍၊ ဟေ ဝိပရများ၊ သူကို ယမ၏ နေရာသို့ ပို့မည်။”

Verse 51

क्षीणायुषं नरं वित्त येन यूयं निपीडिताः । ददामि वो द्विजातिभ्यो यथेष्टं वक्तुमर्हथ

သင်တို့ကို နှိပ်စက်ခဲ့သော၊ အသက်တမ်း လျော့နည်းလာနေသည့် ထိုလူကို သိမှတ်ကြလော့။ ဟေ ဒွိဇာတိတို့၊ ငါသည် သင်တို့အား ကူညီပေး၏—လိုသလို လွတ်လပ်စွာ ပြောကြလော့။

Verse 52

भक्त्या हि भवतां विप्राः करिष्ये नात्र संशयः

သင်တို့၏ ဘက္တိကြောင့်၊ ဟေ ဝိပရတို့၊ ငါသည် အမှန်တကယ် ဆောင်ရွက်မည်—သံသယ မရှိပါ။

Verse 53

द्विजा ऊचुः । कर्णाटाख्यो महारौद्रो दानवो मदगर्वितः । विघ्नं प्रकुरुते नित्यं सत्यमंदिरवासिनाम्

ဒွိဇတို့က ပြောကြသည်– “ကဏ္ဏာဋ ဟူသော ဒာနဝတစ်ယောက်ရှိ၍၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းကာ မူးယစ်မာနဖြင့် ဖောင်းပွနေသည်။ သူသည် သတ္တျမန်ဒိရ၌ နေထိုင်သူတို့အား အမြဲ အတားအဆီးများကို ဖြစ်စေတတ်သည်။”

Verse 54

ब्राह्मणान्सत्यशीलांश्च वेदाध्ययनतत्परान् । द्वेषाद्द्वेष्टि द्वेषणस्तान्नित्यमेव महामते । वेदविद्वेषणो दुष्टो घातयैनं महाद्युते

သူသည် မကောင်းသော မုန်းတီးမှုကြောင့် သစ္စာသီလရှိ၍ ဝေဒပညာကို လေ့လာရာတွင် အားထုတ်သော ဘြာဟ္မဏတို့ကို အမြဲ မုန်းတီးသည်။ ဟေ မဟာမတေ၊ သူသည် နေ့စဉ် ထိုသူတို့ကို ထိခိုက်စေလို၍ ကြံစည်နေသည်။ ဟေ မဟာဒျူတေ ဒေဝီ၊ ဝေဒကို မုန်းသူ အယုတ်မာကို သတ်ပစ်စေပါ။

Verse 55

व्यास उवाच । तथेत्युक्त्वा तु सा देवी प्रहस्य कुलदेवता । वधोपायं विचिंत्यास्य भक्तानां रक्षणाय वै

ဗျာသက ပြောသည်– “ ‘တထာစ্তু’ ဟု ဆိုပြီးနောက်၊ ထိုဒေဝီ—ကူလဒေဝတာ—ပြုံးရယ်ကာ၊ မိမိ၏ ဘက္တတို့ကို ကာကွယ်ရန် သူ့ကို သတ်မည့် နည်းလမ်းကို စဉ်းစားတော်မူ၏။”

Verse 56

ततः कोपपरा जाता श्रीमाता नृपसत्तम । कोपेन भृकुटीं कृत्वा रक्तनेत्रांतलोचनाम्

ထို့နောက် သီရိမာတာသည်၊ ဟေ နရပသတ္တမ၊ ဒေါသအပြည့်ဖြင့် တင်းမာသွား၏။ ဒေါသကြောင့် မျက်ခုံးကို ချုံ့ကာ မျက်စိထောင့်များ နီရဲလာသည်။

Verse 57

कोपेन महताऽविष्टा वसंती पावकं यथा । महाज्वाला मुखान्नेत्रान्नासाकर्णाच्च भारत

အလွန်ကြီးမားသော ဒေါသကြောင့် လွှမ်းမိုးခံရ၍ လေက မီးကိုပိုမိုတောက်လောင်စေသကဲ့သို့ သူမသည် မီးလောင်တောက်ပလာ၏။ အို ဘာရတ! သူမ၏ ပါးစပ်၊ မျက်စိ၊ နှာခေါင်းနှင့် နားတို့မှ မဟာမီးလျှံများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

Verse 58

तत्तेजसा समुद्भूता मातंगी कामरूपिणी । काली करा लवदना दुर्दर्शवदनोज्ज्वला

ထိုတောက်ပသော တေဇောမှ စိတ်အလိုက် ရုပ်သဏ္ဌာန်ပြောင်းနိုင်သော ကာမရူပိဏီ မာတင်ဂီ ပေါ်ထွန်းလာ၏။ သူမသည် အမဲရောင်၊ လက်တန်ခိုးကြမ်းတမ်း၊ မျက်နှာကြောက်မက်ဖွယ်ဖြစ်၍ နီးကပ်မရသော တောက်ပသည့် ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေ၏။

Verse 59

रक्तमाल्यांबरधरा मदाघूर्णितलोचना । न्यग्रोधस्य समीपे सा श्रीमाता संश्रिता तदा

အနီရောင် ပန်းမော်လီနှင့် အနီရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်း၍၊ ဒိဗ္ဗမဒကြောင့် မျက်လုံးများ လှည့်ဝဲနေသော ထို သီရိမိခင်သည် ထိုအခါ ညဂ္ဂရောဓ (ဗညား) ပင်အနီး၌ နေရာယူတည်နေ၏။

Verse 60

अष्टादशभुजा सा तु शुभा माता सुशोभना । धनुर्बाणधरा देवी खड्गखेटकधारिणी

အလှတင့်တယ်၍ မင်္ဂလာရှိသော မိခင်သည် လက်တံ ၁၈ ချောင်းရှိ၏။ ဒေဝီသည် လေးနှင့် မြားကို ကိုင်ဆောင်ပြီး၊ ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်း (ဒိုင်း) ကိုလည်း ဆောင်ထား၏။

Verse 61

कुठारं क्षुरिकां बिभ्रत्त्रिशूलं पानपात्रकम् । गदां सर्पं च परिघं पिनाकं चैव पाशकम्

သူမသည် ပုဆိန်နှင့် ဓားတို၊ တြိရှူလ်နှင့် သောက်ခွက်ကို ကိုင်ဆောင်၏။ ထို့ပြင် ဂဒါ၊ မြွေ၊ သံတုတ် (ပရိဃ) ကိုလည်းကောင်း၊ ပိနာက လေးနှင့် ပာရှ (ဖမ်းကြိုး) ကိုလည်းကောင်း ဆောင်ထား၏။

Verse 62

अक्षमालाधरा राजन्मद्यकुंभानुधारिणी । शक्तिं च मुशलं चोग्रं कर्तरीं खर्परं तथा

အို မင်းကြီး၊ သူမသည် အက္ခမလာ (ပုတီး) ကိုဆောင်၍ မദ്യကုံဘ (အရက်အိုး) ကိုလည်း ကိုင်ထားသည်။ ထို့ပြင် သက္တိ (လှံ), ကြမ်းတမ်းသော မုသလ, ကတ္တရီ (ကတ်ကြေး) နှင့် ခရ္ပရ (ခေါင်းခွံခွက်) ကိုပါ ဆောင်ထား၏။

Verse 63

कंटकाढ्यां च बदरीं बिभ्रती तु महानना । तत्राभवन्महायुद्धं तुमुलं लोमहर्षणम्

မျက်နှာတော်ကြီးမြတ်သော ဒေဝီသည် ဆူးပြည့်သော ဘဒရီခက်ကို ဆောင်ထား၍ ထိုနေရာ၌ မဟာစစ်ပွဲတစ်ရပ် ပေါ်ပေါက်စေ၏—အလွန်ဆူညံ၍ ရင်တုန်ရောမန် ဖြစ်စေသော စစ်ပွဲတည်း။

Verse 64

मातंग्याः सह कर्णाटदानवेन नृपोत्तम

အို မင်းတို့အထွဋ်အမြတ်၊ မာတင်ဂီနှင့်အတူ ကර්ဏာဋ ဒါနဝ (အသူရ) နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့၏။

Verse 65

युधिष्ठिर उवाच । कथं युद्धं समभवत्कथं चैवापवर्तत । जितं केनैव धर्मज्ञ तन्ममाचक्ष्व मारिष

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်—စစ်ပွဲသည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်ခဲ့သနည်း၊ မည်သို့ပင် အဆုံးသတ်သနည်း။ အောင်ပွဲကို မည်သူ ရရှိသနည်း။ ဓမ္မကို သိမြင်သူ အရှင်၊ ဂုဏ်ထူးမြတ်သော မာရိသ၊ ထိုအကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား မိန့်ကြားပါ။

Verse 66

व्यास उवाच । एकदा शृणु राजेंद्र यज्जातं दैत्यसंगरे । तत्सर्वं कथयाम्याशु यथावृत्तं हि तत्पुरा

ဗျာသက မိန့်သည်—အို မင်းတို့၏ မင်းကြီး၊ တစ်ခါ နားထောင်လော့၊ ဒೈတျများနှင့် စစ်ဆင်ရာ၌ ယခင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို။ ထိုအရာအားလုံးကို ရှေးကာလ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သကဲ့သို့ အမြန်ပင် ငါ ပြောပြမည်။

Verse 67

प्रणष्टयोषा ये विप्रा वणिजश्चैव भारत । चैत्रमासे तु संप्राप्ते धर्मारण्ये नृपोत्तम

အို ဘာရတ၊ ဇနီးပျောက်ဆုံးသွားသော ဗြာဟ္မဏများနှင့် ကုန်သည်များသည် ချိုင်တရလ အရောက်တွင် ဓမ္မာရဏ္ယသို့ ရောက်လာကြ၏၊ အို မင်းမြတ်တော်။

Verse 68

गौरीमुद्वाहयामासुर्विप्रास्ते संशितव्रताः । स्वस्थानं सुशुभं ज्ञात्वा तीर्थराजं तथोत्तमम्

ဝရတကို တည်ကြည်စွာထိန်းသိမ်းသော ဗြာဟ္မဏတို့သည် ထို့နောက် ဂေါရီ၏ မင်္ဂလာပွဲကို သာသနာတော်အတိုင်း သာသနာပြု၍ ကျင်းပကြပြီး၊ ထိုနေရာကို အလွန်မင်္ဂလာရှိသော အထွတ်အမြတ် တီရ္ထရာဇဟု သိမြင်ကြ၏။

Verse 69

विवाहं तत्र कुर्वंतो मिलितास्ते द्विजोत्तमाः । कोटिकन्याकुलं तत्र एकत्रासीन्महोत्सवे । धर्मारण्ये महाप्राज्ञ सत्यं सत्यं वदाम्यहम्

အဲဒီမှာ မင်္ဂလာပွဲများကို ကျင်းပရန် ဒွိဇိုတ္တမတို့ စုဝေးကြ၏။ ဓမ္မာရဏ္ယ၏ မဟောৎসဝတွင် တစ်နေရာတည်း၌ ကောဋိအရေအတွက်ရှိသော ကညာအစုအဝေး ရှိနေ၏။ အို မဟာပညာရှိ၊ ငါသည် အမှန်ကိုသာ—အမှန်ကိုသာ ပြော၏။

Verse 70

चतुर्थ्यामपररात्रेऽभ्यंतरतोऽग्निमादधुः । आसनं ब्रह्मणे दत्त्वा अग्निं कृत्वा प्रदक्षिणम्

စတုတ္ထီတိသီ၏ ညအဆုံးပိုင်းတွင် အတွင်းမဏ္ဍပ၌ သန့်ရှင်းသော အဂ္နိကို မီးထွန်းကြ၏။ ဗြာဟ္မဏအား အာသန ပူဇော်ပြီးနောက် အဂ္နိကို ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ကြ၏။

Verse 71

स्थालीपाकं च कृत्वाथ कृत्वा वेदीः शुभास्तदा । चतुर्हस्ताः सकलशा नागपाश समन्विताः

ထို့နောက် စ္ထာလီပာက ဟောမကို ပြုလုပ်ပြီး မင်္ဂလာရှိသော ဝေဒီများကို ပြင်ဆင်ကာ၊ လေးဟတ်အတိုင်းအတာဖြင့် စနစ်တကျ စီမံ၍ ‘နာဂပာရှ’ ချည်နှောင်မှုများဖြင့် ပြည့်စုံအောင် ပြုလုပ်ကြ၏။

Verse 72

वेदमंत्रेण शुभ्रेण मंत्रयंते ततो द्विजाः । चरतां दंपतीनां हि परिवेश्य यथोचितम्

ထို့နောက် ဒွိဇတို့သည် သန့်ရှင်းသော ဝေဒမန်တရများကို ရွတ်ဆိုကာ၊ ပူဇော်ပွဲအတွင်း ဆက်လက်လှုပ်ရှားနေသော ဇနီးမောင်နှံတို့အား ထုံးတမ်းအတိုင်း အလှူအတန်း/အစာကို သင့်တော်စွာ ဆက်ကပ်ပေး하였다။

Verse 73

ब्रह्मणा सहितास्तत्र वाडवा स्ते सुहर्षिताः । कुर्वते वेदनिर्घोषं तारस्वरनिनादितम्

အဲဒီနေရာတွင် ပုရောဟိတ် ဘြဟ္မဏနှင့်အတူ ပျော်ရွှင်သော ဝါဍဝတို့သည် အသံမြင့်သံတားဖြင့် ဝေဒသံကို ဂုဏ်သိက္ခာရှိစွာ ဂုဏ်မြှောက်၍ ကြွေးကြော်ရွတ်ဆို하였다။

Verse 74

तेन शब्देन महता कृत्स्नमापूरितं नभः । तं श्रुत्वा दानवो घोरो वेदध्वनिं द्विजे रितम्

ထိုမဟာသံကြောင့် ကောင်းကင်တစ်ဝန်းလုံး ပြည့်နှက်သွား하였다။ ဒွိဇတို့ ရွတ်ဆိုသော ဝေဒသံကို ကြားသော် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒာနဝ (အဆုရ) တစ်ကောင် စိတ်လှုပ်ရှား၍ ထကြွလာ하였다။

Verse 75

उत्पपातासनात्तूर्णं ससैन्यो गतचेतनः । धावतः सर्वभृत्यास्तं ये चान्ये तानुवाच सः

သူသည် ထိုင်ခုံမှ ချက်ချင်း ခုန်ထ၍ စစ်တပ်နှင့်အတူ ထွက်လာကာ စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်သွား하였다။ သူ၏အမှုထမ်းအားလုံးနှင့် အခြားသူများလည်း လိုက်ပြေးလာသဖြင့် သူက သူတို့အား ပြောဆို하였다။

Verse 76

श्रूयतां कुत्र शब्दोऽयं वाडवानां समुत्थितः । तस्य तद्वचनं श्रुत्वा दैतेयाः सत्वरं ययुः

သူက “နားထောင်ကြ—ဝါဍဝတို့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ဒီအသံက ဘယ်နေရာက လာသနည်း” ဟု ဆို하였다။ ထိုစကားကို ကြားသော် ဒೈတျယတို့သည် ချက်ချင်း အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွား하였다။

Verse 77

विभ्रांतचेतसः सर्वे इतश्चेतश्च धाविताः । धर्मारण्ये गताः केचित्तत्र दृष्टा द्विजा तयः

အားလုံး၏စိတ်များ မောဟလှုပ်ရှား၍ ဒီဘက်ဟိုဘက် ပြေးလွှားကြ၏။ အချို့သည် သန့်ရှင်းသော ဓမ္မာရဏ్య တောသို့ သွားကြပြီး ထိုနေရာ၌ ဗြာဟ္မဏ (ဒွိဇ) များကို တွေ့မြင်ကြ၏။

Verse 78

उद्गिरंतो हि निगमान्विवाहसमये नृप । सर्वं निवेदयामासुः कर्णाटाय दुरात्मने

အို မင်းကြီး၊ မင်္ဂလာအခမ်းအနားအချိန်၌ ဝေဒနိဂမ မန္တရားများကို ရွတ်ဆိုရင်း၊ သူတို့သည် အရာအားလုံးကို မကောင်းသော ကර්ဏာဋ သို့ တင်ပြကြ၏။

Verse 79

तच्छ्रुत्वा रक्तताम्राक्षो द्विजद्विट् कोपपू रितः । अभ्यधावन्महाभाग यत्र ते दंपती नृप

ထိုသတင်းကို ကြားသော် ဗြာဟ္မဏကို မုန်းတီးသူသည် မျက်လုံးနီတံမားရောင်ဖြစ်၍ ဒေါသပြည့်နှက်ကာ—အို မဟာဘဂ—မင်းကြီး၊ ထိုဇနီးမောင်နှံရှိရာသို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွား၏။

Verse 80

खमाश्रित्य तदा दैत्यमायां कुर्वन्स राक्षसः । अहरद्दंपती राजन्सर्वालंकारसंयुतान्

ထို့နောက် ထို ရာක්ෂသသည် ကောင်းကင်ကို အားထား၍ ဒೈတျ မာယာကို ပြုလုပ်ကာ၊ မင်းကြီး၊ အလှဆင်အလုံးစုံဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော ဇနီးမောင်နှံကို ဖမ်းဆီးခေါ်ယူသွား၏။

Verse 81

ततस्ते वाडवाः सर्वे संगता भुवनेश्वरीम् । बुंबारवं प्रकुर्वाणास्त्राहित्राहीति चोचिरे

ထို့နောက် အမျိုးသမီးအားလုံးသည် ဘုဝနေရှဝရီ မိခင်တော်၏ ရှေ့၌ စုဝေးကြ၏။ ဆူညံသံကြီးဖြင့် “ကယ်တင်ပါ၊ ကယ်တင်ပါ” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 82

तच्छ्रुत्वा विश्वजननी मातंगी भुवनेश्वरी । सिंहनादं प्रकुर्वाणा त्रिशूलवरधारिणी

သူတို့၏အော်ဟစ်သံကိုကြားသော် လောကမိခင် မာတင်ဂီ ဘုဝနေရှွရီသည် ခြင်္သေ့ဟောက်သံကဲ့သို့ ဟောက်မြည်၍ တြိရှူလကိုင်ဆောင်ကာ ကောင်းချီးပေးတော်မူ၏။

Verse 83

ततः प्रववृते युद्धं देवीकर्णाटयोस्तथा । ऋषीणां पश्यतां तत्र वणिजां च द्विजन्मनाम्

ထို့နောက် ဒေဝီနှင့် ကර්ဏာဋ အကြား စစ်ပွဲစတင်လေ၏။ ထိုနေရာ၌ ရှိသီများ၊ ကုန်သည်များနှင့် ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့လည်း ကြည့်ရှုနေကြ၏။

Verse 84

पश्यतामभवयुद्धं तुमुलं लोमहर्षणम् । अस्त्रैश्चिच्छेद मातगी मदविह्वलितं रिपुम्

သူတို့ကြည့်ရှုနေစဉ် စစ်ပွဲသည် ပြင်းထန်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရင်တုန်စရာ ဖြစ်လာ၏။ မာတင်ဂီသည် မိမိ၏ လက်နက်များဖြင့် အဟင်္ကာရမူး၍ ယိမ်းယိုင်နေသော ရန်သူကို ခွဲဖြတ်ချေမှုန်းလေ၏။

Verse 85

सोऽपि दैत्यस्ततस्तस्या बाणेनैकेन वक्षसि । असावपि त्रिशूलेन घातितः कश्मलं गतः

ထို့နောက် ထိုဒೈత్యသည် မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ဒေဝီ၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးခတ်လေ၏။ သို့သော် သူကိုယ်တိုင် ဒေဝီ၏ တြိရှူလဖြင့် ထိခိုက်ကာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနှင့် ပျက်စီးခြင်းသို့ ကျရောက်လေ၏။

Verse 86

मुष्टिभिश्चैव तां देवीं सोऽपि ताडयतेऽसुरः । सोऽपि देव्या ततः शीघ्रं नागपाशेन यंत्रितः

ထိုအဆုရသည် လက်သီးများဖြင့် ဒေဝီကို ထိုးနှက်လေ၏။ သို့သော် ဒေဝီသည် ချက်ချင်း နာဂပာရှ (မြွေကြိုး) ဖြင့် သူ့ကို ချည်နှောင်ကာ ထိန်းချုပ်လေ၏။

Verse 87

ततस्तेनैव दैत्येन गरुडास्त्रं समादधे । तया नारायणास्त्रं तु संदधे शरपातनम्

ထို့နောက် ထိုဒေတ္တယာသည် “ဂရုဍာအஸ္တရ” ကို ပစ်လွှတ်၏။ ဒေဝီမယ်တော်သည် ပြန်လည် “နာရာယဏအஸ္တရ” ကို ချိတ်ဆက်ကာ မြားမိုးကို လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 88

एवमन्योन्यमाकृष्य युध्यमानौ जयेच्छया । ततः परिघमादाय आयसं दैत्यपुंगवः

ဤသို့ အနိုင်ရလိုစိတ်ဖြင့် နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ဆွဲငင်ကာ တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ထို့နောက် ဒေတ္တယာတို့အကြီးအကဲသည် သံပရိဃ (သံဂဒါ) ကို ကိုင်ယူ၏။

Verse 89

मातंगीं प्रति संकुद्धो जघान परवीरहा । देवी क्रुद्धा मुष्टिपातैश्चूर्णयामास दानवम्

မာတင်ဂီကို ရန်ပြု၍ ဒေါသထွက်နေသော ရန်သူဗီရသူရဲသတ်သူသည် ထိုးနှက်၏။ ဒေဝီမယ်တော်လည်း ဒေါသဖြင့် လက်သီးထိုးချက်များဖြင့် ဒာနဝကို ချေမွတော်မူ၏။

Verse 90

तेन मुष्टिप्रहारेण मूर्च्छितो निपपात ह । ततस्तु सहसोत्थाय शक्तिं धृत्वा करे मुदा

ထိုလက်သီးထိုးချက်ကြောင့် သူသည် မူးလဲ၍ လဲကျသွား၏။ ထို့နောက် ချက်ချင်းထ၍ ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ထဲတွင် “ရှက္တိ” (လှံ) ကို ကိုင်ယူ၏။

Verse 91

शतघ्नीं पातयामास तस्या उपरि दानवः । शक्तिं चिच्छेद सा देवी मातंगी च शुभानना

ဒာနဝသည် သူမအပေါ်သို့ “ရှတဂ္ဃနီ” ကို ပစ်ချ၏။ သို့ရာတွင် မင်္ဂလာမျက်နှာရှိသော မာတင်ဂီဒေဝီသည် ထို “ရှက္တိ” ကို ဖြတ်တောက်၍ အစိတ်အစိတ် ခွဲတော်မူ၏။

Verse 92

जहासोच्चैस्तु सा सुभ्रः शतघ्नीं वज्रसन्निभा । एव मन्योन्यशस्त्रौघैरर्दयंतौ परस्परम्

ထို့နောက် ဝင်းလက်တောက်ပသော ဒေဝီမယ်တော်—ဗဇ္ရကဲ့သို့သော သတဃ္နီကို ကိုင်ဆောင်သူ—အသံမြင့်စွာ ရယ်မောတော်မူ၏။ ထိုသို့ပင် နှစ်ဖက်စလုံး လက်နက်မိုးကြီးဖြင့် အပြန်အလှန် ထိုးနှက်ကာ ဖိနှိပ်ကြ၏။

Verse 93

ततस्त्रिशूलेन हतो हृदये निपपात ह । मूर्छां विहाय दैत्योऽसौ मायां कृत्वा च राक्षसीम्

ထို့နောက် တြိရှူလဖြင့် နှလုံးသားကို ထိုးခတ်ခံရ၍ သူ လဲကျသွား၏။ မူးဝေမှုကို ပယ်ဖျက်ပြီးနောက် ထိုဒိုင်တျယသည် ရာක්ෂသီကဲ့သို့သော မာယာလှည့်ကွက်ကို ဖန်တီးလေ၏။

Verse 94

पश्यतां तत्र तेषां तु अदृश्योऽभून्महासुरः । पपौ पानं ततो देवी जहासारुणलोचना

သူတို့ကြည့်နေစဉ်ပင် မဟာအဆုရသည် မမြင်ရအောင် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ထို့နောက် မျက်လုံးနီရောင်တောက်သော ဒေဝီမယ်တော် ရယ်မောတော်မူပြီး သောက်စရာကို သောက်တော်မူ၏။

Verse 95

सर्वत्रगं तं सा देवी त्रैलोक्ये सचराचरे

ထိုဒေဝီမယ်တော်သည် သုံးလောကလုံး—လှုပ်ရှားသည့်အရာနှင့် မလှုပ်ရှားသည့်အရာအားလုံးအပါအဝင်—နေရာအနှံ့ သွားလာနိုင်သူကို ရှာဖွေလေ၏။

Verse 96

क्व पास्यस्तीति ब्रूते सा ब्रूहि त्वं सांप्रतं हि मे । कर्णाटक महादुष्ट एहि शीघ्रं हि युध्यताम्

ဒေဝီမယ်တော်က “မင်း ဘယ်ကို ထွက်ပြေးမလဲ? ငါ့ကို ပြော—အခုချက်ချင်း ပြော! အို ကဏ္ဏာဋက မဟာယုတ်မာ၊ လာ—မြန်မြန်လာ၊ စစ်ပွဲကို စတင်ကြစို့!” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

Verse 97

ततोऽभवन्महायुद्धं दारुणं च भयानकम् । पपौ देवी तु मैरेयं वधार्थं सुमहाबला

ထို့နောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စစ်ပွဲကြီး ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ တန်ခိုးကြီးမားသော နတ်ဘုရားမသည် ရန်သူကို သတ်ဖြတ်ရန် သေရည်ကို သောက်သုံးခဲ့သည်။

Verse 98

मातंगी च ततः क्रुद्धा वक्त्रे चिक्षेप दानवम् । ततोऽपि दानवो रौद्रो नासारंध्रेण निर्गतः

ထို့နောက် မာတင်္ဂီနတ်ဘုရားမသည် အမျက်ထွက်၍ နတ်ဆိုးကို ပါးစပ်ထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုကြမ်းတမ်းသော နတ်ဆိုးသည် နှာခေါင်းပေါက်မှ ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

Verse 99

युध्यते स पुनर्दैत्यः कर्णाटो मदपूरितः । ततो देवी प्रकुपिता मातंगी मदपूरिता

ထို ကာဏာဋ နတ်ဆိုးသည် အမူးလွန်လျက် ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ပြန်သည်။ ထိုအခါ မာတင်္ဂီ နတ်ဘုရားမသည် အလွန် အမျက်ထွက်ပြီး စွမ်းအားများ ပြည့်ဝလာသည်။

Verse 100

दशनैर्मथयित्वा च चर्वयित्वा पुनःपुनः । शवास्थि मे दसा युक्तं मज्जामांसादिपूरितम्

သွားများဖြင့် ကြိတ်ချေပြီး ထပ်ခါတလဲလဲ ဝါးစားခြင်းဖြင့် သူမသည် ၎င်းကို ခြင်ဆီနှင့် အသားများ ပြည့်နှက်နေသော အလောင်းကောင် အရိုးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

Verse 110

पित्रा मे स्थापिता दैत्य रक्षार्थं हि द्विजन्मनाम् । केवलं श्यामलांगी सा सर्वलोकहितावहा

အို နတ်ဆိုး၊ ငါ့ဖခင်သည် ဒွိဇ (ပုဏ္ဏား) တို့ကို ကာကွယ်ရန် ငါ့ကို ခန့်အပ်ခဲ့သည်။ ထို အသားညိုသော နတ်ဘုရားမသည် လောကအားလုံး၏ အကျိုးစီးပွားကို ဆောင်ရွက်သူ ဖြစ်သည်။

Verse 120

जगुर्गन्धर्वपतयो ननृतुश्चाप्सरोगणाः । ततोत्सवं प्रकुर्वन्तो गीतं नृत्यं शुभप्रदम्

ဂန္ဓဗ္ဗတို့၏ အရှင်များက သီချင်းတော်များကို သီဆိုကြ၍ အပ်ဆရာတို့၏ အစုအဝေးက ကပြကြသည်။ ထို့နောက် ပွဲတော်ကို ကျင်းပကာ ကောင်းချီးပေးသော သီချင်းနှင့် အကကို မင်္ဂလာဖြစ်စေသကဲ့သို့ ဆောင်ရွက်ကြသည်။

Verse 130

देव्युवाच । स्वस्थाः संतु द्विजाः सर्वे न च पीडा भविष्यति । मयि स्थितायां दुर्धर्षा दैत्या येऽन्ये च राक्षसाः

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— “ဒွိဇတို့အားလုံး ကျန်းမာချမ်းသာ၍ လုံခြုံပါစေ; မည်သည့်ဒုက္ခပင် မဖြစ်ပေါ်စေ။ ငါ ဤနေရာ၌ တည်ရှိနေသရွေ့ အနိုင်ယူရန်ခက်ခဲသော ဒೈတျယာတို့နှင့် အခြား ရာක්ෂသတို့ မအောင်မြင်နိုင်ကြ။”

Verse 131

शाकिनीभूतप्रेताश्च जंभाद्याश्च ग्रहास्तथा । शाकिन्यादिग्रहाश्चैव सर्पा व्याघ्रादयस्तथा

“ရှာကိနီများ၊ ဘူတများ၊ ပရိတ်များနှင့် ဂျမ္ဘဟ စသည့် ဂြဟာ(ဖမ်းဆီးကပ်တတ်သော ဝိညာဉ်)တို့၊ ထို့ပြင် ရှာကိနီအမျိုးအစား ဂြဟာများလည်းကောင်း၊ မြွေ၊ ကျား စသည့် အန္တရာယ်များလည်းကောင်း—ဤနေရာ၌ ထိခိုက်စေမည်မဟုတ်။”

Verse 140

खट्वांगं बदरीं चैव अंकुशं च मनोरमम् । अष्टादशायुधैरेभिः संयुता भुवनेश्वरी

ခဋ္ဝါင်္ဂ တံတား၊ ဘဒရီ ဂဒါနှင့် လှပသော အင်္ကူရှ (ချွန်တံ) ကို ကိုင်ဆောင်၍၊ ဘုဝနေရှွရီ—လောကတို့၏ အရှင်မ—သည် ထို အာယုဓ ၁၈ မျိုးဖြင့် ပြည့်စုံစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 150

बल्लाकरं वरं यूपा क्षिप्तकुल्माषकं तथा । सोहालिका भिन्नवटा लाप्सिका पद्मचूर्णकम्

“ဗလ္လာကရ၊ ဝရ၊ ယူပါ နှင့် က္ෂိပ္တကုလ္မာෂက; ဆိုဟာလိကာ၊ ဘိန္နဝဋာ၊ လာပ်စိကာ နှင့် ပဒ္မချူဏ္ဏက—ဤတို့သည် မင်္ဂလာအခါအတွက် ပြင်ဆင်သော နైవေဒျ/အစားအစာတို့၏ အမည်များဖြစ်သည်။”

Verse 160

मदीयवचनं श्रुत्वा तथा कुरुत वै विधिम् । विवाहकाले संप्राप्ते दंपत्योः सौख्यहेतवे

ငါ၏အမိန့်ကို ကြားနာပြီးနောက် သတ်မှတ်ထားသော ဝိဓိအတိုင်း မလွဲမသွေ ဆောင်ရွက်လော့။ မင်္ဂလာအခါ ရောက်လာသော် လင်မယားတို့၏ ချမ်းသာသုခနှင့် ကောင်းကျိုးအတွက် ထိုသင်္ကာရကို ပြုလုပ်လော့။

Verse 170

तिल तैलेन वा कुर्यात्पुरुषो नियतव्रतः । एकाशनं हि कुरुते यक्ष्मप्रीत्यै निरंतरम्

ဝတ်တရားကို တည်ကြည်စွာ ထိန်းသိမ်းသော ယောက်ျားသည် နှမ်း သို့မဟုတ် နှမ်းဆီဖြင့် ဤကိစ္စကို ဆောင်ရွက်သင့်၏။ ယက္ခမ၏ ပရိသတ်တော်ကို ပျော်ရွှင်စေရန် အမြဲတမ်း “ဧကာသန” ဟူသော တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်ခြင်းကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းရမည်။

Verse 179

तेषां कुले कदा चित्तु अरिष्टं नैव जायते । अपुत्रो लभते पुत्रान्धनहीनस्तु संपदः । आयुरारोग्यमैश्वर्यं श्रीमातुश्च प्रसादतः

သူတို့၏ မျိုးရိုးတွင် မည်သည့်အခါမျှ အရိဋ္ဌ—အမင်္ဂလာဘေး—မပေါ်ပေါက်။ သားမရှိသူသည် သားရရှိ၍ ငွေမရှိသူသည် စည်းစိမ်ရရှိ၏။ အသက်ရှည်ခြင်း၊ ကျန်းမာခြင်းနှင့် အိုင်ශ්ဝရယ—အာဏာဂုဏ်—တို့သည် မင်္ဂလာရှိသော သရီမိခင်၏ ကရုဏာပရသာဒကြောင့် ရရှိလာသည်။