Adhyaya 17

Verse 1

व्यास उवाच । दक्षिणे स्थापिता राजञ्छांता देवी महाबला । सा विविधाम्बरधरा वनमालाविभूषिता

ဗျာသက မိန့်ကြားသည်– အို မင်းကြီး၊ တောင်ဘက်၌ မဟာဗလရှိသော ဒေဝီ ရှာန္တာကို တည်ထောင်ပူဇော်ထား၏။ နတ်မသည် အမျိုးမျိုးသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်၍ တောပန်းမാലာဖြင့် အလှဆင်ထား၏။

Verse 2

तामसी सा महाराज मधुकैटभनाशिनी । विष्णुना तत्र वै न्यस्ता शिवपत्नी नृपोत्तम

အို မဟာရာဇာ၊ နတ်မသည် တာမစီ ဖြစ်၍ မဓုနှင့် ကိုင်တဘကို ဖျက်ဆီးသူ ဖြစ်သည်။ အို မင်းမြတ်၊ ထိုနေရာတည်းမှာပင် ဗိෂ္ဏုက နတ်မကို တင်ထားခဲ့သည်—နတ်မသည် ရှိဝ၏ ဇနီးတော် ဖြစ်၏။

Verse 3

सा चैवाष्टभुजा रम्या मेघश्यामा मनोरमा । कृष्णांबरधरा देवी व्याघ्रवाहनसंस्थिता

နတ်မသည် အလွန်လှပ၍ လက်ရှစ်ဖက်ရှိကာ မိုးတိမ်ကဲ့သို့ မှောင်ညို၍ စိတ်ကိုဖမ်းစား၏။ အနက်ရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ပြီး ကျားကို ယာဉ်တော်အဖြစ်ယူကာ ထိုပေါ်၌ ထိုင်နေ၏။

Verse 4

द्वीपिचर्मपरीधाना दिव्याभरणभूषिता । घंटात्रिशूलाक्षमालाकमंडलुधरा शुभा

နတ်မသည် ကျားသစ်အရေကို ဝတ်ရုံအဖြစ် ပတ်လည်ဝတ်ဆင်၍ ဒိဗ္ဗအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တင့်တယ်လှ၏။ မင်္ဂလာရှိသော နတ်မသည် ခေါင်းလောင်း၊ တြိရှူလ၊ အက္ခမလာ (ပုတီး) နှင့် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်) ကို ကိုင်ဆောင်၏။

Verse 5

अलंकृतभुजा देवी सर्वदेवनमस्कृता । धनं धान्यं सुतान्भोगान्स्वभक्तेभ्यः प्रयच्छति

လက်မောင်းများ အလှဆင်တင့်တယ်၍ နတ်တို့အားလုံးက နမസ്കာရပြုကြသော မဟာဒေဝီသည် မိမိ၏ ဘက္တားတို့အား ဥစ္စာဓန၊ သီးနှံအာဟာရ၊ သားသမီးနှင့် ဘဝ၏ အာနন্দခံစားမှုတို့ကို ပေးသနားတော်မူသည်။

Verse 6

पूजयेत्कमलै र्दिव्यैः कर्पूरागरुचंदनैः । तदुद्देशेन तत्रैव पूजयेद्द्विजसत्तमान्

ဒိဗ္ဗ ကမလပန်း၊ ကပ်ပူရ်၊ အဂရုနှင့် စန္ဒနတို့ဖြင့် (ဒေဝီကို) ပူဇော်ရမည်။ ထိုရည်ရွယ်ချက်တူတူဖြင့် ထိုနေရာ၌ပင် ဒွိဇအမြတ်ဆုံးတို့ကိုလည်း ဂုဏ်ပြုပူဇော်ရမည်။

Verse 7

कुमारीर्भोजयेदन्नैर्विविधैर्भक्तिभावतः । धूपैर्दीपैः फलैः रम्यैः पूजयेच्च सुरादिभिः

ဘက္တိစိတ်ဖြင့် ကုမာရီတို့ကို အစားအစာမျိုးစုံဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။ ထို့ပြင် သုပ်ပ၊ မီးတိုင်၊ သာယာသောအသီးအနှံများနှင့် စူရာစသည့် နိဗ္ဗေဒနများဖြင့်လည်း ပူဇော်ရမည်။

Verse 8

मांसैस्तु विविधैर्दिव्यैरथवा धान्यपिष्टजैः । अन्यैश्च विविधैर्धान्यैः पायसैर्वटकैस्तथा

အမျိုးမျိုးသော အထူးကောင်းမွန်သည့် အသားများဖြင့်လည်းကောင်း၊ သီးနှံမုန့်မှုန့်ဖြင့် ပြုလုပ်သည့် အစားအစာများဖြင့်လည်းကောင်း နိဗ္ဗေဒနပြုနိုင်သည်။ ထို့အပြင် သီးနှံအမျိုးမျိုး၊ ပါယသ (ချိုဆန်ပြုတ်) နှင့် ဝဋက (ကြော်မုန့်) တို့ဖြင့်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 9

ओदनैः कृशरापूपैः पूजयेत्सुसमाहितः । स्तुतिपाठेन तत्रैव शक्तिस्तोत्रैर्मनोहरैः

စိတ်ကို တည်ငြိမ်စွာ စုစည်း၍ အိုဒန (ထမင်း), ကೃရှရာ နှင့် ပူပ (မုန့်) တို့ဖြင့် ပူဇော်ရမည်။ ထိုနေရာ၌ပင် စတုတိပాఠ၊ စိတ်ကိုဖမ်းစားသော ရှက္တိ-စတိုထရများကို ရွတ်ဖတ်ရမည်။

Verse 10

रिपवस्तस्य नश्यंति सर्वत्र विजयी भवेत् । रणे राजकुले द्यूते लभते जयमंगलम्

သူ၏ရန်သူတို့ ပျက်စီးကာ နေရာတိုင်း၌ အောင်မြင်သူ ဖြစ်လာ၏။ စစ်မြေပြင်၌လည်းကောင်း၊ မင်းတော်ရုံး၌လည်းကောင်း၊ ကံစမ်းပြိုင်ပွဲ၌ပင်လည်းကောင်း၊ မင်္ဂလာပြည့်ဝသော အောင်ပွဲကို ရရှိ၏။

Verse 11

सौम्या शांता महाराज स्थापिता कुलमातृका । श्रीमाता सा प्रसिद्धा च माहात्म्यं शृणु भूपते

အို မဟာရာဇာ၊ သူမသည် နူးညံ့သိမ်မွေ့၍ တည်ငြိမ်အေးချမ်းကာ မျိုးရိုး၏ မိခင်အဖြစ် တည်ထောင်ထားသည်။ “Śrīmātā” ဟူသော နာမဖြင့် ထင်ရှား၏။ အို အုပ်စိုးရှင်၊ သူမ၏ သန့်ရှင်းသော မဟာတ್ಮျကို နားထောင်လော့။

Verse 12

कुलमाता महाशक्तिस्तत्रास्ते नृपसत्तम । कुमारी ब्रह्मपुत्री सा रक्षार्थं विधिना कृता

အို မင်းတော်အထွတ်အမြတ်၊ ထိုနေရာ၌ ကုလမাতা—မဟာရှက္တိ—တည်ရှိ၏။ သူမသည် ကုမာရီ၊ ဘြဟ္မာ၏ သမီးဖြစ်၍ ကာကွယ်ရေးအတွက် သာသနာတော်အမိန့်အတိုင်း တည်ထောင်ထားသည်။

Verse 13

स्थानमाता च सा देवी श्रीमाता साभिधानतः । त्रिरूपा सा द्विजातीनां निर्मिता रक्षणाय च

ထိုဒေဝီသည် စ္ထာနမাতা၊ နေရာ၏ မိခင်လည်း ဖြစ်၏။ နာမအားဖြင့် “Śrīmātā” ဟု ခေါ်ကြသည်။ သူမသည် သုံးရုပ်ရှိ၍ ဒွိဇ (နှစ်ကြိမ်မွေး) တို့ကိုလည်း ကာကွယ်ရန် ဖန်ဆင်းထားသည်။

Verse 14

कमण्डलुधरा देवी घण्टाभरणभूषिता । अक्षमालायुता राजञ्छुभा सा शुभरूपिणी

အို မင်းကြီး၊ ဒေဝီသည် ကမဏ္ဍလု (ရေခွက်သန့်) ကို ကိုင်ဆောင်၍ ခေါင်းလောင်းအလှဆင်ပစ္စည်းများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားကာ အက္ခမာလာ (ပုတီး) ကိုလည်း ဆောင်ထားသည်။ သူမသည် မင်္ဂလာပြည့်ဝ၍ မင်္ဂလာရုပ်သဏ္ဌာန်ရှိ၏။

Verse 15

कुमारी चादिमाता च स्थानत्राणकरापि च । दैत्यघ्नी कामदा चैव महामोहविनाशिनी

သူမသည် ကုမာရီ၊ အာဒိမိခင်တော်မ; သန့်ရှင်းရာဌာနကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော အကာအကွယ်ရှင်ဖြစ်သည်။ အသူရာတို့ကို ချေမှုန်းသူ၊ တရားသင့် ဆန္ဒများကို ပေးသနားသူ၊ မဟာမောဟကို ဖျက်ဆီးသူဖြစ်သည်။

Verse 16

भक्तिगम्या च सा देवी कुमारी ब्रह्मणः सुता । रक्तांबरधरा साधुरक्तचंदनचर्चिता

ထိုကုမာရီဒေဝီကို ဘက္တိဖြင့်သာ ရောက်နိုင်သည်; သူမသည် ဗြဟ္မာ၏ သမီးတော်ဖြစ်သည်။ အနီရောင်ဝတ်စုံဝတ်ဆင်၍ မင်္ဂလာရှိကာ အနီရောင် စန္ဒန်လိမ်းခြယ်ထားသည်။

Verse 17

रक्तमाल्या दशभुजा पंचवक्त्रा सुरेश्वरी । चंद्रावतंसिका माता सुरा सुरनमस्कृता

အနီရောင်ပန်းမော်လီဖြင့် တန်ဆာဆင်၍ လက်တစ်ဆယ်၊ မျက်နှာငါးပါးရှိသော သူမသည် ဒေဝတို့၏ အရှင်မဖြစ်သည်။ လကို အလှဆင်အဖြစ် ဆောင်ထားသော မိခင်တော်ကို ဒေဝနှင့် အသူရာ နှစ်ဖက်လုံးက နမസ്കာရပြုကြသည်။

Verse 18

साक्षात्सरस्वतीरूपा रक्षार्थं विधिना कृता । ओंकारा सा महापुण्या काजेशेन विनिर्मिता

သူမသည် စာကွယ်တော် ဆရஸဝတီ၏ ရုပ်သဏ္ဌာန်အဖြစ် တိုက်ရိုက်ပေါ်ထွန်းသည်။ ကာကွယ်ရေးအတွက် ဗြဟ္မာက ဝိဓိအတိုင်း ဖန်ဆင်းထားသည်။ သူမသည် အိုံကာရ ရုပ်သဏ္ဌာန်၊ မဟာပုဏ္ဏမြတ်သူဖြစ်ပြီး ကာဇေရှက ပေါ်ထွန်းစေ하였다။

Verse 19

ऋषिभिः सिद्धयक्षा दिसुरपन्नगमानवैः । प्रणम्यांघ्रियुगा तेभ्यो ददाति मनसेप्सितम्

ရိရှီ၊ စိဒ္ဓ၊ ယက္ခ၊ ဒေဝ၊ နာဂနှင့် လူသားတို့သည် သူမ၏ ခြေတော်နှစ်ဖက်ကို ဦးညွှတ်နမಸ್ಕာရပြုကြသည်။ သူမသည် သူတို့၏ စိတ်က လိုလားသမျှကို ပေးသနားသည်။

Verse 20

पालयन्ती च संस्थानं द्विजातीनां हिताय वै । यथौरसान्सुतान्माता पालयन्तीह सद्गुणैः

သူမသည် ဒွိဇတို့၏ အကျိုးအတွက် သန့်ရှင်းသော အဖွဲ့အစည်းကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သည်။ မိခင်တစ်ဦးက ဤလောက၌ မိမိ၏ သားရင်းများကို မေတ္တာနှင့် သဒ္ဂုဏ်ဖြင့် ပြုစုသကဲ့သို့ပင်။

Verse 21

अथ पालयती देवी श्रीमाता कुलदेवता । उपद्रवाणि सर्वाणि नाशयेत्सततं स्तुता

ထို့ကြောင့် ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သော ဒေဝီ—သြရီမာတာ၊ ကုလဒေဝတာ—ကို အမြဲတမ်း ချီးမွမ်းပူဇော်လျှင် အနှောင့်အယှက်နှင့် ဘေးဒုက္ခအားလုံးကို အစဉ်မပြတ် ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 22

सर्वविघ्नोपशमनी श्रीमाता स्मरणेन हि । विवाहे चोपवीते च सीमंते शुभकर्मणि

သြရီမာတာကို သတိရရုံဖြင့်ပင် အတားအဆီးအားလုံး သက်သာငြိမ်းစေသည်—အထူးသဖြင့် မင်္ဂလာဆောင်ပွဲ၊ ဥပဝီတ (ယဇ္ဉောပဝီတ) နှင့် စီမန်တောন্নယန အခမ်းအနားတို့ကဲ့သို့ မင်္ဂလာကိစ္စများတွင်။

Verse 23

सर्वेषु भक्तकार्येषु श्रीमाता पूज्यते सदा । यथा लंबोदरं देवं पूज यित्वा समारभेत्

ဘက္တများ၏ လုပ်ငန်းဆောင်တာအားလုံးတွင် သြရီမာတာကို အမြဲပူဇော်ကြသည်။ လမ်ဘောဒရ ဒေဝ (ဂဏေရှ) ကို ပူဇော်ပြီးမှသာ အလုပ်ကို စတင်သကဲ့သို့ပင်။

Verse 24

कार्यं शुभं सर्वमपि श्रीमातरं तथा नृप । यत्किंचिद्भोजनं त्वत्र ब्राह्मणेभ्यः प्रयच्छति

အို မင်းကြီး၊ မင်္ဂလာကိစ္စအလုံးစုံတွင် သြရီမာတာကို ထိုနည်းတူ ဂုဏ်ပြုပူဇော်သင့်သည်။ ထို့ပြင် ဤနေရာ၌ ရရှိသမျှ အစားအစာကို ဘြာဟ္မဏများထံ လှူဒါန်းအပ်သည်။

Verse 25

अथवा विनिवेद्यं च क्रियते यत्परस्परम् । अनिवेद्य च तां राजन्कुर्वाणो विघ्नमेष्यति

သို့မဟုတ်လည်း မင်းကြီးရေ၊ လူတို့အချင်းချင်း ဆက်ဆံရေးနှင့် အပြန်အလှန်လုပ်ငန်းများတွင် ပြုလုပ်သမျှကို အရင်ဆုံး ထိုဒေဝီထံ နိဝေဒနာ၍ ပူဇော်တင်ပြပြီးမှသာ ပြုလုပ်သင့်သည်။ မတင်ပြမပူဇော်ဘဲ ဆောင်ရွက်သူသည် အတားအဆီးများကို တွေ့ရမည်။

Verse 26

तस्मात्तस्यै निवेद्याथ ततः कर्म समारभेत् । तद्वरेणाखिलं कर्म अविघ्नेन हि सिद्धति । हेमंते शिशिरे प्राप्ते पूजयेद्धर्मपुत्रिकाम्

ထို့ကြောင့် အရင်ဆုံး ထိုဒေဝီထံ နိဝေဒနာ၍ ပူဇော်တင်ပြပြီးနောက်မှ လုပ်ငန်းကို စတင်ရမည်။ သူမ၏ ကရုဏာပေးသော ဝရဒာနကြောင့် လုပ်ငန်းအားလုံးသည် အတားအဆီးမရှိဘဲ အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်သည်။ ဟေမန္တနှင့် ရှိရှိရ (ဆောင်းရာသီ) ရောက်လာသော် ဓမ္မပုတရိကာကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 27

हेमपत्रे समालिख्य राजते वाथ कारयेत् । पादुकां चोत्तमां राजञ्छ्रीमातायै निवेदयेत्

ရွှေရွက်ပေါ်တွင် ရေးထိုး၍—သို့မဟုတ် ငွေဖြင့် ပြုလုပ်စေ၍—မင်းကြီးရေ၊ သီရိမာတာထံသို့ အထူးကောင်းမွန်သော ပာဒုကာ (ခြေတော်စွပ်) တစ်စုံကို နိဝေဒနာ၍ ပူဇော်တင်ပြရမည်။

Verse 28

स्नात्वा चैव शुचिर्भूत्वा तिलामलकमिश्रितैः । वासोभिः सुमनोभिश्च दुकूलैः सुमनोहरैः

ရေချိုးပြီး သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လာကာ၊ နှမ်းနှင့် အာမလက (အမလာ) ရောစပ်ထားသော ပစ္စည်းများဖြင့်; ထို့ပြင် လှပသော အဝတ်အစားများ၊ မျက်နှာသာဖွယ် နူးညံ့သည့် ဒုကူလ်အထည်များနှင့် မွှေးကြိုင်သော ပန်းများကဲ့သို့ စိတ်ပျော်ရွှင်စေသော ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် (ပူဇော်ရမည်)။

Verse 29

लेपयेच्चंदनैः शुभ्रैः कुकुमैः सिंदुरासकैः । कर्पूरागुरुकस्तूरीमिश्रितैः कर्द्दमैस्तथा

(ဒေဝီကို) ဖြူဝင်းသန့်ရှင်းသော စန္ဒန်လိမ်းဆေး၊ ကုကူမ (ဇာဖရန်) နှင့် အနီရောင် စိန္ဒူရဖြင့် လိမ်းပူဇော်ရမည်။ ထို့အတူ ကပူရ်၊ အဂရုနှင့် ကတ္တူရီ ရောစပ်ထားသော မွှေးကြိုင်သည့် လိမ်းဆေးများဖြင့်လည်း လိမ်းပူဇော်ရမည်။

Verse 30

कर्णिकारैश्च कह्लारैः करवीरैः सितारुणैः । चंपकैः केतकीभिश्च जपा कुसुमकैस्तथा

ကဏ္ဏိကာရ ပန်းများ၊ ကဟ္လာရ ကြာပန်းများ၊ အဖြူနှင့် အနီ ကရဝီရ ပန်းများ၊ ထို့ပြင် ချမ္ပက၊ ကေတကီ နှင့် ဇပါ (ဟိဘစ်ကပ်) ပန်းများဖြင့် သပ္ပာယ်စွာ ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 31

यक्षकर्द्दमकैश्चैव विल्वपत्रैरखंडितैः । पालाशजातिपुष्पैश्च वटकैर्माषसंभवैः । पूपभक्तादिदालीभिस्तोषयेच्छाकसंचयैः

ယက္ခကဒ္ဒမ (မွှေးကြိုင်လိမ်းဆေး) နှင့်၊ မကွဲမပြတ် ဘိလွပင်ရွက်များ၊ ပလာသ ပန်းနှင့် ဇာတီ (မယ်လီ) ပန်းများ၊ မာရှ (အူရဒ်/ပဲနက်) ဖြင့်လုပ်သော ဝတက/ဝဒါများ—ပူပ၊ ထမင်းနှင့် အခြားဟင်းလျာများပါဝင်စေ၍—ဟင်းသီးဟင်းရွက် အမျိုးမျိုးကို များပြားစွာ ဆက်ကပ်ကာ ဒေဝီကို တရားဝင်တော်မူစေ။

Verse 32

धूपदीपादिपूर्वं तु पूजयेज्जगदंबिकाम् । तद्धियैव कुमारीर्वै विप्रानपि च भोजयेत् । पायसैर्घृतयुक्तैश्च शर्करामिश्रितैर्नृप

သို့ရာတွင် အရင်ဆုံး သုပ်ပ (အမွှေးတိုင်)၊ ဒီပ (မီးအလင်း) စသည်တို့ဖြင့် ဇဂဒမ္ဘိကာကို ပူဇော်ရမည်။ ထိုစိတ်ဓာတ်တူတူဖြင့်၊ အရှင်မင်းကြီး၊ ကုမာရီများနှင့် ဗြာဟ္မဏများကိုလည်း ဂျီ (ghee) ပါဝင်ပြီး သကြားရောထားသော ပာယသ (နို့ထမင်းချို) ဖြင့် ကျွေးမွေးရမည်။

Verse 33

पक्वान्नैर्मोदकाद्यैश्च तर्पयेद्भक्तिभावतः । तर्प्यमाणे द्विजैकस्मिन्सहस्रफलमश्नुते

ချက်ပြီးသော အစာဟင်းများ၊ မోదက စသည်တို့ဖြင့် ဘက္တိစိတ်ဖြင့် သူတို့ကို တရားဝင်တော်မူစေ။ ဗြာဟ္မဏ တစ်ဦးတည်းပင် ထိုသို့တရားဝင်တော်မူလျှင် အကျိုးဖလ ပေါင်းတစ်ထောင် ဆတိုးရရှိသည်။

Verse 34

दैत्यानां घातकं स्तोत्रं वाचयेच्च पुनः पुनः । एकाग्रमानसो भूत्वा श्रीमातरं स्तुवीय यः

ဒೈတျများကို သတ်ဖြတ်နိုင်သော စတိုးတရကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွတ်ဖတ်သင့်သည်။ စိတ်ကို တစ်ချက်တည်း စုစည်းကာ သရီမာတာကို ချီးမွမ်းသူသည်…

Verse 35

तस्य तुष्टा वरं दद्यात्स्नापिता पूजिता स्तुता । अनिष्टानि च सर्वाणि नाशयेद्धर्मपुत्रिका

သူမကို ရေချိုးပေး၍ ပူဇော်ကာ ချီးမွမ်းသော် စိတ်တော်ကျေနပ်လာသည့်အခါ ဓမ္မ၏သမီးတော်သည် ကောင်းချီးပေး၍ မကောင်းအရာအပေါင်းကို ဖျက်ဆီးပယ်ရှားတတ်သည်။

Verse 36

अपुत्रो लभते पुत्रान्नि र्धनो धनवान्भवेत् । राज्यार्थी लभते राज्यं विद्यार्थी लभते च ताम्

သားမရှိသူသည် သားရတတ်ပြီး ဆင်းရဲသူသည် ငွေကြေးပြည့်စုံလာတတ်သည်။ နိုင်ငံတော်လိုသူသည် အာဏာရတတ်ပြီး ပညာရှာသူလည်း ထိုပညာကို ရရှိတတ်သည်။

Verse 37

श्रियोर्थी लभते लक्ष्मीं भार्यार्थी लभते च ताम् । प्रसादाच्च सरस्वत्या लभते नात्र संशयः

စည်းစိမ်ရှာသူသည် လက္ခမီကို ရရှိတတ်ပြီး ဇနီးလိုသူလည်း ထိုဇနီးကို ရရှိတတ်သည်။ စရಸ್ವတီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် ဤအကျိုးများကို ရရှိသည်—သံသယမရှိ။

Verse 38

अन्ते च परमं स्थानं यत्सुरैरपि दुर्लभम् । प्राप्नोति पुरुषो नित्यं सरस्वत्याः प्रसादतः

နောက်ဆုံးတွင် စရस्वတီ၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် လူသည် နတ်တို့အတွက်တောင် ရခဲသော အမြင့်မြတ်ဆုံး အနေအထားကို မလွဲမသွေ ရောက်ရှိတတ်သည်။