Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 8
महाविभवसंपन्नां पूजां कृत्वा स मोदते । हर्षेण महताविष्टो नृत्यति स्तौति गायति
mahāvibhavasaṃpannāṃ pūjāṃ kṛtvā sa modate | harṣeṇa mahatāviṣṭo nṛtyati stauti gāyati
မဟာဝိභဝနှင့် ပူဇော်ပစ္စည်းများပြည့်စုံသော ပူဇော်မှုကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူသည် ပျော်ရွှင်မြူးတူး၏; အလွန်ကြီးမားသော ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့် လွှမ်းမိုးခံကာ ကပြ၊ ချီးမွမ်းတော်မူကာ သီချင်းဆို၏။
Sūta (continuing narration)
Scene: A festive shrine after grand worship: offerings piled, lamps blazing; the king, intoxicated with devotional joy, dances with raised arms while bards and attendants sing Śiva-stotras.
FAQs
True worship naturally flowers into joyful devotion—praise, song, and dance—showing bhakti as both reverence and inner transformation.
No tīrtha is named; the verse highlights the devotional culture surrounding Śiva-pūjā.
It implies elaborate pūjā (mahāvibhava) and devotional accompaniments such as stotra (praise) and kīrtana-like singing.