Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 91
सद्यो विधूय कृतिनो यांति शम्भोः परं पदम् । अतः संन्यस्तपुण्यानां सत्कथा साधनं परम्
sadyo vidhūya kṛtino yāṃti śambhoḥ paraṃ padam | ataḥ saṃnyastapuṇyānāṃ satkathā sādhanaṃ param
အညစ်အကြေးကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှား၍ ကုသိုလ်ကံကောင်းသူတို့သည် သမ္ဘု (ရှီဝ) ၏ အမြင့်ဆုံးသော ပဒသို့ ရောက်ကြ၏။ ထို့ကြောင့် ကုသိုလ်တစ်ခုတည်းကိုသာ အားထားမှုကို စွန့်လွှတ်ပြီးသူတို့အတွက် “သတ္ကထာ” သည် အမြတ်ဆုံးသော စာဓန ဖြစ်၏။
Brāhmaṇa (unnamed)
Scene: A renunciant releasing a bag labeled ‘puṇya’ into a river, then sitting to hear satkathā; above, a radiant Śiva-loka/Śambhu-pada opens like a luminous gateway.
FAQs
Rapid purification and steady sacred contemplation lead to Śiva’s supreme state; for the renunciant, sat-kathā is a foremost spiritual instrument.
No particular location is named; the verse glorifies Śiva’s paraṃ padam (supreme abode/state).
The verse recommends sat-kathā as a paramount sādhanā, especially for those oriented to renunciation.