Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 24
पुराणज्ञः शुचिर्दांतः शांतो विजितमत्सरः । साधुः कारुण्यवान्वाग्मी वदेत्पुण्यकथां सुधी
purāṇajñaḥ śucirdāṃtaḥ śāṃto vijitamatsaraḥ | sādhuḥ kāruṇyavānvāgmī vadetpuṇyakathāṃ sudhī
ပညာရှိသော ကထာပြောသူသည် ပုရာဏကို သိကျွမ်း၍ သန့်ရှင်းကာ အင်ဒြိယကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ငြိမ်းချမ်း၍ မနာလိုမှုကင်း၊ သာဓုသဘောရှိ၊ ကရုဏာပြည့်ဝ၍ စကားပြောပညာကောင်းသူဖြစ်ကာ ပုဏ္ဏကထာကို ဟောကြားသင့်သည်။
Narratorial Purāṇic voice (context not explicit in the snippet)
Scene: A composed Purāṇa narrator with palm-leaf manuscript, seated before attentive listeners, radiating calm; visual emphasis on purity and compassion rather than spectacle.
FAQs
Sacred narration is itself a dharmic act and must be carried by a speaker whose character is pure, compassionate, and free from envy.
No single site is mentioned; the verse establishes universal standards for Purāṇa-kathā.
It prescribes qualifications (guṇas) for the narrator rather than a specific rite.