Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 7
पराशर उवाच । अत्रावाच्यं हि यत्किंचित्कथं शक्तोस्मि शंसितुम् । यच्छ्रुत्वा धृतिमंतोपि विषादं प्राप्नुयुर्जनाः
parāśara uvāca | atrāvācyaṃ hi yatkiṃcitkathaṃ śaktosmi śaṃsitum | yacchrutvā dhṛtimaṃtopi viṣādaṃ prāpnuyurjanāḥ
ပရာသရက ဆိုသည်—ဤနေရာတွင် ပြောမသင့်သော အရာတစ်ခု ရှိသည်; ကျွန်ုပ် မည်သို့ ထုတ်ဖော်ပြောနိုင်မည်နည်း။ ထိုအရာကို ကြားလျှင် တည်ကြည်သူများပင် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုသို့ ကျရောက်နိုင်သည်။
Parāśara
Listener: the king
Scene: Parāśara raises a hand in gentle restraint, eyes lowered, expressing reluctance; the king watches anxiously, the court/āśrama tense and quiet.
FAQs
Dharma includes responsible speech—truth may be heavy, and a sage weighs compassion and the hearer’s capacity.
None; the verse is about ethical disclosure within a dialogue.
No ritual is stated; it highlights the dharma of vāṇī (speech) and sensitivity.