Skanda Purana — Brahma Khanda, Shloka 12
सर्गात्पुरा निरालोकं यदेकं निष्कलं परम् । चिदानंदमयं ज्योतिः स आद्यः केवलः शिवः
sargātpurā nirālokaṃ yadekaṃ niṣkalaṃ param | cidānaṃdamayaṃ jyotiḥ sa ādyaḥ kevalaḥ śivaḥ
ဖန်ဆင်းခြင်းမတိုင်မီ၌ ထိုတစ်ပါးတည်းသော အမြင့်ဆုံးတတ္တဝါရှိ၏—အလင်းမရှိသကဲ့သို့ ထင်ရှားမှုအားလုံးကို ကျော်လွန်၍ အစိတ်အပိုင်းမရှိသော ပရမ; သန့်ရှင်းသော သိမြင်မှုနှင့် အာနန္ဒဖြစ်သော အလင်းရောင်။ ထိုအရာတည်းက အာဒိ၊ တစ်ပါးတည်း၊ အပြည့်အဝသော ရှိဝ ဖြစ်၏။
Muni (continuing instruction to the king)
Scene: A vast, dark pre-cosmic expanse with a single, serene, formless radiance—Śiva as pure light—suggested without anthropomorphic detail; the sage narrates while the king listens in awe.
FAQs
The highest reality is the One, partless Śiva—pure consciousness and bliss—prior to and beyond creation.
No particular sacred site is named; the verse presents a universal Śaiva metaphysics.
None explicitly; it is a doctrinal statement about the supreme principle.