Adhyaya 90

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । रेवाया उत्तरे कूले वैष्णवं तीर्थमुत्तमम् । जलशायीति वै नाम विख्यातं वसुधातले

သီရိ မာကဏ္ဍေယျ ပြောကြားသည်မှာ - ရေဝါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်းပါးတွင် "ဇလသာယီ" (ရေပြင်ပေါ်တွင် စက်တော်ခေါ်သူ) ဟူသော အမည်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ကျော်ကြားသော အနှိုင်းမဲ့ ဗိဿနိုး ဘုရားဖူးနေရာတစ်ခု ရှိသည်။

Verse 2

दानवानां वधं कृत्वा सुप्तस्तत्र जनार्दनः । चक्रं प्रक्षालितं तत्र देवदेवेन चक्रिणा । सुदर्शनं च निष्पापं रेवाजलसमाश्रयात्

ဒါနဝါတို့ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ဇနာဒနသည် ထိုနေရာတွင် အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။ ထိုနေရာတွင် စကြာလက်နက်ကို ကိုင်ဆောင်သော နတ်တို့သခင်သည် သူ၏ စကြာလက်နက်ကို ဆေးကြောခဲ့ပြီး ရေဝါမြစ်ရေကို ခိုလှုံခြင်းဖြင့် သုဒဿနစကြာသည် အပြစ်ကင်းစင်သွားခဲ့သည်။

Verse 3

युधिष्ठिर उवाच । चक्रतीर्थं समाचक्ष्व मुनिसंघैश्च वन्दितम् । विष्णोः प्रभावमतुलं रेवायाश्चैव यत्फलम्

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောကြားသည်မှာ - ရသေ့အပေါင်းတို့ ကိုးကွယ်ကြသော စကြာတိတ္ထ အကြောင်း၊ ဗိဿနိုးဘုရားနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ဆက်နွယ်မှုအကြောင်းနှင့် ရေဝါမြစ်မှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများကို ကျွန်ုပ်အား ရှင်းပြပါ။

Verse 4

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाप्राज्ञ विरक्तस्त्वं युधिष्ठिर । गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं निर्मितं चक्रिणा स्वयम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– “ကောင်းလှ၏၊ ကောင်းလှ၏၊ မဟာပညာရှိ ယုဓိဋ္ဌိရ၊ သင်သည် ဝိရာဂျျစိတ်ဖြင့် ကင်းလွတ်နေ၏။ ဤတီရ္ထသည် လျှို့ဝှက်ထက်လည်း ပိုလျှို့ဝှက်ပြီး၊ စက္ကရကိုင် သခင်က ကိုယ်တိုင် တည်ဆောက်ထားသည်။”

Verse 5

तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि कथां पापप्रणाशिनीम् । आसीत्पुरा महादैत्यस्तालमेघ इति श्रुतः

ယခု ငါသည် ပാപကိုဖျက်သိမ်းပေးသော ကထာတော်ကို သင်အား ပြောကြားမည်။ ရှေးကာလ၌ ‘တာလမေဃ’ ဟု အမည်ကြီးသော မဟာဒာနဝ တစ်ဦး ရှိခဲ့သည်။

Verse 6

तेन देवा जिताः सर्वे हृतराज्या नराधिप । यज्ञभागान् स्वयं भुङ्क्ते अहं विष्णुर्न संशयः

အို မင်းကြီး၊ သူကြောင့် ဒေဝတားအားလုံး အနိုင်ယူခံရ၍ အာဏာနိုင်ငံများလည်း လုယူခံရသည်။ သူသည် ယဇ္ဉာ၏ အပိုင်းအခွဲများကို ကိုယ်တိုင် စားသုံးကာ “ငါသည် ဗိဿဏုပင်—သံသယမရှိ” ဟု ဆို၏။

Verse 7

धनदस्य हृतं चित्तं हृतः शक्रस्य वारणः । इन्द्राणीं वाञ्छते पापो हयरत्नं रवेरपि

သူသည် ဓနဒ (ကူဘေရ) ၏ ရတနာနှလုံးကို လုယူ၍ သက္ကရ၏ ဆင်တော်ကိုလည်း သိမ်းယူ하였다။ ထိုပാപသူသည် အိန္ဒြာဏီကိုပင် လိုလားကာ နေရောင်၏ ရတနာတူ မြင်းတော်ကိုလည်း တောင့်တခဲ့သည်။

Verse 8

तालमेघभयात्पार्थ रविरुद्राः सवासवाः । यमः स्कन्दो जलेशोऽग्निर्वायुर्देवो धनेश्वरः

အို ပါရ္ထ၊ တာလမေဃ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် နေမင်း၊ ရုဒြာတို့ (အိန္ဒြာနှင့်တကွ)၊ ယမ၊ စကန္ဒ၊ ရေ၏အရှင် ဝရုဏ၊ အဂ္နိ၊ ဝါယု နှင့် ဓနဧရှဝရ ကူဘေရ—ဤအားလုံး…

Verse 9

सवाक्पतिमहेशाश्च नष्टचित्ताः पितामहम् । गता देवा ब्रह्मलोकं तत्र दृष्ट्वा पितामहम्

ဝါကပတိ (ဗြဟ္စပတိ) နှင့် မဟေရှာတို့နှင့်အတူ စိတ်မငြိမ်မသက်ဖြစ်သော ဒေဝတားတို့သည် ဗြဟ္မလောကသို့ သွားကြ၏။ ထိုနေရာ၌ ပိတာမဟ ဗြဟ္မာကို မြင်တွေ့ကြ၏။

Verse 10

तुष्टुवुर्विविधैः स्तोत्रैर्वागीशप्रमुखाः सुराः । गुणत्रयविभागाय पश्चाद्भेदमुपेयुषे

ဝါဂီရှာ ဦးဆောင်၍ ဒေဝတားတို့သည် မျိုးစုံသော စတုတ္တရများဖြင့် ထိုအရှင်ကို ချီးမွမ်းကြ၏—သုံးဂုဏ်ကို စီမံခွဲဝေစေရန် နောက်တစ်ခါ စကြဝဠာ၌ ခွဲခြားမှုအဖြစ် ပေါ်ထွန်းတော်မူသူ။

Verse 11

दृष्ट्वा देवान्निरुत्साहान् विवर्णानवनीपते । प्रसादाभिमुखो देवः प्रत्युवाच दिवौकसः

အို မင်းကြီး၊ ဒေဝတားတို့ စိတ်အားလျော့၍ မျက်နှာဖျော့နေသည်ကို မြင်သော် ကရုဏာပြည့်ဝသော အရှင်သည် သူတို့ဘက်သို့ မေတ္တာဖြင့် မျက်နှာမူကာ ကောင်းကင်နေသူတို့အား ပြန်လည်ဖြေကြားတော်မူ၏။

Verse 12

ब्रह्मोवाच । स्वागतं सुरसङ्घस्य कान्तिर्नष्टा पुरातनी । हिमक्लिष्टप्रभावेण ज्योतींषीव मुखानि वः

ဗြဟ္မာတော်မူ၏—“ဒေဝတားအဖွဲ့တို့၊ ကြိုဆိုပါ၏။ သင်တို့၏ ရှေးက တောက်ပမှုသည် ပျောက်ကွယ်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီ။ သင်တို့၏ မျက်နှာများသည် နှင်းခဲ၏ ပြင်းထန်သော အာနုභာဝကြောင့် မီးအလင်းမဲသွားသကဲ့သို့ ထင်ရ၏။”

Verse 13

प्रशमादर्चिषामेतदनुद्गीर्णं सुरायुधम् । वृत्रस्य हन्तुः कुलिशं कुण्ठितश्रीव लक्ष्यते

ဒေဝတားတို့၏ လက်နက်များသည် ယခင်ကဲ့သို့ မီးတောက်မလင်းတော့။ ဝෘတြကို သတ်သော အိန္ဒြာ၏ ဝဇ္ဇရလည်း မိမိ၏ ဂုဏ်ရောင်ခြည် ပျော့နု၍ မထက်မြက်သကဲ့သို့ ထင်ရ၏။

Verse 14

किं चायमरिदुर्वारः पाणौ पाशः प्रचेतसः । मन्त्रेण हतवीर्यस्य फणिनो दैन्यमाश्रितः

ထို့ပြင် ပရစေတသ ဝရုဏ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားသော မတားဆီးနိုင်သည့် ကြိုးပတ်ပင် မန္တရဖြင့် အင်အားချိုးဖျက်ခံရသော မြွေကဲ့သို့ ဒုက္ခသိမ်ငယ်သော အခြေအနေသို့ ကျရောက်သွားသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်နည်း။

Verse 15

कुबेरस्य मनःशल्यं शंसतीव पराभवम् । अपविद्धगतो वायुर्भग्नशाख इव द्रुमः

ကူဗေရ၏ အတွင်းစိတ်နာကျင်မှုသည် ရှုံးနိမ့်ခြင်းကို ကြေညာသကဲ့သို့ ဖြစ်၏; လမ်းကြောင်းမှ လွဲကျသွားသော ဝါယုသည် ကိုင်းခက်ကျိုးပဲ့သည့် သစ်ပင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

Verse 16

यमोऽपि विलिखन्भूमिं दण्डेनास्तमितत्विषा । कुरुतेऽस्मिन्नमोघोऽपि निर्वाणालातलाघवम्

ယမမင်းတောင် အလင်းရောင်မှိန်သွားသော ဒဏ္ဍာဖြင့် မြေပြင်ကို ခြစ်ကာ၊ မလွဲမသွေသော သူ၏ ဒဏ္ဍာကိုပင် မီးတုတ်မီးငြိမ်းသွားသကဲ့သို့ ပေါ့ပါးသယောင် ဖြစ်စေသည်။

Verse 17

अमी च कथमादित्याः प्रतापक्षतिशीतलाः । चित्रन्यस्ता इव गताः प्रकामालोकनीयताम्

ထို့ပြင် ဤအာဒိတျများသည် အဘယ်ကြောင့် အေးမြသွားကြသနည်း၊ သူတို့၏ တေဇောဓာတ်သည် ထိခိုက်နာကျင်နေပြီ။ ပန်းချီထဲက ပုံရိပ်များကဲ့သို့—ကြည့်ရှုရန်ကောင်းသော်လည်း အသက်ရှင်သည့် အင်အားမရှိ။

Verse 18

तद्ब्रूत वत्साः किमितः प्रार्थयध्वं समागताः । किमागमनकृत्यं वो ब्रूत निःसंशयं सुराः

ထို့ကြောင့် ပြောကြပါ၊ ချစ်လှစွာသော သားတို့—သင်တို့သည် ဤနေရာသို့ မည်သည့်အရာကို ဆုတောင်းတောင်းခံရန် လာကြသနည်း။ ဟေ သုရဒေဝတို့၊ မသံသယဘဲ သင်တို့လာရောက်ခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောကြပါ။

Verse 19

मयि सृष्टिर्हि लोकानां रक्षा युष्मास्ववस्थिता । ततो मन्दानिलोद्भूतकमलाकरशोभिना

လောကတို့၏ ဖန်ဆင်းခြင်းသည် ငါ၌တည်၏၊ ထိန်းသိမ်းကာကွယ်ခြင်းသည် သင်တို့၌တည်၏။ ထို့ကြောင့်—နူးညံ့သောလေကြောင့် လှုပ်ရှားသည့် ကြာကန်၏ အလှတင့်တယ်မှုကဲ့သို့…

Verse 20

गुरुं नेत्रसहस्रेण प्रेरयामास वृत्रहा । स द्विनेत्रं हरेश्चक्षुः सहस्रनयनाधिकम्

ဝෘတြကိုသတ်သူ အိန္ဒြာသည် မျက်စိတစ်ထောင်ဖြင့် ဂုရုကို တိုက်တွန်းလေ၏။ ထို့နောက် ဟရီ၏ မျက်စိနှစ်လုံးသော မြင်ကွင်းသည် မျက်စိတစ်ထောင်၏ ဂုဏ်တန်ခိုးအောက်တွင် လွန်ကျူးခံရ၏။

Verse 21

वाचस्पतिरुवाचेदं प्राञ्जलिर्जलजासनम् । युष्मद्वंशोद्भवस्तात तालमेघो महाबलः

ဝါစပတိသည် လက်အုပ်ချီ၍ ကြာပန်းပေါ်ထိုင်သော ဘြဟ္မာကို လျှောက်တင်၏—“အဘမြတ်ရှင်၊ သင်၏ မျိုးရိုးမှ တာလမေဃဟု အမည်ရ မဟာဗလရှိသူ တစ်ဦး ပေါ်ထွန်းလာပါပြီ။”

Verse 22

उपतापयते देवान्धूमकेतुरिवोच्छ्रितः । तेन देवगणाः सर्वे दुःखिता दानवेन च

မီးလောင်သည့် ဓူမကေတုကဲ့သို့ မြင့်မားစွာ ထောင်တက်၍ ဒေဝတို့ကို ပူလောင်စေ၏။ ထို ဒာနဝကြောင့် ဒေဝဂဏအားလုံး ဒုက္ခရောက်ကြ၏။

Verse 23

तालमेघो दैत्यपतिः सर्वान्नो बाधते बली । तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ताः शरणं नो विधे भव

မဟာဗလရှိသော တာလမေဃသည် ဒೈတျတို့၏ အရှင်ဖြစ်၍ ကျွန်ုပ်တို့အားလုံးကို နှိပ်စက်လျက်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် သင်ထံသို့ အားကိုးရှာဖွေ၍ ရောက်လာကြသည်—အို ဗိဓာတာ ဘြဟ္မာ၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ ခိုလှုံရာ ဖြစ်ပါစေ။

Verse 24

ततः प्रसन्नो भगवान् वेधास्तानब्रवीद्वचः

ထို့နောက် ပျော်မြူးတော်မူသော ဘဂဝန် ဝေဓာ (ဗြဟ္မာ) သည် သူတို့အား ဤစကားတော်ကို မိန့်ကြားတော်မူ၏။

Verse 25

ब्रह्मोवाच । तालमेघेन वो मध्ये बली तेन समः सुराः । विना माधवदेवेन साध्यो मे नैव दानवः

ဗြဟ္မာမိန့်တော်မူသည်– “သင်တို့အတွင်း တာလမေဃာသည် အလွန်တန်ခိုးကြီး၍ ဒေဝတို့နှင့်တူညီသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ မာဓဝ (ဗိဿနု) မပါလျှင် ထိုဒာနဝကို ငါမနှိမ်နင်းနိုင်” ဟု။

Verse 26

ततः सुरगणाः सर्वे विरिञ्चिप्रमुखा नृप । क्षीरोदं प्रस्थिताः सर्वे दुःखितास्तेन वैरिणा

ထို့နောက် မင်းကြီးရေ၊ ဝိရိဉ္စိ (ဗြဟ္မာ) ကို ဦးဆောင်၍ ဒေဝအစုအဝေးအားလုံးသည် ထိုရန်သူကြောင့် စိတ်မသာညည်းတွားကာ ခ္စီရောဒ (နို့သမုဒ္ဒရာ) သို့ ထွက်ခွာကြ၏။

Verse 27

त्वरिताः प्रस्थिता देवाः केशवं द्रष्टुकाम्यया । क्षीरोदं सागरं गत्वास्तुवंस्ते जलशायिनम्

ဒေဝတို့သည် ကေရှဝကို တွေ့မြင်လိုသော ဆန္ဒဖြင့် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာကြ၍ ခ္စီရောဒ သမုဒ္ဒရာသို့ ရောက်လျှင် ရေပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော အရှင်ကို ချီးမွမ်းတော်မူကြ၏။

Verse 28

देवा ऊचुः । जगदादिरनादिस्त्वं जगदन्तोऽप्यनन्तकः । जगन्मूर्तिरमूर्तिस्त्वं जय गीर्वाणपूजित

ဒေဝတို့ဆိုကြသည်– “သင်သည် လောက၏အစဖြစ်သော်လည်း အစမရှိသူ; လောက၏အဆုံးဖြစ်သော်လည်း အဆုံးမရှိသူ။ သင်သည် လောက၏ရုပ်သဏ္ဌာန်လည်း ဖြစ်၍ ရုပ်မဲ့လည်း ဖြစ်၏။ ဒေဝတို့က ပူဇော်သောအရှင်၊ သင့်အား ဇယမင်္ဂလာရှိပါစေ” ဟု။

Verse 29

जय क्षीरोदशयन जय लक्ष्म्या सदा वृत । जय दानवनाशाय जय देवकिनन्दन

နို့ပင်လယ်ပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော အရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ။ လက္ရှ္မီဒေဝီ၏ အမြဲတမ်း အနီးကပ်ကာကွယ်ခြင်းခံတော်မူသော အရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ။ ဒာနဝတို့ကို ဖျက်ဆီးတော်မူသော အရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ။ ဒေဝကီ၏ ချစ်မြတ်နိုးရသော သားတော်၊ အောင်မြင်ပါစေ။

Verse 30

जय शङ्खगदापाणे जय चक्रधर प्रभो । इति देवस्तुतिं श्रुत्वा प्रबुद्धो जलशाय्यथ

သင်္ခါနှင့် ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်တော်မူသော အရှင်၊ အောင်မြင်ပါစေ။ စက္ကရကို ဆောင်ထားတော်မူသော ပရဘု၊ အောင်မြင်ပါစေ။ ဒေဝတို့၏ ဤစတုတိကို ကြားသော် ရေ၌လဲလျောင်းတော်မူသော အရှင်သည် ထ၍ နိုးတော်မူ၏။

Verse 31

उवाच मधुरां वाणीं मेघगम्भीरनिस्वनाम् । किमर्थं बोधितो ब्रह्मन् समर्थैर्वः सुरासुरैः

မိုးတိမ်၏ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသံထွက်သော ချိုမြိန်သည့် စကားဖြင့် မိန့်တော်မူသည်– “ဟေ ဘြဟ္မဏ၊ အဘယ်ကြောင့် သင်တို့အားလုံး—ဒေဝနှင့် အသူရ၊ စွမ်းအားရှိလျက်ပင်—ငါ့ကို နိုးထစေ၍ တောင်းပန်ရန် လာကြသနည်း?”

Verse 32

ब्रह्मोवाच । तालमेघभयात्कृष्ण सम्प्राप्तास्तव मन्दिरम् । न वध्यः कस्यचित्पापस्तालमेघो जनार्दन

ဘြဟ္မာက မိန့်သည်– “ဟေ ကృష్ణ၊ တာလမေဃ၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် သင်၏ နေရာတော်သို့ ကျွန်ုပ်တို့ ရောက်လာကြသည်။ ဟေ ဇနာရဒန၊ အပြစ်သား တာလမေဃကို အခြားသူမည်သူမျှ မသတ်နိုင်ပါ။”

Verse 33

त्वमेव जहि तं दुष्टं मृत्युं यास्यति नान्यथा

“ထိုမကောင်းသူကို သင်တော်မူတစ်ပါးတည်းသာ သုတ်သင်ရမည်; အခြားနည်းဖြင့် သူသည် သေမည်မဟုတ်။”

Verse 34

श्रीकृष्ण उवाच । स्वस्थानं गम्यतां देवाः स्वकीयां लभत प्रजाम् । दुष्टात्मानं हनिष्यामि तालमेघं महाबलम्

သီရိကృష్ణက မိန့်တော်မူသည်။ “ဟေ ဒေဝတို့၊ ကိုယ်ပိုင်လောကသို့ ပြန်သွားကြ၍ ကိုယ်ပိုင်ပြည်သူတို့ကို ပြန်လည်ရယူကြလော့။ ငါသည် မကောင်းသောစိတ်ရှိ၍ အလွန်အင်အားကြီးသော တာလမေဃ ကို သတ်မည်”။

Verse 35

स्थानं ब्रुवन्तु मे देवा वसेद्यत्र स दानवः

“ဟေ ဒေဝတို့၊ ထို ဒါနဝ နေထိုင်ရာ အရပ်ကို ငါ့အား ပြောကြလော့”။

Verse 36

देवा ऊचुः । हिमाचलगुहायां स वसते दानवेश्वरः । चतुर्विंशतिसाहस्रैः कन्याभिः परिवारितः

ဒေဝတို့က ဆိုကြသည်။ “ထို ဒါနဝအရှင်သည် ဟိမာချလ တောင်၏ ဂူအတွင်း နေထိုင်ပြီး၊ ကညာ နှစ်သောင်းလေးထောင်ဖြင့် ဝန်းရံထားသည်”။

Verse 37

तुरङ्गैः स्यन्दनैः कृष्ण संख्या तस्य न विद्यते । नटा नानाविधास्तत्र असंख्यातगुणा हरे

“ဟေ ကృష్ణ၊ သူ၏ မြင်းများနှင့် စစ်ရထားများသည် ရေတွက်မရ။ ဟေ ဟရီ၊ ထိုနေရာ၌ အမျိုးမျိုးသော အကသမား၊ ဖျော်ဖြေသူများ ရှိ၍ အနုပညာကျွမ်းကျင်မှု မရေတွက်နိုင်”။

Verse 38

द्विरदाः पर्वताकारा हयाश्च द्विरदोपमाः । महाबलो वसेत्तत्र गीर्वाणभयदायकः

“သူ၏ ဆင်များသည် တောင်တန်းကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး၊ မြင်းများသည် ဆင်နှင့်တူညီလောက်သည်။ ထိုနေရာ၌ အလွန်အင်အားကြီးသူက နေထိုင်၍ ဒေဝတို့အား ကြောက်ရွံ့စေသူ ဖြစ်သည်”။

Verse 39

श्रुत्वा देवो वचस्तेषां देवानामातुरात्मनाम् । अचिन्तयद्गरुत्मन्तं शत्रुसङ्घविनाशनम्

စိတ်ပူပန်နေသော ဒေဝတားတို့၏ စကားကို ကြားသော်၊ ဘုရားသခင်သည် ရန်သူအစုအဖွဲ့ကို ဖျက်ဆီးသူ ဂရုတ್ಮန် (ဂရုဍ) ကို စိတ်တွင် ဆင်ခြင်တော်မူ၏။

Verse 40

चक्रं करेण संगृह्य गदाचक्रधरः प्रभुः । शार्ङ्गं च मुशलं सीरं करैर्गृह्य जनार्दनः

လက်ဖြင့် စက်ရကို ကိုင်ယူ၍၊ ဂဒါနှင့် စက်ရကို ကိုင်ဆောင်သော အရှင်သည်—ဇနာရ္ဒန—လက်များဖြင့် ရှာရင်ဂ (မြားတံ)၊ မုဆလ (ထောင်းတံ) နှင့် စီးရ (ထွန်) ကိုလည်း ကိုင်ယူတော်မူ၏။

Verse 41

आरूढः पक्षिराजेन्द्रं वधार्थं दानवस्य च । दानवस्य पुरे पेतुरुत्पाता घोररूपिणः

ငှက်တို့၏ အရှင် ဂရုဍပေါ်သို့ တက်စီး၍၊ ဒာနဝကို သတ်ရန် ထွက်ခွာတော်မူ၏။ ထိုဒာနဝ၏ မြို့တွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် အနိမိတ်ဆိုးများ ပေါ်ပေါက်ကျရောက်လာ၏။

Verse 42

गोमायुर्गृध्रमध्ये तु कपोतैः सममाविशत् । विना वातेन तस्यैव ध्वजदण्डः पपात ह

ဂိဓ္ဓများအလယ်သို့ ခိုများနှင့်အတူ ဂိုမాయု (မြေခွေး/ကြောင်တော) တစ်ကောင် ဝင်ရောက်လာ၏။ လေမတိုက်သော်လည်း ထိုအလံတိုင်သည် ပြိုလဲကျသွား၏။

Verse 43

सर्पसूषकयोर्युद्धं तथा केसरिनागयोः । उन्मार्गाः सरितस्तत्रावहन्रक्तविमिश्रिताः । अकालतरुपुष्पाणि दृश्यन्ते स्म समन्ततः

ထိုနေရာ၌ မြွေများနှင့် နေဝလများ တိုက်ခိုက်ကြပြီး၊ ခြင်္သေ့များနှင့် ဆင်များလည်း တိုက်ပွဲဖြစ်ကြ၏။ မြစ်များသည် လမ်းကြောင်းမှ လွဲ၍ သွေးရောရေကို သယ်ဆောင်ကာ စီးဆင်းသွားကြ၏။ အချိန်မတိုင်မီ ပွင့်သော သစ်ပင်ပန်းများကိုလည်း အနှံ့အပြား တွေ့မြင်ရ၏။

Verse 44

ततः प्राप्तो जगन्नाथो हिमवन्तं नगेश्वरम् । पाञ्चजन्यश्वसहसा पूरितः पुरसन्निधौ

ထို့နောက် လောကနာထ်တော် (Jagannātha) သည် တောင်တန်းတို့၏ အရှင် ဟိမဝန္တသို့ ရောက်လာ၍ မြို့တော်ရှေ့တော်တင်ပင် ပာဉ္စဇနျယ သင်္ခါကို ရုတ်တရက် အားပြင်းစွာ မှုတ်သံမြည်လေ၏။

Verse 45

तेन शब्देन महता ह्यारूढो दानवेश्वरः । उवाच च तदा वाक्यं तालमेघो महाबलः

ထိုအလွန်ကြီးမားသော အသံကြောင့် လှုပ်ရှားတုန်လှုပ်သွားသော ဒာနဝတို့၏ အရှင်သည် ထ၍ တက်စီးလေ၏။ ထို့နောက် မဟာဗလ တာလမေဃက ဤစကားကို ဆိုလေ၏။

Verse 46

तालमेघ उवाच । कोऽयं मृत्युवशं प्राप्तो ह्यज्ञात्वा मम विक्रमम् । धुन्धुमाराज्ञया ह्याशु स्वसैन्यपरिवारितः

တာလမေဃက ဆိုသည်— “ငါ၏ဗီရိယကို မသိဘဲ သေမင်း၏အာဏာအောက်သို့ ရောက်လာသူ ဤသူကား မည်သူနည်း? ဓုန္ဓုမာရ၏ အမိန့်ဖြင့် ချက်ချင်း—ငါ့တပ်များဖြင့် ဝိုင်းပတ်စေ!”

Verse 47

बलादानय तं बद्ध्वा ममाग्रे बहुशालिनम्

အားဖြင့် ဖမ်းဆီး၍ ချည်နှောင်ကာ အလွန်ဂုဏ်သတ္တိပြည့်ဝသူကို ငါ့ရှေ့သို့ ခေါ်လာကြ။

Verse 48

धुन्धुमार उवाच । आनयामि न सन्देहः सुरो यक्षोऽथ किन्नरः । स्यन्दनौघैः समायुक्तो गजवाजिभटैः सह

ဓုန္ဓုမာရက ဆိုသည်— “ငါက သူ့ကို ခေါ်လာမည်၊ သံသယမရှိ။ သူသည် ဒေဝတားဖြစ်စေ၊ ယက္ခဖြစ်စေ၊ ကိန္နရဖြစ်စေ၊ ရထားတန်းကြီးဖြင့် လာသော်လည်း ဆင်၊ မြင်း၊ စစ်သည်တို့နှင့်အတူပင်”။

Verse 49

हृष्टस्ततो जगद्योनिः सुपर्णस्थो महाबलः । गृह्यतां गृह्यतामेष इत्युक्तास्तेन किंकराः

ထို့နောက် လောက၏ မူလအရင်းအမြစ်ဖြစ်သော မဟာဗလရှိသူသည် ဂရုဍပေါ်၌ ထိုင်လျက် ဝမ်းမြောက်하였다။ သူ၏ အမိန့်ကြောင့် အမှုထမ်းတို့က “ဖမ်းကြ! ဖမ်းကြ!” ဟု အော်ဟစ်ကြ၏။

Verse 50

चतुर्दिक्षु प्रधावन्त इतश्चेतश्च सर्वतः । सुपर्णेनाग्निरूपेण दग्धास्ते शलभा यथा

သူတို့သည် လေးဘက်လေးတန်သို့ ဒီဘက်ဟိုဘက် အနှံ့အပြား ပြေးလွှားကြ၏။ သို့သော် မီးရုပ်သဏ္ဍာန်ဖြစ်သော စုပဏ္ဏ (ဂရုဍ) ကြောင့် ပိုးဖလံကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းသွားကြ၏။

Verse 51

धुन्धुमारोऽपि कृष्णेन शरघातेन ताडितः । हतो वक्षःस्थले पापो मृतावस्थो रथोपरि

ကృష్ణ၏ ပြင်းထန်သော မြားမိုးကြောင့် ထိုးနှက်ခံရ၍ ဓုန္ဓုမာရလည်း လဲကျသွား၏။ အပြစ်သားသည် ရင်ဘတ်၌ ထိုးဖောက်ခံကာ သေဆုံးသကဲ့သို့ ရထားပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေ၏။

Verse 52

हाहाकारं ततः सर्वे दानवाश्चक्रुरातुराः । तालमेघस्ततः क्रुद्धो रथारूढो विनिर्गतः । ददृशे केशवं पार्थ शङ्खचक्रगदाधरम्

ထို့နောက် ဒါနဝတို့အားလုံး စိတ်ပူပန်၍ အော်ဟစ်ငိုကြွေးကြ၏။ ထိုအခါ ဒေါသထွက်သော တာလမေဃသည် ရထားစီး၍ ထွက်လာကာ—ဟေ ပါရ္ထ—သင်္ခ၊ စက်ရ၊ ဂဒါကို ကိုင်ဆောင်သော ကေရှဝကို မြင်တွေ့၏။

Verse 53

तालमेघ उवाच । अन्ये ते दानवाः कृष्ण ये हताः समरे त्वया । हिरण्यकशिपुप्रख्यानपुमांसो हि तेऽच्युत

တာလမေဃက ပြောသည်—“ဟေ ကృష్ణ၊ စစ်မြေပြင်၌ သင်သတ်ခဲ့သော အခြား ဒါနဝတို့သည် ဟိရဏ္ယကသိပုကဲ့သို့ နာမကျော်ကြားသော ယောကျာ်းများပင် ဖြစ်ကြသည်၊ ဟေ အချျုတ।”

Verse 54

इत्युक्त्वा दानवः पार्थ वर्षयामास सायकैः । दानवस्य शरान्मुक्तान् छेदयामास केशवः

ထိုသို့ဆိုပြီးနောက်၊ အို ပါර්ထ၊ ဒာနဝသည် မြားမိုးရွာသကဲ့သို့ ပစ်လွှတ်လေ၏။ သို့ရာတွင် ကေရှဝသည် ဒာနဝ၏ ပစ်လွှတ်မြားတို့ကို ဖြတ်တောက်ချေမှုန်းလေ၏။

Verse 55

गरुत्मानवधीत्सैन्यमवध्यं यत्सुरासुरैः । कृष्णेन द्विगुणास्तस्य प्रेषिताः स्वशिलीमुखाः

ဂရုဍသည် နတ်နှင့် အသူရတို့တောင် မအနိုင်ယူနိုင်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သော စစ်တပ်ကို ချေမှုန်းသတ်ဖြတ်လေ၏။ ထို့နောက် ကృష్ణသည် မိမိ၏ မြားတို့ကို နှစ်ဆတိုး၍ သူ့ထံသို့ ပစ်လွှတ်လေ၏။

Verse 56

द्विगुणं द्विगुणीकृत्य प्रेषयामास दानवः । तानप्यष्टगुणैः कृष्णश्छादयामास सायकैः

ဒာနဝသည် နှစ်ဆတိုး၍ ထပ်မံနှစ်ဆတိုးကာ မြားများကို ပစ်လွှတ်လေ၏။ သို့သော် ကൃഷ്ണသည် အရေအတွက် ရှစ်ဆသော မြားများဖြင့် ထိုမြားတို့ကိုပင် ဖုံးလွှမ်းတားဆီးလေ၏။

Verse 57

ततः क्रुद्धेन दैत्येन ह्याग्नेयं बाणमुत्तमम्

ထို့နောက် ဒေါသထန်သော ဒೈတျသည် အဂ္နేయ မြားအာဝုဓ် အထူးမြတ်သော မီးလက်နက်ကို ပစ်လွှတ်လေ၏။

Verse 58

वारुणं प्रेषयामास त्वाग्नेयं शमितं ततः । वारुणेनैव वायव्यं तालमेघो व्यसर्जयत्

သူသည် ဝါရုဏ အာဝုဓ်ကို ပစ်လွှတ်သဖြင့် အဂ္နేయသည် ထိုခဏပင် ငြိမ်းသက်သွားလေ၏။ ထို့နောက် တာလမေဃသည် ဝါယဝျ အာဝုဓ်ကို လွှတ်ရာ၊ ဝါရုဏဖြင့်ပင် တားဆီးခံရလေ၏။

Verse 59

सार्पं चैव हृषीकेशो वायव्यस्य प्रशान्तये । नारसिंहं नृसिंहोऽपि प्रेषयामास पाण्डव

ဝါယဗျ အာஸ္တရကို ငြိမ်းစေရန် ဟೃṣīkēśa သည် စာရပ အာஸ္တရကိုလည်း လွှတ်တော်မူ၏။ ထို့နောက် အို ပाण्डဝ၊ နೃsiṃha သည် နာရසිṃဟ အာஸ္တရကိုလည်း စေလွှတ်တော်မူ၏။

Verse 60

नारसिंहं ततो दृष्ट्वा तालमेघो महाबलः । उत्तीर्य स्यन्दनाच्छीघ्रं गृहीत्वा खड्गचर्मणी

နာရසිṃဟ အင်အားကို မြင်သော် မဟာဗလ တာလမေဃ သည် ရထားမှ လျင်မြန်စွာ ဆင်း၍ ဓားနှင့် ကာကွယ်ကွင်းကို ကိုင်ယူ၏။

Verse 61

कृष्ण त्वां प्रेषयिष्यामि यममार्गं सुदारुणम् । इत्युक्त्वा दानवः पार्थ आगतः केशवं प्रति

“ကృష్ణာ၊ သင့်ကို ယမ၏ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော လမ်းသို့ ငါပို့မည်!” ဟုဆိုပြီးနောက်၊ အို ပါර්ഥ၊ ဒာနဝသည် ကေရှဝကို တိုက်ခိုက်ရန် ချဉ်းကပ်လာ၏။

Verse 62

खड्गेनाताडयद्दैत्यो गदापाणिं जनार्दनम् । मण्डलाग्रं ततो गृह्य केशवो हृष्टमानसः

ဒೈత్యသည် ဓားဖြင့် ဂဒါကိုင်သော ဇနာရ္ဒနကို ထိုးခတ်၏။ ထို့နောက် စိတ်ရွှင်လန်းသော ကေရှဝသည် စက်ကရကို အနားစွန်းမှ ကိုင်ယူ၏။

Verse 63

जघनोरःस्थले पार्थ तालमेघं महाहवे । जनार्दनस्तदा दैत्यं दैत्यो हरिमहन्मृधे

မဟာစစ်ပွဲ၌၊ အို ပါර්ഥ၊ ဇနာရ္ဒနသည် ဒೈత్య တာလမေဃကို ခါးနှင့် ရင်ဘတ်၌ ထိုးခတ်၏။ ထို့ပြင် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတွင် ဒೈত্যသည် ဟရိကိုလည်း ထိုးခတ်၏။

Verse 64

जनार्दनस्ततः क्रुद्धस्तालमेघाय भारत । अमोघं चक्रमादाय मुक्तं तस्य च मूर्धनि

ထိုအခါ ဇနာရ္ဒနသည် ဒေါသထွက်၍၊ ဟေ ဘာရတ၊ မလွဲမသွေ သုဒർശန စက်ရကို ကိုင်ယူကာ တာလမေဃ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်တော်မူ၏။

Verse 65

निपपात शिरस्तस्य पर्वताश्च चकम्पिरे । समुद्राः क्षुभिताः पार्थ नद्य उन्मार्गगामिनीः

သူ၏ ခေါင်းသည် ကျသွား၍ တောင်တန်းများလည်း တုန်လှုပ်ကြ၏။ ဟေ ပါရ္ထ၊ သမုဒ္ဒရာများ လှုပ်ရှားကာ မြစ်များသည် မိမိလမ်းကြောင်းမှ လွဲ၍ စီးဆင်းကြ၏။

Verse 66

पुष्पवृष्टिं ततो देवा मुमुचुः केशवोपरि । अवध्यः सुरसङ्घानां सूदितः केशव त्वया

ထို့နောက် ဒေဝတားတို့သည် ကေရှဝအပေါ် ပန်းမိုးရွာစေကြ၏။ “ဒေဝတားအဖွဲ့များတောင် မနိုင်သူကို၊ ဟေ ကေရှဝ၊ သင်က သတ်ဖြတ်တော်မူပြီ!”

Verse 67

स्वस्थाश्चैव ततो देवास्तालमेघे निपातिते । जनार्दनोऽपि कौन्तेय नर्मदातटमाश्रितः

တာလမေဃ ကျဆုံးသဖြင့် ဒေဝတားတို့ စိတ်အေးချမ်းကြ၏။ ဇနာရ္ဒနလည်း၊ ဟေ ကောန္တေယ၊ နရ္မဒါမြစ်ကမ်း၌ အားကိုးနေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 68

क्षीरोदां नर्मदां मत्वा अनन्तभुजगोपरि । लक्ष्म्या समन्वितः कृष्णो निलीनश्चोत्तरे तटे

နရ္မဒါကို နို့သမုဒ္ဒရာဟု မှတ်ယူ၍၊ လက္ရှမီနှင့်အတူ ကృష్ణသည် အနန္တနဂါးပေါ်၌ လဲလျောင်းကာ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ လျှို့ဝှက်စွာ နေထိုင်တော်မူ၏။

Verse 69

चक्रं विभीषणं मर्त्ये ज्वालामालासमन्वितम् । पतितं नर्मदातोये जलशायिसमीपतः

ထိုစက်ကရ—လူ့လောက၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၍ မီးလျှံမော်လီဖြင့် ဝန်းရံလျက်—ရေပြင်ပေါ်၌ အိပ်စက်တော်မူသော ဇလရှာယီဘုရား၏ အနီး၊ နရမဒါမြစ်ရေထဲသို့ ကျသွား하였다။

Verse 70

निर्धूतकल्मषं जातं नर्मदातोययोगतः । तालमेघवधोत्पन्नं यत्पापं नृपनन्दन

အို မင်းသားရေ၊ နရမဒါမြစ်ရေနှင့် ထိတွေ့ခြင်းကြောင့် တာလမေဃကို သတ်ခြင်းမှ ပေါ်ပေါက်လာသော အပြစ်သည် လှုပ်ခါ၍ ကျွတ်လွတ်ကာ သန့်စင်သွား하였다။

Verse 71

तत्स्रवं क्षालितं सद्यो नर्मदांभसि भारत । तदाप्रभृति लोकेऽस्मिञ्जलशायी महीपते

အို ဘာရတ၊ ထိုစီးဆင်းမှုသည် နရမဒါရေထဲ၌ ချက်ချင်း ဆေးကြောပျောက်ကွယ်သွား하였다။ ထိုအချိန်မှစ၍ အို မဟီပတေ မင်းကြီး၊ ဤလောက၌ သူသည် “ဇလရှာယီ” ဟူ၍ ထင်ရှားလာ하였다။

Verse 72

चक्रतीर्थं वदन्त्यन्ये केचित्कालाघनाशनम् । विख्यातं भारते वर्षे नर्मदायां महीपते

အချို့က ဤနေရာကို “စက်ကရတီရထ” ဟု ခေါ်ကြပြီး၊ အချို့က “ကာလ၏ ထူထဲသော အမှောင်ကို ဖျက်ဆီးသူ” ဟု ဆိုကြသည်။ အို မင်းကြီး၊ နရမဒါမြစ်ပေါ်၌ ဤတီရထသည် ဘာရတဝർഷတစ်လျှောက် ထင်ရှားလျက်ရှိသည်။

Verse 73

तत्तीर्थस्य प्रभावोऽयं श्रूयतामवनीपते । यथाऽनन्तो हि नागानां देवानां च जनार्दनः

အို မြေကြီး၏ အရှင်၊ ထိုတီရထ၏ မဟာဂုဏ်ကို နားထောင်ပါ—နာဂများအနက် အနန္တသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ ဒေဝများအနက် ဂျနာရဒနသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်သည်။

Verse 74

मासानां मार्गशीर्षोऽस्ति नदीनां नर्मदा यथा । मासि मार्गशिरे पार्थ ह्येकादश्यां सितेऽहनि

လများအနက် မာရ္ဂရှီရ္ෂ လသည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သကဲ့သို့၊ မြစ်များအနက် နർമဒါမြစ်သည် အမြတ်ဆုံးဖြစ်၏။ ထိုနည်းတူ—အို ပာရ္ထ—မာရ္ဂရှီရ္ෂလ၏ သုက္လပက္ခ အဲကာဒသီ အလင်းရောင်နေ့၌…

Verse 75

गत्वा यो मनुजो भक्त्या कामक्रोधविवर्जितः । वैष्णवीं भावनां कृत्वा जलेशं तु व्रजेत वै

ဘုရားကိုချစ်မြတ်နိုးသော စိတ်ဖြင့် ထိုနေရာသို့ သွားသူသည် ကာမနှင့် ဒေါသကင်းစင်၍၊ ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဘာဝနာကို ထူထောင်ကာ ရေတို့၏ အရှင်ထံ ချဉ်းကပ်လျှင်—အလိုရှိသော ဓမ္မဖလကို မလွဲမသွေ ရရှိ၏။

Verse 76

एकभुक्तं च नक्तं च तथैवायाचितं नृप । उपवासं तथा दानं ब्राह्मणानां च भोजनम्

အို မင်းကြီး၊ သူသည် တစ်နေ့တစ်ကြိမ်သာ စားသောက်သော အဲကဘုက္တ ဝ్రတကို လိုက်နာ၍၊ ညနေ/ညတွင်သာ စားသောက်သော နက္တကိုလည်း ပြုလုပ်ကာ၊ မတောင်းဆိုဘဲ ရလာသော အစာဖြင့်သာ အသက်မွေးရမည်။ ထို့ပြင် ဥပဝါသ (အစာရှောင်)၊ ဒါန (လှူဒါန်း) နှင့် ဘြာဟ္မဏများကို အစာကျွေးခြင်းကိုလည်း ပြုရမည်။

Verse 77

करोति च कुरुश्रेष्ठ न स याति यमालयम् । यमलोकभयाद्भीता ये लोकाः पाण्डुनन्दन

အို ကုရုမျိုး၏ အမြတ်ဆုံးသူ၊ ဤအရာတို့ကို ပြုလုပ်သူသည် ယမ၏ နေရာ (ယမအာလယ) သို့ မသွားရ။ အို ပာဏ္ဍု၏ သားတော်၊ ယမလောက၏ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်လှုပ်နေသော လောကများသည်—

Verse 78

ते पश्यन्तु श्रियः कान्तं नागपर्यङ्कशायिनम् । गोपीजनसमावृत्तं योगनिद्रां समाश्रितम् । विश्वरूपं जगन्नाथं संसारभयनाशनम्

သူတို့သည် သီရိ၏ ချစ်မြတ်နိုးရာကို မြင်တွေ့ပါစေ—နာဂပရျင်္ကပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူ၍၊ ဂိုပီတို့ ဝန်းရံလျက်၊ ယောဂနိဒ္ရာ၌ တည်နေတော်မူသော; ဗိශ්ဝရူပ ဂဂန္နာထ၊ သံသာရမှ ဖြစ်သော ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖျက်ဆီးတော်မူသူ။

Verse 79

स्नापयेत्परया भक्त्या क्षौद्रक्षीरेण सर्पिषा । खण्डेन तोयमिश्रेण जगद्योनिं जनार्दनम्

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ကမ္ဘာ၏ မူလအမြစ်ဖြစ်သော ဇနာဒနကို ပျားရည်၊ နို့၊ ဂျီ(ထောပတ်သန့်) နှင့် ရေတွင်ရောထားသော သကြားဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 80

स्नाप्यमानं च पश्यन्ति ये लोका गतमत्सराः । ते यान्ति परमं लोकं सुरासुरनमस्कृतम्

မနာလိုမှုကင်းစင်၍ သူ့ကို ရေချိုးပူဇော်နေသည်ကို မြင်ကြသူတို့သည် ဒေဝတားနှင့် အဆုရတို့ကပင် နမස්ကာရပြုသော အမြင့်မြတ်ဆုံးသော လောကသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 81

घृतेन बोधयेद्दीपमथवा तैलपूरितम् । रात्रौ जागरणं कृत्वा दैवस्याग्रे विमत्सराः

ဂျီဖြင့် မီးခွက်ကို ထွန်းညှိပါ၊ သို့မဟုတ် ဆီဖြည့်ထားသော မီးခွက်ကို ထွန်းညှိပါ။ မနာလိုမှုကင်းစင်၍ ဒေဝတားရှေ့တွင် ညလုံးပတ်လုံး ဂျာဂရဏ (ညအိပ်မပျော်) ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 82

ये कथां वैष्णवीं भक्त्या शृण्वन्ति च नृपोत्तम । ब्रह्महत्यादिपापानि नश्यन्ते नात्र संशयः

အို မင်းမြတ်ကြီး၊ ဘက္တိဖြင့် ဝိုင်ရှ္ဏဝ ကထာ (ဗိဿဏုသက်ဆိုင်သော သာသနာတော်ဇာတ်) ကို နားထောင်သူတို့၏ ဗြာဟ္မဏသတ်မှု စသည့် အပြစ်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်၊ သံသယမရှိ။

Verse 83

प्रदक्षिणन्ति ये मर्त्या जलशायिजगद्गुरुम् । प्रदक्षिणीकृता तैस्तु सप्तद्वीपा वसुंधरा

ရေပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော ကမ္ဘာ့ဆရာ (Jagadguru) ကို မရဏလူသားတို့ ပရဒက္ခိဏာ လှည့်ပတ်ပူဇော်လျှင်၊ သူတို့ကပင် ခုနစ်ကျွန်းပါ မြေကမ္ဘာတစ်ခုလုံးကို လှည့်ပတ်ပြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

Verse 84

ततः प्रभाते विमले पित्ःन् संतर्पयेज्जलैः । श्राद्धं च ब्राह्मणैस्तत्र योग्यैः पाण्डव मानवाः

ထို့နောက် သန့်ရှင်းကြည်လင်သော မနက်ခင်း၌ ရေဖြင့် ပိတೃတို့အား တရပဏ (ရေကပ်) ပူဇော်၍ စိတ်ကျေနပ်စေရာ၏။ ထိုနေရာ၌ အို ပाण्डု၏ သား၊ သင့်လျော်သော ဗြာဟ္မဏတို့ဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်စေရာ၏။

Verse 85

स्वदारनिरतैः शान्तैः परदारविवर्जकैः । वेदाभ्यसनशीलैश्च स्वकर्मनिरतैः शुभैः

(ရှရဒ္ဓကို) ကိုယ့်တရားဝင်ဇနီး၌သာ သစ္စာရှိ၍ သဘောထားငြိမ်းချမ်း၊ သူတစ်ပါး၏ ဇနီးကို ရှောင်ကြဉ်၊ ဝေဒပညာကို လေ့လာကျင့်သုံး၊ ကိုယ့်တာဝန်ဓမ္မ၌ တည်ကြည်သော သုခမင်္ဂလာ ဗြာဟ္မဏတို့ဖြင့် ဆောင်ရွက်စေရာ၏။

Verse 86

नित्यं यजनशीलैश्च त्रिसन्ध्यापरिपालकैः । श्रद्धया कारयेच्छ्राद्धं यदीच्छेच्छ्रेय आत्मनः

ထို့ပြင် (ဗြာဟ္မဏ) များအနက် နေ့စဉ် ယဇ္ဉပူဇာ၌ အမြဲတမ်း ရတနာကဲ့သို့ တည်ရှိ၍ တစ်နေ့သုံးကြိမ် စန္ဓျာ (သုံးစန္ဓျာ) ကို စောင့်ထိန်းသူတို့နှင့်လည်းကောင်း—ကိုယ့်အမြင့်မားဆုံး ကောင်းကျိုးကို လိုလားလျှင် ယုံကြည်သဒ္ဓါဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ဆောင်ရွက်စေရာ၏။

Verse 87

ते धन्या मानुषे लोके वन्द्या हि भुवि मानवाः । ये वसन्ति सदाकालं पादपद्माश्रया हरेः

လူ့လောက၌ ထိုသူတို့သည် ကံကောင်းမင်္ဂလာရှိသူများဖြစ်၍ မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း အမှန်တကယ် ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုထိုက်သူများဖြစ်ကြသည်—ဟရိ၏ ပဒ္မခြေတော်ကို အမြဲတမ်း အားကိုးခိုလှုံ၍ နေထိုင်သူတို့ပင်။

Verse 88

जलशायं प्रपश्यन्ति प्रत्यक्षं सुरनायकम् । पक्षोपवासं पाराकं व्रतं चान्द्रायणं शुभम्

သူတို့သည် ရေပေါ်၌ လဲလျောင်းတော်မူသော သခင်၊ ဒေဝတို့၏ အရှင်နာယကကို မျက်စိရှေ့တွင်ပင် တိုက်ရိုက် ဖူးမြင်ကြသည်။ ထို့ပြင် ပက္ခ-ဥပဝါသ (နှစ်ပတ်အစာရှောင်)၊ ပါရာက ဝရတ၊ နှင့် မင်္ဂလာရှိသော ခန္ဒြာယဏ ဝရတတို့ကိုလည်း ကျင့်သုံးကြသည်။

Verse 89

मासोपवासमुग्रं च षष्ठान्नं पञ्चमं व्रतम् । तत्र तीर्थे तु यः कुर्यात्सोऽक्षयां गतिमाप्नुयात्

တစ်လပတ်လုံး ပြင်းထန်သော ဥပဝါသ၊ “ခြောက်ရက်မြောက်နေ့ အစာစား” အကျင့်နှင့် “ငါးရက်မြောက်နေ့” ဝရတ—ထို တီရ္ထ၌ ပြုလုပ်သူသည် အက္ခယ ဂတိ၊ မပျက်မယွင်းသော ဝိညာဉ်ရေးရာ အဆုံးတိုင်ကို ရရှိသည်။

Verse 90

। अध्याय

ဤနေရာတွင် အဓ္ဓာယ (အခန်း) ပြီးဆုံးသည်။

Verse 91

एतत्कथान्तरं पुण्यमृषेर्द्वैपायनात्पुरा । श्रुतं हि नैमिषे पुण्ये नारदाद्यैरनेकधा

ဤပုဏ္ဏကောင်းသော အပိုကഥာကို ရှေးကာလ၌ ရှိသီ ဒွဲပါယန (ဗျာသ) ထံမှ ကြားနာခဲ့သည်။ အမှန်တကယ်ပင် သန့်ရှင်းသော နိုင်မိရှာ တောအုပ်၌ နာရဒ အစရှိသော ရှိသီများက နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ကြားနာခဲ့ကြသည်။

Verse 92

इदं परममायुष्यं मङ्गल्यं कीर्तिवर्धनम् । विप्राणां श्रावयन्विद्वान्फलानन्त्यंसमश्नुते

ဤသင်ခန်းစာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံး အသက်ရှည်ခြင်း၊ မင်္ဂလာနှင့် ကောင်းသောဂုဏ်သတင်း တိုးပွားခြင်းကို ပေးသည်။ ပညာရှိသူက ဗြာဟ္မဏများအား ကြားနာစေကာ ရွတ်ဖတ်လျှင် အဆုံးမရှိသော ကုသိုလ်ဖလကို ရရှိသည်။

Verse 93

बहुभ्यो न प्रदेयानि गौर्गृहं शयनं स्त्रियः । विभक्तदक्षिणा ह्येता दातारं नाप्नुवन्ति च

နွား၊ အိမ်၊ အိပ်ရာနှင့် မိန်းမ—ဤအရာများကို လူအများထံ မခွဲဝေ၍ မပေးသင့်။ အကြောင်းမှာ ဒက္ခိဏာအဖြစ် ခွဲဝေပေးလျှင် ထိုလှူဒါန်းမှုသည် လှူရှင်ထံ အမှန်တကယ် အကျိုးမရောက်လာနိုင်။

Verse 94

एकमेतत्प्रदातव्यं न बहूनां युधिष्ठिर । सा च विक्रयमापन्ना दहत्यासप्तमं कुलम्

အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ ဤပူဇာဒာနကို တစ်ခုတည်းအဖြစ် (မခွဲမဝေ) ပေးလှူရမည်၊ များစွာသောသူတို့ထံ ခွဲဝေမပေးရ။ ထိုဒာနကို ရောင်းချလျှင် မျိုးရိုးကို ခုနစ်ဆက်တိုင်အောင် လောင်ကျွမ်းပျက်စီးစေသည်။

Verse 95

यथालाभा तु सर्वेषां चतुर्द्रोणा तु गौः स्मृता । द्रोणस्य वत्सकः कार्यो बहूनां वापि कामतः

ပေးလှူသူတို့၏ စွမ်းအားအလိုက် အစဉ်အလာအရ နွားတစ်ကောင်ကို ‘ဒရိုးဏ ၄’ အရွယ်အစားဟု မှတ်ယူကြသည်။ နွားကလေးကို ‘ဒရိုးဏ ၁’ အတိုင်း ထည့်ပေးရမည်၊ သို့မဟုတ် ဆန္ဒရှိလျှင် ထို့ထက်ပို၍လည်း ပေးနိုင်သည်။

Verse 96

यस्मिन्देशे तु यन्मानं विषये वा विचारितम् । तेन मानेन तां कुर्वन्नक्षयं फलमश्नुते

နိုင်ငံ သို့မဟုတ် ဒေသတစ်ခုတွင် လက်ခံထားသော တိုင်းတာမှုစံနှုန်း မည်သို့ရှိသနည်း၊ ထိုစံနှုန်းအတိုင်းပင် ဒာနကို ပြုလုပ်ရမည်။ ထိုသို့ပြုလျှင် မပျက်မယွင်းသော (အက္ခယ) ကုသိုလ်ဖလကို ခံစားရသည်။

Verse 97

सुखपूर्वं शुचौ भूमौ पुष्पधूपाक्षतैस्तथा । कर्णाभ्यां रत्ने दातव्ये दीपौ नेत्रद्वये तथा

သက်တောင့်သက်သာဖြင့် သန့်ရှင်းသော မြေပေါ်တွင် ပန်း၊ နံ့သာ၊ အက္ခတ (မကွဲမပျက် ဆန်) တို့နှင့်အတူ ဤဒာနများကို ပြုလုပ်ရမည်—နားနှစ်ဖက်အတွက် ရတနာများ၊ မျက်စိနှစ်ဖက်အတွက် မီးအိမ်များလည်း ထည့်ပေးရမည်။

Verse 98

श्रीखण्डमुरसि स्थाप्यं ताभ्यां चैव तु काञ्चनम् । ऊर्ध्वे मधु घृतं देयं कुर्यात्सर्षपरोमकम्

ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် သရီးခဏ္ဍ (စန္ဒနလိမ်း) ကို တင်လိမ်းရမည်၊ ထို့အပေါ်တွင် ရွှေကိုလည်း တင်ထားရမည်။ အပေါ်ဘက်တွင် ပျားရည်နှင့် ဂျီ (ghṛta) ကို အర్పဏ်ပြုရမည်၊ ထို့ပြင် မုန်ညင်းစေ့နှင့် ရောမ/ဆံပင်ကို ဗိဓိအတိုင်း စီစဉ်ရမည်။

Verse 99

कम्बले कम्बलं दद्याच्छ्रोण्यां मधु घृतं तथा । यवसं पायसं दद्याद्घृतं क्षौद्रसमन्वितम्

စောင်ပေါ်တွင် စောင်ကို ဒါနပြုရမည်၊ ခါးအနီး၌ ပျားရည်နှင့် ဂျီ(နွားနို့ထုတ် သန့်ထောပတ်) ကိုလည်း ပူဇော်ရမည်။ တိရစ္ဆာန်အစာနှင့် နို့ထမင်းချို(ပာယာသ) ကိုပေးကာ ပျားရည်ရောဂျီကိုပါ ထည့်ပေးရမည်။

Verse 100

स्वर्णशृङ्गी रूप्यशिफारुक्मलाङ्गूलसंयुता । रत्नपृष्ठी तु दातव्या कांस्यपात्रावदोहिनी

ရွှေဖြင့်အလှဆင်ထားသော ချို၊ ငွေဖြင့်အလှဆင်ထားသော ခြေခွာ၊ ရွှေအလင်္ကာတပ်ထားသော အမြီးရှိပြီး၊ ကျောက်မျက်ဖြင့်တန်ဆာဆင်ထားသော ကျောပါသော နွားကို ဒါနပြုရမည်။ ထို့နောက် ကြေးပန်းကန်ထဲသို့ နို့ထွက်စေသော နွားဖြစ်ရမည်။

Verse 101

यत्स्याद्बाल्यकृतं पापं यद्वा कृतमजानता । वाचा कृतं कर्मकृतं मनसा यद्विचिन्तितम्

ကလေးဘဝ၌ ပြုခဲ့သော အပြစ်ဖြစ်စေ၊ မသိမသာဖြင့် ပြုမိသော အပြစ်ဖြစ်စေ—နှုတ်ကပြုသောအပြစ်၊ ကိုယ်ကပြုသောအပြစ်၊ စိတ်ထဲတွင် စဉ်းစားမိသောအပြစ်တိုင်—ဤရေဝာခဏ္ဍ၌ ချီးမွမ်းထားသော သန့်စင်ဝတ်တရားဖြင့် အားလုံးကို ဖယ်ရှားနိုင်သည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 102

जले निष्ठीवितं चैव मुशलं वापि लङ्घितम् । वृषलीगमनं चैव गुरुदारनिषेवणम्

ရေထဲသို့ တံတွေးထွေးခြင်း၊ မုဆလ (အုတ်ခလီတံ) ကို ကျော်နင်းခြင်း၊ တားမြစ်ထားသော ဆက်ဆံရေးရှိသည့် မိန်းမနှင့် သွားလာခြင်း၊ ဆရာ၏ ဇနီးကို မတရားသုံးဆောင်ခြင်း—(ဤကဲ့သို့ အလွန်လေးနက်သော ပြစ်မှုများတိုင်) ဤရေဝာပိုင်း၌ ချီးမွမ်းထားသော ဝတ်တရားဖြင့် သန့်စင်နိုင်သည်ဟု ဆိုထားသည်။

Verse 103

कन्याया गमनं चैव सुवर्णस्तेयमेव च । सुरापानं तथा चान्यत्तिलधेनुः पुनाति हि

အပျိုမနှင့် သွားလာခြင်း၊ ရွှေခိုးခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်းနှင့် ထိုကဲ့သို့သော အခြားအပြစ်များတိုင်—အမှန်တကယ် ‘တီလဓေနု’ (နှမ်းဖြင့်ပြုသော “နွား” ဒါန) သည် ထိုအပြစ်တို့ကို သန့်စင်ပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 104

अहोरात्रोपवासेन विधिवत्तां विसर्जयेत् । या सा यमपुरे घोरे नदी वैतरणी स्मृता

နေ့ရောညရော အစာရှောင်ပြီးနောက်၊ သင့်တော်သော ဝိဓိအတိုင်း ထို “တီလာ-ဓေနု” ဒါနကို ပြည့်စုံအောင် ပြု၍ လှူဒါန်းပေးရမည်။ ထိုဒါနသည် ယမနဂရ၌ ကြောက်မက်ဖွယ် ဝိုင်တရဏီ မြစ်ဟု မှတ်သားကြပြီး—၎င်းကို ဖြတ်ကျော်ရန် အထောက်အကူ ဖြစ်သည်။

Verse 105

वालुकायोऽश्मस्थला च पच्यते यत्र दुष्कृती । अवीचिर्नरको यत्र यत्र यामलपर्वतौ

မီးလောင်သဲခင်းနှင့် ကျောက်တုံးမြေပြင်ရှိရာ၊ အပြစ်ပြုသူကို “ချက်ပြုတ်သကဲ့သို့” ဒုက္ခပေးရာ; အဝီချိ နရကရှိရာ; ယာမလ တောင်နှစ်လုံး (အမွှာတောင်) ရှိရာ—ထိုကြောက်မက်ဖွယ် ဒေသများ။

Verse 106

यत्र लोहमुखाः काका यत्र श्वानो भयंकराः । असिपत्त्रवनं चैव यत्र सा कूटशाल्मली

သံနှုတ်ခမ်းရှိသော ကြက်ကောင်များရှိရာ၊ ကြောက်မက်ဖွယ် ခွေးများရှိရာ; ဓားရွက်တော အစိပတ္တရဝန ရှိရာ၊ ထို့ပြင် လှည့်စားတတ်သော ဆူးပင် ကူဋရှာလ္မလီ တည်ရှိရာ—ထိုသို့သော ကြောက်လန့်ဖွယ်ရာများ။

Verse 107

तान्सुखेन व्यतिक्रम्य धर्मराजालयं व्रजेत् । धर्मराजस्तु तं दृष्ट्वा सूनृतं वक्ति भारत

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ရာများကို လွယ်ကူစွာ ကျော်လွန်ပြီးနောက်၊ သူသည် ဓမ္မရာဇ၏ နေရာသို့ သွားရောက်သည်။ ဓမ္မရာဇက သူကို မြင်လျှင် မျှတ၍ နူးညံ့သော စကားကို ပြောတော်မူသည်—ဟေ ဘာရတ။

Verse 108

विमानमुत्तमं योग्यं मणिरत्नविभूषितम् । अत्रारुह्य नरश्रेष्ठ प्रयाहि परमां गतिम्

“ဤသည်မှာ မဏိရတနာများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော အမြင့်မြတ်၍ သင့်တော်သော ဝိမာန ဖြစ်သည်။ တက်စီးလော့၊ လူအထူးမြတ်ရေ၊ အမြင့်ဆုံးသော ဂတိသို့ ချီတက်လော့။”

Verse 109

मा च चाटु भटे देहि मैव देहि पुरोहिते । मा च काणे विरूपे च न्यूनाङ्गे न च देवले

ဒါနပေးရာတွင် ချော့မော့သူ သို့မဟုတ် လစာစားအလုပ်သမားကို မပေးရ; အခမ်းအနားသာ ဆောင်ရွက်သော ပုရောဟိတ်ကိုလည်း မပေးရ။ မျက်စိတစ်ဖက်သာရှိသူ၊ ရုပ်ပျက်သူ၊ ကိုယ်အင်္ဂါချို့တဲ့သူနှင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းအတွက် ဘုရားကျောင်းဝန်ထမ်း ‘ဒေဝလ’ ကိုလည်း မပေးရ။

Verse 110

अवेदविदुषे नैव ब्राह्मणे सर्वविक्रये । मित्रघ्ने च कृतघ्ने च मन्त्रहीने तथैव च

ဝေဒကို မသိသော ဘြာဟ္မဏကို ဒါနမပေးရ၊ အမြတ်အတွက် အရာအားလုံးကို ရောင်းချသူကိုလည်း မပေးရ။ မိတ်ဆွေကို သတ်သူ၊ ကျေးဇူးမသိသူ၊ မန္တရမရှိသူ—ဝေဒိက ဂျပ်နှင့် ကర్మအတွက် မသင့်သူ—ကိုလည်း မပေးရ။

Verse 111

वेदान्तगाय दातव्या श्रोत्रियाय कुटुम्बिने । वेदान्तगसुते देया श्रोत्रिये गृहपालके

ဤဒါနကို ဝေဒနှင့် ဝေဒာန္တကို သိသော ဝေဒာန္တိန်ထံ ပေးသင့်သည်—အရည်အချင်းပြည့်သော ရှရောတရိယ ဖြစ်ပြီး မိသားစုရှိသော ဂೃಹಸ್ಥ ဖြစ်ရမည်။ ဝေဒာန္တိန်၏ သားကိုလည်း ပေးနိုင်သည်၊ သူလည်း ရှရောတရိယ ဖြစ်ပြီး အိမ်ထောင်ကို တာဝန်ယူထိန်းသိမ်းသူ ဖြစ်ပါက။

Verse 112

सर्वाङ्गरुचिरे विप्रे सद्वृत्ते च प्रियंवदे । पूर्णिमायां तु माघस्य कार्त्तिक्यामथ भारत

ဤဒါနကို ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးတွင် တောက်ပရောင်ခြည်ရှိ၍ အကျင့်သီလကောင်းကာ စကားချိုမြိန်သော ဝိပရထံ အပ်နှံသင့်သည်၊ ဟေ ဘာရတ။ အထူးသဖြင့် မာဃလ၏ ပုဏ္ဏမီနေ့တွင်၊ ထို့အတူ ကာတ္တိကလတွင်လည်း ဖြစ်သည်။

Verse 113

वैशाख्यां मार्गशीर्ष्यां वाषाढ्यां चैत्र्यामथापि वा । अयने विषुवे चैव व्यतीपाते च सर्वदा

သို့မဟုတ် (ဤကర్మကို) ဝိုင်ရှာခ၊ မာရ္ဂရှီရ္ෂ၊ အာရှာဍ္ဍ သို့မဟုတ် ချိုင်တြ လများတွင်လည်း ဆောင်ရွက်နိုင်သည်။ အယန (နေရောင်လှည့်ကာလ)၊ ဝိသုဝ (ညီမျှကာလ) နှင့် ဝျတီပာတ အချိန်များတွင်လည်း—အမှန်တကယ် မင်္ဂလာကာလ အားလုံးတွင် အမြဲတမ်း ဖြစ်နိုင်သည်။

Verse 114

षडशीतिमुखे पुण्ये छायायां कुंजरस्य वा । एष ते कथितः कल्पस्तिलधेनोर्मयानघ

Ṣaḍaśīti ၏ ပုဏ္ဏမုခဝင်ပေါက်၌ဖြစ်စေ၊ ဆင်၏အရိပ်အောက်၌ဖြစ်စေ၊ အပြစ်ကင်းသူရေ—တီလဓေနု (tiladhenu) ပူဇော်ကర్మ၏ ပြည့်စုံသောနည်းလမ်းကို ငါသည် သင်အား ပြောကြားပြီးပြီ။

Verse 115

व्रजन्ति वैष्णवं लोकं दत्त्वा पादं यमोपरि । प्राणत्यागात्परं लोकं वैष्णवं नात्र संशयः । भित्त्वाशु भास्करं यान्ति नात्र कार्या विचारणा

သူတို့သည် ယမ (မရဏ) ကိုပင် ခြေတင်သကဲ့သို့ ကျော်လွှားကာ ဝိષ્ણု၏ လောကသို့ သွားရောက်ကြသည်။ အသက်ရှူသက်တမ်းကို စွန့်ပြီးနောက် ဝိုင်ෂ္ဏဝ ဓာမကို မသံသယဘဲ ရောက်ရှိကြသည်။ နေရောင်မဏ္ဍလကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်ကျော်ကာ ဆက်လက်သွားကြသဖြင့် ထပ်မံစဉ်းစားရန် မလို။

Verse 116

एतत्ते सर्वमाख्यातं चक्रतीर्थफलं नृप । यच्छ्रुत्वा मानवो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

အို မင်းကြီး၊ Cakratīrtha ၏ အကျိုးပွားအားလုံးကို သင်အား ငါရှင်းပြပြီးပြီ။ ယင်းကို ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။