Adhyaya 83

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महाराज तीर्थं परमशोभनम् । ब्रह्महत्याहरं प्रोक्तं रेवातटसमाश्रयम् । हनूमताभिधं ह्यत्र विद्यते लिङ्गमुत्तमम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် မဟာရာဇာ၊ ရေဝါမြစ်ကမ်းနား၌ တည်ရှိသော အလွန်လှပသည့် တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုတီရ္ထသည် ဘြဟ္မဟတ္ယာအပြစ်ကို ဖယ်ရှားပေးသည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤနေရာတွင် ‘ဟနူမတာ’ ဟု ခေါ်သော အထူးမြတ် လင်္ဂတော် ရှိသည်။

Verse 2

युधिष्ठिर उवाच । हनूमन्तेश्वरं नाम कथं जातं वदस्व मे । ब्रह्महत्याहरं तीर्थं रेवादक्षिणसंस्थितम्

ယုဓိဋ္ဌိရ မိန့်တော်မူသည်– ‘ဟနူမတေရှွရ’ ဟူသော အမည်သည် မည်သို့ ပေါ်ပေါက်လာသနည်း၊ ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။ ဤဘြဟ္မဟတ္ယာဖယ်ရှားသော တီရ္ထသည် ရေဝါ၏ တောင်ဘက်၌ တည်ရှိသည်။

Verse 3

श्रीमार्कण्डेय उवाच । साधु साधु महाबाहो सोमवंशविभूषण । गुह्याद्गुह्यतरं तीर्थं नाख्यातं कस्यचिन्मया

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ကောင်းလှ၏ ကောင်းလှ၏၊ အို မဟာဗာဟု၊ စောမဝంశ၏ အလှဆင်တန်ဆာတော်! ဤတီရ္ထသည် လျှို့ဝှက်ထက်ပင် လျှို့ဝှက်လှ၍ ငါသည် မည်သူ့ကိုမျှ မဖော်ပြခဲ့သေး။

Verse 4

तव स्नेहात्प्रवक्ष्यामि पीडितो वार्द्धकेन तु । पूर्वं जातं महद्युद्धं रामरावणयोरपि

သင့်အပေါ် မေတ္တာကြောင့် ငါသည် ဤအကြောင်းကို ပြောမည်၊ အိုမင်းရင့်ရော်မှုက ငါကို ဖိစီးနေသော်လည်း။ ရှေးကာလတွင် ရာမနှင့် ရာဝဏတို့ကြား၌ပင် မဟာစစ်ပွဲတစ်ရပ် ဖြစ်ခဲ့သည်။

Verse 5

पुलस्त्यो ब्रह्मणः पुत्रो विश्रवास्तस्य वै सुतः । रावणस्तेन संजातो दशास्यो ब्रह्मराक्षसः

ပုလස්တျသည် ဘြဟ္မာ၏ သားတော်ဖြစ်၍၊ သူ၏သားတော်မှာ ဝိශ්ရဝါ ဖြစ်သည်။ ထိုသူမှ ရာဝဏ—မျက်နှာဆယ်ပါး—ဟူသော ဘြဟ္မ-ရက္ခသ အဖြစ် ထင်ရှားသူ မွေးဖွားလာ하였다။

Verse 6

त्रैलोक्यविजयी भूतः प्रसादाच्छूलिनः स च । गीर्वाणा विजिताः सर्वे रामस्य गृहिणी हृता

သုံးချွန်လှံကို ကိုင်ဆောင်သော သခင်၏ ကရုဏာကြောင့် သူသည် သုံးလောကကို အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာ하였다။ ဒေဝတားအားလုံး ရှုံးနိမ့်ကာ ရာမ၏ ဇနီးတော် (စီတာ) ကို လုယူသွားခဲ့သည်။

Verse 7

वारितः कुम्भकर्णेन सीतां मोचय मोचय । विभीषणेन वै पापो मन्दोदर्या पुनःपुनः

အပြစ်သားသူကို မကြာခဏ တားဆီးခဲ့ကြသည်—ကುಂಬ္ဘကဏ္ဏက၊ ဝိဘီရှဏက၊ ထို့ပြင် မန္ဒೋದရီကလည်း ထပ်ခါထပ်ခါ—(ဟု) “စီတာကို လွှတ်ပါ၊ လွှတ်ပါ” ဟု ဆိုကြသည်။

Verse 8

त्वं जितः कार्तवीर्येण रैणुकेयेन सोऽपि च । स रामो रामभद्रेण तस्य संख्ये कथं जयः

သင်သည် ကာတ်တဝီရျယအားဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီး၊ သူလည်း ရေဏုကာ၏သား ရာမ ဇာမဒဂ္နျယအားဖြင့် အနိုင်ယူခံရ၏။ ထိုရာမတော်သည်ပင် ရာမဘဒ္ရအားဖြင့် ရှုံးနိမ့်ခဲ့သဖြင့်၊ စစ်မြေပြင်၌ သူ့အတွက် အောင်ပွဲကို မည်သို့ သေချာနိုင်မည်နည်း။

Verse 9

रावण उवाच । वानरैश्च नरैरृक्षैर्वराहैश्च निरायुधैः । देवासुरसमूहैश्च न जितोऽहं कदाचन

ရာဝဏက ပြော၏—“ဝါနရတို့၊ လူတို့၊ ဝက်ဝံတို့၊ တောဝက်တို့က မည်သို့ပင် လက်နက်မဲ့ဖြစ်စေ၊ ထို့ပြင် ဒေဝနှင့် အသူရတို့၏ အစုအဝေးများကပင် ဖြစ်စေ၊ ငါသည် မည်သည့်အခါမျှ မရှုံးနိမ့်ခဲ့ဖူး။”

Verse 10

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सुग्रीवहनुमद्भ्यां च कुमुदेनाङ्गदेन च । एतैरन्यैः सहायैश्च रामचन्द्रेण वै जितः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်၏—“အမှန်တကယ် ရာမချန္ဒြအားဖြင့် သင်သည် အနိုင်ယူခံရ၏။ စုဂရీవနှင့် ဟနုမာန်၊ ကုမုဒနှင့် အင်္ဂဒ၊ ထိုသူတို့နှင့် အခြားမိတ်ဖက်များပါဝင်၍ ဖြစ်သည်။”

Verse 11

रामचन्द्रेण पौलस्त्यो हतः संख्ये महाबलः । वनं भग्नं हताः शूराः प्रभञ्जनसुतेन च

မဟာဗလရှိသော ပေါလස්တျ (ရာဝဏ) သည် ရာမချန္ဒြ၏လက်ဖြင့် စစ်မြေပြင်၌ သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ တောအုပ်သည် ပျက်စီးကာ၊ ပြဘဉ္ဇန၏သား ဟနုမာန်ကလည်း သူရဲကောင်းများကို ထိုးနှက်ချေမှုန်းခဲ့၏။

Verse 12

रावणस्य सुतो जन्ये हतश्चाक्षकुमारकः । आयामो रक्षसां भीमः सम्पिष्टो वानरेण तु

စစ်ပွဲ၌ ရာဝဏ၏သား အက္ခကုမာရ သည် သတ်ဖြတ်ခံရ၏။ ထို့ပြင် ရက္ခသတို့၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ချန်ပီယံတစ်ဦးလည်း ဝါနရတစ်ပါး၏လက်ဖြင့် ကြေမွပျက်စီးခဲ့၏။

Verse 13

एवं रामायणे वृत्ते सीतामोक्षे कृते सति । अयोध्यां तु गते रामे हनुमान्स महाकपिः

ဤသို့ ရာမာယဏ၏အကြောင်းအရာများ ပြည့်စုံပြီး စီတာ၏လွတ်မြောက်မှုလည်း ပြီးစီးသော်၊ ရာမသည် အယောဓျာသို့ သွားရာတွင် မဟာဝါနရ ဟနုမာန်သည်လည်း ရှေ့သို့ ဆက်လက်ထွက်ခွာ하였다။

Verse 14

कैलासाख्यं गतः शैलं प्रणामाय महेशितुः । तिष्ठ तिष्ठेत्यसौ प्रोक्तो नन्दिना वानरोत्तमः

သူသည် မဟေရှ (ရှီဝ) ကို ဦးညွှတ်ပူဇော်ရန် ကိုင်လာသ်ဟုခေါ်သော တောင်သို့ သွား၏။ နန္ဒိန်က ထိုဝါနရအထွတ်အမြတ်အား “ရပ်ပါ၊ ရပ်ပါ” ဟု ဆို하였다။

Verse 15

ब्रह्महत्यायुतस्त्वं हि राक्षसानां वधेन हि । भैरवस्य सभा नूनं न द्रष्टव्या त्वया कपे

ရက္ခသများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သဖြင့် သင်သည် «ဗြဟ္မဟတ္တျာ» အပြစ်၏ဝန်ကို ထမ်းထားရသည်။ ထို့ကြောင့် အို ကပိ၊ ဘိုင်ရဝ၏ စဘားကို သင် မနီးကပ်သင့်၊ မမြင်သင့်ဟု မုချ ဆိုရ၏။

Verse 16

हनुमानुवाच । नन्दिनाथ हरं पृच्छ पातकस्योपशान्तिदम् । पापोऽहं प्लवगो यस्मात्संजातः कारणान्तरात्

ဟနုမာန်က ပြောသည်—“အို နန္ဒိနာထ၊ ဟရ (ရှီဝ) ထံ မေးပေးပါ၊ အပြစ်ကို ငြိမ်းစေသော နည်းလမ်းကို။ အကြောင်းမူကား ငါသည် ပလဝဂ (ဝါနရ) ဖြစ်သော်လည်း အခြားအကြောင်းတစ်ရပ်ကြောင့် အပြစ်ရှိသူ ဖြစ်လာခဲ့၏။”

Verse 17

नन्द्युवाच । रुद्रदेहोद्भवा किं ते न श्रुता भूतले स्थिता । श्रवणाज्जन्मजनितं द्विगुणं कीर्तनाद्व्रजेत्

နန္ဒိန်က ဆိုသည်—“အို ရုဒြဒေဟမှ ပေါ်ထွန်းသူ၊ မြေပြင်၌ နေထိုင်စဉ် ဤသင်ခန်းစာကို မကြားဖူးသလော။ ကြားရုံဖြင့်ပင် မွေးကတည်းက စုဆောင်းလာသော အပြစ် ပျောက်ကင်း၏; ကီရတန (ချီးမွမ်းသီဆို) ပြုလျှင် ကုသိုလ် နှစ်ဆ ရ၏။”

Verse 18

त्रिंशज्जन्मार्जितं पापं नश्येद्रेवावगाहनात् । तस्मात्त्वं नर्मदातीरं गत्वा चर तपो महत्

မွေးဖွားမှု သုံးဆယ်ကြိမ်အတွင်း စုဆောင်းခဲ့သော အပြစ်သည် ရေဝါမြစ်၌ သန့်ရှင်းစွာ ရေချိုးလျှင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ထို့ကြောင့် နရမဒါမြစ်ကမ်းသို့ သွား၍ မဟာတပဿာကို ကျင့်ဆောင်လော့။

Verse 19

गन्धर्वाहसुतोऽप्येवं नन्दिनोक्तं निशम्य च । प्रयातो नर्मदातीरमौर्व्यादक्षिणसङ्गमम्

ဤသို့ပင် ဂန္ဓဗ္ဗာဟာ၏ သားလည်း နန္ဒင်၏ စကားကို ကြားနာပြီးနောက် နရမဒါမြစ်ကမ်းသို့ ထွက်ခွာကာ အော်ရဝီနှင့် တွေ့ဆုံရာ တောင်ဘက် စင်္ဂမသို့ သွားလေ၏။

Verse 20

दध्यौ सुदक्षिणे देवं विरूपाक्षं त्रिशूलिनम् । जटामुकुटसंयुक्तं व्यालयज्ञोपवीतिनम्

တောင်ဘက်သို့ မျက်နှာမူ၍ သူသည် ဘုရား—ဝိရူပါက္ခ၊ တြိရှူလကိုင်ဆောင်သူ—ကို သမาธိပြုလေ၏။ ဇဋာမုကুটဖြင့် တန်ဆာဆင်ကာ မြွေကို ယဇ္ဉောပဝီတကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသည်။

Verse 21

भस्मोपचितसर्वाङ्गं डमरुस्वरनादितम् । उमार्द्धाङ्गहरं शान्तं गोनाथासनसंस्थितम्

သူသည် ကိုယ်တော်၏ ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံးကို သန့်ရှင်းသော ဘသ္မဖြင့် လိမ်းထား၍ ဒမရု၏ သံနာဒဖြင့် တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသော ကိုယ်တော်ကို သမาธိပြုလေ၏။ ငြိမ်းချမ်း၍ ဥမာကို ကိုယ်တော်၏ တစ်ဝက်အင်္ဂါအဖြစ် ဆောင်ထားကာ နွားသခင် နန္ဒင်ပေါ်၌ ထိုင်နေသည်။

Verse 22

वत्सरान् सुबहून् यावदुपासांचक्र ईश्वरम् । तावत्तुष्टो महादेव आजगाम सहोमया

နှစ်ပေါင်းများစွာ သူသည် ဣશ્વရကို ပူဇော်အုပ်သနာပြုလေ၏။ ထို့နောက် မဟာဒေဝသည် ကျေနပ်နှစ်သက်၍ ဥမာနှင့်အတူ ထိုနေရာသို့ ကြွလာတော်မူ၏။

Verse 23

उवाच मधुरां वाणीं मेघगम्भीरनिस्वनाम् । साधु साध्वित्युवाचेशः कष्टं वत्स त्वया कृतम्

မိုးတိမ်ဂর্জသံကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသောအသံဖြင့် ချိုမြိန်သောဝဏ္ဏာကို မဟာသခင်က မိန့်တော်မူသည်။ “သာဓု၊ သာဓု! ချစ်သောကလေးရေ၊ သင်သည် အလွန်ခက်ခဲသောကိစ္စကို ပြီးမြောက်စေခဲ့ပြီ”။

Verse 24

न च पूर्वं त्वया पापं कृतं रावणसंक्षये । स्वामिकार्यरतस्त्वं हि सिद्धोऽसि मम दर्शनात्

ရావဏကို ဖျက်ဆီးရာတွင် ယခင်က သင်သည် အပြစ်မပြုခဲ့။ မိမိသခင်၏တာဝန်၌ တည်ကြည်စွာ အလုပ်လုပ်သဖြင့်၊ ငါ့ကို ဒർശနမြင်တွေ့ခြင်းကြောင့် သင်သည် စိဒ္ဓိနှင့် အောင်မြင်ပြည့်စုံမှုကို ရရှိခဲ့ပြီ။

Verse 25

हनुमांश्च हरं दृष्ट्वा उमार्द्धाङ्गहरं स्थिरम् । साष्टाङ्गं प्रणतोऽवोचज्जय शम्भो नमोऽस्तु ते । जयान्धकविनाशाय जय गङ्गाशिरोधर

ဟရကို—ဦမာကို ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်အဖြစ် ဆောင်ထားသော တည်ငြိမ်မြဲမြံသည့် အရှင်—မြင်သော် ဟနုမာန်သည် အဋ္ဌာင်္ဂပရဏာမဖြင့် ဦးချကန်တော့၍ “ဇယ သမ္ဘု၊ သင့်အား နမസ്കာရ။ အန္ဓကဖျက်ဆီးရှင်အား ဇယ၊ ဂင်္ဂါကို ဦးခေါင်းပေါ်တင်ဆောင်ရှင်အား ဇယ” ဟု ဆို၏။

Verse 26

एवं स्तुतो महादेवो वरदो वाक्यमब्रवीत् । वरं प्रार्थय मे वत्स प्राणसम्भवसम्भव

ဤသို့ ချီးမွမ်းခံရသော် မဟာဒေဝ—အပေးအလှူရှင်—က မိန့်တော်မူသည်။ “ချစ်သောကလေးရေ၊ ငါ့ထံမှ အလိုတော်ကို တောင်းလော့။ အသက်၏အရင်းမြစ်ဖြစ်သော ဝါယုဒေဝ၏ သားတော်ရေ”။

Verse 27

श्रीहनुमानुवाच । ब्रह्मरक्षोवधाज्जाता मम हत्या महेश्वर । न पापोऽहं भवेदेव युष्मत्सम्भाषणे क्षणात्

သီရိ ဟနုမာန်က လျှောက်သည်။ “မဟေရှ్వరဘုရား၊ ဗြဟ္မရာက္ခသကို သတ်မိခြင်းကြောင့် ကျွန်ုပ်၌ သတ်ဖြတ်မှုအပြစ် ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ အရှင်ဘုရား၊ သင်နှင့် စကားပြောပြီးနောက် တစ်ခဏမျှပင် ကျွန်ုပ် အပြစ်ရှိနေမနေပါစေ”။

Verse 28

ईश्वर उवाच । नर्मदातीर्थमाहात्म्याद्धर्मयोगप्रभावतः । मन्मूर्तिदर्शनात्पुत्र निष्पापोऽसि न संशयः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– “နရမ္မာဒါ တီရ္ထ၏ မဟာတန်ခိုး၊ ဓမ္မနှင့် ယောဂ ပေါင်းစည်းသော အာနုဘော်၊ ထို့ပြင် ငါ၏ သွင်ပြင်ကို မြင်ဒर्शनရခြင်းကြောင့်၊ သားရေ—သင်သည် အပြစ်ကင်းစင်ပြီ၊ သံသယမရှိ။”

Verse 29

अन्यं च ते प्रयच्छामि वरं वानरपुंगव । उपकाराय लोकानां नामानि तव मारुते

“ထို့ပြင် ငါသည် သင့်အား အခြားသော ဝရတစ်ပါးကိုလည်း ပေးမည်၊ ဝါနရတို့၏ အထွဋ်အမြတ်ရေ; လောကတို့၏ အကျိုးအတွက်၊ မာရုတိ—လေ၏သားရေ—သင့်နာမများကို ထင်ရှားစွာ ကြေညာလိမ့်မည်။”

Verse 30

हनूमानं जनिसुतो वायुपुत्रो महाबलः । रामेष्टः फाल्गुनो गोत्रः पिङ्गाक्षोऽमितविक्रमः

“သူသည် ဟနုမာန်—အဉ္ဇနာ၏သား၊ ဝါယု၏သား၊ မဟာဗလရှိသူ; ရာမ၏ အချစ်တော်; ဖာလ္ဂုန မျိုးရိုးမှ; မျက်လုံးဝါညိုရောင်၊ အတိုင်းမသိသော ဝီရိယပါရမီရှိသူ။”

Verse 31

उदधिक्रमणश्रेष्ठो दशग्रीवस्य दर्पहा । लक्ष्मणप्राणदाता च सीताशोकनिवर्तनः

“သမုဒ္ဒရာကို ဖြတ်ကူးရာတွင် အထွဋ်အမြတ်; ဒသဂ္ရီဝ (ရာဝဏ) ၏ မာနကို ချေမှုန်းသူ; လက္ခ္မဏအား အသက်ပြန်ပေးသူ; နှင့် စီတာ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဖယ်ရှားသူ။”

Verse 32

इत्युक्त्वान्तर्दधे देव उमया सह शङ्करः । हनूमानीश्वरं तत्र स्थापयामास भक्तितः

ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီးနောက်၊ အရှင်ရှင်ကရာ (သင်္ကရ) သည် ဥမာနှင့်အတူ အန္တရာဓာန်သွားတော်မူ၏။ ထို့နောက် ဟနုမာန်သည် ဘက္တိဖြင့် ထိုနေရာ၌ ဣශ්ဝရကို ပူဇော်တည်ထောင်하였다။

Verse 33

आत्मयोगबलेनैव ब्रह्मचर्यप्रभावतः । ईश्वरस्य प्रसादेन लिङ्गं कामप्रदं हि तत् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च विनाशोत्पत्तिवर्जितम्

အတ္တမယောဂ၏ အင်အားတစ်ခုတည်းနှင့် ဘြဟ္မစရိယ၏ အာနုဘော်ကြောင့်၊ ဣශ්ဝရ၏ ကရုဏာတော်ဖြင့် ထိုလိင်္ဂသည် အလိုရှိသမျှကို ပေးသနားသူဖြစ်လာသည်—မဖြတ်တောက်နိုင်၊ အကြောင်းပြချက်ကို ကျော်လွန်၍၊ ပျက်စီးခြင်းနှင့် မွေးဖွားခြင်းမှ ကင်းလွတ်သည်။

Verse 34

श्रीमार्कण्डेय उवाच । हनूमन्तेश्वरे पुत्र प्रत्यक्षप्रत्ययं शृणु । यद्वृत्तं द्वापरस्यादौ त्रेतान्ते पाण्डुनन्दन

သီရိ မာရကဏ္ဍေယ မဟာရသီက မိန့်တော်မူသည်—“သားရေ၊ ဟနူမန္တေရှဝရ၌ တိုက်ရိုက်ထင်ရှားသော သက်သေကို နားထောင်လော့။ ဒွာပရယုဂ အစတွင်နှင့် တ్రေတာယုဂ အဆုံးတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို၊ ပாண்டုနန္ဒနရေ।”

Verse 35

सुपर्वा नाम भूपालो बभूव वसुधातले । तस्य राज्ञः सदा सौख्यं नरा दीर्घायुषः सदा

ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် စုပရ္ဝာ အမည်ရှိသော ဘုရင်တစ်ပါး ရှိခဲ့သည်။ ထိုဘုရင်၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် အမြဲတမ်း သာယာချမ်းမြေ့မှုရှိ၍ ပြည်သူတို့လည်း အမြဲတမ်း အသက်ရှည်မင်္ဂလာကို ရရှိကြသည်။

Verse 36

स पुत्रधनसंयुक्तश्चौरोपद्रववर्जितः । शतबाहुर्बभूवास्य पुत्रो भीमपराक्रमः

ထိုဘုရင်သည် သားသမီးနှင့် ဥစ္စာဓန ပြည့်စုံ၍၊ နိုင်ငံတော်သည် သူခိုးတို့၏ အနှောင့်အယှက်မှ ကင်းလွတ်နေ하였다။ သူ၏သားမှာ ရှတဗာဟု ဖြစ်ပြီး၊ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တိဗလရှိသော မင်းသားတစ်ပါး ဖြစ်သည်။

Verse 37

आसक्तोऽसौ सदा कालं पापधर्मैर्नरेश्वर । अटाट्यत धरां सर्वां पर्वतांश्च वनानि च

လူတို့၏ အရှင်တော်၊ သူသည် အချိန်တိုင်း ပാപသဘောတရားများ၌ စွဲလမ်းနေပြီး၊ မငြိမ်မသက်ဖြင့် ကမ္ဘာမြေတစ်လျှောက် လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်—တောင်တန်းများနှင့် တောအုပ်များအတွင်းတိုင်အောင်။

Verse 38

वधार्थं मृगयूथानामागतो विन्ध्यपर्वतम् । तरुजातिसमाकीर्णे हस्तियूथसमाचिते

သမင်အုပ်များကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်၍ သူသည် ဝိန္ဓျတောင်သို့ ရောက်လာ၏—အမျိုးမျိုးသော သစ်ပင်များ ထူထပ်၍ ဆင်အုပ်များဖြင့်လည်း ပြည့်နှက်နေသည်။

Verse 39

सिंहचित्रकशोभाढ्ये मृगवाराहसंकुले । क्रीडित्वा स वने राजा नर्मदामानतः क्वचित्

ထိုတောအုပ်၌—ခြင်္သေ့တို့နှင့် ထူးဆန်းတောက်ပသော အလှတရားဖြင့် လှပ၍ သမင်နှင့် တောဝက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေရာ—မင်းကြီးသည် ကစားပျော်ရွှင်လျက် လှည့်လည်ပြီး တစ်နေရာတွင် နရ္မဒါမြစ်အနီးသို့ ရောက်လာ၏။

Verse 40

हनूमन्तवने प्राप्तः शतक्रोशप्रमाणके । चिञ्चिणीवनशोभाढ्ये कदम्बतरुसंकुले

သူသည် ဟနူမန္တဝနသို့ ရောက်ရှိ၏၊ အလျားအနံ့ ရာကုရိုးကျယ်ဝန်း—တမာရင်သစ်တော၏ အလှတရားဖြင့် လှပ၍ ကဒမ္ဗသစ်ပင်များ ထူထပ်နေသည်။

Verse 41

नित्यं पालाशजम्बीरैः करंजखदिरैस्तथा । पाटलैर्बदरैर्युक्तैः शमीतिन्दुकशोभितम्

ထိုတောသည် အမြဲတမ်း ပလာရှသစ်ပင်နှင့် ဇမ္ဘီရသစ်ပင်များ၊ ထို့ပြင် ကရဉ္ဇနှင့် ခဒိရသစ်ပင်များဖြင့်လည်း; ပါဋလနှင့် ဘဒရသစ်ပင်များ ပေါင်းစည်းကာ၊ ရှမီနှင့် တိန္ဒုကသစ်ပင်များဖြင့် လှပစွာ တန်ဆာဆင်ထားသည်။

Verse 42

मृगयूथैः समाछन्नशिखण्डिस्वरनादितम् । पारावतकसङ्घानां समन्तात्स्वरशोभितम्

သမင်အုပ်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်း၍ မယုရသံများဖြင့် မြည်ဟည်းကာ၊ အရပ်လေးမျက်နှာလုံးတွင် ခိုအုပ်များ၏ ချိုမြိန်သံဖြင့် လှပတင့်တယ်နေသည်။

Verse 43

शरत्कालेऽरमद्राजा बहुले चाश्विनस्य सः । वनमध्यं गतोऽद्राक्षीद्भ्रमन्तं पिङ्गलद्विजम्

ဆောင်းဦးရာသီ၊ အာရှွိနလ၏ လပြည့်ကာလ၌ မင်းကြီးသည် အပျော်အပါးဖြင့် တောအလယ်သို့ ဝင်ရောက်သွားကာ အဝါညိုရောင် ပုရောဟိတ်(ဗြာဟ္မဏ) တစ်ဦး လှည့်လည်နေသည်ကို မြင်တော်မူ၏။

Verse 44

पुस्तिकाकरसंस्थं च पप्रच्छ चपलं द्विजम्

ထို့နောက် လက်ထဲတွင် စာအုပ်ငယ်ကို ကိုင်ထားသော စိတ်မငြိမ်သော ဗြာဟ္မဏကို မင်းကြီးက မေးမြန်းတော်မူ၏။

Verse 45

शतबाहुरुवाच । एकाकी त्वं वने कस्माद्भ्रमसे पुस्तिकाकरः । इतस्ततोऽपि सम्पश्यन् कथयस्व द्विजोत्तम

ရှတဗာဟု မင်းကြီးက ဆိုတော်မူသည်– “လက်ထဲတွင် စာမူကို ကိုင်ထားသူရေ၊ သင်သည် အဘယ်ကြောင့် တောထဲ၌ တစ်ယောက်တည်း လှည့်လည်နေသနည်း။ ဒီဘက်ဟိုဘက် ကြည့်ရှုလျက် ပြောပြပါ၊ ဗြာဟ္မဏတို့အနက် အမြတ်ဆုံးရေ။”

Verse 46

ब्राह्मण उवाच । कान्यकुब्जात्समायातः प्रेषितो राजकन्यया । अस्थिक्षेपाय वै राजन्हनूमन्तेश्वरे जले

ဗြာဟ္မဏက ပြောသည်– “အရှင်မင်းကြီး၊ ကျွန်ုပ်သည် ကာန်ယကုပ္ဇမှ လာရောက်ပါသည်။ မင်းသမီး၏ အမိန့်ဖြင့် ဟနူမန္တေရှွရ၌ရှိသော ရေထဲသို့ အရိုးအမှုန်များကို စွန့်ချရန် (အಸ್ಥိချေပါ) လာပါသည်။”

Verse 47

राजोवाच । अस्थिक्षेपो जले कस्माद्धनूमन्तेश्वरे द्विज । क्रियते केन कार्येण साश्चर्यं कथ्यतां मम

မင်းကြီးက မေးတော်မူသည်– “ဗြာဟ္မဏရေ၊ ဟနူမန္တေရှွရ၏ ရေထဲ၌ အရိုးအမှုန်များကို စွန့်ချခြင်းကို အဘယ်ကြောင့် ပြုလုပ်သနည်း။ မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်ကြောင့် ဤကိရိယာကို ဆောင်ရွက်သနည်း။ ဤအံ့ဩဖွယ်အကြောင်းကို ကျွန်ုပ်အား ပြောပြပါ။”

Verse 48

सुपर्वणः सुतो यानं त्यक्त्वा भूमौ प्रणम्य च । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ब्राह्मणाय नरेश्वर । समस्तं कथयामास वृत्तान्तं स्वं पुरातनम्

အို လူတို့၏မင်းကြီး၊ စုပရဝဏ၏သားသည် ယာဉ်မှဆင်း၍ မြေပြင်၌ ပျပ်ဝပ်ကန်တော့ကာ လက်အုပ်ချီ၍ ဘရဟ္မဏအား မိမိ၏ ရှေးဟောင်းအကြောင်းအရာ အလုံးစုံကို ပြောကြားလေ၏။

Verse 49

ब्राह्मण उवाच । शिखण्डी नाम राजास्ति कन्यकुब्जे प्रतापवान् । अपुत्रोऽसौ महीपालः कन्या जाता मनोरथैः

ဘရဟ္မဏက ပြောသည်။ “ကာနျကုပ္ဇ၌ သီခဏ္ဍီ ဟူသော တန်ခိုးကြီးမင်းတစ်ပါးရှိ၏။ ထိုမဟီပာလသည် သားမရှိသော်လည်း မိမိဆန္ဒအတိုင်း သမီးတော်တစ်ပါး မွေးဖွားလေ၏။”

Verse 50

जातिस्मरा सुचार्वङ्गी नर्मदायाः प्रभावतः । पित्रा च सैकदा कन्या विवाहाय प्रजल्पिता

နရမဒါမြစ်၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုသမီးတော်သည် “ဇာတိစမရာ” ဟူ၍ အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိသူဖြစ်ကာ ကိုယ်အင်္ဂါလှပလေ၏။ တစ်ခါတစ်ရံ ဖခင်က မင်္ဂလာပွဲအကြောင်း ပြောဆိုလေ၏။

Verse 51

अनित्ये पुत्रि संसारे कन्यादानं ददाम्यहम् । श्वःकृत्यमद्य कुर्वीत पूर्वाह्णे चापराह्णिकम् । न हि प्रतीक्षते मृत्युः कृतं चास्य न चाकृतम्

“သမီးရေ၊ မတည်မြဲသော လောကဤ၌ ငါသည် သင်၏ ကညာဒါန (သမီးပေးမင်္ဂလာ) ကို ပြုမည်။ မနက်ဖြန်လုပ်ရမည့် တာဝန်ကို ယနေ့လုပ်ရမည်၊ နေ့လယ်လုပ်ရမည့် အလုပ်ကိုလည်း မနက်ပိုင်း၌ပင်; အကြောင်းမူ မရဏသည် ပြီးပြီး မပြီး—မည်သို့ဖြစ်စေ မစောင့်တတ်။”

Verse 52

कन्योवाच । इच्छेयं यत्र काले हि तत्र देया त्वया पितुः । पुत्रीवाक्यादसौ राजा विस्मितो वाक्यमब्रवीत्

သမီးတော်က ပြောသည်။ “အဖေ၊ ကျွန်မရွေးချယ်သည့် အချိန်၌ပင် မင်္ဂလာအတွက် ကျွန်မကို ပေးပါ။” သမီး၏စကားကို ကြားသော် မင်းကြီးသည် အံ့ဩ၍ ပြန်လည်ဆိုလေ၏။

Verse 53

शिखण्ड्युवाच । कथ्यतां मे महाभागे साश्चर्यं भाषितं त्वया । पितुर्वाक्येन सा बालोत्तमा ह्यागतान्तिकम्

သိခဏ္ဍီက ဆို၏— “အို မဟာဘဂေ၊ သင်ပြောသော အံ့ဩဖွယ်စကားကို ငါ့အား ရှင်းလင်းပြောကြားပါ”။ ဖခင်၏စကားအတိုင်း ထိုအကောင်းဆုံးသမီးက အနီးသို့ လာရောက်하였다။

Verse 54

कथयामास यद्वृत्तं हनूमन्तेश्वरे नृप । कलापिनी ह्यहं तात युता भर्त्रावसं तदा

အို မင်းကြီး၊ ထို့နောက် ဟနူမန္တေရှ္ဝရ၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမက ပြောပြ၏— “အဖေချစ်ရေ၊ အဲဒီအခါ ငါသည် ကလာပိနီ ဖြစ်ပြီး၊ ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ထိုနေရာတွင် နေထိုင်ခဲ့သည်”။

Verse 55

रेवौर्व्यासङ्गमन्तिस्था रेवाया दक्षिणे तटे । हनूमन्तवने पुण्ये चिक्रीडाहं यदृच्छया

ရေးဝါမြစ်၏ ဆုံရာအနီး၊ ရေးဝါမြစ်တောင်ဘက်ကမ်းတွင်၊ ဟနူမန္တ၏ ပုဏ္ဏဝန်တောအတွင်း၌ ငါသည် မတော်တဆအဖြစ် ထိုနေရာတွင် လှည့်လည်ကစားနေခဲ့သည်။

Verse 56

भर्तृयुक्ता च संसुप्ता रजन्यां सरले नगे । आगता लुब्धकास्तत्र क्षुधार्ता वनमुत्तमम्

ခင်ပွန်းနှင့်အတူ ငါသည် ညအချိန်တွင် စရလပင်ကဲ့သို့သော သစ်ပင်အောက်၌ အိပ်မောကျနေစဉ်၊ ဆာလောင်မှုကြောင့် ပင်ပန်းကျပ်တည်းသော မုဆိုးတို့သည် ထိုအကောင်းဆုံးတောသို့ ရောက်လာကြသည်။

Verse 57

भर्तृयोगयुता पापैर्दृष्टाहं वधचिन्तकैः । पाशबन्धं समादाय बद्धाहं स्वामिना सह

ခင်ပွန်းနှင့်အတူရှိနေသော်လည်း သတ်ရန်စိတ်ကူးထားသော အပြစ်သားတို့က ငါကို မြင်သွားကြ၏။ သူတို့သည် ကြိုးဖမ်းပတ်ကို ယူကာ ငါကို ငါ့သခင်နှင့်အတူ ချည်နှောင်လိုက်ကြသည်။

Verse 58

ग्रीवां ते मोटयामासुः पिच्छाछोटनकं कृतम् । हुताशनमुखे तैस्तु सह कान्तेन लुब्धकैः

သူတို့သည် သင်၏လည်ပင်းကို လိမ်ချိုး၍ အမွေးများကို နှုတ်ပစ်ကြပြီးနောက် မုဆိုးတို့သည် ကျွန်ုပ်၏ချစ်သူနှင့်အတူ ကျွန်ုပ်တို့ကို မီးထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။

Verse 59

परिभर्ज्यावयोर्मांसं भक्षयित्वा यथेष्टतः । सुप्ताः स्वस्थेन्द्रिया रात्रौ सा गता शर्वरी क्षयम्

ကျွန်ုပ်တို့၏အသားကို ကင်၍ စိတ်ကြိုက်စားသောက်ပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် အာရုံများတင်းတိမ်လျက် တစ်ညလုံး အိပ်ပျော်သွားကြရာ ထိုညသည် ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

Verse 60

प्रभाते मांसशेषं च जम्बुकैर्गृध्रघातिभिः । मच्छरीरोद्भवं चास्थि स्नायुमांसेन चावृतम्

မိုးလင်းသောအခါ ကျန်ရှိသော အသားများကို လင်းတများကို သတ်တတ်သော မြေခွေးများက လုယူသွားကြပြီး အကြောနှင့် အသားများ ဖုံးအုပ်နေဆဲဖြစ်သော ကျွန်ုပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရိုးတစ်ချောင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

Verse 61

गृहीतं घातिनैकेन चाकाशात्पतितं तदा । तं मांसभक्षणं दृष्ट्वा परे पक्षिण आगताः

ထို့နောက် သားရဲငှက်တစ်ကောင်သည် ၎င်းကို ဖမ်းယူလိုက်ရာ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။ ထိုအသားစားခြင်းကို မြင်လျှင် အခြားငှက်များလည်း ရောက်လာကြသည်။

Verse 62

दृष्ट्वा पक्षिसमूहं तु अस्थिखण्डं व्यसर्जयत् । विहगानां समस्तानां धावतां चैव पश्यताम्

သို့သော် ငှက်အုပ်ကို မြင်သောအခါ ၎င်းသည် အရိုးစကို လွှတ်ချလိုက်ရာ ငှက်အပေါင်းတို့သည် ပြေးလွှားလျက် ကြည့်နေကြသည်။

Verse 63

पतितं नर्मदातोये हनूमन्तेश्वरे नृप । मदीयमस्थिखण्डं च पतितं नर्मदाजले

အရှင်မင်းကြီး၊ ဟနုမန္တေရှွရ၌ နရ္မဒါမြစ်၏ သန့်ရှင်းသော ရေထဲသို့ ကျွန်ုပ်၏ အရိုးအပိုင်းတစ်စိတ် ကျသွားခဲ့သည်။ နရ္မဒါ၏ ပူဇော်ထိုက်သော စီးကြောင်းထဲသို့ပင် ကျရောက်ခဲ့သည်။

Verse 64

तस्य तीर्थस्य पुण्येन जाताहं पुत्रिका तव । भूपकन्या त्वहं जाता पूर्णचन्द्रनिभानना

ထိုတီရ္ထ၏ ကုသိုလ်အာနိသင်ကြောင့် ကျွန်ုပ်သည် မင်းကြီး၏ သမီးအဖြစ် မွေးဖွားလာခဲ့သည်။ ရာဇသမီးဖြစ်လာ၍ မျက်နှာသည် လပြည့်ကဲ့သို့ တောက်ပပါသည်။

Verse 65

जातिस्मरा नरेन्द्रस्य संजाता भवतः कुले । तस्माद्विवाहं नेच्छामि मम भर्ता नृपोत्तम

အရှင်နရేంద్ర၊ မင်းကြီး၏ ရာဇဝင်အတွင်း ကျွန်ုပ်သည် အတိတ်ဘဝများကို မှတ်မိနိုင်သောသူအဖြစ် မွေးဖွားလာပါသည်။ ထို့ကြောင့် မင်္ဂလာမပြုလိုပါ; ကျွန်ုပ်၏ ခင်ပွန်းမှာ အမြတ်ဆုံး မင်းတော်ဖြစ်ပါသည်။

Verse 66

विषमे वर्ततेऽद्यापि शकुन्तमृगजातिषु । तस्यास्थिशेषं राजेन्द्र तस्मिंस्तीर्थे भविष्यति

ယနေ့တိုင် သူသည် ငှက်နှင့် တိရစ္ဆာန်တို့၏ မွေးဖွားမှုများအတွင်း အန္တရာယ်ကြီးသော အခြေအနေ၌ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ သို့သော် အရှင်ရာဇೇಂದ್ರ၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှ ကျန်ရှိသော အရိုးအကျန်များသည် ထိုတီရ္ထ၌ တွေ့ရလိမ့်မည်။

Verse 67

तत्क्षेपणार्थं वै तात प्रेषयाद्य द्विजोत्तमम् । एतत्ते सर्वमाख्यातं कारणं नृपसत्तम

ထို့ကြောင့် အဖေတော်ချစ်ခင်ရပါသော၊ ထိုအရိုးများကို အကျင့်ဝိဓိအတိုင်း သန့်ရှင်းစွာ စွန့်ချရန် ယနေ့ပင် အမြတ်ဆုံး ဘြာဟ္မဏတစ်ပါးကို ချက်ချင်း စေလွှတ်ပါ။ အရှင်နရိပသတ္တမ၊ အကြောင်းရင်းအားလုံးကို ကျွန်ုပ် ပြောကြားပြီးပါပြီ။

Verse 68

मद्भर्ता विषमे स्थाने शकुन्तमृगजातिषु । यदि प्रेषयसे तात कंचित्त्वं नर्मदातटे

ကျွန်မ၏ခင်ပွန်းသည် အလွန်ဒုက္ခဆင်းရဲသောအခြေအနေ၌ရှိပြီး ငှက်နှင့်တိရစ္ဆာန်တို့၏ မွေးဖွားရာဇာတိများအတွင်း၌ ရောက်နေပါသည်။ အဖေချစ်ရေ၊ လူတစ်ယောက်ကို စေလွှတ်မည်ဆိုလျှင် နရမဒါမြစ်ကမ်းသို့ စေလွှတ်ပါ။

Verse 69

तस्याहं कथयिष्यामि स्थानैश्चिह्नैश्च लक्षितम् । शिखण्डिनाप्यहं तत्र ह्याहूतो ह्यवनीपते

ထိုနေရာကို နေရာအနေအထားများနှင့် အမှတ်အသားများဖြင့် ခွဲခြားသိနိုင်အောင် ကျွန်မပြောပြမည်။ အို မြေပြင်၏အရှင်၊ ထိုနေရာ၌ပင် ရှိခဏ္ဍင်က ကျွန်မကို အမှန်တကယ် ခေါ်ယူခဲ့သည်။

Verse 70

दास्यामि विंशतिग्रामान्गच्छ त्वं नर्मदातटे । प्रेषणं मे प्रतिज्ञातमलक्ष्म्या पीडितेन तु

ကျွန်မသည် ရွာနှစ်ဆယ်ကို ပေးမည်—သင်သည် နရမဒါမြစ်ကမ်းသို့ သွားပါ။ ဤစေလွှတ်ရေးတာဝန်ကို ကျွန်မက ကတိသစ္စာပြုထားပြီး၊ ကံဆိုးမှုကြောင့် နာကျင်နေသူတစ်ဦး၏ တိုက်တွန်းမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

Verse 71

कन्योवाच । गच्छ त्वं नर्मदां पुण्यां सर्वपापक्षयंकरीम् । आग्नेय्यां सोमनाथस्य हनूमन्तेश्वरः परः

မိန်းကလေးက ပြောသည်—အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသော သန့်ရှင်းမြတ်သော နရမဒါသို့ သွားပါ။ စောမနာထ၏ အာဂ္နေယ (အရှေ့တောင်) ဘက်၌ ဟနုမန္တေရှွရ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘုရားဌာနရှိသည်။

Verse 72

अर्धक्रोशेन रेवाया विस्तीर्णो वटपादपः । करंजः कटहश्चैव सन्निधाने वटस्य च

ရေဝါမြစ်မှ အာဓ ကရိုးရှာ အကွာ၌ အကိုင်းအခက်ကျယ်ပြန့်သော ဗဿ (ဗန်ယန်) ပင်တစ်ပင် ရှိသည်။ ထိုဗဿပင်အနီးတွင် ကရဉ္ဇပင်နှင့် ကဋဟပင်လည်း ရှိသည်။

Verse 73

न्यग्रोधमूलसांनिध्ये सूक्ष्मान्यस्थीनि द्रक्ष्यसि । समूह्य तानि संगृह्य गच्छ रेवां द्विजोत्तम

ညောင်ပင် (နျဂ္ရောဓ) အမြစ်အနီး၌ သေးငယ်လှသော အရိုးအမှုန်များကို သင်မြင်ရလိမ့်မည်။ ထိုအရိုးများကို စုပေါင်း၍ သေချာစွာ စုဆောင်းကာ၊ အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ရေဝါမြစ်သို့ သွားလော့။

Verse 74

आश्विनस्यासिते पक्षे त्रिपुरारिस्तु वै तिथौ । स्नाप्य त्रिशूलिनं भक्त्या रात्रौ त्वं कुरु जागरम्

အာရှွိနလ၏ မှောင်ပက္ခ၌၊ တြိပုရာရီအား သက်ဆိုင်သော တိထိနေ့တွင်၊ ဘက္တိဖြင့် တြိရှူးလကိုင်ရှင် သခင်ကို ရေချိုးပူဇော်၍၊ ညလုံးပေါက် ဂျာဂရမ် (နိုးကြားပူဇော်) ပြုလော့။

Verse 75

क्षिपेः प्रभाते तानि त्वं नाभिमात्रजलस्थितः । इत्युच्चार्य द्विजश्रेष्ठ विमुक्तिस्तस्य जायताम्

“မနက်အရုဏ်တက်ချိန်၌ နာဗီအမြင့်အထိ ရေထဲတွင် ရပ်နေကာ ထိုအရိုးများကို ပစ်ချလိုက်” ဟု ညွှန်ကြားချက်ကို ဆိုပြီးနောက်၊ အို ဒွိဇအကောင်းဆုံး၊ သူ့အတွက် မုတ်ခ္ရှ (လွတ်မြောက်မှု) ပေါ်ပေါက်လေသည်။

Verse 76

क्षिप्त्वास्थीनि पुनः स्नानं कर्तव्यं त्वघनाशनम् । एवं कृते तु राजेन्द्र गतिस्तस्य भविष्यति

အရိုးများကို ပစ်ချပြီးနောက် ထပ်မံရေချိုးရမည်—ဤသည်က အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးသည်။ ဤသို့ပြုလျှင်၊ အို ရာဇేంద్ర၊ သူ၏ ကောင်းမြတ်သော ဂတိ (သွားရာအခြေအနေ) သေချာပေါ်ပေါက်လိမ့်မည်။

Verse 77

कथितं कन्यया यच्च तत्सर्वं पुस्तिकाकृतम् । आगतोऽहं नृपश्रेष्ठ तीर्थेऽत्र दुरितापहे

မိန်းကလေးက ပြောခဲ့သမျှကို အားလုံးကို ကျွန်ုပ်သည် စာအုပ်ငယ်တစ်အုပ်တွင် မှတ်တမ်းတင်ထားပြီးပြီ။ ထို့ကြောင့် အို နৃপအထွတ်အမြတ်၊ အပြစ်ဖယ်ရှားသော ဤတီရ္ထသို့ ကျွန်ုပ် ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။

Verse 78

सोऽभिज्ञानं ततो दृष्ट्वा नीत्वास्थीनि नरेश्वर । पूर्वोक्तेन विधानेन प्राक्षिपं नार्मदा मसिपुष्पवृष्टिःऽशु साधु साध्विति पाण्डव । विमानं च ततो दिव्यमागतं बर्हिणस्तदा

ထို့နောက် အမှတ်အသားကို မြင်ပြီးနောက်၊ လူတို့၏အရှင် မင်းကြီးရေ၊ အရိုးအကျန်များကို ယူကာ အရင်ဖော်ပြခဲ့သည့် နည်းလမ်းအတိုင်း နရမ္ဒာမြစ်ထဲသို့ ပစ်ချလိုက်၏။ ချက်ချင်းပင် ဓားပန်းများ မိုးရွာသကဲ့သို့ ကျလာပြီး “သာဓု သာဓု!” ဟု အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်၊ ပாண்டဝရေ; ထို့နောက် ထိုနေရာသို့ ဒိဗ္ဗဝိမာန်တစ်စီး ရောက်လာ၏။

Verse 79

दिव्यरूपधरो भूत्वा गतो नाके कलापवान् । एवं तु प्रत्ययं दृष्ट्वा हनूमन्तेश्वरे नृप

သူသည် ဒိဗ္ဗရုပ်ကို ခံယူကာ တောက်ပသော ဂုဏ်ရောင်ဖြင့် လင်းလက်လျက် ကောင်းကင်ဘုံသို့ သွားလေ၏။ ထိုသို့သော အထောက်အထားကို မြင်ပြီးနောက်၊ မင်းကြီးရေ၊ ဤအရာသည် ဟနူမန္တေရှ္ဝရ၌ ထင်ရှားပေါ်လွင်ခဲ့သည်။

Verse 80

चकारानशनं विप्रः शतबाहुश्च भूपतिः । शोषयामासतुस्तौ स्वमीश्वराराधने रतौ

ဗြာဟ္မဏသည် အစာမစားသည့် အနသနကို ပြုလုပ်လေ၏၊ ရှတဘားဟု မင်းကြီးလည်း ထိုနည်းတူ ပြု၏။ နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့၏ အရှင် ဣရှ္ဝရအား အာရాధနာ၌ စိတ်တည်ကာ တပဿာဖြင့် ကိုယ်ခန္ဓာကို ခြောက်သွေ့စေလိုက်ကြသည်။

Verse 81

ध्यायन्तौ तस्थतुर्देवं शतबाहुद्विजोत्तमौ । मासार्धेन मृतो राजा शतबाहुर्महामनाः

ဘုရားကို သမาธိဖြင့် အာရုံပြုလျက်၊ ရှတဘားဟုနှင့် အထူးမြတ်သော ဗြာဟ္မဏတို့ နှစ်ဦးသည် တည်ကြည်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။ လဝက်အကြာတွင် စိတ်ဓာတ်ကြီးမားသော မင်းကြီး ရှတဘားဟု ကွယ်လွန်သွား၏။

Verse 82

किङ्कणीजालशोभाढ्यं विमानं तत्र चागतम् । साधु साधु नृपश्रेष्ठ विमानारोहणं कुरु

ထိုနေရာသို့ ခေါင်းလောင်းသံလှုပ်ရှားသော ကင်ကဏီကွန်ယက်ဖြင့် လှပတင့်တယ်သည့် ဝိမာန်တစ်စီး ရောက်လာ၏။ “သာဓု သာဓု! မင်းတို့အထဲက အမြတ်ဆုံး မင်းကြီးရေ၊ ဝိမာန်ပေါ် တက်ရောက်ပါ” ဟု ခေါ်ဆိုကြ၏။

Verse 83

। अध्याय

အခန်းဆုံး (အဆုံးသတ်အမှတ်)။

Verse 84

अप्सरस ऊचुः । लोभावृतो ह्ययं विप्रो लोभात्पापस्य संग्रहः । हनूमन्तेश्वरे राजन्ये मृताः सत्त्वमास्थिताः

အပ်ဆရာတို့က ဆိုကြသည်– “ဤဗြာဟ္မဏသည် လောဘဖြင့် အမှန်တကယ် ဖုံးလွှမ်းနေ၏; လောဘမှ ပာပ၏ စုဆောင်းမှု ဖြစ်ပေါ်သည်။ သို့သော် ဟနူမန္တေရှ္ဝရ၌ သေဆုံးသည့် မင်းမျိုးမင်းနွယ်တို့သည် သတ္တဝ (တည်ကြည်သော သီလ) ကို ရရှိကြ၏။”

Verse 85

ते यान्ति शांकरे लोके सर्वपापक्षयंकरे । नैव पापक्षयश्चास्य ब्राह्मणस्य नरेश्वर

သူတို့သည် ပာပအားလုံးကို ချေဖျက်ပေးသော ရှင်ကရ၏ လောကသို့ ရောက်ကြ၏။ သို့သော် လူတို့၏အရှင်မင်းကြီး၊ ဤဗြာဟ္မဏအတွက် ပာပခွာခြင်း မဖြစ်သေး။

Verse 86

गृहं च गृहिणी चित्ते ब्राह्मणस्य प्रवर्तते । शतबाहुस्ततो विप्रमुवाच विनयान्वितः

ဗြာဟ္မဏ၏ စိတ်ထဲတွင် “အိမ်” နှင့် “ဇနီး” အကြောင်း အတွေးများ ပြန်လည် ပေါ်ထွန်းလာ၏။ ထို့နောက် သတ္တဗာဟုသည် ယဉ်ကျေးနိမ့်ချစွာဖြင့် ဗြာဟ္မဏကို မိန့်ဆို၏။

Verse 87

त्यज मूलमनर्थस्य लोभमेनं द्विजोत्तम । इत्युक्त्वा स्वर्ययौ राजा स्वर्गकन्यासमावृतः

“ဒွိဇောတ္တမ၊ ဤလောဘကို စွန့်လွှတ်လော့—ဤသည်ပင် အနာသက်၏ အမြစ်ဖြစ်၏။” ဟုဆိုပြီးနောက် မင်းကြီးသည် နတ်ကညာများ ဝန်းရံလျက် ကောင်းကင်(သုဝဏ္ဏ)သို့ ထွက်ခွာသွား၏။

Verse 88

दिनैः कैश्चिद्गतो विप्रः स्वर्गं वैतालिकैर्वृतः । बर्ही च काशीराजस्य पुत्रस्तीर्थप्रभावतः

ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဗြာဟ္မဏသည် ကောင်းကင်တေးဆိုသူ ဝೈတාලိကတို့ ဝန်းရံလျက် သုဝဏ္ဏဘုံ(စွဝဂ္ဂ)သို့ ရောက်하였다။ ကာသီဘုရင်၏ သား ဘရဟီလည်း ထိုတီရ္ထ၏ အာနုဘော်ကြောင့် ထိုကဲ့သို့သော အကျိုးကို ရရှိ하였다။

Verse 89

आत्मानं कन्यया दत्तं पूर्वजन्म व्यचिन्तयन् । सा च तं प्रौढमालोक्य पितुराज्ञामवाप्य च । स्वयंवरे स्वभर्तारं लेभे साध्वी नृपात्मजम्

အတိတ်ဘဝကို သတိရ၍ သူသည် မိန်းကလေးက မိမိကို “ပေးအပ်” ခဲ့ပုံကို စဉ်းစားလေ၏။ ထိုသီလရှင်မင်းသမီးသည်လည်း သူ့ကို ယခုအရွယ်ရောက်ပြီဟု မြင်ကာ ဖခင်၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရပြီးနောက် စွဝယံဝရ ပွဲတွင် သီလပြည့်ဝသော မင်းသားကို မိမိ၏ ခင်ပွန်းအဖြစ် ရွေးချယ်လေ၏။

Verse 90

श्रीमार्कण्डेय उवाच । एतद्वृत्तान्तमभवत्तस्मिंस्तीर्थे नृपोत्तम । एतस्मात्कारणान्मेध्यं तीर्थमेतत्सदा नृप

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယက မိန့်တော်မူသည်– “အို မင်းတို့အထဲ၌ အမြတ်ဆုံးသော မင်းကြီး၊ ဤအဖြစ်အပျက် အားလုံးသည် ထိုတီရ္ထ၌ပင် ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ထိုကြောင့်ပင် အို မင်းကြီး၊ ဤတီရ္ထသည် အစဉ်မပြတ် မေဓျ—သန့်ရှင်း၍ သန့်ရှင်းစေသော—ဖြစ်၏။”

Verse 91

अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां सर्वकालं नरेश्वर । विशेषाच्चाश्विने मासि कृष्णपक्षे चतुर्दशीम्

အို နရေရှဝရ၊ လဆန်း/လဆုတ် တိထီ အဋ္ဌမီ သို့မဟုတ် စတုရ္ဒသီ—မည်သည့်အချိန်မဆို—ပြုနိုင်သော်လည်း၊ အထူးသဖြင့် အာရှွိန်လတွင် ကృష్ణပက္ခ စတုရ္ဒသီနေ့၌ ဖြစ်သည်။

Verse 92

स्नापयेदीश्वरं भक्त्या क्षौद्रक्षीरेण सर्पिषा । दध्ना च खण्डयुक्तेन कुशतोयेन वै पुनः

ဘက္တိဖြင့် အရှင်ကို ရေချိုးပူဇော်ရမည်—ပျားရည်နှင့် နို့ဖြင့်၊ ဂျီ(ထောပတ်ဆီ)ဖြင့်၊ သကြား(ခဏ္ဍ)ရောထားသော ဒဓိ(ယိုဂတ်)ဖြင့်၊ ထို့နောက် ကုရှမြက်ဖြင့် သန့်စင်ထားသော ရေဖြင့် ထပ်မံရေချိုးပူဇော်ရမည်။

Verse 93

श्रीखण्डेन सुगन्धेन गुण्ठयेच्च महेश्वरम् । ततः सुगन्धपुष्पैश्च बिल्वपत्रैश्च पूजयेत्

မဟေရှဝရကို မွှေးကြိုင်သော စန္ဒန်လိမ်းဆေးဖြင့် လိမ်းပူဇော်ရမည်။ ထို့နောက် မွှေးပန်းများနှင့် ဘိလ္ဝရွက်များဖြင့် ပူဇော်ရမည်။

Verse 94

मुचकुन्देन कदेन जातीकाशकुशोद्भवैः । उन्मत्तमुनिपुष्पौघैः पुष्पैस्तत्कालसम्भवैः

မုစကွန်ဒ ပန်းများ၊ ကဒါ ပန်းများ၊ ဇာတီ (စံပယ်) ပန်းများ၊ ကာရှာမြက်နှင့် ကုရှာမြက်မှ ပေါက်ဖွားသော ပန်းများ—ထို့ပြင် ‘အုန်မတ်တမုနီ’ ပန်းအစုအဝေးများနှင့် ထိုရာသီ၌ ရရှိသမျှ ပန်းများဖြင့်—

Verse 95

अर्चयेत्परया भक्त्या हनूमन्तेश्वरं शिवम् । घृतेन दापयेद्दीपं तैलेन तदभावतः

အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် ဟနုမန္တေရှဝရ အဖြစ်ရှိသော ရှိဝကို အర్చနာပူဇော်ရမည်။ ဂျီဖြင့် မီးအိမ်တင်ပူဇော်ရမည်; ဂျီမရှိလျှင် ဆီဖြင့် (တင်ပူဇော်ရမည်)။

Verse 96

श्राद्धं च कारयेत्तत्र ब्राह्मणैर्वेदपारगैः । सर्वलक्षणसम्पूर्णैः कुलीनैर्गृहपालकैः

ထို့နောက် ထိုနေရာ၌ ဝေဒပညာကျွမ်းကျင်သော ဗြာဟ္မဏများဖြင့် ရှရဒ္ဓ ပြုလုပ်စေရမည်—အကျင့်အလက္ခဏာပြည့်စုံ၍ မျိုးရိုးကောင်းကာ ဂৃহಸ್ಥဓမ္မကို ထိန်းသိမ်းသူများဖြစ်ရမည်။

Verse 97

तर्पयेद्ब्राह्मणान् भक्त्या वसनान्नहिरण्यतः । नरकस्था दिवं यान्तु प्रोच्येति प्रणमेद्द्विजान्

ဘက္တိဖြင့် ဗြာဟ္မဏများကို အဝတ်အစား၊ အစာနှင့် ရွှေတန်ဖိုးတို့ကို ဒါနပေး၍ တရပ်တည်းကျေနပ်စေရမည်။ “နရက၌ရှိသူတို့ ကောင်းကင်သို့ ရောက်ပါစေ” ဟုဆိုကာ ဒွိဇများကို ဦးချရမည်။

Verse 98

पतितान् वर्जयेद्विप्रान् वृषली यस्य गेहिनी । स्ववृषं चापरित्यज्य वृषैरन्यैर्वृषायते

ပျက်ကျသွားသော ဗြာဟ္မဏများကို ရှောင်ကြဉ်ရမည်၊ ထို့ပြင် မိမိခင်ပွန်းကို စွန့်ပစ်၍ အခြားယောက်ျားများ၏ “မယား” ကဲ့သို့ နေထိုင်သော ‘ဝೃෂလီ’ မယားရှိသူကိုလည်း ရှောင်ကြဉ်ရမည်။

Verse 99

वृषलीं तां विदुर्देवा न शूद्री वृषली भवेत् । ब्रह्महत्या सुरापानं गुरुदारनिषेवणम्

ဒေဝတားတို့သည် ထိုမိန်းမကို ‘ဝೃෂလီ’ ဟု သိကြသည်။ မွေးရာဇာတိကြောင့်သာ ရှုဒ္ဒရ မိန်းမသည် ဝೃෂလီ မဖြစ်လာ။ ဤအမည်သည် ဗြာဟ္မဏသတ်ခြင်း၊ အရက်သောက်ခြင်း၊ ဆရာ၏ မယားကို လွန်ကျူးခြင်း စသည့် မဟာပာပများနှင့် ဆက်နွယ်သည်။

Verse 100

सुवर्णहरणन्यासमित्रद्रोहोद्भवं तथा । नश्यते पातकं सर्वमित्येवं शङ्करोऽब्रवीत्

ထို့အတူ ရွှေခိုးခြင်း၊ အပ်နှံထားသောအရာ (အမနတ်) ကို သစ္စာဖောက်ခြင်း၊ မိတ်ဆွေကို သစ္စာဖောက်ခြင်းတို့မှ ဖြစ်ပေါ်သော အပြစ်များ—အမှန်တကယ် အပြစ်အားလုံး—ပျောက်ကွယ်သွားသည်ဟု သင်္ကရ (ရှီဝ) မိန့်တော်မူ၏။

Verse 101

श्रीमार्कण्डेय उवाच । वाक्प्रलापेन भो वत्स बहुनोक्तेन किं मया । सर्वपातकसंयुक्तो दद्याद्दानं द्विजन्मने

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်—“အို သားငယ်၊ စကားပလပ်ပလပ်—ငါ၏ စကားများများပြောခြင်း—ဘာအကျိုးရှိသနည်း။ အပြစ်အားလုံးနှင့် ပြည့်နှက်နေသူတောင် ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) ထံသို့ ဒါန ပေးလှူရမည်။”

Verse 102

गोदानं च प्रकर्तव्यमस्मिंस्तीर्थे विशेषतः । गोदानं हि यतः पार्थ सर्वदानाधिकं स्मृतम्

ထို့ပြင် ဤတီရ္ထ၌ အထူးသဖြင့် ဂို-ဒါန (နွားလှူ) ကို မဖြစ်မနေ ပြုလုပ်ရမည်။ အကြောင်းမူကား အို ပါရ္ထ၊ ဂို-ဒါနသည် ဒါနအားလုံးထက် အမြင့်မြတ်ဆုံးဟု မှတ်သားထားကြသည်။

Verse 103

सर्वदेवमया गावः सर्वे देवास्तदात्मकाः । शृङ्गाग्रेषु महीपाल शक्रो वसति नित्यशः

နွားတို့သည် နတ်အားလုံး၏ အာနုභာဝဖြင့် ပြည့်ဝနေကြ၏။ နတ်အားလုံးသည် နွားတို့အတွင်း၌ ကိုယ်ထင်ရှားတည်ရှိကြ၏။ အို မြေကြီးကို ကာကွယ်သူ၊ နွားချိုထိပ်ပေါ်၌ သက္ကရ (အိန္ဒြာ) သာသနာတော်အတိုင်း အမြဲတည်နေ၏။

Verse 104

उरः स्कन्दः शिरो ब्रह्मा ललाटे वृषभध्वजः । चन्द्रार्कौ लोचने देवौ जिह्वायां च सरस्वती

သူမ၏ ရင်ဘတ်၌ စကန္ဒ တည်၏; ခေါင်း၌ ဗြဟ္မာ တည်၏; နဖူးပေါ်၌ နွားတံဆိပ်တော်ရှင် (ရှီဝ) တည်၏။ မျက်စိနှစ်ဖက်၌ လနှင့် နေ တို့သည် ဒေဝတော်များဖြစ်၍၊ လျှာပေါ်၌ စရஸဝတီ နေထိုင်၏။

Verse 105

मरुद्गणाः सदा साध्या यस्या दन्ता नरेश्वर । हुङ्कारे चतुरो वेदान् विद्यात्साङ्गपदक्रमान्

အို လူတို့၏ အရှင်၊ သူမ၏ သွားများ၌ မရုတ်ဂဏ်တို့သည် အမြဲရှိနေကြပြီး၊ စာဓျတို့လည်း ထိုနေရာ၌ တည်ကြ၏။ သူမ၏ ‘ဟုင်’—သန့်ရှင်းသော အော်သံ—မှတစ်ဆင့် ဝေဒလေးပါးကို၊ ဝေဒအင်္ဂများနှင့် စကားလုံးအစီအစဉ်ပဒက్రమအတိုင်း ပညာရှိတို့ သိမြင်ရ၏။

Verse 106

ऋषयो रोमकूपेषु ह्यसंख्यातास्तपस्विनः । दण्डहस्तो महाकायः कृष्णो महिषवाहनः

သူမ၏ အမွှေးပေါက်များတွင် အရေအတွက်မတွက်နိုင်သော တပသ္ဝီ ရှိသီများ နေထိုင်ကြ၏။ ထို့ပြင် တံတား(ဒဏ္ဍ)ကိုင်ဆောင်သော ကိုယ်ခန္ဓာကြီးမား၍ အမဲရောင်ရှိသည့် အရှင်—ကျွဲကို စီးနင်းသူ—လည်း ထင်ရှားတည်ရှိ၏။

Verse 107

यमः पृष्ठस्थितो नित्यं शुभाशुभपरीक्षकः । चत्वारः सागराः पुण्याः क्षीरधाराः स्तनेषु च

သူမ၏ ကျောပေါ်၌ ယမ မျက်နှာမလွဲ အမြဲတည်၍ ကောင်း-မကောင်း ကမ္မတို့ကို စိစစ်သူဖြစ်၏။ ထို့ပြင် သန့်ရှင်းသော သမုဒ္ဒရာလေးပါးသည် သူမ၏ နို့အုံများ၌ နို့စီးကြောင်းများအဖြစ် တည်ရှိ၏။

Verse 108

विष्णुपादोद्भवा गङ्गा दर्शनात्पापनाशनी । प्रस्रावे संस्थिता यस्मात्तस्माद्वन्द्या सदा बुधैः

ဗိဿနု၏ ခြေတော်မှ ပေါ်ထွန်းလာသော ဂင်္ဂါမြစ်သည် မြင်ရုံဖြင့်ပင် အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။ ထို့ပြင် ဂိုမူတရ (နွားဆီး) စီးဆင်းရာတွင် တည်ရှိသဖြင့် ပညာရှိတို့သည် အမြဲတမ်း ဂုဏ်ပြုဝတ်ပြုကာ ဦးညွှတ်ကြသည်။

Verse 109

लक्ष्मीश्च गोमये नित्यं पवित्रा सर्वमङ्गला । गोमयालेपनं तस्मात्कर्तव्यं पाण्डुनन्दन

လက္ခမီဒေဝီသည် နွားချေးတွင် အမြဲတမ်း တည်ရှိပြီး သန့်ရှင်းကာ မင်္ဂလာအလုံးစုံကို ပေးတော်မူ၏။ ထို့ကြောင့် ပাণ্ডု၏သားရေ၊ သန့်စင်ရန် နွားချေးလိမ်းခြယ်ခြင်းကို ပြုလုပ်သင့်သည်။

Verse 110

गन्धर्वाप्सरसो नागाः खुराग्रेषु व्यवस्थिताः । पृथिव्यां सागरान्तायां यानि तीर्थानि भारत । तानि सर्वाणि जानीयाद्गौर्गव्यं तेन पावनम्

ဂန္ဓဗ္ဗ၊ အပ္ဆရာနှင့် နာဂတို့သည် နွား၏ ခြေခွာအဖျားများတွင် တည်ရှိကြသည်။ ဟေ ဘာရတ၊ သမုဒ္ဒရာနယ်နိမိတ်ရှိသော မြေပြင်ပေါ်ရှိ တီရ္ထများအားလုံးကို နွားအတွင်း၌ ရှိသည်ဟု သိမှတ်လော့; ထို့ကြောင့် နွားမှ ထွက်ပေါ်သမျှသည် သန့်စင်ပေးသော အရာဖြစ်သည်။

Verse 111

युधिष्ठिर उवाच । सर्वदेवमयी धेनुर्गीर्वाणाद्यैरलंकृता । एतत्कथय मे तात कस्माद्गोषु समाश्रिताः

ယုဓိဋ္ဌိရက ပြောသည်။ “နွားမ (ဓေနု) သည် ဒေဝတားအလုံးစုံပါဝင်၍ ကောင်းကင်သားတို့နှင့် အခြားသူတို့က အလှဆင်ထား၏။ အဖေတူအရှင်မြတ်ရေ၊ ဒေဝတားတို့သည် နွားတို့တွင် အဘယ်ကြောင့် ခိုလှုံနေကြသနည်း”

Verse 112

श्रीमार्कण्डेय उवाच । सर्वदेवमयो विष्णुर्गावो विष्णुशरीरजाः । देवास्तदुभयात्तस्मात्कल्पिता विविधा जनैः

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယက ပြောသည်။ “ဗိဿနုသည် ဒေဝတားအလုံးစုံပါဝင်သော အရှင်ဖြစ်ပြီး နွားတို့သည် ဗိဿနု၏ ကိုယ်တော်မှပင် မွေးဖွားလာကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဤအမှန်တရားနှစ်ရပ်ကို အခြေခံ၍ လူတို့သည် နွားအတွင်း ဒေဝတားတို့၏ တည်ရှိမှုကို နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ယူဆကြသည်”

Verse 113

श्वेता वा कपिला वापि क्षीरिणी पाण्डुनन्दन । सवत्सा च सुशीला च सितवस्त्रावगुण्ठिता

အဖြူရောင်ဖြစ်စေ၊ အဝါညိုရောင်ဖြစ်စေ၊ ပাণ্ডု၏သားတော်၊ နို့ရည်ပြည့်ဝသော နွားမကို—နွားကလေးနှင့်အတူ၊ စိတ်သဘောနူးညံ့သိမ်မွေ့၍ အဖြူအဝတ်ဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသော နွားမကို ဒါနအဖြစ် ပူဇော်သင့်သည်။

Verse 114

कांस्यदोहनिका देया स्वर्णशृङ्गी सुभूषिता । हनूमन्तेश्वरस्याग्रे भक्त्या विप्राय दापयेत्

ကြေးဝါဖြင့်ပြုလုပ်သော နို့ညှစ်ပုံးကိုလည်း ပေးလှူရမည်။ နွားမ၏ ချိုကို ရွှေဖြင့်အလှဆင်၍ အလှအပအဆင်တန်ဆာများဖြင့် တင့်တယ်စွာ တပ်ဆင်ရမည်။ ဟနုမန္တေရှ್ವರ၏ရှေ့တွင် ဘက္တိဖြင့် ဗြာဟ္မဏအား ပေးလှူစေရာသည်။

Verse 115

नियमस्थेन सा देया स्वर्गमानन्त्यमिच्छता । असमर्थाय ये दद्युर्विष्णुलोके प्रयान्ति ते

နိယမနှင့် ဝတ္တ၌ တည်မြဲသူသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ အနန္တတရားကို လိုလား၍ ထိုဒါနကို ပေးလှူရမည်။ အားနည်း၍ မတတ်နိုင်သူ၊ လိုအပ်သူအား ပေးလှူသူတို့သည် ဗိෂ္ဏုလောကသို့ ရောက်ကြသည်။

Verse 116

असौ लोके च्युतो राजन्भूतले द्विजमन्दिरे । कुशलो जायते पुत्रो गुणविद्याधनर्द्धिमान्

အို မင်းကြီး၊ ထိုသူသည် ထိုလောကမှ ကျဆင်း၍ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသော် ဗြာဟ္မဏအိမ်တော်၌ မွေးဖွားသည်။ ထိုသူသည် စွမ်းရည်ရှိသော သားတော်ဖြစ်၍ ဂုဏ်သတ္တိ၊ ပညာ၊ ဥစ္စာနှင့် စည်းစိမ်တိုးတက်မှုတို့ ပြည့်စုံသည်။

Verse 117

सर्वपापहरं तीर्थं हनूमन्तेश्वरं नृप । शृण्वन्विमुच्यते पापाद्वर्णसंकरसंभवात्

အို မင်းကြီး၊ ဟနုမန္တေရှ్వరသည် အပြစ်အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးသော တီရ္ထဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ မဟိမကို ကြားရုံသာဖြင့်ပင် လူသည် အပြစ်မှ လွတ်မြောက်သည်—ဝဏ္ဏ-သင်္ကရမှ ဖြစ်ပေါ်သော အညစ်အကြေးမှတောင်။

Verse 118

दूरस्थश्चिन्तयन् पश्यन्मुच्यते नात्र संशयः

အဝေးမှပင် စိတ်ဖြင့် သတိတရားပြု၍ မြင်တော်မူသူသည် လွတ်မြောက်ခြင်းရ၏—ဤတွင် သံသယမရှိ။