Adhyaya 82

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेन्महीपाल वह्नितीर्थमनुत्तमम् । यत्र सिद्धो महातेजास्तपः कृत्वा हुताशनः

သီရိမာရကဏ္ဍေယက ဆိုသည်– “ထို့နောက် အို မဟီပာလ မင်းကြီး၊ အထူးမြတ်သော ဝဟ္နိ-တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ ထိုနေရာ၌ မဟာတေဇရှိသော ဟုတားရှန (အဂ္နိ) သည် တပသ ပြုကာ စိဒ္ဓိကို ရရှိခဲ့သည်။”

Verse 2

सर्वभक्ष्यः कृतो योऽसौ दण्डके मुनिना पुरा । नर्मदातटमाश्रित्य पूतो जातो हुताशनः

“ယခင်က ဒဏ္ဍက တော၌ မုနိတစ်ပါးက သူ့ကို ‘အရာအားလုံးကို စားသုံးသူ’ ဟု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သို့သော် နရ္မဒါမြစ်ကမ်းကို အားကိုးရာမှ ဟုတားရှနသည် သန့်စင်သွား하였다။”

Verse 3

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयित्वा महेश्वरम् । अग्निप्रवेशं कुरुते स गच्छेदग्निसाम्यताम्

“ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးသန့်စင်ပြီး မဟေရှဝရကို ပူဇော်ကာ ထို့နောက် မီးထဲသို့ ဝင်ရောက်သူသည် အဂ္နိနှင့် တူညီသော အဆင့်ကို ရောက်သည်။”

Verse 4

भक्त्या स्नात्वा तु यस्तत्र तर्पयेत्पितृदेवताः । अग्निष्टोमस्य यज्ञस्य फलमाप्नोत्यसंशयम्

ထိုနေရာ၌ ဘက္တိဖြင့် ရေချိုးပြီး ပိတೃများနှင့် ဒေဝတားများအား တර්ပဏ (tarpaṇa) ပူဇော်သူသည် မသံသယဘဲ အဂ္နိဋ္ဌောမ (Agniṣṭoma) ယဇ္ဉ၏ အကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 5

तस्यैवानन्तरं राजन्कौबेरं तीर्थमुत्तमम् । कुबेरो यत्र संसिद्धो यक्षाणामधिपः पुरा

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင်၊ အို မင်းကြီး၊ ကောဘေရ တီရ္ထ (Kaubera-tīrtha) ဟူသော အထူးမြတ်သော တီရ္ထရှိသည်။ အတိတ်ကာလ၌ ယက္ခများ၏ အရှင် ကုဘေရသည် ထိုနေရာတွင် စိဒ္ဓိ (siddhi) ကို ရရှိခဲ့သည်။

Verse 6

तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा समभ्यर्च्य जगद्गुरुम् । उमया सहितं भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ထိုတီရ္ထ၌ လူတစ်ဦးသည် ရေချိုးပြီး အုမာနှင့်အတူ လောက၏ဂုရုဖြစ်သော ရှိဝကို ဘက္တိဖြင့် အာရ္ချနာ (arcanā) ပူဇော်လျှင် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်သည်။

Verse 7

तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा दद्याद्विप्राय कांचनम् । नाभिमात्रे जले तिष्ठन्स लभेतार्बुदं फलम्

ထိုတီရ္ထ၌ ရေချိုးပြီး ဗြာဟ္မဏအား ရွှေကို ဒါနပြုသူသည်၊ ရေထဲတွင် ဗိုက်ခလယ်အထိ ရပ်နေပါက “အရ္ဗုဒ” (arbuda) ဟူသော မဟာအကျိုးဖလကို ရရှိသည်။

Verse 8

दधिस्कन्दे मधुस्कन्दे नन्दीशे वरुणालये । आग्नेये यत्फलं तात स्नात्वा तत्फलमाप्नुयात्

အို ချစ်သား၊ ဒဓိစ္ကန္ဒ (Dadhiskanda)၊ မဓုစ္ကန္ဒ (Madhuskanda)၊ နန္ဒီရှ (Nandīśa) နှင့် ဝရုဏာလယ (Varuṇālaya) တို့၌ ရေချိုးလျှင်၊ အဂ္နိနှင့်ဆိုင်သော အာဂ္နေယ (Āgneya) ကర్మအတွက် ကြေညာထားသည့် အကျိုးဖလတူတူကို ရရှိမည်။

Verse 9

ते वन्द्या मानुषे लोके धन्याः पूर्णमनोरथाः । यैस्तु दृष्टं महापुण्यं नर्मदातीर्थपञ्चकम्

နရမဒါမြစ်၏ မဟာပုဏ္ဏိယရှိသော တီရ္ထ ၅ ခုကို မြင်ဖူးသူတို့သည် လူလောက၌ ပူဇော်ထိုက်သူများ၊ ကံကောင်းသူများ၊ ဆန္ဒပြည့်စုံသူများ ဖြစ်ကြ၏။

Verse 10

ते यान्ति भास्करे लोके परमे दुःखनाशने । भास्करादैश्वरे लोके चैश्वरादनिवर्तके

သူတို့သည် ဒုက္ခကို အမြင့်ဆုံး ဖျက်ဆီးပေးသော ဘာස්ကရ (နေမင်း) ၏ လောကသို့ သွားကြပြီး၊ နေလောကမှ ထပ်မံ အိုင်ශ්ဝရယ လောကသို့—ပြန်မလာရသော လောကသို့ ရောက်ကြ၏။

Verse 11

नीयते स परे लोके यावदिन्द्राश्चतुर्दश । ततः स्वर्गाच्च्युतो मर्त्यो राजा भवति धार्मिकः

အင်ဒြာ ၁၄ ပါး အုပ်စိုးနေသမျှကာလတိုင်အောင် သူကို အမြင့်လောကများသို့ ခေါ်ဆောင်ကြ၏။ ထို့နောက် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်း၍ လူလောက၌ ဓမ္မတရားရှိသော မင်းအဖြစ် မွေးဖွားလာ၏။

Verse 12

सर्वरोगविनिर्मुक्तो भुनक्ति सचराचरम् । विष्णुश्च देवता येषां नर्मदातीर्थसेविनाम्

ရောဂါအားလုံးမှ လွတ်ကင်း၍ လှုပ်ရှားသောအရာနှင့် မလှုပ်ရှားသောအရာ အားလုံး၌ စည်းစိမ်ချမ်းသာကို ခံစားရ၏။ နရမဒါတီရ္ထကို ဆည်းကပ်သူတို့၏ အဓိဋ္ဌာနဒေဝတာမှာ ဗိဿဏု ကိုယ်တိုင်ဖြစ်၏။

Verse 13

अखण्डितप्रतापास्ते जायन्ते नात्र संशयः । गङ्गा कनखले पुण्या कुरुक्षेत्रे सरस्वती

သူတို့သည် မပြတ်မတောက် တန်ခိုးတေဇဖြင့် မွေးဖွားလာကြသည်—ဤအပေါ် သံသယမရှိ။ ဂင်္ဂါမြစ်သည် ကနခလ၌ ပုဏ္ဏိယရှိပြီး၊ စရஸဝတီမြစ်သည် ကုရုက္ခေတ္တ၌ ပုဏ္ဏိယရှိ၏။

Verse 14

ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा । रेवातीरे वसेन्नित्यं रेवातोयं सदा पिबेत्

ရွာ၌ဖြစ်စေ တော၌ဖြစ်စေ နရမဒါမြစ်သည် နေရာတိုင်း၌ ပုဏ္ဏမြတ်ပါသည်။ ရေဝါမြစ်ကမ်းနား၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်၍ ရေဝါ၏ သန့်ရှင်းသောရေကို အစဉ်သောက်ပါ။

Verse 15

स स्नातः सर्वतीर्थेषु सोमपानं दिने दिने । गङ्गाद्याः सरितः सर्वाः समुद्राश्च सरांसि च । कल्पान्ते संक्षयं यान्ति न मृता तेन नर्मदा

သူသည် တီရ္ထအားလုံး၌ ရေချိုးပြီးသူကဲ့သို့၊ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ဆိုမရသကို သောက်သုံးသူကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ ဂင်္ဂါစသော မြစ်များအားလုံး၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် ကန်ရေများသည် ကလ္ပအဆုံး၌ ပျောက်ကွယ်သော်လည်း နရမဒါသည် ‘မသေ’—မပျက်စီးပါ။

Verse 82

। अध्याय

ဤနေရာတွင် အဓ္ဓာယ (အခန်း) ပြီးဆုံးသည်။