Adhyaya 76

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र पारेश्वरमनुत्तमम् । पराशरो महात्मा वै नर्मदायास्तटे शुभे

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– “ထို့နောက် မင်းကြီးတို့အထဲ၌ အကောင်းဆုံးသော ရာဇင်္ဒြ၊ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပါရေးရှွရ သန့်ရှင်းရာဌာနသို့ သွားလော့။ ထိုနေရာ၌ နရ္မဒါမြစ်၏ မင်္ဂလာကမ်းပါးပေါ်တွင် မဟာစိတ်ရှိသော ရှင်ပရာရှရ ဋ္ဌာနက သာသနာကိစ္စများကို ဆောင်ရွက်ခဲ့သည်”။

Verse 2

तपश्चचार विपुलं पुत्रार्थं पाण्डुनन्दन । हिमवद्दुहिता तेन गौरी नारायणी नृप

အို ပाण्डု၏ သားတော်၊ သားရလိုခြင်းအတွက် သူသည် အလွန်ကြီးမားသော တပဿာကို ကျင့်ခဲ့သည်။ အို မင်းကြီး၊ ထိုတပဿာကြောင့် ဟိမဝတ်၏ သမီးတော် ဂေါရီ နာရာယဏီ သဘောတူပျော်ရွှင်/အာဟွာနခံရသည်။

Verse 3

तोषिता परया भक्त्या नर्मदोत्तरके तटे । तस्य तुष्टा महादेवी शङ्करार्धाङ्गधारिणी

နရမဒါမြစ်၏ မြောက်ဘက်ကမ်း၌ သူ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိကြောင့် မဟာဒေဝီသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်တော်မူ၏။ ရှင်ကရာ၏ ကိုယ်ခန္ဓာတစ်ဝက်ကို ဆောင်ထားသော မဟာဒေဝီသည်လည်း သူ့အပေါ် စိတ်ကျေနပ်တော်မူ၏။

Verse 4

भोभो ऋषिवर श्रेष्ठ तुष्टाहं तव भक्तितः । वरं याचय मे विप्र पराशर महामते

ဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်– “အို ရှင်မြတ်သော ရှိသီတို့အနက် အထူးမြတ်ဆုံးရဟန်းကြီး၊ သင်၏ ဘက္တိကြောင့် ငါသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၏။ အို ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ)၊ အို ဉာဏ်ကြီးသော ပရာရှရ၊ ငါထံမှ ဆုတောင်းတစ်ပါး တောင်းလော့။”

Verse 5

पराशर उवाच । परितुष्टासि मे देवि यदि देयो वरो मम । देहि पुत्रं भगवति सत्यशौचगुणान्वितम्

ပရာရှရက ပြောသည်– “အို ဒေဝီ၊ သင်သည် ကျွန်ုပ်အပေါ် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်၍ ဆုတောင်းကို ပေးမည်ဆိုလျှင်၊ အို ဘဂဝတီ၊ အမှန်တရားနှင့် သန့်ရှင်းမှု၏ ဂုဏ်တရားများ ပြည့်စုံသော သားတစ်ယောက်ကို ကျွန်ုပ်အား ပေးသနားတော်မူပါ။”

Verse 6

वेदाभ्यसनशीलं हि सर्वशास्त्रविशारदम् । तीर्थे चात्र भवेद्देवि सन्निधानवरेण तु

“အမှန်တကယ် (ထိုသို့သော သားကို ပေးသနားပါ) ဝေဒများကို လေ့လာသင်ယူရာ၌ အမြဲတမ်းစိုက်ထုတ်သူ၊ ရှာස්တရားအားလုံး၌ ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပါစေ။ ထို့ပြင် အို ဒေဝီ၊ သင်၏ သန့်ရှင်းသော စန္နိဋ္ဌာန်၏ ဆုတောင်းအားဖြင့် ဤတီရ္ထ၌ သင်၏ တည်မြဲသော ပေါ်ထွန်းမှုလည်း ရှိပါစေ။”

Verse 7

लोकोपकारहेतोश्च स्थीयतां गिरिनन्दिनि । पराशराभिधानेन नर्मदादक्षिणे तटे

“လောကအကျိုးအတွက်၊ အို တောင်တန်း၏ သမီးတော် ဂိရိနန္ဒိနီ၊ နရမဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်း၌ ‘ပရာရှရာ’ ဟူသော နာမဖြင့် (ဤနေရာ၌) တည်နေတော်မူပါ၊ ပရာရှရနှင့် နာမဆက်နွယ်၍ ဖြစ်စေပါ။”

Verse 8

श्रीदेव्युवाच । एवं भवतु ते विप्र तत्रैवान्तरधीयत । पराशरो महात्मा वै स्थापयामास पार्वतीम्

သီရိဒေဝီက မိန့်တော်မူသည်— “ဤသို့ပင် ဖြစ်ပါစေ၊ ဗိပရ (ဗြာဟ္မဏ) ရေ; ငါသည် ဤနေရာ၌ပင် အန္တရာဓာန် ဖြစ်မည်” ဟု။ ထို့နောက် မဟာတ္မာ ပရာရှရက ထိုနေရာ၌ပင် ပါရဝတီကို တည်ထောင်ပူဇော်하였다။

Verse 9

शङ्करं स्थापयामास सुरासुरनमस्कृतम् । अच्छेद्यमप्रतर्क्यं च देवानां तु दुरासदम्

သူသည် ဒေဝနှင့် အသူရတို့က နမස්ကာရပြုသော ရှင်ကရ (Śaṅkara) ကို တည်ထောင်하였다—မဖျက်ဆီးနိုင်၊ အကြောင်းပြချက်ဖြင့် မမှီနိုင်၊ ဒေဝတို့အတွက်တောင် ချဉ်းကပ်ရန် ခက်ခဲသော မဟိမတော်ရှင်။

Verse 10

पराशरो महात्मा वै कृतार्थो ह्यभवन्नृप

အို မင်းကြီး၊ မဟာတ္မာ ပရာရှရသည် အမှန်တကယ် မိမိရည်ရွယ်ချက် ပြည့်စုံ၍ ကృతಾರ್ಥ ဖြစ်သွား하였다။

Verse 11

तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या शुचिः प्रयतमानसः । स्त्र्यथवा पुरुषो वापि कामक्रोधविवर्जितः

ထို တီရ္ထ၌ ဘက္တိဖြင့် သွားရောက်သူ မည်သူမဆို—သန့်ရှင်း၍ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ထားသူ—မိန်းမဖြစ်စေ ယောက်ျားဖြစ်စေ၊ ကာမနှင့် က்ரောဓမှ ကင်းလွတ်သူ၊

Verse 12

माघे चैत्रेऽथ वैशाखे श्रावणे नृपनन्दन । मासि मार्गशिरे चैव शुक्लपक्षे तु सर्वदा

အို မင်းသား၊ မာဃ၊ ချိုင်တြ၊ ဝိုင်ရှာခ၊ ရှရဝဏ လများတွင်လည်းကောင်း၊ မာရ္ဂရှီရ္ષ လတွင်လည်းကောင်း—အမြဲတမ်း၊ အထူးသဖြင့် ရှုကလပက္ခ (လဆန်း) တွင်၊

Verse 13

तत्र गत्वा शुभे स्थाने नर्मदादक्षिणे तटे

ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ပြီး နရမ္ဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းရှိ မင်္ဂလာကောင်းသော အရပ်၌။

Verse 14

उपोष्य परया भक्त्या व्रतमेतत्समाचरेत् । रात्रौ जागरणं कृत्वा दीपदानं स्वशक्तितः

အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် အစာရှောင်ကာ ဤဝရတကို ကျင့်ဆောင်ရမည်။ ညအခါ ဂျာဂရဏ (ညလုံးနိုး) ပြု၍ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း မီးအလှူ (ဒီပဒါန) ပူဇော်ရမည်။

Verse 15

गीतं नृत्यं तथा वाद्यं कामक्रोधविवर्जितः । प्रभाते विमले प्राप्ते द्विजाः पूज्याः स्वशक्तितः

ကာမနှင့် က্ৰောဓကို ပယ်ရှား၍ သီချင်းဆိုခြင်း၊ အကနှင့် တူရိယာတီးခတ်ခြင်းတို့ဖြင့်; သန့်ရှင်းသော မနက်ခင်းရောက်သော် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဒွိဇ (ဗြာဟ္မဏ) များကို ပူဇော်ရမည်။

Verse 16

सम्पूज्य ब्राह्मणान् पार्थ धनदानहिरण्यतः । वस्त्रेण छत्रदानेन शय्याताम्बूलभोजनैः

အို ပာရ္ထ၊ ဗြာဟ္မဏများကို ထိုက်တန်စွာ ပူဇော်ပြီးနောက် ငွေကြေးနှင့် ရွှေကို အလှူပေးရမည်။ ထို့ပြင် အဝတ်အထည်၊ ထီးအလှူ၊ အိပ်ရာ၊ ကွမ်း (တမ္ဗူလ) နှင့် အစားအစာတို့ကိုလည်း ပေးလှူရမည်။

Verse 17

प्रीणयेन्नर्मदातीरे ब्राह्मणाञ्छंसितव्रतान् । श्राद्धं कार्यं नृपश्रेष्ठ आमैः पक्वैर्जलेन च

နရမ္ဒါမြစ်ကမ်း၌၊ အို မင်းမြတ်၊ ချီးမွမ်းထိုက်သော ဝရတကို ထိန်းသိမ်းသော ဗြာဟ္မဏများကို စိတ်ကျေနပ်စေရာ ပြုရမည်။ ထို့ပြင် ရေပါဝင်စေ၍ အမ (မချက်) နှင့် ပက္က (ချက်ပြီး) ပူဇော်ပစ္စည်းများဖြင့် ရှရဒ္ဓကို ပြုလုပ်ရမည်။

Verse 18

स्त्रीणां चैव तु शूद्राणामामश्राद्धं प्रशस्यते । आमं चतुर्गुणं देयं ब्राह्मणानां युधिष्ठिर

မိန်းမများနှင့် ရှူဒြာတို့အတွက် မချက်သေးသော ရှရာဒ္ဓ ပူဇော်အလှူကို အထူးချီးမွမ်းကြသည်။ သို့သော် ဘြာဟ္မဏတို့အတွက် အို ယုဓိဋ္ဌိရ၊ မချက်သေးသော အလှူကို လေးဆ ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 19

वेदोक्तेन विधानेन द्विजाः पूज्याः प्रयत्नतः । हस्तमात्रैः कुशैश्चैव तिलैश्चैवाक्षतैर्नृप

ဝေဒတွင် ဆိုထားသော နည်းလမ်းအတိုင်း ဒွိဇတို့ကို အားထုတ်၍ ပူဇော်ဂုဏ်ပြုရမည်၊ အို မင်းကြီး—လက်တစ်ဆုပ် ကုရှာမြက်၊ နှမ်းနှင့် မကွဲမပျက် အက္ခတ ဆန်စေ့များသာရှိသော်လည်း။

Verse 20

विप्रा उदङ्मुखाः कार्याः स्वयं वै दक्षिणामुखः । दर्भेषु निक्षिपेदन्नमित्युच्चार्य द्विजाग्रतः

ဘြာဟ္မဏတို့ကို မြောက်ဘက်မျက်နှာမူ၍ ထိုင်စေပြီး၊ ပူဇော်သူကိုယ်တိုင် တောင်ဘက်မျက်နှာမူရမည်။ ဒွိဇတို့ရှေ့တွင် ဒರ್ಭမြက်ပေါ်သို့ အစာကိုချ၍ “အစာကို ငါတင်ထား၏” ဟု ရွတ်ဆိုရမည်။

Verse 21

प्रेता यान्तु परे लोके तीर्थस्यास्य प्रभावतः । पापं मे प्रशमं यातु एतु वृद्धिं शुभं सदा

“ဤတီရ္ထ၏ အာနုභာဝကြောင့် ကွယ်လွန်သူတို့ အထက်လောကသို့ ရောက်ပါစေ။ ငါ၏ အပြစ်သည် သက်သာငြိမ်းစေပြီး မင်္ဂလာသုခ စဉ်ဆက်မပြတ် တိုးပွားပါစေ။”

Verse 22

वृद्धिं यातु सदा वंशो ज्ञातिवर्गो द्विजोत्तम । एवमुच्चार्य विप्राय दानं देयं स्वशक्तितः

“အို ဒွိဇအထွတ်အမြတ်၊ ကျွန်ုပ်တို့၏ မျိုးရိုးနှင့် ဆွေမျိုးအစုအဝေးသည် အမြဲတိုးတက်ပါစေ။” ဟု ရွတ်ဆိုပြီးနောက် မိမိစွမ်းအားအတိုင်း ဘြာဟ္မဏအား ဒါန ပေးလှူရမည်။

Verse 23

गोभूतिसहिरण्यादि चान्नं वस्त्रं स्वशक्तितः । दातव्यं पाण्डवश्रेष्ठ पारेश्वरवराश्रमे

ပဏ္ဍဝတို့အနက် အမြတ်ဆုံးသူရေ၊ ပါရေးရှ္ဝရ၏ မြတ်သော အာရှရမ်၌ မိမိစွမ်းအားအတိုင်း နွား၊ မြေယာ၊ ရွှေ စသည့်အရာများနှင့် အစားအစာ၊ အဝတ်အထည်တို့ကို ဒါနအဖြစ် ပေးလှူသင့်သည်။

Verse 24

ये शृण्वन्ति परं भक्त्या मुच्यन्ते सर्वपातकैः

ဤတရားကို အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် နားထောင်သူတို့သည် အပြစ်အကုန်လုံးမှ လွတ်မြောက်ကြသည်။

Verse 76

। अध्याय

အဓ္ဓာယ (အခန်းခေါင်းစဉ်/အဆုံးသတ်အမှတ်)။