Adhyaya 66

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र मातृतीर्थमनुत्तमम् । सङ्गमस्य समीपस्थं नर्मदादक्षिणे तटे

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက် အို မင်းတို့၏မင်း၊ စင်္ဂမအနီး နရမဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းပေါ်ရှိ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော မာတෘတီရ္ထသို့ သွားရမည်။

Verse 2

मातरस्तत्र राजेन्द्र संजाता नर्मदातटे । उमार्धनारिर्देवेशो व्यालयज्ञोपवीतधृक्

အို မင်းတို့အနက် အမြတ်ဆုံး၊ ထိုနေရာ နရမဒါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ မာတೃကာ မိခင်တော်များ ပေါ်ထွန်းလာကြသည်။ ထိုနေရာ၌ပင် ဒေဝတို့၏အရှင် ရှိဝလည်းရှိသည်—အူမာသည် ကိုယ်တစ်ဝက်ဖြစ်တော်မူပြီး—မြွေများဖြင့် ပြုလုပ်သော ယဇ္ဉောပဝီတ (သင်္ကန်းကြိုး) ကို ဆောင်ထားတော်မူ၏။

Verse 3

उवाच योगिनीवृन्दं कष्टंकष्टमहो हर । अजेयाः सर्वदेवानां त्वत्प्रसादान्महेश्वर

သူသည် ယောဂိနီအစုအဝေးအား ပြောကြားသည်– “အို အလား၊ အလား၊ ဟရာဘုရားရေ! မဟေရှဝရဘုရားရေ၊ သင်၏ ကရုဏာတော်ကြောင့် သူတို့သည် နတ်အားလုံးတောင် မအနိုင်ယူနိုင်သူများ ဖြစ်လာကြပြီ။”

Verse 4

तीर्थमत्र विधानेन प्रख्यातं वसुधातले । एवं भवतु योगिन्य इत्युक्त्वान्तरधाच्छिवः

“စည်းကမ်းတကျ အမိန့်အတိုင်း ဤနေရာရှိ တီရ္ထသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျော်ကြားပါစေ။” ဟုဆို၍ “အဲဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ ယောဂိနီတို့ရေ” ဟုမိန့်တော်မူပြီးနောက် ရှိဝဘုရားသည် မျက်စိရှေ့မှ အန္တရာယ်သကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

Verse 5

श्रीमार्कण्डेय उवाच । तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या नवम्यां नियतः शुचिः । उपोष्य परया भक्त्या पूजयेन्मातृगोचरम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထိုတီရ္ထ၌ လဆန်းကိုးရက် (နဝမီ) နေ့တွင် စည်းကမ်းတကျ သန့်ရှင်းစွာ နေထိုင်၍ အစာရှောင်ကာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘက္တိဖြင့် မာတೃများ၏ အဝန်းအဝိုင်းကို ပူဇော်သူသည်၊

Verse 6

तस्य स्युर्मातरः प्रीताः प्रीतोऽयं वृषवाहनः । वन्ध्याया मृतवत्साया अपुत्राया युधिष्ठिर

ထိုသူအပေါ် မာတೃများသည် ပျော်ရွှင်နှစ်သက်ကြပြီး၊ နွားတံဆိပ်တော်ကို ဆောင်သော အရှင် (ရှိဝဘုရား) လည်း နှစ်သက်တော်မူသည်။ ယုဓိဋ္ဌိရရေ၊ ကလေးမရနိုင်သော မိန်းမအတွက်၊ ကလေးသေဆုံးဖူးသူအတွက်၊ သားမရှိသူအတွက်—

Verse 7

स्नापनं चारभेत्तत्र मन्त्रशास्त्रविदुत्तमः । सहिरण्येन कुम्भेन पञ्चरत्नफलान्वितः

ထိုနေရာ၌ မန္တရနှင့် ရိတုအခမ်းအနားဗေဒကို အထူးကျွမ်းကျင်သူသည် စ္နာပန (ရေချိုးပူဇော်) အခမ်းအနားကို စတင်ရမည်။ ရွှေနှင့်အတူ ကုಂಭ (ရေခွက်/အိုး) ကိုယူ၍ ရတနာငါးပါး၏ ‘အကျိုး’ ဖြင့် ပြည့်စုံစေ၍။

Verse 8

स्नापयेत्पुत्रकामायाः कांस्यपात्रेण देशिकः । पुत्रं सा लभते नारी वीर्यवन्तं गुणान्वितम्

သားလိုချင်သော မိန်းမအတွက် ပူဇော်ပွဲဆောင် အာචာရျသည် ကြေးဝါအိုးဖြင့် ရေချိုးပူဇော်ပွဲကို ဆောင်ရွက်ပေးရမည်; ထိုမိန်းမသည် သတ္တိခိုင်မာ၍ ဂုဏ်သတ္တိပြည့်စုံသော သားကို ရရှိသည်။

Verse 9

यो यं काममभिध्यायेत्ततः स लभते नृप । मातृतीर्थात्परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ မည်သည့်ဆန္ဒကိုမဆို စိတ်ဖြင့် အာရုံပြုသမျှ အဲဒီဆန္ဒကို ရရှိ၏။ မာတෘတီရ္ထထက် မြင့်မြတ်သော တီရ္ထသည် အတိတ်၌ မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အနာဂတ်၌လည်း မရှိမည်။

Verse 66

। अध्याय

အဓ္ဓာယ—အခန်းအဆုံးကို ညွှန်ပြသော အမှတ်အသား။