Adhyaya 64

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र तीर्थं परमशोभनम् । नराणां पापनाशाय अगस्त्येश्वरमुत्तमम्

သီရိမာရကဏ္ဍေယ မိန့်တော်မူသည်– ထို့နောက်၊ အို မင်းမြတ်ကြီး၊ အလွန်လှပသော တီရ္ထသို့ သွားရမည်။ လူတို့၏ အပြစ်ကို ဖျက်ဆီးပေးသော အဂஸ္တျေရှွရ မဟာဣश्वरထံသို့ပင်။

Verse 2

तत्र स्नात्वा नरो राजन्मुच्यते ब्रह्महत्यया । कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी

အို မင်းကြီး၊ ထိုနေရာ၌ ရေချိုးသန့်စင်လျှင် လူသည် ဗြာဟ္မဏသတ်မှု အပြစ်မှတောင် လွတ်မြောက်၏။ အထူးသဖြင့် ကာရ္တိကလ၏ ကృష్ణပက္ခ၊ စတုရ္ဒသီ တိထိနေ့၌ ပြုရန်ဟူ၏။

Verse 3

घृतेन स्नापयेद्देवं समाधिस्थो जितेन्द्रियः । एकविंशतिकुलोपेतो च्यवेदैश्वरात्पदात्

သမာဓိ၌ တည်မြဲ၍ အင်္ဒြိယများကို အနိုင်ယူကာ၊ ဃြိတ (နို့ဆီသန့်) ဖြင့် ဒေဝတাকে အဘိသေက ပြုစေ။ မျိုးဆက် ၂၁ ဆက်ကို မြှောက်တင်သော ကုသိုလ်နှင့်ပြည့်စုံသဖြင့် အရှင်သဘော၏ အဆင့်မှ မကျဆင်း။

Verse 4

धनं चोपानहौ छत्रं दद्याच्च घृतकम्बलम् । भोजनं चैव सर्वेषां सर्वं कोटिगुणं भवेत्

ငွေကြေး၊ ဖိနပ်၊ ထီးနှင့် ဃြိတစိမ့်စောင်ကို လှူဒါန်း၍၊ လူအားလုံးကိုလည်း အစာအဟာရ ကျွေးမွေးစေ။ ဤအကုန်လုံး၏ ကုသိုလ်သည် ကိုဋိဂုဏ် တိုးပွား၏။

Verse 64

। अध्याय

॥ အခန်း (အဓျာယ) ॥ (အခန်းအဆုံး/အမှတ်အသား)