Adhyaya 61

Verse 1

श्रीमार्कण्डेय उवाच । ततो गच्छेत्परं पुण्यं नर्मदादक्षिणे तटे । शक्रतीर्थं सुविख्यातमशेषाघविनाशनम्

သီရိ မာရ္ကဏ္ဍေယ မိန့်ကြားသည်– ထို့နောက် နရ္မဒါမြစ်၏ တောင်ဘက်ကမ်းပေါ်ရှိ အလွန်ပုဏ္ဏမယ့် သန့်ရှင်းရာသို့ သွားရမည်။ အမည်မှာ သက္ကတီရ္ထ (Śakratīrtha) ဖြစ်၍ အရပ်ရပ်တွင် ကျော်ကြားကာ အပြစ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပေးသည်။

Verse 2

पुरा शक्रेण तत्रैव तपो वै दुरतिक्रमम् । प्रारब्धं परया भक्त्या देवं प्रति महेश्वरम्

ရှေးကာလ၌ သက္ကာ (Śakra) သည် ထိုနေရာ၌ပင် အလွန်ခက်ခဲ၍ ကျော်လွှားရန်မလွယ်သော တပဿာကို စတင်ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး၊ အမြင့်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် မဟေရှ္ဝရ ဒေဝကို ရည်ညွှန်းကာ စိတ်ကို တည်စေ하였다။

Verse 3

ततः संतोषितो देव उमापतिर्नराधिप । देवेन्द्रत्वं वरं राज्यं दानवानां वधं ददौ

အို မင်းကြီး၊ ထိုတပဿာကြောင့် ပီတိဖြစ်တော်မူသော ဥမာပတိ (Umāpati) ဒေဝသည် သူ့အား အိန္ဒြာပဒ (Indrahood) ၏ အပေးအယူ၊ အာဏာရాజ్య၊ နှင့် ဒာနဝတို့ကို သတ်နှိမ်နိုင်သော အင်အားကို ပေးတော်မူ하였다။

Verse 4

लब्धं शक्रेण नृपते नर्मदातीर्थभावतः । ततः पुण्यतमं तीर्थं संजातं वसुधातले

အို မင်းကြီး၊ သက္ကာသည် နရ္မဒါ-တီရ္ထ၏ သန့်ရှင်းမြတ်နိုးမှုကြောင့် ဤအရာအားလုံးကို ရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် အပုဏ္ဏအမြင့်ဆုံး တီရ္ထအဖြစ် ဖြစ်ပေါ်လာ하였다။

Verse 5

कार्त्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे त्रयोदशीम् । उपोष्य वै नरो भक्त्या सर्वपापैः प्रमुच्यते

ကာတ္တိကလ၏ ကృష్ణပက္ခ တရယောဒသီနေ့တွင် ဘက္တိဖြင့် ဥပဝါသ်ပြုသူသည် အပြစ်အားလုံးမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 6

दुःस्वप्नसम्भवैः पापैर्दुर्निमित्तसमुद्भवैः । ग्रहशाकिनिसम्भूतैर्मुच्यते पाण्डुनन्दन

ပाण्डုနန္ဒန၊ မကောင်းသောအိပ်မက်မှ ဖြစ်သောအပြစ်များ၊ မအောင်မြင်သောနိမိတ်မှ ထွက်ပေါ်သောအပြစ်များနှင့် ဂြိုဟ်များ၊ ရှာကိနီတို့ကြောင့် ဖြစ်သောအန္တရာယ်များမှ လွတ်မြောက်၏။

Verse 7

शक्रेश्वरं नृपश्रेष्ठ ये प्रपश्यन्ति भक्तितः । तेषां जन्मकृतं पापं नश्यते नात्र संशयः

နရပရှ္ဌ၊ ဘက္တိဖြင့် ရှကရေးရှ္ဝရကို ဖူးမြင်သူတို့၏ မွေးဖွားမှုများတစ်လျှောက် စုဆောင်းလာသောအပြစ်များ ပျက်စီးသွား၏၊ သံသယမရှိ။

Verse 8

अगम्यागमने चैव अवाह्ये चैव वाहिते । स्वामिमित्रविघाते यन्नश्यते नात्र संशयः

မသွားသင့်သူထံ သွားခြင်း၊ မသယ်သင့်အရာကို သယ်ခြင်း၊ မိမိ၏သခင် သို့မဟုတ် မိတ်ဆွေကို ထိခိုက်စေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သောအပြစ်ပင်လျှင် ပျက်စီးသွား၏၊ သံသယမရှိ။

Verse 9

गोप्रदानं प्रकर्तव्यं शुभं ब्राह्मणपुंगवे । धुर्यं वा दापयेत्तस्मिन् सर्वाङ्गरुचिरं नृप

နရပ၊ မင်္ဂလာရှိသော နွားလှူဒါန်းခြင်းကို ဗြာဟ္မဏပုင်္ဂဝ အထက်မြတ်သူထံ ပြုလုပ်သင့်၏; မဟုတ်လျှင် ကိုယ်အင်္ဂါအားလုံး လှပ၍ ယိုက်တပ်ထားသော လယ်ထွန်ဆွဲနွားကို လှူဒါန်းစေပါ။

Verse 10

दातव्यं परया भक्त्या स्वर्गे वासमभीप्सता । एतत्ते सर्वमाख्यातं शक्रेश्वरफलं नृप

ကောင်းကင်ဘုံ၌ နေထိုင်လိုသူသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဘက္တိဖြင့် ဒါနကို ပေးလှူရမည်။ အို မင်းကြီး၊ ရှက္ရေးရှွရ၏ အကျိုးဖလ အားလုံးကို သင့်အား ရှင်းပြပြီးပြီ။

Verse 61

। अध्याय

“အဓျာယ” — လက်ရေးမူအစဉ်အလာတွင် အခန်း/ပိုင်း ခွဲခြားသတ်မှတ်ရာ အမှတ်အသား ဖြစ်သည်။