Adhyaya 52

Verse 1

ईश्वर उवाच । अन्यदाख्यानकं वक्ष्ये पुरा वृत्तं नराधिप । सकुटुम्बो गतः स्वर्गं मुनिर्यत्र महातपाः

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– အို မင်းမဟာ၊ ရှေးက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အခြား အာখ্যာန်တစ်ပုဒ်ကို ငါ ပြောမည်။ ထိုသန့်ရှင်းရာနေရာ၌ မဟာတပ မုနိသည် မိသားစုနှင့်အတူ စွဝဂ္ဂသို့ ရောက်ခဲ့၏။

Verse 2

उत्तानपाद उवाच । कथं नाकं गतो विप्रः सकुटुम्बो महानृषिः । कौतुकं परमं देव कथयस्व मम प्रभो

ဥတ္တာနပါဒက လျှောက်သည်– အို ဒေဝ၊ ထို မဟာရိသိ ဘြာဟ္မဏသည် မိသားစုနှင့်အတူ စွဝဂ္ဂသို့ မည်သို့ တက်ရောက်သနည်း။ ဤသည်မှာ ကျွန်ုပ်၏ အမြင့်ဆုံး အံ့ဩခြင်းဖြစ်၏၊ အို प्रभု၊ မိန့်ကြားပါ။

Verse 3

ईश्वर उवाच । चित्रसेन इति ख्यातः काशीराजः पुराभवत् । शूरो दाता सुधर्मात्मा सर्वकामसमृद्धिमान्

ဣශ්ဝရက မိန့်တော်မူသည်– ရှေးကာလ၌ ကာသီပြည်၏ မင်းတစ်ပါးရှိ၍ “စိတ္တရစေန” ဟု ကျော်ကြား၏။ သူသည် ရဲရင့်သူ၊ ဒါနရှင်၊ ဓမ္မကို ချစ်မြတ်နိုးသော စိတ်ရှိသူ၊ ကောင်းမွန်သော ဆန္ဒတို့ ပြည့်စုံစေသော စည်းစိမ်နှင့် ပြည့်ဝသူ ဖြစ်၏။

Verse 4

सा पुरी जनसंकीर्णा नानारत्नोपशोभिता । वाराणसीति विख्याता गङ्गातीरमुपाश्रिता

ထိုမြို့သည် လူအများဖြင့် စည်ကားကျပ်တည်း၍ ရတနာမျိုးစုံဖြင့် တင့်တယ်လှပနေ၏။ ၎င်းကို “ဝါရာဏသီ” ဟု ထင်ရှားခေါ်ကြပြီး ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းပေါ်၌ အခြေချနေ၏။

Verse 5

शरच्चन्द्रप्रतीकाशा विद्वज्जनविभूषिता । इन्द्रयष्टिसमाकीर्णा गोपगोकुलसंवृता

၎င်းသည် ဆောင်းဦးလ၏ လမင်းကဲ့သို့ တောက်ပ၍ ပညာရှိတို့၏ စည်းဝေးပွဲများဖြင့် တင့်တယ်လှပနေ၏။ မြင့်မားသော အိန္ဒြယဿတိတိုင်များဖြင့် ပြည့်နှက်ကာ နွားထိန်းများနှင့် နွားအုပ်များက ဝန်းရံထား၏။

Verse 6

बहुध्वजसमाकीर्णा वेदध्वनिनिनादिता । वणिग्जनैर्बहुविधैः क्रयविक्रयशालिनी

၎င်းမြို့သည် အလံတော်များစွာဖြင့် ပြည့်နှက်၍ ဝေဒပဋ္ဌာန်းသံ၏ ပဲ့တင်သံဖြင့် မြည်ဟည်းနေ၏။ ကုန်သွယ်ရေးဖြင့် စည်ပင်ဝပြောကာ အမျိုးမျိုးသော ကုန်သည်များဖြင့် ပြည့်စုံ၍ ဝယ်ရောင်းကူးသန်းမှု၌ ထွန်းကားနေ၏။

Verse 7

यन्त्रादानैः प्रतोलीभिरुच्चैश्चान्यैः सुशोभिता । देवतायतनैर्दिव्यैराश्रमैर्गहनैर्युता

၎င်းမြို့သည် မြင့်မားသော တံခါးမုခ်များနှင့် အခြားအံ့မခန်း အဆောက်အဦးများကြောင့် တင့်တယ်လှပနေ၏။ ထို့အပြင် ဒေဝတော်တို့၏ သာသနာတော်မဏ္ဍပ(ဘုရားကျောင်း)များနှင့် တိတ်ဆိတ်နက်ရှိုင်းသော အာရှရမ်များလည်း ရှိ၏။

Verse 8

नानापुष्पफलैर्रम्या कदलीखण्डमण्डिता । पनसैर्बकुलैस्तालैरशोकैराम्रकैस्तथा

၎င်းမြို့သည် ပန်းမျိုးစုံ၊ သစ်သီးမျိုးစုံကြောင့် သာယာလှပ၍ ငှက်ပျောတောအုပ်များဖြင့် တင့်တယ်စေ၏။ ထိုနေရာ၌ ပနပ်(နံကာ)၊ ဘကူလ၊ ထန်းပင်၊ အရှိုကပင်နှင့် သရက်ပင်တို့လည်း ရှိ၏။

Verse 9

राजवृक्षकपित्थैश्च दाडिमैरुपशोभिता । वेदाध्ययननिर्घोषैः पवित्रीकृतमङ्गला

ထိုနေရာသည် ရာဇဝൃက္ခ၊ ကပိဋ္ဌ နှင့် သလဲပင်တို့ဖြင့် ပိုမိုလှပတင့်တယ်လာပြီး၊ ဝေဒသင်ကြားဖတ်ရွတ်သံ၏ အဆက်မပြတ် မြင့်မားသောသံကြောင့် မင်္ဂလာတရားသည် သန့်စင်ပဝိတ্ৰ ဖြစ်လာ하였다။

Verse 10

तस्या उत्तरदिग्भागे आश्रमोऽभूत्सुशोभनः । तन्मन्दारवनं नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

ထိုနေရာ၏ မြောက်ဘက်အပိုင်းတွင် အလွန်လှပသော အာရှရမ်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။ ထိုတောကို “မန္ဒာရဝန” ဟု ခေါ်ကြပြီး သုံးလောကလုံးတွင် ထင်ရှားကျော်ကြား하였다။

Verse 11

बहुमन्दारसंयुक्तं तेन मन्दारकं विदुः । विप्रो दीर्घतपा नाम सर्वदा तत्र तिष्ठति

မန္ဒာရပင်များ များစွာပေါင်းစည်းရှိသဖြင့် ထိုနေရာကို “မန္ဒာရက” ဟု သိကြသည်။ ထိုတွင် “ဒီဃတပ” အမည်ရှိသော ဗြာဟ္မဏတစ်ဦးသည် အမြဲတမ်း နေထိုင်သည်။

Verse 12

तपस्तपति सोऽत्यर्थं तेन दीर्घतपाः स्मृतः । स तिष्ठति सपत्नीकः ससुतः सस्नुषस्तथा

သူသည် အလွန်ပြင်းထန်စွာ တပဿာကျင့်သဖြင့် “ဒီဃတပ” ဟု မှတ်မိကြသည်။ သူသည် ထိုနေရာတွင် ဇနီးနှင့်အတူ၊ သားများနှင့်အတူ၊ ထို့အပြင် သမီးမက်များနှင့်အတူ နေထိုင်သည်။

Verse 13

शुश्रूषन्ति सदा तस्य पुत्राः पञ्च प्रयत्नतः । तस्य पुत्रः कनीयांस्तु ऋक्षशृङ्गो महातपाः

သူ၏ သားငါးယောက်သည် အမြဲတမ်း ကြိုးစားအားထုတ်ကာ သူ့ကို ပြုစုဝန်ဆောင်ကြသည်။ သားများအနက် အငယ်ဆုံးမှာ “ရိက္ခရှೃင်္ဂ” ဖြစ်ပြီး မဟာတပဿဝီ (တပသီကြီး) တစ်ဦးဖြစ်သည်။

Verse 14

वेदाध्ययनसम्पन्नो ब्रह्मचारी गुणान्वितः । योगाभ्यासरतो नित्यं कन्दमूलफलाशनः

သူသည် ဝေဒပညာကို ကောင်းစွာလေ့လာပြီးစီးသူ၊ ဗြဟ္မစာရီအဖြစ် စည်းကမ်းတကျနေထိုင်သူ၊ သီလဂုဏ်များပြည့်ဝသူဖြစ်၍ နိစ္စ ယောဂကျင့်စဉ်၌ အမြဲမပြတ် အာရုံစိုက်ကာ အမြစ်၊ အမြှေးနှင့် သစ်သီးတို့ကိုသာ အာဟာရပြု၍ နေထိုင်하였다။

Verse 15

तिष्ठते मृगरूपेण मृगयूथचरस्तदा । दिनान्ते च दिनान्ते च मातापित्रोः समीपगः

ထိုအခါ သူသည် သမင်ရုပ်ဖြင့် နေထိုင်ကာ သမင်အုပ်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ နေ့စဉ် နေ့အဆုံးရောက်တိုင်း မိခင်နှင့် ဖခင်အနီးသို့ လာရောက်တတ်하였다။

Verse 16

अभिवादयते नित्यं भक्तिमान्मुनिपुत्रकः । पुनर्गच्छति तत्रैव कानने गिरिगह्वरे

ဘုရားသဒ္ဓါပြည့်ဝသော မုနိ၏သားသည် နေ့စဉ် ပူဇော်နမස්ကာရ ပြုလေ့ရှိပြီး၊ ထို့နောက် ထိုတောအတူတူသို့ပင် ပြန်သွားကာ တောင်တန်းအကြား ချိုင့်ဝှမ်းများသို့ ဝင်ရောက်နေထိုင်하였다။

Verse 17

क्रीडन्बालमृगैः सार्द्धं प्रत्यहं स मुनेः सुतः । कदाचिद्दैवयोगेन ऋक्षशृङ्गो ममार सः

မုနိ၏သားသည် နေ့တိုင်း သမင်ကလေးများနှင့် အတူ ကစားလေ့ရှိသော်လည်း၊ တစ်ခါတစ်ရံ ကံကြမ္မာ၏ ဆုံဆည်းမှုကြောင့် ရိက္ခရှೃင်္ဂ (Ṛkṣaśṛṅga) သည် သေဆုံးသွား하였다။

Verse 52

। अध्याय

အဓ္ဓာယ ပြီးဆုံးခြင်း — အခန်းအဆုံးအမှတ်။